LOGINBahagyang yumuko siya palapit, at ang kanyang tingin ay nakatuon nang diretso kay Isabela. “Isang simpleng meal lang naman ito, hindi ba puwede?” tanong niya, may halong banayad na pangungulit sa tono.
Huminga nang malalim si Isabela bago muling maupo sa kanyang upuan, pilit pinapakalma ang sarili at inaangkin ang bigat ng sitwasyon. Tahimik ang paligid—tanging mahinang kalansing ng kutsara at tini
Makalipas ang ilang buwan mula nang mahuli si Eduardo, unti-unting bumalik ang katahimikan sa lahat. Ang magulong mga araw ay napalitan ng tahimik at maayos na takbo ng buhay.Tuluyan nang naisampa sa korte ang lahat ng kaso laban kay Eduardo. Isa-isang lumitaw ang mga ebidensya ng kanyang mga krimen—mula sa ilegal na negosyo, pananakot sa mga kalaban, hanggang sa malalim na pakikipagsabwatan sa mga tiwaling pulitiko. Wala na siyang natakbuhan pa.Sa bawat pagdinig ng korte, lalo pang nabunyag ang kanyang mga kasalanan, dahilan upang tuluyang mawala ang natitira niyang impluwensya at kapangyarihan. Ang dating kinatatakutang pangalan sa Makati ay naging simbolo na lamang ng pagbagsak at kahihiyan.Sa huli, hinatulan si Eduardo ng habambuhay na pagkakakulong. Kasabay ng kanyang pagkakapiit ay ang tuluyang pagkaw
Sa wakas—Tuluyan nang sumuko si Eduardo.Habang inilalagay siya sa sasakyan ng pulis, galit siyang tumingin kay Rafael. Ngunit hindi na siya nakapagsalita. Unti-unti siyang inilayo.At tuluyan nang nawala sa dilim ng gabi.—Lumapit si Isabela kay Samantha. May luha sa kanyang mga mata. “Salamat,” mahina niyang sabi.Napayuko si Samantha. “Patawad,” nanginginig niyang tugon.“Sa lahat ng ginawa ko sa’yo… patawad.”Lumapit si Isabela at hinawakan ang kanyang kamay. “Napatawad na kita. Salamat sa ginawa mo. Kahit na pwede kan
Bahagyang nagulat si Marco. “Ibig mong sabihin—”“Bago pa man makalabas si Eduardo sa kulungan,” putol ni Rafael, “nakahanda na ang lahat.”Tahimik na nakinig si Marco.“Matagal ko nang kinausap ang ilang matitinong opisyal sa kapulisan ng Makati,” patuloy ni Rafael. “At isa-isa silang bumaligtad laban kay Eduardo.”Kumunot ang noo ni Marco. “Pati ang mga pulis?”Tumango si Rafael. “Hindi lahat ay hawak niya. May mga natitira pa ring may konsensya.”Naglakad siya palapit sa mesa at kinuha ang isang folder. “Nandito ang listahan ng mga opisyal na handang tumulong sa atin.”
Isang tawag ang natanggap ni Samantha mula sa isang hindi pamilyar na numero na nag-flash sa screen ng kanyang cellphone.Saglit siyang nag-alinlangan bago ito sagutin habang tahimik ang buong silid at marahang bumibigat ang kanyang pakiramdam.Nang pindutin niya ang answer button, isang malamig at hindi pamilyar na boses ang narinig niya mula sa kabilang linya.“Hello…” mahina niyang tugon.Sandaling nanahimik ang lalaki bago nagsalita.“Miss Samantha,” kalmado ngunit may bahid ng pananakot ang boses nito. “Ako si Eduardo.”Parang biglang tumigil ang kanyang paghinga.Nanlamig ang kanyang katawan at
“Hindi lang basta nagtitiwala—umaasa sila rito. Sa bawat desisyon. Sa bawat negosyong itinatayo nila. Bawat galaw nila, may basbas ng manghuhula.”“Malaki ang naitulong nito sa paglago ng kanilang negosyo,” dagdag niya. “Dahil sa paniniwala nila, naging matapang sila sa pagdedesisyon. Naging kampante sila.”Bahagyang kumunot ang noo ni Rafael habang pinakikinggan ang bawat detalye.“Pero ang hindi nila alam…” bumaba ang tono ni Lola Nita, naging mas malamig, mas mabigat, “iyon mismo ang kahinaan nila. Sinamantala iyon ng kanilang kalaban. Tiniyak nila na makukuha nila ang tiwala ng manghuhula… at sa huli, binayaran nila ito.”Napapikit si Lola Nita, tila nasasaktan sa bawat alaala. “Isang malaking halaga… kapalit ng isang kasinungalingan.”
“Eksakto. Maari natin siyang gamitin laban kina Rafael at Marco. At si Isabela—mapapasa akin din sya sa huli.”“Si Samantha na mismo ang gagawa ng unang hakbang para sa atin.”Napatingin si Mario. “Si Samantha po?”“Siya ang magsisimula ng domino.”“Paano po kung tumanggi siya?”Bahagyang ngumiti si Eduardo. “Walang tatanggi… kung tama ang pain.”“Anong pain po?” takang tanong ni Mario.“Pag-asa.”Tahimik.Mapanganib.“Bibigyan natin siya ng dahilan para maniwala… Na may pagkakataon pa siya kay Marco
Nag-aalangan at labis ang kaba ni Isabela.Bagama’t hindi na ito ang unang pagkakataong magkasama sila sa ganitong sitwasyon, kakaiba ang aura ng lalaki ngayon—mas mabiga
Hinding-hindi siya magsasalita kay Isabela nang ganoon kapait at kapusok.Ngunit nang sandaling iyon, tila may kung anong naputol sa loob ni Marco.Kalmadong inialis ni Isab
Agad na tinakpan ni Isabela ang screen ng kanyang cellphone, tila ba may nahuling lihim na ayaw niyang makita ng iba. Bahagyang kumunot ang kanyang noo habang pinipigilan ang sariling kaba. Nang tuluyang lumayo si Alliyah, na may misteryosong ngiti sa labi, saka la
Humigop si Rafael ng kanyang kape, saka kalmadong nag-reply sa voice message ni Rita sa messenger.“Mag dinner tayo mamaya.”







