Chapter 3

10 years ago:

It was another summer vacation, inasahan niyang uuwi ang kanyang dalawang kapatid. Parang noong nakaraang taon lang, napakasaya niya at hindi makapaghintay na umuwi sila ng hacienda. Ang hacienda ang kanilang tahanan at dito dapat sila magpalipas ng summer vacation. 

Noong nakaraang taon, si Patty lamang ang umuwi sa hacienda at nalungkot siya dahil hindi nakasama si Alec. Ayon kay Patty, pinili ni Alec na magbakasyon sa New Zealand kasama ang kanyang matalik na kaibigan na si Joachin sa rancho ng pamilya nito. Iniisip niya kung uuwi ba si Alec ngayong darating na bakasyon. Naaalala pa niya ang aksidente na nangyari dito at kung  paano siya sinisi nito sa nangyari apat na taon na ang nakalipas at kung paano umalis ito ng hacienda nang hindi man lamang sila nagkabati. Hindi na sila nag-usap mula noon. Parang naging lamat iyon sa kanilang relasyon bilang magkakapatid dahil ang magkakasunod na mga taon ng bakasyon ay hindi na nito piniling magpalipas ng summer sa hacienda. 

Naalala niyang nagbakasyon parin nman ito sa Hacienda  tatlong taong na ang nakakalipas pero tila galit parin ito sa kanya at kadalasan ay malamig ang pakikitungo. Karaniwang iniiwasan siya nito at nito ngang mmagkakasunod ng nkaraang taon ay hindi na ito umuwi  sa hacienda para magpalipas ng summer vacation. Alam niya ring kinaiinisan ni Alec ang mga tao sa hacienda idagdag pang kinaiinisan siya nito. May pakiramdam siyang sinasadya talaga nitong hindi umuwi ng bakasyon. Her presence simply annoys him just like what  he told her. 

She made up her mind. This time, she will make things better. Makikipagbati siya Kay Alec at pinapangakong iiwasang inisin ito. Hahabaan pa niya ang pasensiya dito at gagawin ang mga bagay na magpapasaya dito. Ngayong gabi ang uwi nila sa hacienda at tulad ng dati, ang buong mansyon ay naghanda ng malaking salu-salo para sa kanilang pagdating. Tiniyak ni Mr. De Guzman na malinis at bagong pinintura ang mga silid nina Patty at Alec. Tinitiyak din ni Nana Marcela na inihanda ng punong kusinero ang lahat ng paboritong pagkain nina Patty at Alec. Maayos na dinesenyo at inayusan ang lawn’s area para sa pagdiriwang ngayong gabi at masaya siyang tumulong sa mga dekorasyon. 

"Señorita, itigil mo na ang pagtulong sa amin dito. Dapat ay maghanda kana para sa pagdiriwang mamaya." Saad ni Mrs. Rilley, isa sa mga katulong sa mansyon na inatasang tumulong sa kinuhang decorator sa lawns area kung saan gaganapin ang welcome party.  

"Pero—

"Huwag kang mag-alala Señorita, malapit na kaming matapos dito. Ipinapangako ko na magiging napakaganda ng dekorasyon gagawin namin para sa pagdiriwang ngayong gabi at tiyak na magugustuhan ito ni Señorita Patty pati na rin ni Señorito Alec." Pangako ni Cynthia, ang kinuhang party decorator  ng pagdiriwang. 

Si Cynthia ang pinakamahusay na party decorator ng pagdiriwang sa buong bayan. Siya ay matulungin, maganda at napakagaling sa kanyang trabaho. Palaging kinukuha ni Mr. De Guzman ang kanyang serbisyo kapag may malaking pagdiriwang ang mansyon. He loves Cynthia's genuine generosity and she's good at her job. And as a child and having enthusiastic and sweet attitude, she used and love  befriending everyone.

"Are you sure?" Tanong niya.

“Señorita Emerald! Ano pa ang ginagawa mo diyan? Dapat monang ihanda ang sarili mo ngayon para sa pagdiriwang!" Nag-aalalang sabi ni Nana Marcela nang makita siyang tumutulong pa sa mga katulong. 

 

"Tumutulong ako dito Nana–

  

"Naku bata ka, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na hindi ka na dapat gumagawa ng mga bagay na iyan! Kailangan mong kumilos tulad ng isang tunay na Señorita! " Saway sa kanya  ni Nana Marcela.

