CHAPTER 4: JUST A NAME TO ME

Ilang araw pa lang ang lumipas mula nang huli siyang pumunta rito, pero paglabas pa lang niya ng kotse, sabay-sabay na siyang binati ng mga servant ng pamilya Zamora.

“Young Madam.”

Bahagyang kumurot sa puso ni Jenna ang tawag na iyon. Medyo awkward pa siyang pumasok sa mansion.

Ganito pala kapag may asawa kang mayaman. Feeling rich tita na akes.

Sa living room, magkatabing nakaupo sina David at Mrs. Zamora. Nakatingin si Mrs. Zamora kay David nang may lambing at pag-aalala.

Napatingin si Jenna sa kanila at lihim na napangiti.

Gosh, I miss you, Mom. I really miss you.

Hindi niya naranasan ang ganoong klase ng pagmamahal dahil maagang kinuha sa kaniya ang ina.

“Jenna, come here. Umupo ka rito.” Marahang kumaway si Mrs. Zamora.

Saglit siyang natigilan. Sa ngiti at boses nito, bigla niyang naalala ang sariling ina.

If I were given a chance to tell my mom how much I love her, I’d do anything.

Pinilit niyang itago ang lungkot at lumapit. Pinaupo siya ni Mrs. Zamora sa tabi ni David.

Damn, I don't think this is just a simple talk.

Alam niyang ayaw sa kaniya ni David, pero dahil nakatingin sa kaniya si Mrs. Zamora, napangiti na lamang siya.

“You two are a perfect match. Handsome man and beautiful woman.”

Tuwang-tuwa itong nakatingin sa kanilang dalawa. Nanatiling malamig ang mukha ni David habang mahinhin namang ngumiti si Jenna.

Ay, in fairness, boto ata sa akin ang mother-in-law ko.

“David, mabait na bata si Jenna. Wife mo na siya ngayon, kaya dapat tratuhin mo siya nang maayos.”

Naku, Tita! Kung sungitan ako ng anak mo, daig pa ang babaeng may dalaw!

Walang emosyon na nanatili ang mukha ni David. Samantala, bumaling si Mrs. Zamora kay Jenna at iniabot ang kamay. Agad niya itong hinawakan, saka masayang inangkla ng babae ang braso niya sa kaniya habang sabay silang umakyat.

Wow, mabait at palabati ang nanay niya. Pero bakit ang anak niya parang laging may period?

Pagkapasok nila sa kwarto, agad na binitawan ni Mrs. Zamora ang braso niya.

“You and David don't live together?” Umiling si Jenna.

“What?! Hindi puwede ’yan. I’ll talk to David. Paano kayo magkakaroon ng feelings para sa isa’t isa kung hindi naman kayo nagsasama?”

Sa isip ni Jenna, ayaw naman niyang magkaroon sila ng feelings.

Naku, Tita, malabo ’yan. Wala na yatang puso ang anak mo.

“I became his wife without his knowledge, kaya hindi pa po niya talaga ako tanggap. Kung basta-basta po akong lilipat sa bahay niya, baka lalo lang po siyang magalit.”

“Don’t worry, iha. I’ll try my best. Hindi puwedeng hindi kayo magkasama sa iisang bahay.”

Ngumiti si Jenna. “Since I became his wife, I already swore that I’d take care of him and make this marriage work.”

Lalong natuwa si Mrs. Zamora. “You are really a grown-up woman. Puwedeng-puwede ka na talagang mag-asawa, and I can’t wait to have grandchildren with you!”

Anak agad, Tita? Hindi ba puwedeng paamuhin ko muna ’yung anak mong pinaglihi sa yelo?

“You two will stay here tonight.”

Bahagyang natigilan si Jenna, hindi puwedeng magsama sila sa iisang kwarto. Alam niyang panibagong gulo na naman iyon.

Tita naman! Hindi mo ba nakikitang iniiwasan ko ’yung anak mo? Mawawalan ka ng future apo sa ginagawa mo!

“You need to earn his trust. I know my son. Hindi siya ganoon katigas, at alam kong kayang-kaya mo siyang paamuhin.”

Napilitang ngumiti si Jenna.

Hindi mo sure, Tita. Saan mo ba ’yan pinaglihi at ganyan ’yang anak mo?

“I’ll try my best po, Tita.”

Pagkatapos ng dinner, hinintay ni Jenna na umalis si David. Ngunit sa halip, tahimik itong tumayo at umakyat sa second floor.

Bahagyang kumunot ang noo niya.

“Hindi pa ba siya aalis?” bulong niya.

“Iha,” tawag ni Mrs. Zamora.

“Yes po, Mrs. Zamora.” Tumawa ito nang mahina. “Oh, dear! Just call me Mama or Mommy. You’re already my son’s wife.”

“O-Okay po, M-Mama.”

Shet. Level three. Call me Mama and Papa na.

“Go upstairs. Sundan mo si David, and give him this.” Inabot ni Mrs. Zamora ang isang platong puno ng prutas.

“Para saan po ito, tita?”

“It’s good for his health. Make sure he eats it. Now, go.”

Habang umaakyat, malalim na huminga si Jenna. Kaya mo ’to. Iaabot mo lang ’to, tapos aalis ka na.

Huminto siya sa tapat ng p***o at itinaas ang kamay para kumatok, ngunit bumukas na iyon bago pa niya magawa.

Bumungad sa kaniya si David. Maputla, walang emosyon, at malamig ang mga mata.

Pogi pa rin kahit ganyan makatingin. Laglag panty pa rin.

