LOGINPumasok si David Ezekiel sa bathroom at hindi na pinansin si Jenna. sa tahimik na kuwarto, napahawak si Jenna sa leeg niya.
Muntik na ako dun. Is he actually trying to kill me? Geez. Lumipat siya sa mas madilim na part ng kuwarto at napabuntong-hininga. So much for becoming a rich woman. Akala niya, once na naging asawa niya si David magiging okay na ang buhay niya. She's wrong. Maya-maya, lumabas si David ng bathroom at napatingin sa may p***o. wala na si Jenna sa dati niyang kinatatayuan, kala niya, umalis na ito pero ilang hakbang lang ang ginawa niya nang makita niya si Jenna na nakaupo sa isang sulok. Tahimik itong nagte-text kay Evelyn. Alam ni Evelyn na magkasama si Jenna at David ngayong gabi, kaya nag-aalala ito, kumuha si Jenna ng picture at sinend iyon kay Evelyn. Don't worry, bestie. I'm alive and kicking. Pagkasend niya, may narinig siyang mahinang tunog, Napatingala siya. Nakatayo roon si David, suot ang gray pajamas. Bahagyang bukas ang neckline nito, kita ang maputing leeg at prominenteng Adam's apple. Basa pa ang buhok niya pagkatapos maligo, at dahil medyo inaantok ang tingin niya, lalo siyang mukhang nakakaakit. Grabe, ang hot niya. Shit. Hindi na nga maganda ang ugali, ang gwapo pa rin. Walang makitang mali sa mukha niya. Paano ba naman ako hindi mapapatingin? Kung ganito kagwapo ang asawa mo, hindi ka na rin talo. "You should get some rest," sabi ni Jenna. Naalala niyang hindi maganda ang pakiramdam nito. Hindi sumagot si David. Diretso lang itong pumunta sa kama, itinaas ang kumot, humiga, at pinatay ang ilaw. Napatingin si Jenna sa dilim. "...Okay." Wow, ha! Good night din. Tumingin siya sa paligid. Ang laki ng kuwarto, pero pakiramdam niya, parang hindi siya dapat nandito. Para siyang pumasok sa bahay ng ibang tao nang walang paalam at mukhang hindi rin siya gusto ng may-ari. Kaya umupo na lang siya sa sulok at sinubukang huwag gumawa ng ingay. Nawala na rin ang gana niyang magkuwento kay Evelyn at, kung tutuusin, wala naman talagang ginawang masama si David. Kung siya ang nasa lugar nito, baka tumawag din siya ng police. Actually, hindi baka. Tatawag talaga ako. He strangled me na para bang ang laki ng kasalanan ko! Ahmm... medyo lang, hehe. Sumandal si Jenna sa wall. mainit naman ang kuwarto, kaya hindi siya nilalamig. Ibinaba niya ang phone niya at tahimik na tumingin sa harap. Ang weird ng lahat. Ilang araw lang ang nakalipas, normal pa ang buhay niya. Ngayon, nasa kuwarto siya ng isang lalaking halos hindi niya kilala. At ang mas nakakatawa? Asawa niya ito. Parang hindi pa rin niya ma-process lahat ng nangyayari. gusto niyang matawa dahil ang weird ng situation, pero may konting bigat sa dibdib niya. Well, Jenna. Ikaw naman ang pumili nito. Pumikit siya. This is your choice. There's no backing out Nagising si Jenna dahil sa lamig. Pagmulat niya, ilang segundo siyang nakatitig sa kisame bago niya naalala kung nasaan siya. Ah. Right. Kasal na pala ako... and currently nasa sahig. Napatingin siya sa kama. Hindi siya nito binuhat kagabi. Hindi rin siya tinakpan ng kumot. Wala talaga. Men can really be heartless. Nakabihis na si David at mukhang tapos na ring mag-ayos. "There are clean clothes in the bathroom," sabi niya. "Magpalit ka. Ayokong may mag-isip na pinapabayaan kita." Napatingin si Jenna sa kanya. So concerned pala siya sa sasabihin ng ibang tao? It's true, hinayaan mo nga akong matulog sa sahig. "Achoo!" Napasinghot siya pagkatapos bumahing. dahan-dahan siyang tumayo habang nakahawak sa wall. Namamanhid ang mga paa niya dahil buong gabi siyang nakaupo sa sahig. Masakit ang likod niya, at naninigas ang leeg niya. Mabagal siyang naglakad papunta sa bathroom. pinanood lang siya ni David Mukhang hindi nito in-expect na talagang uupo siya sa floor buong gabi, at least, marunong siyang lumugar. Biglang tumunog ang phone ni David. Pagtingin niya sa screen, napatingin din siya sa bathroom bago sinagot ang call. "H-Hon..." Boses ni Jenna iyon. "I fell." Kumunot ang noo niya. "If you fell, get up." Napuno agad ng luha ang mga mata ni Jenna. Kung kaya kong tumayo, tatawag pa ba ako sa'yo? "I can't move," sabi niya habang sumisinghot. Nakatayo siya sa isang paa habang tinatanggal ang pants niya nang biglang bumigay ang isa niyang paa, bumagsak siya sa floor. Mabuti na lang at nahawakan niya ang phone bago iyon tuluyang mahulog, kung hindi, baka napasigaw na siya hanggang may makarinig sa kanya. Mas lalo siyang nainis sa sagot ni David. Wala man lang "Are you okay?" Pero wala rin naman siyang ibang masisisi, siya rin naman ang nagpilit na magpalit mag-isa. Tahimik sa kabilang linya. "David..." Tinawag niya ulit ito. May narinig siyang mahinang tunog. then the call