 

"Ngunit gusto kong gawin ito, Nana Marcela. Nasisiyahan ako kapag tumutullong ako sa mga gawain dito at— “

"Alam mo na magagalit ang iyong ama kapag nalaman niyang  nakikialam ka na naman sa mga gawain ng mga  katulong at tauhan dito sa mansyon. Alam mong gusto ka niyang kumilos ng pino katulad ng isang Senorita at hindi tulad ng isa sa amin." Paalala sa kanya ni Nana Marcela.

 

Isang ngiwi ang biglang lumitaw sa kanyang mga labi nang marinig ang sinabi ni Nana Marcela. Tama ito, mahigpit na ipinagbawal sa kanya ng kanyang ama na huwag makisalamuha at tumulong sa mga gawain ng mga tauhan. Ipinagbawal din nitong  makipagkaibigan siya  kay Sheila o sa sinumang anak ng mga tauhan. Ipinagbawal sa kanya na pumunta sa lawa at maglaro sa bukid. Ipinagbawal sa kanya na umakyat ng puno at maglaro sa kagubatan ng hacienda. Ipinagbawal din sa kanya na maging mabait at maawain sa mga manggagawa ng hacienda at kahit na sa mga katulong sa mansyon. Sinabi sa kanya ng kanyang ama na kailangan niyang kumilos ng naaayon sa kanilang estado. Prim and proper, smart and elegant like a De Hizon. Na dapat kumilos siya kagaya  ng isang Senorita na mataas ang antas sa  lipunan. Sinabi nitong siya ay ipinanganak na isang Señorita kaya kailangan niyang kumilos tulad ng isang Ngunit ano nga ba ang magagawa niya? Gustong gusto niya ang pagpunta at paglaro sa lawa at paghagis ng mga bato sa tubig, nage-enjoy siya  sa  pagpunta sa kagubatan at pagpupulot ng mga  ligaw na bulaklak kasama si Sheila nang hindi iniisip kung ang kanyang sensitibong balat ay masusunog sa araw, gusting-gusto niya ang pagpunta sa bukid at  pag-akyat ng puno pati narin ang pagpupulot ng mga prutas nang hindi iniisip na marurimihan ang maganda at mamahalin niyang damit. Gustong gusto niya ang paglalakad at paglaro sa paligid ng hacienda kaysa maglaro ng barbie doll at manatili sa loob ng mansyon tulad ng ginagawa ng kanyang mga kaklase sa school. She hates acting prim and proper, acting stiff and showing no emotions and talking with authority like how the so called- upper class society should act. She doesn't like intimidating people by talking cold and with authority. She would rather want people to smile at her when she is talking sweet and enthusiastic.  She just loves to show her emotions and how she really felt. She loved being sweet, talkative and  honest. She loved uttering words freely whatever her heart wanted to say. 

Gusto niyang gumalaw ng malaya  nang hindi sumusunod sa anumang patakaran ng mga dapat at hindi dapat gawin at higit sa lahat, gusto  niya ang makihalubilo sa mga katulong at tauhan. Gusto niya ang pakikisama sa mga manggagawa ng hacienda dahil sila ay tunay na matulungin at napakasayang kasama.  Totoo Ang concern nila at mahal  siya ng mga ito hindi dahil siya ang anak ng may-ari ng hacienda kundi dahil mahal nila siya tulad ng paraan na pagmamahal nila sa isang anak at nararamdaman niya ito sa sa mga kilos at malasakit ng mga ito.  Tunay na tao ang mga ito kumpara sa mga ibang mayayaman na Kilala niya. Hindi tulad ng mga kaklase, guro   at ilan pang mga kaibigan ng pamilya na kabilang sa tinatawag nilang  mataas na antas sa lipunan. 

 

"Hindi ko lang maunawaan kung bakit may maraming patakaran ng dapat at hindi dapat gawin ng pagiging isang Señorita, Nana. Patty always used to tell me to be who I am  but Dad has this rules of how should a De Hizon should portray. " Malungkong niyang naituran sa yaya.

 

"Matigas ang ulo ng Señorita Patty, Senorita Emerald. Palagi niyang sinusuway at pinasasama ang  kalooban ng iyong ama na nagiging dahilan ng palagian nilang pagtatalo. Maging isa ka sanang masunurin at mabuting bata Senorita. Palagi mong sundin ang kalooban ng iyong ama nang siya ay malugod at mapasaya mo.” Sambit ni Nana Marcela.

