Chapter 6

Kate

Hindi ko pinansin ang tinging pinagkakaloob sa akin ng mga taong pumapasok sa Mall kung nasaan ako.

Nasa kilalang Mall ako ng sandaling iyon at hinihintay ko ang pagdating ni Cheska. Matapos kasi akong matanggap sa Juarez Group of Companies ay agad kong tinawagan si Cheska para samahan niya akong bumili ng wardrobe ko na isusuot ko sa pagpasok araw-araw sa trabaho. Gusto kong palitan lahat ng wardrobe sa closet ko.

And my reasons?

I'll continue my disguise. Mukhang hindi kasi ako namukhaan ni Trey Juarez--ang magiging boss ko--ang lalaking estrangherong nakilala ko sa bar--ang lalaking nakahalikan ko--ang lalaking niyaya kong magpakasal. Na asawa ko na ngayon.

Sa totoo lang ay balak ko talagang mag-back out kanina nang makita at makilala ko na siya pala ang may-ari ng Juarez Group of companies. Yes. Nag-search naman ako tungkol sa kompanya, pero mukhang kulang ang research ko dahil hindi ko na-reasearch ang mukha ng mag-ari. I'm still shocked from the fact that she's the one who owns the company I've been eyeing.

Sa totoo nga lang din ay 50-50 kung ako ang matatanggap bilang secretary dahil sa ayos at hitsura ko. Hindi ba ang mga gusto ng mga CEO, lalo na ang kagaya ni Sir Trey na sobrang gwapo at hot ay iyong mga babaeng sexy at malaki ang boobs? Well, malaki naman ang boobs ko pero nakatago lang iyon sa suot kong long sleeved na medyo maluwag sa akin. Pero ang lalaki, ako pa ang pinili niya na maging secretary. Naisip ko na baka iba si Sir Trey, hindi siya tumitingin sa panlabas na hitsura. Tumitingin siya sa kakayahan ng isang tao. And I admired him for that.

I just shook my head to get him out of my mind.

Aware naman ako kung bakit pinagtitinginan nila ako o kung bakit ganoon sila makatingin sa akin. Because of the old-fashioned outfit that I'm wearing today.

And I can see the disgust and insult written on their faces. But I shrug it off. Bakit ko sila pag-aaksayahan ng oras? Hindi naman nila ako pinapakain?

"Kate!"

Mayamaya ay napatingin ako sa gilid ng marinig ko ang boses ni Cheska. "Ang tagal mo naman," wika ko nang tuluyan siyang nakalapit sa akin.

"Pasensiya naman," wika niya sa akin sabay paikot ng mga mata. "May nagyaya kasi sa akin ng biglaan," dagdag pa niya.

Tumawa naman ako. Pagkatapos at um-abrisyete ako sa kanya. "Tara?" yakag ko.

"Ano bang bibilhin mo?" tanong ni Chesca sa akin habang naglalakad na kami.

"Office attire ko."

"Pasok ka na sa trabaho?"

"Yup," sagot ko sa kanya. "And you wouldn't believe it, Chesca."

"What?"

"It's him!"

Napansin ko ang pagsulyap niya sa akin. "What?"

"My new boss and the man I'm married are the same person."

"What?" Hindi makapaniwalang tanong niya sa akin, tumigil nga din siya sa paglalakad at tuluyan akong hinarap. "Seriously, Kate?"

"Yes, Cheska. Maliit talaga ang mundo."

"So, you mean your husband is a billionaire?"

I nodded in response. "That's why I'm asking you to accompany me to buy some office attire. I'll continue my disguise to hide my identity from him."

Cheska brows furrowed. "What do you mean? Hindi ka niya nakilala?"

"Do you think, makilala niya ako sa suot ko? At sa ayos ko? I don't think so, Cheska."

"Are you sure na hindi ka niya kilala, Kate? What if he did?"

"I am sure. Kasi kong nakilala niya ako, eh, 'di sana sinabi niya. And besides, we only met once, and he was drunk that night. Maybe he's already forgotten what I look like," dagdag ko pa.

"What about your name?"

"Maraming magkakapangalan sa buong mundo, Cheska," sagot ko pa. Siguradong-sigurado na hindi talaga siya namukhaan o nakilala ni Trey. "Fingers crossed that he doesn't remember me."

"If that what you knew, Kate," wika na lang ni Cheska sa akin.

Nagpatuloy naman na kaming dalawa na maglakad. Nagtungo kami ni Cheska sa department store. Papasok na kami ng mapatigil nang may makasalubong kaming hindi ko inaasahan na makita at hindi ko gustong makita.

Si Marie at si Gio.

And it looks like they saw us too because I noticed Marie and Gio stopped walking as well.

Napansin ko ang pagkunot ng noo ni Gio. At si Marie naman ay napansin ko na pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa. Hanggang sa tumigil iyon sa mukha ko. And I saw recognition in her face.

"Kate? It's that you?"

Tinaasan ko lang naman siya ng isang kilay. At mayamaya ay napansin ko ang pag-angat ng dulo ng labi niya. "What happened to you?" tanong niya. "Ganyan ba ang nangyayari kapag broken hearted? Nagiging manang at pangit?"

"Marie, stop it," suway ni Gio kay Marie.

"What, Gio? I'm just stating the fact. Look at your ex-girlfriend, she looks different. She looks like my grandma," dagdag pa na wika nito. "It seems that Kate is really heartbroken because you chose me."

"Choose you?" narinig kong sabat ni Chesca. "He chose you or you forced him to choose you?"

Napansin ko ang pagtalim ng mga mata ni Marie ng tumingin siya kay Cheska. "I'm not talking you, bitch."

"Harap ka sa salamin. Ikaw ang mas-bitch," wika din ni Chesca.

"Your siding your ugly friend--

"Alangan naman na ikaw ang kampihan ko? Duh?" Cheska rolled her eyes.

Nilingon ako ni Marie, bakas sa mata ang inis. "Pagsabihan mo iyang kaibigan mo, Kate na huwag makisawsaw sa usapan ng pamilya."

Akmang sasabad si Cheska ng pigilan ko siya. "She's family than you, Marie," wika ko naman.

"I'll tell this to, Dad. You--

"Go ahead. Magsumbong ka sa Daddy ko. Eh, diyan ka naman magaling," wika ko sa kanya. "At anong sinasabi mo na pangit ako?" tanong ko pa. "Even I am wearing this, I know I am not ugly," dagdag ko pa. Saglit ko ngang sinulyapan si Gio na hanggang ngayon ay nakatitig pa din sa akin. "Even if you ask my ex, she's still staring at me, as if she's still mesmerized by me."

At nang sabihin ko iyon ay tumingin ulit ako kay Marie. I couldn't help but smirk when I saw the annoyance in her eyes.