LOGINThird Person POVAng mga buwan ay lumipas na parang isang mahabang panaginip na walang gisingan—isang malabo at madilim na siklo ng pagsikat at paglubog ng araw na hindi na binibilang ni Alexander Vale. Para sa ibang tao, ang panahon ay isang manggagamot, isang elementong dahan-dahang nagpapahilom sa mga sugat ng kahapon. Ngunit para kay Alexander, ang bawat segundo ay hindi nagdadala ng kagalingan. Sa halip, bawat patak ng buhangin sa oras ay tila isang matulis na pait na lalong nagpapalalim sa ukit ng pangungulila sa kanyang puso.Sa loob ng kanyang marangyang opisina sa itaas na palapag ng Vale Group headquarters, ang hangin ay amoy kape, lumang papel, at ang bigat ng hindi masabing pagsisisi. Nakaupo si Alexander sa likod ng kanyang dambuhalang desk na gawa sa mahogany. Nakatambak sa harap niya ang mga dokumentong nangangailangan ng kanyang pansin—mga kontratang nagkakahalaga ng bilyun-bilyon, mga ulat ng kumpanya mula sa iba't ibang panig ng mundo, at mga disenyong arkitektura. N
Third Person POVIlang buwan na ang lumipas. Para sa mundo, ang pagkawala ni Alina ay isa na lamang lumang tsismis na unti-unting natatabunan ng mga bagong iskandalo sa alta sosyedad, mga pabagu-bagong takbo ng stock market, at mga walang kabuluhang party. Ang balitang "ang asawa ng bilyonaryong si Alexander Vale ay naglaho" ay naging isang malamig na kwento na lamang sa mga tabloid.Pero para kay Alexander Vale, ang bawat segundo ay tila isang sariwang sugat na pilit binububuksan ng bawat hininga niya. Ang oras ay hindi naging gamot; sa halip, ito ay naging lason na unti-unting nagpapadilim sa kanyang mundo. Hindi siya tumitigil. Sa katunayan, ang paghahanap sa asawa ay naging sentro na ng kanyang buong pagkatao—isang mapanganib na obsesyon na unti-unting lumalamon sa kanyang katinuan, katarungan, at maging sa kanyang pisikal na pangangatawan.Sa loob ng kanyang malawak na opisina sa tuktok ng Vale Group headquarters, nakatayo si Alexander sa harap ng floor-to-ceiling window. Ang nag
Third Person POVDalawang linggo.Labing-apat na araw na ang lumipas mula nang maglaho si Alina na parang usok sa gitna ng gabi. Labing-apat na araw na ring tila gumuho ang pundasyon ng mundo ni Alexander Vale.Ang penthouse, na dati ay nababalot ng init dahil sa presensya ni Alina, ay tila naging isang dambuhalang nitso—malamig, bakante, at amoy pangungulila. Wala na ang halimuyak ng tsaa sa umaga. Wala na ang marahang yabag ng mga paa nito sa hallway. Higit sa lahat, wala na ang mahinang boses na narinig niyang kumakausap sa kanilang anak habang hinahaplos ang nakaumbok nitong tiyan.Ngayon, tanging ang ugong ng aircon at ang sarili niyang hininga ang naririnig ni Alexander.Nakasandal ang bilyonaryo sa sofa, ang kanyang tingin ay nakapako sa kawalan. Sa harap niya, sa ibabaw ng glass table, may isang tray ng pagkain na dinala ng maid dalawang oras na ang nakalilipas. Ang sabaw ay namuo na ang sebo; ang kanin ay tuyot na. Hindi niya ito ginalaw. Sa katunayan, halos wala na siyang ma
Third Person POVAng gabi ay tila naging isang madilim na anino na bumabalot sa bawat kanto ng kalsada habang mabilis na pinatatakbo ni Alexander ang kanyang sasakyan. Ang bawat pag-piga niya sa gas pedal ay tila pagsigaw ng kanyang dibdib na kanina pa hindi mapakali. Ang ugong ng makina ng kanyang sports car ay humihiwa sa katahimikan ng gabi, ngunit sa pandinig ni Alexander, mas malakas pa rin ang kabog ng kanyang puso.Mahigpit ang kanyang hawak sa manibela, ang kanyang mga knuckles ay namumuti na sa tindi ng kapit. Ang bawat streetlight na nadadaanan niya ay nagmumukhang malalabong guhit ng liwanag dahil sa bilis ng kanyang takbo. Simula nang iwan niya si Chloe sa tapat ng bar—matapos ang isang yakap na wala namang kahulugan sa kanya ngunit alam niyang pwedeng masamain ng iba—isang malamig na pakiramdam ang dumapo sa kanyang batok. Isa itong primitive instinct, isang babala na hindi niya maipaliwanag ngunit pilit na humihingi ng atensyon.Paulit-ulit na naglalaro sa kanyang isipan
