LOGINAng elf na manggagamot na si Eira ay nagmamadali sa kagubatan, na nakatitig ang mga mata sa mapa na hawak sa kaniyang kamay. Malapit na niyang matagpuan ang bihirang halamang Haste de Geada at hindi na siya pwedeng mag-aksaya ng oras. Gayunpaman, habang naglalakad siya nang malalaking hakbang, narinig niya ang mahinang sigaw, na punong-puno ng purong takot, ng isang boses ng babae.Halos hindi siya makapaniwala sa kaniyang mga tainga. *„Isang boses sa nakalalasong lugar na ito?“* Ang kaniyang ulo ay napatingala sa gulat, pinatalas ang kaniyang mga tainga at nakinig nang mabuti. Pagkatapos, ang sigaw ay muling umalingawngaw, na sinusundan ng mga nakapipigil na hikbi.Ang hawak ni Eira sa mapa ay lalong humigpit at ang pag-aalala ay lumukob sa kaniya. *Ano ang nangyayari rito? Isang boses ng babae! Maaari kayang isang paggahasa o kung ano pa man?*, naisip niya sa kaniyang sarili. *Mabuti pa siguro na tingnan ko gamit ang aking sariling mga mata*, dagdag niya sa isip.„Hindi, hindi iyon
Hindi siya nangahas na tanungin ito at idiniin ang kaniyang mga kamay sa pader. Sa ilalim ng utos nito, ibinukaka niya ang kaniyang mga binti at, sa isang pikit ng mata, ang kaniyang panloob na damit ay ibinaba. Pinasok nito ang kaniyang ari muli, dumiin nang may karahasan na tila ba ang buhay nito ay nakasalalay doon. Ang isang kamay nito ay nakahawak sa kaniyang leeg, habang ang isa naman ay matagal na nakatuon sa kaniyang matitigas na utong.„Pakiusap, dahan-dahan lang“, pagmamakaawa niya sa pagitan ng mga nilalagnat na daing, ngunit hindi ito huminto. Dumiin lamang ito nang mas malakas pa, na ibinibidang kung gaano kasarap ang kaniyang puki.Ilang minuto ang nakalipas, bumunot ito mula sa kaniyang loob at hinubaran siya. Pagkatapos, lumuhod ito upang dilaan siya.Ang nagagawa lamang niya ay takpan ang kaniyang bibig upang huwag sumigaw sa purong sarap. Ang mga galaw nito ay nagpapadaloy sa kaniyang mga katas, at dinidilaan ito ng lalaki hanggang sa walang matira.Kasunod nito, ina
„Batang binibini, sino ka?“, tanong ng babae.Ang puso ni Delphina, na nadadaig ng purong takot, ay napakabilis at napakalakas ng tibok sa kaniyang dibdib na tila aalpas na ito anumang sandali.Naiipit sa pagitan ng isang serpente na metamorfo at isang tigre na metamorfo — napakasuwerte naman niya!„Huwag mo nang hayaang magtanong pa ako ulit.“ Ang babala sa tono ng babae ay napakalinaw.Mabagal na inilingon ni Delphina ang kaniyang ulo at nakita ang isang babaeng may matatalas na berdeng mata at kulay-gintong, mala-sutlang buhok na umaabot sa kaniyang baywang. Ang masungit nitong tingin ay nakatitig sa kaniyang mukha.Bumuntong-hininga ang lalaki at lumakad patungo sa mainiping binibini. May ibinulong ito sa kaniyang tainga nang ilang sandali, hanggang sa sa wakas ay nakahinga nang maluwag ang babae.„Delphina, anak ni Gordon Levitt“, sabi ngayon ng babae sa isang matatag na boses, ngunit kapansin-pansing mas malambot kaysa kanina. „Hindi mo kailangang mag-alala. Hindi ka namin sasak
Patuloy ang takot ni Delphina, at hindi niya maiwas ang kanyang tingin sa nagbabagyang titig ng ahas.Tila itinatarak ng walang pikit na titig ng ahas ang mismong kaluluwa niya. Nagkakarera ang kanyang isip sa mga alaala ng marahang haplos at nakagiginhawang ngiti ng kanyang ina, na ngayon ay isang malayong alaala at ảo na lamang. Naramdaman niya ang paghahapdi ng kanyang mga mata habang nagsisimulang bumuo ang mga luha, ngunit hindi siya makalingon palayo sa nakahihipnotismong titig ng ahas.Pabalik-balik ang labas-masok ng phânang dila ng ahas, na nararamdaman ang takot ni Delphina, at nadarama niya ang masamang banta nito na unti-unting pumapalibot sa kanya. Naisip niya ang kejam na hangarin ng kanyang pamilya sa amain—ang pagpapadala sa kanya sa kagubatan nang walang proteksyon, walang pagkain, at walang pag-asa. Nais nilang mamatay siya, at ngayon ay nakaharap na niya ang mismong kamatayan.Mabilis at paputol-putol ang paghinga ni Delphina habang ang kanyang puso ay tumitibok nan
Lugami na bumagsak si Delphina sa lupa matapos siyang sipain ng isang puwersa palabas ng portal. Habang daing ang katumbas, dahan-dahan siyang tumayo. Sa pagtaas ng kanyang ulo, nakita niya ang nakakatakot na kagubatan. Ang kaharian ng mga Elf at ang kaharian ng mga Tiger ay naghahati sa iisang gubat.Inihagis siya sa gitna ng kagubatan nang walang ideya kung saan patungo, dahil wala siyang mapa o anumang magtuturo sa kanya ng daan patungo sa mga bungang-kahoy na gusto ng kanyang madrasta at kapatid sa labas. Sa isang malalim na buntong-hininga, inihanda niya ang sarili para sa kanyang paglalakbay, habang nananalangin sa diyosa na protektahan siya.Pahirapang humhakbang si Delphina habang nanginginig ang kanyang mga binti. Wala siyang anumang paraan ng proteksyon, walang kagamitan, kundi isang maliit na sanga lamang. Wala siyang ideya kung paano anihin ang dalawang bunga kahit pa makasalubong niya ang mga ito. Pakiramdam niya ay sumisikip ang mga puno sa kanyang paligid, habang ang mg
Humahagulgol si Delphina habang tinitiis ang hiya at ang matinding sakit na mabilis na lumalaganap sa kanyang katawan. "Bakit mo ginawa sa akin 'to?" nahihirapan niyang naibulong."Lulunin mo 'yan bago pa ako mawalan ng pasensya," babala ni Aaronio.Habang humihikbi, ininom niya ang dalawang gamot at tumayo nang maramdaman niyang nawala na ang karamihan sa sakit."Hindi malayo sa iyo ang katarungan," buong kapaitan niyang sinabi at mabagal na humakbang nang pasuray-suray patungo sa pinto.Ngunit sa loob lang ng ilang segundo, nasa harapan na niya ang kanyang kapatid sa ama.Sinakal siya nito. "Anong sinabi mo?"Pumiglas si Delphina at hinawakan ang kamay nito, gustong-gusto nang makawala dahil nauubusan na siya ng hangin.Ginawa naman nito ang gusto niya; binitawan siya nito.Ngunit maaga pa para makahinga nang maluwag. Walang babala na sinimulan nitong saktan si Delphina, na nagpapakawala ng mga tumpak at brutal na suntok. Napasigaw si Delphina sa sakit habang nagmamakaawa, ngunit tu







