CHAPTER 5 – The Contract Marriage

Hindi agad nakagalaw si Alina sa kanyang kinauupuan. Sa harap niya, ang makapal na dokumentong ibinigay ni Alexander Vale ay tila naging isang nagbabagang bakal—mabigat, nakapapaso, at imposibleng hawakan nang matagal.

Ang katahimikan sa loob ng marangyang opisina ay nakabibingi. Ang tanging naririnig niya ay ang monotonous na ugong ng air conditioner at ang marahas na kabog ng sarili niyang puso.

Contract marriage.

Hanggang ngayon, tila tumatalbog lang ang mga salitang iyon sa kanyang isipan, ayaw mag-sink in.

Tumingin siya sa bilyonaryong nasa harap niya. Alexander sat there, perfectly composed. Walang kahit anong emosyon sa kanyang mukha, na tila ba ang pag-aalok ng kasal sa isang estranghera ay kasing-karaniwan lang ng pagpirma sa isang business delivery receipt.

“Hindi ko maintindihan,” pag-amin ni Alina, ang kanyang boses ay bahagyang nanginginig.

“Bakit ako?”

Sumandal si Alexander sa kanyang leather chair, ang mga daliri ay magkakasalikop. “Because you’re convenient.”

Napakunot ang noo ni Alina. “Convenient?”

“Oo.” Diretsong tumitig sa kanya ang mga malamig na mata nito. “Wala kang pamilyang makikialam sa mga desisyon ko. Wala kang mataas na status na kailangang protektahan o idedepensa. At higit sa lahat… kailangan mo ng tulong ngayon.”

Isang mapait na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Alina. Hindi niya magawang itanggi ang katotohanan. Isa siyang bukas na libro ng kamalasan. “Pero kasal pa rin ’yan,” giit niya. “Hindi ’yan basta simpleng deal lang sa negosyo.”

“Legally, it is,” maikling sagot ni Alexander.

Muling ibinaling ni Alina ang tingin sa kontrata. Nakasaad doon ang lahat: Temporary marriage. Financial support. Total protection. At ang pinakamalinaw na kondisyon na tila nakasulat sa dugo—No love. No emotions. Pakiramdam niya ay may mali. Hindi siya nabibilang sa mundong ito—sa mundo kung saan ang pagkatao at relasyon ay may katumbas na presyo at pinapatunayan ng mga pirma. Huminga siya nang malalim at tumayo, bitbit ang kanyang bag.

“Pasensya na,” sabi niya, pilit na pinatatag ang boses.

Bahagyang napaangat ang kilay ni Alexander, isang senyales ng interes. “Hindi mo kaya?”

“I can’t do this.”

Sandaling natahimik ang lalaki, pero hindi ito bakas ng pagkagulat. Parang kalkulado na nito ang bawat hakbang niya. “Take the contract,” utos nito nang makitang papalayo na siya.

“Bakit pa?”

“In case you change your mind.”

Napabuntong-hininga si Alina. “Hindi ako magbabago ng isip.” Pero sa kabila ng kanyang matigas na pananalita, kinuha pa rin niya ang dokumento. Siguro dahil sa sulok ng kanyang isipan, may maliit na bahagi ng kanyang sarili na natatakot sa dilim na naghihintay sa kanya sa labas ng gusaling ito.

Paglabas niya ng Vale Group Building, sinalubong siya ng malagkit na init ng hapon. Umupo si Alina sa isang bench sa tapat ng kalsada, pakiramdam niya ay hinigop ang lahat ng lakas niya.

Kinuha niya ang kanyang cellphone. Limang missed calls mula sa kanyang landlord. Tatlo mula sa isang unknown number. Hindi na niya binalak pang basahin ang mga text. Sa halip, binuksan niya ang kanyang social media.

At doon, tuluyan nang gumuho ang kanyang mundo.

Isang video ang nasa tuktok ng kanyang feed. Isang press conference. Sa gitna ng kislap ng mga camera ay si Marco—ang lalaking nangako sa kanya ng kailanman. Nakasuot ito ng mamahaling suit, mukhang matagumpay at masaya. Sa tabi nito ay si Clara Davenport, ang tagapagmana ng isang dambuhalang korporasyon, ang babaeng ipinalit sa kanya.