Third Person POVMaliwanag ang mga ilaw sa loob ng bar, isang marangyang establisyimento kung saan ang bawat sulok ay amoy mamahaling alak at tabako. Malakas ang tugtog ng musika, may mga grupong nagtatawanan sa bawat booth, at ang ingay ng mga basong nagtatama ay tila isang walang katapusang awit ng gabi.Pero para kay Alexander Vale, ang lahat ng iyon ay muffled noise lamang.Nakatayo siya sa harap ng bar counter, ang kanyang mga daliri ay mahigpit na nakakapit sa isang baso ng whiskey. Hindi siya mahilig uminom. Sa mundo ng seryosong negosyo, ang pagkawala ng kontrol ay katumbas ng pagkatalo. Pero ngayong gabi, ang kontrol na pinakaiingatan niya ay tila buhangin na dahan-dahang kumakawala sa kanyang mga kamay.Iniikot niya ang baso, pinapanood ang pagsayaw ng kulay amber na likido. Sa bawat pagpikit niya, ang mukha ni Alina ang bumubungad sa kanya. Ang mga mata nitong puno ng pait, ang panginginig ng mga labi nito nang bitawan niya ang pinakamasakit na kasinungalingan sa buhay niya
Third Person POVAng gabi ay balot ng isang mapanlinlang na katahimikan. Sa labas ng dambuhalang bakal na gate ng mansyon ng mga Vale, ang tanging maririnig ay ang mahinang kaluskos ng mga dahon at ang malayo at paos na busina ng mga sasakyan. Ang mga ilaw sa hardin ay tila mga nanlalabong mata na nagmamasid sa pigura ng isang babaeng nakatayo sa gitna ng dilim. Isang anino sa gitna ng karangyaan, isang banyagang ligaw sa mundong ginto ang pundasyon.Si Alina.Mahigpit ang hawak niya sa strap ng kanyang maliit na bag. Marupok ang materyales nito, bakas ang luma, tila sumasalamin sa kanyang pagkatao sa mga sandaling iyon. Wala itong lamang hiyas, walang mamahaling pabango, at walang kahit anong kinuha mula sa marangyang bahay na tinuluyan niya. Sa loob ng ilang buwan, pilit siyang binihisan ng mga Vale ng sutla at brilyante, ngunit sa kanyang pag-alis, iniwan niya ang lahat ng iyon sa ibabaw ng malamig na marmol ng kanyang silid. Ang tanging bitbit niya ay ang kanyang dangal, ilang pir
Third Person POVHindi dinalaw ng antok si Alina nang gabing iyon. Nakaupo siya sa gitna ng malawak na kama sa guest room ng penthouse, ang kanyang likod ay nakasandal sa malamig na velvet headboard habang ang kanyang mga mata ay nakapako sa madilim na kisame. Ang tanging nagbibigay ng anyo sa sili
Third Person POVAng opisina ni Alexander Vale sa pinakataas na palapag ng Alexander Holdings building ay tila isang kuta ng yelo. Tahimik ang buong floor, tanging ang mahinang ugong ng air conditioner ang bumabasag sa katahimikan. Ngunit sa loob ng silid na iyon, may isang bagyong nagbabadyang sum
Third Person POVHindi pa rin mawala sa isip ni Alexander ang mga tagpo kagabi. Nakatayo siya sa harap ng malawak na glass wall ng kanyang penthouse, ang kanyang anino ay mahaba sa sahig habang pinagmamasdan ang naglalakihang gusali ng Makati skyline. Maliwanag na ang umaga, ngunit ang kanyang aura
Third Person POVAng gabi sa loob ng penthouse ay balot ng isang mabigat at binging katahimikan. Sa labas ng dambuhalang floor-to-ceiling glass window, ang mga ilaw ng Maynila ay tila isang dagat ng mga bituin na nakalatag sa ibaba—kumikislap, walang pakialam, at malamig. Karaniwan, ang tanawing it







