LOGINAndrea’s POVParang binagsakan ako ng truck sa bigat ng message ni Lira: [Screenshot.jpg][Screenshot.jpg] “Ikaw ba ’to sa mga photos na ’to?”Binuksan ko agad yung pictures, at hindi ako nagkamali—ako talaga iyon. Kitang-kita, malinaw na malinaw.“Grabe!” Lira texted. “May nag-upload ng photos natin
Andrea’s POVHindi naman ako na-roast online tulad ng inaasahan ko. Sa totoo lang, kabaliktaran pa—purong compliments pa nga ang mga comments. Alam ko rin naman na trending pa rin yung pangalan ko kasama si Cris mula pa kahapon.Yesterday, buong araw akong rehearsals para sa concert. Pag-uwi ko, nal
Everything went smoothly. Pero nagulat ako nang makita ko na “flowers” pala yung surprise—actually paper flowers.Mabilis kong binasa yung card na nakalagay sa piano ko.Paglapit ni Cris, inangat ko yung “bouquet” sa tabi ko.“Surprise!”“Happy birthday, Cris! These are 999 paper roses folded by you
Andrea’s POVAyokong naghihintay sa backstage. Naiinis ako doon. Si Shiela, kanina pa ako hinahanap—almost twenty minutes na raw siyang naghahanap sa akin.Ten minutes lang ang sinabi kong babalik ako. Pero heto ako, naipit pa rin kay Carolina, at isang song na lang bago ako mag-perform. Kaya talaga
Andrea’s POVCris had already made his way over to me.Ayon sa rehearsed routine, kinuha ko ang microphone para sagutin ang questions niya bago ako bumalik backstage para sa mid-show performance.“Ms Andrea, many of our shared fans are here today. Is there anything you'd like to say to them?” tanong
Andrea’s POVI hadn’t expected my part to end so quickly after the opening. After ng opening number, offstage na agad ako. Sa middle section pa ulit ako lalabas.Paglabas ko, binigyan ako agad ni Shiela ng bottled water. Aakmang iinom na sana ako nang mapansin ko si Kaila Padilla sa di kalayuan.Sum
Andrea’s POVNang idemand ko na lumuhod si Edward para humingi ng sorry, biglang naging sobrang tense ang atmosphere sa private dining room. Halos satisfying ang gulat sa mukha ng lahat.Si Mrs. Anderson ang unang nakabawi. “Andrea, dear, hindi na kailangan iyon sa panahon ngayon. Puwede naman natin
Andrea’s POVHabang paparating ang kotse namin sa exclusive na restaurant sa downtown, hinaplos ko ang black dress ko. Pinili ko ito nang maingat dahil sleek, elegante, at parang funeral attire. Perfect para sa pag-bury ng isang relasyon.“Sigurado ka ba na handa ka na sa gagawin natin?” tanong ni D
Andrea’s POVMatagal kong tinitigan ang pangalan ni Dylan sa screen ng phone bago ko ito sinagot. “Hello?”“My grandmother moved up the timeline,” direktang sabi niya, walang paligoy-ligoy, parang normal lang.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, hinawi ang natitirang luha sa pisngi ko at pinilit
Andrea’s POVPagkaalis ni Lira, saka ko lang talaga naramdaman ang matinding pagod. Para bang doon lang bumigay ang katawan ko. Hindi ko na namalayan kung paano ako napahiga; basta na lang akong nilamon ng antok—walang panaginip, walang kahit anong imaheng gumulo sa isip ko. Isang mahimbing at mabig







