MasukAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Napakislot ako, saka ko lang na-realize na malamang secretary niya ang tumawag tungkol sa parehong issue. “Oo,” amin ko, hinayaan kong bumagsak ang phone sa kama. “Ina-attack nila ako.”“Hayaan na silang umatake,” mapait kong naisip. Totoo namang ginamit ko ang “privilege” para mapalitan si Kaila, h
Andrea’s POVNaputol ang sandaling iyon sa matinis na pag-ring ng phone ko. Napahinto kami ni Dylan, magkadikit pa rin ang mga katawan namin, mabigat ang paghinga, puno ng hindi pa natatapos na init.“Hayaan mo na ’yan,” bulong ni Dylan sa leeg ko, paos ang boses at halatang bitin.Pero tuloy-tuloy
“Nandiyan si Luke,” bulong niya, tumitingin sa privacy partition.“Hindi niya makikita o maririnig ang kahit ano,” tinitiyak ko sa kaniya, nakapatong na possessively ang kamay ko sa kaniyang hita. Gumuhit ang mga daliri ko ng maliliit na bilog sa tela ng kaniyang damit, bawat galaw ay unti-unting um
Dylan’s POVHindi ko sinadyang maging sentro tayo ng atensyon.Nang buhatin ko si Andrea sa aking mga bisig at dalhin palabas ng teatro, alam ko ang magiging tingin ng mga tao sa atin, pero mas mahalaga sa akin ang kaligtasan at kapakanan niya kaysa opinyon ng publiko.Habang palabas kami, nagsimula







