LOGINAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
With one powerful thrust, he buried himself to the hilt inside me. I cried out at the sudden fullness, my walls stretching to accommodate his size."Christ, ang sikip mo," ungol niya, tumigil sandali. "Sabihin mo kung nasasaktan na kita.""Don't stop," hingal ko, binalot ng mga binti ko ang kanyang
Andrea’s POVNapansin kong magkahawak pa rin pala ang kamay namin habang nasa loob ng elevator. Medyo pawisan na ang palad ko at hindi ko alam kung paano sasabihin kay Dylan na bitawan na niya ako nang hindi awkward.“Everything okay?” tanong niya, at yung mababa niyang boses parang dumaloy diretso
Andrea’s POVSumulyap ako sa pinto at agad yumuko para pulutin ang phone ko, pakiramdam ko bigla akong na-guilty.“Lara said lunch is ready,” sabi ni Dylan habang nakasandal sa doorframe ko.“Oh! Perfect timing. Katatapos ko lang mag-practice,” sagot ko, medyo awkward na itinago ang phone ko sa liko
Kitang-kita ang mabilis na pagtibok ng puso niya sa leeg. 'Yung mga expressive niyang mata ay nagdilim dahil sa pagnanasa, bahagyang nakahiwalay ang mga labi niya."Sabihin mo sa akin na hindi mo naisip 'yun," hamon ko, mas hinigpitan ang hawak sa puwet niya, mas dinikit siya sa tumitigas kong ari.