“Hon,” malambing niyang bati, lalong dumilim ang mukha ni David.

“I brought you some fruit. Have some.”

Napansin nito ang aninong nakatayo sa hagdan, kaya binuksan nito nang mas maluwag ang p***o at pinapasok si Jenna.

Pagkasara ng p***o, bigla siyang itinulak nito sa pader. Nahulog ang fruit plate sa sahig.

“What are you planning, huh?” malamig nitong tanong habang mahigpit na hawak ang leeg niya.

Nanlaki ang mga mata ni Jenna. “What?”

“You went through all this trouble just to come here. What do you want?”

Teka lang, pogi. Napag-utusan lang akong magdala ng prutas!

“H-Hon, let go…”

Lalong humigpit ang hawak nito hanggang sa mahirapan siyang huminga. “Let go of me!”

Shit. Balak pa ata akong patayin. Hindi pa ako ready!

Nang makita ni David na namumula at naluluha ang mga mata niya, agad nitong binitiwan si Jenna.

Napahawak siya sa leeg at ilang beses na umubo bago nakahinga nang maayos.

Fuck! He almost strangled me to death.

Pagkatapos ay pinulot niya ang fruit plate at muling iniabot iyon kay David.

Kumunot ang noo nito. “Are you fucking serious?”

Tiningnan lang siya ni Jenna na parang walang nangyari. “Your mom told me to make sure you eat more fruit.”

Hindi kumibo si David.

Jenna smiled sweetly. “It’s good for you.”

Tinitigan siya ni David, tila hindi makapaniwala. “You came all the way here… just to give me fruit?”

“Of course.”

Assuming ka lang, te. Inutusan lang naman ako ng nanay mo!

Saglit siyang tumigil. “What else would I be here for?”

Tinanggap ni David ang fruit plate habang si Jenna naman ay naupo sa sahig, nakasandal sa pader. Isang kamay niya ang nakapatong sa dibdib, pilit pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso.

Muntik na siyang hindi makahinga kanina.

“What could I possibly do to you?”

Mapait siyang ngumiti. “If you think I’m here because I want something from you, then we can put it in writing. I won’t touch anything that belongs to you.”

Tahimik siyang tinitigan ni David, namumuo pa rin ang luha sa mga mata ni Jenna. This time, she was sincere.

“I can.”

Diretsahan ang sagot ni David. “Everything I have is mine. None of it has anything to do with you.”

Hindi umiwas ng tingin si Jenna. “T-then… c-can I at least admire you?”

For some reason, David found that amusing, Kakahiwalay lang ni Jenna kay Jaxon, pagkatapos ay agad itong nagpakasal sa lalaking halos hindi niya kilala. At ngayon, tila may nararamdaman na talaga ito.

Dahan-dahan siyang yumuko hanggang magpantay ang mga mata nila.

“How many sides of you are there?”

Napatigil si Jenna. “W-what are you talking about?”

“Does falling for a dying man mean you’re planning to follow him to the grave?”

Nanigas ang ngiti ni Jenna.

“You don’t want a divorce? Fine.” Bahagya siyang yumuko palapit.

“I’ll give you what you want.”

Saglit siyang tumigil bago malamig na nagpatuloy.

“Whatever your real intentions are, you’re nothing more than a name to me.”

Tinitigan niya ito nang diretso sa mga mata. “Nothing more.”

Parang may malamig na kamay na dumakma sa puso ni Jenna. Alam niyang hindi siya pinagkakatiwalaan ni David, at naiintindihan niya kung bakit. Sa paningin nito, isa lamang siyang estrangherang biglang pumasok sa buhay nito, nagpakasal dito, at ngayon ay nagpapakitang may malasakit.

Pero masakit pa rin marinig iyon.

Just a name, huh?

Napayuko si Jenna. Kung iyon ang gusto nito, pagbibigyan niya. Hindi niya kailangang piliting magtiwala ito sa kaniya. May oras pa siya.

At sa totoo lang, hindi na rin niya alam kung pera pa ba talaga ang dahilan kung bakit siya nagpakasal dito. Ang alam niya lang, may isang bagay siyang kailangang gawin.

Keep him alive.

Kahit kailangan muna niyang patunayan na wala siyang interes sa yaman nito, gagawin niya.

Tumayo si David at malamig siyang tiningnan.

“Whatever happens between us stays between us. Don’t mention our marriage to anyone.”

Huminto ito sandali.

“And don’t involve yourself with the Zamora family.”

Tahimik na huminga si Jenna. Kung iyon ang kailangan para maging komportable ito, pagbibigyan niya. “Your mother wants us to sleep together.”

Tumalikod si David.

“You can sleep anywhere you want.” Saglit itong huminto sa may pintuan. “Just not on the bed.”

Napatingin si Jenna sa kama, saka sa lalaking wala pa ring emosyon sa mukha.

So that’s how it is.

Muntik na siyang sakalin nito kanina, at ngayon naman ay pinapatulog siya sa sahig.

What kind of husband did I marry?

Bahagyang kumunot ang noo niya.

Then again… I was the one who insisted on marrying him.

Napabuntong-hininga siya habang nakatingin sa likod ni David.

You don’t have to trust me. You don’t even have to like me. But I’m not letting you die.

Bahagya siyang ngumiti. “Good night, Hon.”

Huminto si David sa may pintuan. Hindi siya lumingon.

“Don’t call me that.”

Mas lumapad ang ngiti ni Jenna. “Good night, Hon!”

Sa unang pagkakataon nang gabing iyon, hindi niya napigilang mapangiti.

Looks like this marriage is going to be more interesting than I expected.