MasukTAHIMIK na nagtagpo ang kanilang mga mata. At sa loob ng ilang segundo, parang nawala ang lahat ng ingay sa buong restaurant. Si Celine ang unang nakabawi. Bahagya nitong ikinapit ang kamay sa braso ni Mikael, saka ngumiti nang tila walang nangyari. "What a coincidence." Tahimik lamang na tumango
ALA-SAIS na nang hapon nang tuluyang maisara ni Marikit ang laptop. Napahilig siya sandali sa sandalan ng executive chair at marahang inunat ang mga balikat. Halos buong araw siyang sunod-sunod ang meetings, business presentations, at document reviews. Ramdam niya ang pagod, ngunit sa unang pagkaka
MATAPOS maghiwalay ni Mikael at Matthew, agad siyang bumalik sa executive floor ng Altaverde Holdings. Pagpasok pa lamang sa opisina ay dinukot niya ang cellphone mula sa bulsa ng suot niyang coat at agad na tinawagan ang taong matagal na niyang inatasan. Ilang ring pa lamang ay may sumagot na. "D
TAHIMIK na ibinaba ni Mikael ang tingin bago tuluyang naupo sa pinakadulong upuan ng conference table. "Please, everyone. Continue." Isa-isang naupo ang lahat. Samantakang nanatiling tahimik si Marikit. Ni isang beses ay hindi niya nilingon ang lalaki. Narinig lamang niya ang malamig ngunit mahi
TAHIMIK ang buong sala matapos marinig ang tanong ni Mrs. Ramirez. "So tell me... what were you thinking back then?" Sandaling natigilan ang lahat habang nakatingin kay Mikael. Samantalang hindi naman agad sumagot ang lalaki kaya si Doña Esperanza na ang marahang nagsalita. "Mikael wasn't as m
MAKALIPAS ang halos labinlimang minuto, dumating ang driver ni Professor Kent. Tahimik na sumakay si Marikit at ibinigay ang address ng Ramirez Mansion. Rush hour na noon kaya halos isang oras silang naipit sa mabigat na trapiko bago tuluyang makarating. Pagkababa niya ng sasakyan ay nagpasalama
NANG marinig iyon mula sa anak ay napatingin si Mikael kay Marikit, ngunit hindi siya nilingon ng babae. Sa halip ay bumaling ito kay Mithi. "Sweetheart, tapos ka na bang kumain?" malambing na tanong ni Marikit. Agad namang tumango ang bata. "I'm full." Bahagyang ngumiti si Marikit. Kumuha siya n
BAHAGYANG pumangit naman ang ekspresyon ni Aling Lydia dahil sa sinabi ni Marikit. "Ano pong kinalaman niyan sa inyo, Miss Mari?" mataray naman nitong sagot. "Mas malapit pa rin ang relasyon ko kay Miss Mimi kaysa sa isang outsider na katulad mo." Pero nanatiling kalmado si Marikit. Dahil mukhang
TAHIMIK na pinagmasdan ni Marikit ang papalayong pigura ni Aling Lydia. Hindi na siya nagulat. Kahit kailan ay hindi na talaga nagbago ang matandang iyon. Noon pa man ay marami na itong nasabi tungkol sa kanya. Marami ring pagkakataong basta na lamang ito bumubuo ng sariling kuwento nang hindi alam
MARAHANG yumuko si Mithi at muling pinagmasdan ang drawing. Mahigpit nitong niyakap ang hawak na colored pencils bago marahang sumagot. "Because I don't know what Mommy looks like." Napatigil si Marikit. Simple lamang ang sagot ng bata, pero para iyong matalim na kutsilyong dumiretso sa kanyang pu