 

"Opo Nana..." Sagot niya na may bahid ng kalungkutan sa kanyang boses.

Mabait niyang sinunod ang kanyang Yaya papunta sa kanyang silid kung saan naroon ang kanyang bestida na kailangan niyang isuot para sa gabi. Inihanda ni Nana Marcela ang kanyang pampaligo saka tinulungan siya sa kanyang pagbibihis. Pagkatapos maligo, isang ibang babaeng tauhan ang pinatuyo ang kanyang buhok at inayos sa isang stylish braid. Ang isa nmang katulong ay inayusan siya at nilagyan ng make up.  Tinulungan siya ni Nana Marcela na isuot ang kanyang bestida at isuot ang mga alahas pagkatapos ayusin ang kanyang buhok habang ang isa pang babaeng tauhan ay lumuhod para isinuot ang kanyang sapatos.

 

Nang harapin niya ang salamin, namangha siya sa kanyang hitsura. Mukha siyang isang batang prinsesa! She was magnificently beautiful indeed...

 

"Napakaganda mo Senorita. Mukha kang isang prinsesa. Sino ang makapagsasabing  labing-isang taon ka lamang? Mukha ka nang isang binibini at kamukhang-kamukha mo ang iyong ina" Masayang komento ni Nana Marcela. Sinuklian niya ang matanda ng napakatamis niyang ngiti bilang tanda ng kanyang pasasalamat. 

 

"Nana Marcela, ano ang hitsura ng aking ina?" Bigla niyang naitanong. 

Ito ang unang naiisip niya nang makita ang kanyang repleksyon sa salamin. Nag-isip ng malalim ang kanyang Yaya matapos itanong iyon. 

 

 Maganda siya hija, napakaganda. Nakuha mo ang kanyang mga mata pati narin kulay ng kanyang buhok. Lumalaki Kang eksakto kamukha niya maliban sa iyong ilong at ang kulay ng iyong balat na nakuha mo sa iyong ama." Sabi ng matandang babae na may mainit na ngiti na kanyang mga labi.

 

"Are you kidding me Nana? Dad is tanned and I'm caucasian!" She opposed. Tila parang nagulat si Nana Marcela sa nasabi niya kung kayat bigla itong natahimik at tila nalito na kanyang ipinagtaka.  

 

"O-Oo nga pla, nagbibiro lamang ako, Senorita." Biglang sagot ni Nana Marcela saka nagpakawala ng pilit na tawa. 

Nana Marcela is sometimes strange, she guesses. Really strange...

"How about you Nana Marcela, what are you gonna wear for tonight?" She somehow asked. To her curiosity, her Nanny's face turned sad. 

 

"Iba na ngayon Señorita, uuwi si Don Alonzo mula sa Japan ngayong gabi. Inimbitahan niya ang ilan sa kanyang mga kaibigang pulitiko at ilan sa kanyang mga kasamahan sa negosyo sa pagdiriwang na ito. Ang pagdiriwang ngayong gabi ay para lamang sa mataas na antas ng lipunan kaya kaming mga tauhan ay  hindi pinapayagang sumali at makihalubilo sa pagdiriwang.”

"What! Daddy will come home tonight?" Biglang lumiwanag ang mukhang tanong niya.

Namangha siya nang malaman na uuwi din ang kanilang ama. Bihirang umuwi ang kanyang ama sa isang taon at ngayon ay napagpasyahan nitong  umuwi ngayong summer ay  biglang napuno ng kagalakan ang kanyang dibdib. Nagagalak siyang malaman na ang buong  pamilya niya  ay magkakasama para sa pagdiriwang ngayong gabi at bihira lamang itong mangyari.

"Oo Señorita." Sagot ng kanyang Yaya.

 

"Ngunit bakit hindi kayo makakasali sa pagdiriwang?" Tanong niya muli nang may pag-aalala.

     

"Kaming mga tauhan ay inatasan na magsilbi para sa pagdiriwang ngayong gabi ni Mr. De Guzman at iyon ay ayon sa utos ni Don Alonzo." Malungkot ang boses  na pahayag ng kanyang Yaya.

