ログインAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Andrea's POVSandali akong nakaupo sa kama, nawala sa isip, bago tuluyang bumuntong-hininga at kinuha ang aking pajama, handa nang maligo at matulog.Ang isang maayos na asawa ay dapat maghintay sa kanyang mister na umuwi mula sa kanyang mga business engagements. Pero ngayong gabi, wala akong gana n
Ako: «Dito na matatapos ang pagkakaibigan natin.»Ang pekeng pagkakaibigang ito ay hindi na kailangang itago.Kapag natawa na si Lira nang busog, sa wakas ay naging seryoso siya: «So si Mr. Romero ay sinabi lang iyon? Wala nang iba?»Ayaw ko na talagang ipagpatuloy ang topic na ito: «Wala. Ano ba, g
Andrea's POVSa wakas ay tumila na ang online storm, pero ang mga sinabi ni Lira ay gumawa ng sumpa sa isipan ko.Sa bawat pagkakataong makita ko si Dylan nitong mga nakaraang araw, ang tanong niya ay paulit-ulit na pumapasok sa utak ko: "Hindi mo ba naisip na baka nililigawan ka lang talaga ni Dyla
Andrea’s POVKumabog nang mabilis ang puso ko nang lumapit si Dylan, ramdam ko agad yung pamilyar niyang cedar scent na parang sumasakop sa buong hangin. Bawat hinga ko parang mas bumibigat, habang nakatitig ako sa madilim niyang mga mata na sobrang lapit sa akin.Tinetest ba niya ako o casual lang







