LOGINNaku poooo hahaha
At mas lalo iyong nagpakaba sa kanya.Dahil ngayon, wala na siyang maibibintang na galit dahil purong kaba at kakaibang hindi niya mapangalanan ang nararamdaman niya.At sa unang pagkakataon simula nang pumasok sila sa kwartong iyon, hindi na lang galit ang nararamdaman niya.Kundi kaba.Isang klase ng kaba na hindi niya maipaliwanag, halo ng takot, pagkalito, at kung anong init na unti-unting gumagapang sa balat niya."Hindi kita pipilitin at kahit kailan hinding hindi ko ’yon gagawin," he whispered again, this time mas malinaw, mas buo ang bawat salita. Wala ang pang-aasar sa boses niya. Wala ang yabang. May bigat. May paninindigan."At kung plano kong pilitin ka, sana ay kanina pa punit ang damit mo at inu-vngol ang pangalan ko," he said and then smirk.Napatitig si Natalia sa kanya, hinahanap kung may bahid ba ng biro sa mga mata nito. Pero ang nakita niya ay seryoso. Diretso. Parang gusto nitong maintindihan niya na hindi ito laro.Dumulas ang kamay ni Emilio sa likod niya, marah
Muling umirap si Natalia, mas exaggerated pa kaysa kanina. “Matulog ka sa sofa. Ako matutulog sa kama,” mariin niyang sabi bago tumalikod para tanggalin ang hikaw niya isa-isa, inilalapag iyon sa side table na parang bawat laglag ay kasabay ng inis na gusto niyang pakawalan.Pero hindi niya inaasahan ang sumunod.Bigla siyang hinila ni Emilio sa kamay nang wala man lang pasabi. Isang mabilis na galaw, parang matagal na nitong pinag-iisipan at talagang balak na nitong gawin yun kanina pa.“Emilio—!” Ngunit huli na.Nawalan siya ng balanse at pareho silang napahiga sa kama. Bahagyang umalon ang kutson sa bigat ng katawan nila, at saglit na tila huminto ang mundo sa bilis ng pangyayari.Nanlaki ang mata ni Natalia nang mapagtanto niyang siya ang nasa ibabaw nito. Ang isang kamay niya ay nakatukod sa dibdib ni Emilio habang ang tuhod niya ay bahagyang nakasandal sa gilid ng kama para hindi tuluyang bumagsak.At ang gago? Natawa pa.Isang mababang tawa na parang may sariling aliw sa sitwas
Chapter 9“Bakit ka ba kasi nag inom ng marami!” iritang sambit ni Natalia habang nakatitig kay Emilio na ngayon ay padarag na naupo sa kama, halos hindi na maayos ang balanse.Napahawak pa ito sandali sa gilid ng kama na parang umiikot ang paningin, ngunit pilit pa ring itinataas ang baba na tila ayaw magpatalo at ipakita na talagang lasing na.Halata sa paraan ng pag-upo nito na pilit nitong pinipigilan ang hilo, pero mas nangingibabaw ang yabang kaysa sa kahinaan kaya mas naiinis si Natalia.Sa halip na amining sumobra siya, mas inuuna pa nitong magmukhang matatag, at iyon ang lalo niyang kinaiirita dahil para sa kanya ay kayabangan yun.“I’m not drunk—” Pero bago pa matapos ni Emilio yun ay agad nang sumabat si Natalia, walang pake kung magmukhang masungit o anu pa man.Hindi na siya interesado sa kahit anong paliwanag nito.“Shut up!” putol niya agad, sabay lapit para tanggalin ang sapatos nito bago pa ito tuluyang humiga at madumihan ang kumot at kama.Bahagya pa niyang hinila a
No pictures on the invitation. Tanging malalapit na pamilya at piling kaibigan lamang ang inimbita. Walang engrandeng reception, walang publicity. Tahimik. Pribado. Parang isang kasunduan lamang na kailangang tapusin.Parang business deal.At sa bawat araw na lumilipas papalapit sa kasal, mas lalong nagiging totoo ang katotohanang hindi ito isang fairy tale o kaya panaginip.Ikakasal na siya. Hindi sa lalakeng kasama niya ng dalawang taon... kundi sa lalakeng kakakilala pa lang niya at mula pa noong bata ay pinagsundo na sila ng mga lolo nila.And then the day came.The wedding.The wedding that had no love at all... at least not from Natalia’s side.Tahimik ang bridal room habang inaayusan siya. Naririnig niya ang mahihinang usapan ng mga stylist, ang tunog ng hairspray, ang marahang paggalaw ng tela ng gown niya sa bawat kilos niya.Nakasuot siya ng simpleng puting gown...elegant ngunit hindi marangya. Walang sobrang burda, walang sobrang kinang. Just clean lines and quiet grace.Sh
Bahagyang binasa ni Emilio ang kanyang labi at pinanood ang pagsara ng pinto. Nang tuluyan na itong mawala sa paningin niya, nag-iba ang ekspresyon ng mukha niya.Nawala ang amusement.Nawala ang panunukso.Ang natira ay malamig na determinasyon.Agad niyang kinuha ang kanyang telepono at tumawag.Isang ring pa lang ay sinagot na.“Yes, Sir?” mabilis na tugon ni Jordan, ang kanyang secretary.“Can you find out if Darius Valdez really applied to the company?” kalmadong tanong ni Emilio, pero may bahid ng babala ang tono. “If he did, hire him.”Saglit na natahimik si Jordan sa kabilang linya. “Sir?”“Hire him,” ulit ni Emilio, mas malinaw. “Then assign him to the most difficult department. I want his workload doubled. No special treatment. No adjustment period. I want his work to be unbearable.”Mas lalong tumahimik ang kabilang linya, pero bilang sanay na sa ugali ng amo, mabilis ding nakabawi si Jordan.“Copy, Sir.”“I want him to feel hell after what he did to Sofia,” dagdag pa ni Em
Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang biglang lamig na gumapang sa kanyang gulugod nang marinig niya ang sinabi nitong ‘yun.Possessiveness.Hindi pa man sila kasal.Hindi pa man sila nagsisimula.Pero ramdam na niya kung gaano ito mapag angkin.Hindi iyon simpleng biro. Hindi iyon simpleng kayabangan. It was like… pinapakita na niya agad kung gaano na ito may karapatan sa kanya kapag kinasal na silang dalawa.May kung anong seryosong intensyon sa likod ng bawat salita ni Emilio, at iyon ang mas lalong nagpapagulo sa isipan ni Natalia.Nakagat ni Natalia ulit ang labi niya at agad na sanang aalis ulit, but this time… hindi pa man siya nakakahakbang ay napasinghap siya nang biglang hawakan ni Emilio ang kamay niya at marahang hilahin pabalik sa pagkakaharap sa kanya.Hindi iyon marahas.Hindi rin sobrang lakas.Pero sapat para ipaalala sa kanya kung gaano kalaki ang kamay nito kumpara sa kanya. Sapat para ipadama ang init ng balat nito na tila dumiretso sa sistema niya.“I’m serio