ended. Napatitig si Jenna sa phone. "...Binabaan niya ako?" Bago pa siya tuluyang ma-frustrate, biglang bumukas ang bathroom door. Nakatayo roon si David. Madilim ang expression niya habang nakatingin kay Jenna. Black bra lang ang suot niya sa upper body. Nasa loob pa ng jeans ang isang paa niya, habang exposed naman ang isa. Magulo ang buhok niya at nakahandusay siya sa floor. Oh my God. Bakit naman ngayon pa? "I really can't get up," mahina niyang sabi. Sinubukan niyang bumangon para patunayan iyon, pero paggalaw pa lang niya, sumakit agad ang likod niya, napapikit siya at napaluha. Bahagyang nagbago ang expression ni David, wala siyang sinabi. yumuko lang siya at binuhat si Jenna. Nang mahawakan siya nito, bahagyang nanigas ang katawan ni David. Nanikip ang lalamunan niya. May kakaibang feeling siyang naramdaman, pero agad niya iyong binalewala, hindi siya tiningnan ni David habang binubuhat siya palabas ng bathroom. Pagdating sa kama, inilagay siya nito sa ibabaw ng mattress, agad hinila ni Jenna ang kumot para matakpan ang sarili. "Thank you."mMahina ang boses niya. Grabe!!! Nakakahiya, aghhhh!!!! Hindi pa siya kailanman napunta sa ganitong situation. Perfect. Buti na lang, hindi siya tuluyang nahubaran, at least, may natira pa siyang dignity, tahimik siyang nakahiga habang kinakagat ang labi. Kinuha naman ni David ang phone niya at tumawag. "I'll go to the old house... It wasn't me... Mm." Pagkababa ng call, napatingin siya kay Jenna, nakatago ito halos sa ilalim ng kumot, napakunot ang noo ni David. This woman really knows how to cause trouble, Troublemaker. Makalipas ang ilang segundo, naisip ni Jenna na baka tumawag ito ng doctor, dahan-dahan niyang ibinaba ang kumot hanggang mata lang niya ang nakikita. "Could you get my clothes?" Tumingin sa kanya si David. "If someone sees me like this..." Napakagat-labi si Jenna. "Asawa mo ako, technically. Tapos nasa bed mo ako..." "Shut up." Tumalikod si David at pumasok sa bathroom, maya-maya, bumalik siya dala ang isang set ng women's loungewear at inilapag iyon sa kama, nakita na ni Jenna ang mga damit na iyon dati. May walk-in closet sa bathroom na may toiletries, women's underwear, at loungewear, mukhang kumpleto talaga ang lahat. Wow, prepared sila. Kinuha ni Jenna ang damit at nagsimulang magpalit, madali lang ang top pero pagdating sa pants, hindi na niya alam ang gagawin. Masakit ang likod niya at hindi niya maitaas nang maayos ang paa niya, ilang beses niyang sinubukan, pero hindi talaga kaya. Sa huli, napatingin siya kay David, nagkatinginan sila. Wala talagang awa. Hindi man lang magkusa 'tong lalaking 'to. Mukhang naintindihan agad nito ang gusto niyang sabihin, lalong dumilim ang expression niya. "Please help me." Gusto na lang ni Jenna mawala sa hiya, hindi niya akalain na darating ang araw na kailangan niyang humingi ng tulong sa isang lalaking halos hindi niya kilala para lang maisuot ang pants niya. Pero hindi talaga niya kaya. "I really can't move..." Tahimik lang si David sa huli, lumapit din siya sa kama. "Or you can call Mama." Napatingin si David sa kanya. "Mama?" naguguluhang tanong ni David Seriously? 'Yun lang talaga papansinin niya? "Y-yes, y-your mom. She told me to call her Mama." "Okay. I don't care anyway." Bago pa siya makasagot, hinila bigla ni David ang kumot at biglang nalantad ang katawan ni Jenna. Namula agad ang mukha niya. Okay. I really want to be buried right now. WHAT THE HELL, EZEKIEL?!The atmosphere inside the car instantly dropped to freezing point.Mr. Lee stayed perfectly calm hands steady on the wheel, He drove smoothly, as if he hadn’t heard anything heavy at all.David’s fingers curled slightly on his lap. He couldn’t get angry, that conversation ended there.First, Mr. Lee dropped Jenna home. She stepped out, thanked him politely, then waved goodbye toward the back seat.David didn’t even glance at her.“Drive,” was all he said, staring straight ahead.Only when the car pulled away did he finally let out a breath he’d been holding. He checked the time and called Jasper.“Where are you?”“Hello, my dear friend, I'm processing your divorce papers now, nakapila ako, why?”David frowned.“Can’t you use your connections to speed this up?”“Sure I can,” Jasper replied, amused. “But I had nothing to do this afternoon, so I thought I’d see how these things go. Malay mo magamit ko sa susunod, Why? Are you in a rush?”David remembered Jenna’s face, sigurado na siyan