“Mr. Dela Cruz, totoo bang engaged na kayo ni Miss Davenport?” tanong ng isang reporter.

Ngumiti si Marco, ang ngiting dati ay nagpapakalma kay Alina, pero ngayon ay tila lason sa kanyang paningin. “Yes. I’m very lucky to have Clara in my life.”

Parang may sumaksak sa dibdib ni Alina. Pero hindi pa doon natapos ang lahat.

“May balitang kumakalat na may ex-girlfriend kayong nag-aangking buntis siya sa inyo?” tanong pa ng isa.

Tumawa si Marco. isang maikli at mapang-uyam na tawa. “Oh, that? That’s just my ex being obsessive. Some people just can’t accept rejection.”

Narinig ni Alina ang tawanan ng mga tao sa video. Ang bawat halakhak ay parang sampal sa kanyang pagkatao. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang binabasa ang mga comments:

“Gold digger siguro ’yan.”

“Buntis daw? Baka naman kanino lang nakuha, tapos isinisisi kay Marco.”

“Desperate woman. Poor Clara, nadadamay sa baliw na ex.”

Unti-unting lumabo ang paningin ni Alina. Hindi niya namalayang tumutulo na pala ang kanyang luha sa screen ng cellphone. Pinahiya siya sa harap ng buong bansa. Hindi lang siya iniwan; dinurog din ang kanyang dangal.

Napahawak siya sa kanyang tiyan. “Anak…” bulong niya sa gitna ng hikbi.

Wala siyang trabaho. Palayas na siya sa kanyang tinitirhan. At ngayon, ginawa siyang katawa-tawa ng lalaking minahal niya. Sa gitna ng kawalan ng pag-asa, muling naglaro sa kanyang isipan ang boses ni Alexander:

Your child will be protected.

Mahigpit niyang niyakap ang kontrata sa kanyang dibdib. Sa unang pagkakataon, ang takot sa kanyang mga mata ay napalitan ng isang mapanganib na determinasyon.

Pagkalipas ng isang oras, muling bumukas ang pinto ng opisina ni Alexander. Nagulat ang assistant nito nang makita ang pawis at mugtong mga mata ni Alina.

“Miss Reyes?”

“Nandito ako para kay Mr. Vale.”

Pagpasok niya sa loob, nandoon pa rin si Alexander, nakatayo sa harap ng malawak na bintana habang nakatanaw sa city lights. Hindi man lang ito lumingon nang marinig ang kanyang mga yapak.

“I thought you said no,” malamig na saad nito.

Lumapit si Alina sa mesa at marahas na inilapag ang kontrata. Huminga siya nang malalim, pilit na itinatago ang galit at sakit na nag-uumapaw sa kanyang sistema. Tumingin siya nang diretso sa mga mata ng bilyonaryo.

“Fine. I’ll marry you.”

Katahimikan. Isang segundo. Dalawa.

Isang tipid at misteryosong ngiti ang sumilay sa mga labi ni Alexander. Hindi ito ngiti ng tagumpay, kundi ngiti ng isang taong nakuha ang huling piraso ng kanyang puzzle.

“Good decision,” sabi nito habang nauupo at kinukuha ang ballpen.

“Welcome to the deal, Mrs… soon-to-be Vale.” Napangiwi si Alina sa apelyidong iyon, pero hindi na siya umimik. Pinirmahan niya ang dokumento nang mabilis, bago pa siya mawalan muli ng lakas ng loob.

Habang abala si Alina sa pagpirma, tahimik lang siyang pinagmamasdan ni Alexander. Ang kanyang mga mata ay nanatiling malamig, pero sa loob ng kanyang isipan, may ibang planong naglalaro.

Perfect.

Bahagya siyang sumandal at tumingin sa tiyan ni Alina. Dahil ang batang dinadala nito… ang batang iyon ang eksaktong susi sa kailangan niya. Hindi pa alam ni Alina na ang kasal na pinasok niya para sa kaligtasan ay bahagi lamang ng isang mas malaki at mas mapanganib na plano ng isang lalakeng hindi kailanman nagpapatalo.