 

Matapos marinig iyon, biglang niyang naramdaman ang pagnanais na huwag nang dumalo sa pagdiriwang. Ang pagdiriwang ay para sa mayayamang tao sa bayan, ibig sabihin ay hindi pinapayagang sumali sa kanila ang mga tauhan ng mansyon at hacienda. Tiyak na ang gabi ay tungkol na naman  sa  pagkukunwari at pagmamalaki ng kanya-kanyang yaman at ayaw na ayaw  niyang kumilos na isa  o kabilang sa mga ito. 

At the party:

The moment Don Alonzo stepped onto the lawn, the emcee announced his presence, and the guests erupted in a loud round of applause. He was followed by Patty, and the applause grew louder and louder. At that, her eyes automatically searched for the person she most anticipated seeing but unfortunately, she did not spot him. She was looking for the one she hadn’t seen in two consecutive summer vacations. She had missed him somehow. Biglang naging malungkot ang kanyang mga mata nang walang  siyang nakitang Alec sa pagdiriwang. 

Lumapit siya sa kanyang ama at Kay Patty para halikan at yakapin sila. Mahigpit na niyakap siya ni Patty at hinalikan sa pisngi at sinabing  sobrang namiss niya nito. Nag-usap sila sandali at nagkwentuhan. Makalipas ang isang minuto, kinuha ni Don Alonzo ang pansin ng lahat at ipinakilala si Patty sa mga tao. Naghihintay siya na ipakilala din siya ng kanyang ama bilang kanyang pinakabatang anak ngunit sa kanyang pagtataka, hindi iyon nangyari. Nang bumaba ang kanyang ama sa gitnang entablado at personal na ipinakilala si Patty sa kanyang mga kasamahan sa negosyo, doon niya napagpasiyahan na umalis. 

She knew it was inappropriate but she couldn't help but get jealous. Why does Don Alonzo never bother to introduce her? Did he just forget or maybe he just got busy and too engrossed to impress his business colleagues? Having that disappointing feeling and being upset towards not seeing Alec,  she decided to get inside the mansion and leave the party. Dumerecho siya sa kanyang silid at doon nagpahinga. Ayaw ni Alec sa hacienda, iyon ang dahilan kung bakit hindi siya umuwi ngayong summer. Siya rin ang pangunahing dahilan kung bakit malamang ay pinili nitong mag bakasyon sa ibang kugar kaysa umuwi sa hacienda. Having that frustration and disappointment in mind, she slept crying in bed.

*  *  *

Clinging a stick she was playfully swaying in the air, she went to the paddock to visit the horses that morning. Ang kabayong si Belle ay buntis at palagi niyang sinusuri ang kalagayan nito. Inaasahan niya panganganak nito at gusto niyang masaksihan ang aktwal na panganganak ng kabayo. Nang malapit na siyang lumapit, bigla niyang  nakita ang isang pamilyar na pigura na nakatayo sa harap ng kulungan ng mga kabayo. Sa kanyang pagtataka, ang taong nakatayo ay matamang pinagmamasdan  si  Black Tornado.

Isang tao lamang ang alam niyang talagang nahuhumaling kay  Black Tornado at ang taong iyon ay alam niyang wala rito sa hacienda kaya imposibleng mangyari iyon. Nagpasiyahan niyang lumakad palapit para tiyaking mabuti Ang hinala habang dahan-dahan Ang kanyang paglalakad. Nang sa wakas ay makilala niya ito, biglang tumibok ang kanyang puso sa hindi maipaliwanag na kagalakan at hindi niya maunawaan kung bakit?

Alec...

Agad siyang lumapit dito at mabilis itong mahigpit na niyakap sa kagalakang nadarama. 

 

"Alec!!!" She excitedly called right before she gave him a tight hug. 

For a moment she was sure she'd seen him get surprised when she met his eyes, for a moment she'd seen that tenderness in his face when he saw her, and for a moment she saw that glint in his eyes. Naramdaman niya at nakita niya sa mga bughaw nitong mga mata na namiss siya nito.  

"Glad you came home! I missed you, you know that?" Masayang bati niya dito.

Bilang tugon, inalis ni Alec ang kanyang mga kamay na nakakawit sa leeg nito at dahan-dahang tinulak siya palayo. 

"Get. Off. Me..." He stated solemnly. Sa kanyang pagtataka ang mukha nito ay biglang nahalinhan ng galit at pagkapoot.