Jenna’s eyes sparkled bright, she was beautiful, yes, but her eyes were clear and pure.David glanced at her, deliberately turning his head away to avoid her questioning gaze.“Kung sino man ang ligawan niya that’s none of my business.”“He said you wouldn’t let him court me, when in fact we’re divorced and i’m free now.”Jenna leaned in closer, until their faces were only inches apart. his eyes narrowed.“Kung totoong liligawan niya ako ..why not? Pogi, mabait, matalino, at isa pa lawyer!”Jenna stepped back, standing shoulder to shoulder with him, looking straight ahead. David let out a cold snort.Jenna lifted her chin, staring right at him. “What’s with that look?”“You’re dreaming,” he said flatly, Jenna pouted. Ang talim pa rin ng dila ng lalaking ‘to hindi na nagbago*David turned and walked inside, straight to the dressing room, and started changing without a word. Jenna stayed right where she was, hindi umaalis.“Teka, David! Nandito pa ako! Huwag ka ngang basta-basta nag
Ilang linggo ang nakalipas, and it's already May now. The motor show was coming up, and everyone at work was in full hustle mode. Setting up booths, finalizing designs, endless meetings, Jenna was exhausted, but in the best way possible. Work was her sanctuary. After three straight days ng exhibition, it wrapped up perfectly, dahil successful binigyan pa sila ng company ng ilang day off para makapagpahinga. Pinatay ni Jenna ang alarm clock niya at natulog, nagising siya ng tanghali. She stretched and reached for her phone to order food, before she can even open the app. Her screen lit up. It was a familiar number. Mrs. Eliana was calling… Jenna’s heart skipped a beat. Why was David’s mom calling her? Nagdalawang isip kung sasagutin niya ba ang tawag dahil simula ng naghiwalay sila ni David, hindi na niya nakausap ang mga magulang nito. Eventually she answered the call. “Jenna, iha! Kumusta ka na? It's been a while” “Hello po, I'm fine po, kayo po ba?” “We're doing so much
Axcel didn’t listen to a single word Jenna said, after finding out which company she worked for, he made it his daily mission, fresh flowers every morning, food every afternoon. araw-araw, walang palya. Jenna’s colleagues were all excited “Grabe ka jenna, andaming manliligaw! sana all!” “Here, take them if you like. Mas maganda may nakikinabang. Sayang naman kung itatapon lang.” “Jenna, flowers again!” Her colleague came back from the lobby, arms full of beautiful flowers “This guy is seriously persistent. Half a month since he started, hindi pa rin yun napapagod?” Jenna barely glanced at them. “Keep them. I don’t need them.” “Thank you! Ang bango na naman ng office natin. may fresh flowers pa every single day” “And masarap na lunch later!” another colleague chimed in, laughing. “I’m looking forward to coming to work now, araw araw ba naman may free food” Jenna just smiled softly, saying nothing. Flowers and food couldn’t fill the empty space in her heart anyway. That afterno
Nang umalis si David papuntang ibang bansa, bumalik na si sa sarili niyang bahay. Her marriage to David felt like nothing more than a dream. And once the dream ended, there was nothing left behind. For Jenna, mabuting tao naman si David, walang duda pero alam niya kung saan siya lulugar and she knew he had no feelings for her and sometimes, it even felt like he disliked her. But it didn’t matter anymore. All she ever truly wanted was for him to be safe and healthy. Now that her wish had come true she was completely content. April arrived, It's been four months since David left the country. Pumapasok at umuuwi si Jenna nang normal lang. Walang pagbabago. Tuwing weekend, she hung out with her co-workmates they do shopping, eating, go to places whatever they want and she's happy with that. One time, Evelyn asked, “Did you get the compensation from the divorce agreement yet?” Jenna shook her head. “I don’t want it.” she even called Jasper to make it clear, she refused any settlement
It’s been days… you haven’t asked for news once?” Evelyn took her for shopping, trying to distract her. “I’m too afraid of what I’ll hear,” pagamin ni Jenna. “No news is good news,” Evelyn said, though her voice was tight with worry too. “ maybe he's still in surgery o baka namam nagpapagaling na siya, basta ang alam natin lumalaban siya” Jenna forced a smile that didn’t reach her eyes. “I hope, I hope he comes back soon so we can finally end this.” Tuluyan nang nawala ang lamig ng panahon. Everyone had swapped their thick jackets for lighter clothes. With a major car show coming up in June, the whole team was incredibly busy. Jenna was like a spinning top that never stopped, sometimes working overtime until 11 or midnight. Evelyn kept telling her she’d lost weight, and her dark circles were darker than a panda’s. Pero hindi naman inaalala ni Jenna ang pagod. When she was this exhausted, nakakatulog siya agad pagdating sa bahay. Some nights she didn’t even have the energy to s







