LOGINBumalik ang waiter dala ang drinks namin, at nagkaroon ako ng sandaling makabawi.“Hindi naman dapat ganito,” mahina kong sabi. “Business arrangement lang ‘to. Revenge kay Edward. Para matahimik ang lahat. Tapos ngayon, nasa kama ako, tinatawag ang pangalan niya at… Diyos ko, ang pathetic ko.”“You’
Andrea’s POVHindi na option ang magpanggap na patay.Narinig ko ang boses niya mula sa phone. “Andrea, are you… still there?”Hindi ko mapigilan ang panginginig ng mga kamay ko.Nakatitig lang ako sa call log, habang parang nagliliyab ang mukha ko sa hiya. Paano nangyari na natawagan ko siya sa eks
Andrea’s POVAalis si Dylan today for a business trip, at ramdam ko agad ang alon ng relief na dumaan sa akin. Matapos ang ilang araw na awkward ko siyang iniiwasan sa loob ng bahay, sa wakas makakapag-relax din ako. Ang ideya na ako lang mag-isa sa buong mansion ay parang napakalayang pakiramdam.P
Andrea’s POV“Na-realize ko lang na nakalimutan kong itanong—ano bang gusto mong ipabili sa’kin from my trip?” tanong ni Dylan, mababa at halos intimate ang boses sa tahimik na pagitan ng pinto.Natigilan ako, medyo nabigla. Unang pumasok sa isip ko ay sabihing “wala,” pero naalala ko ‘yung sinabi n
“Baka hindi pasok sa standards mo ang fashion sense ko,” amin ko.“Who told you that?”Napakurap ako. “What?”“Who said your taste isn’t good?”Hinaplos ko ang ilong ko na tumama sa kanya kanina. “Sarili ko lang namang assessment.”Bahagyang lumambot ang tingin niya. “I think your taste is excellent
Andrea's POV“Malapit na po, Mrs. Romero! Five minutes na lang!”“Hindi naman ako nagmamadali, nagtanong lang,” sagot ko, lihim na nagpapasalamat sa kanya dahil nabigyan ako ng perfect excuse para makaalis sa hindi komportableng sitwasyon ko.Matapos kong harapin ang nararamdaman ko para kay Dylan,
Andrea’s POVIsang buong linggo na ang lumipas mula noong gabing iyon sa pool, at halos hindi ko na nakita si Dylan.Gabi-gabi, mag-isa akong natutulog sa kuwarto ko, iniisip kung baka ngayong gabi na siya lilitaw—o kahit man lang magsabi ng kahit ano.Pero tuwing umaga, wala pa ring nagbabago. Kata
“What we both want,” sagot niya, mababa ang boses, ramdam ko ang panginginig nito sa dibdib niya.Dikit na dikit sa katawan ko ang mga damit ko, ang manipis na tela ng blouse ko halos wala nang itinatago. Dapat nakakaramdam ako ng hiya, ng pagiging exposed—pero imbes na gano’n, may kakaibang lakas a
Andrea’s POVBumulusok ako sa ilalim ng tubig, at agad sumipsip ang mga damit ko ng tubig na parang espongha.Saglit akong kinabahan, pero mabilis ding pumasok ang swimming instincts ko. Bata pa lang ako marunong na akong lumangoy—hindi naman ito life-threatening.Pero bago pa ako makapag-angat ng s
Andrea’s POVNang tumawag si Luke, ramdam ko kung gaano ka-tensed ang buong katawan ni Dylan sa ilalim ko. Nawasak ang spell.“This better be important,” he growled into the phone.Dahan-dahan akong bumaba sa kaniyang kandungan, inaayos ang damit gamit ang nanginginig na mga daliri habang sinusubuka







