All Chapters of Mine Even After Divorce: Chapter 1 - Chapter 10

ANIM na buwan nang buntis si Marikit Valejo nang mahuli niya ang sariling asawa na may ibang babae sa mismong araw ng prenatal checkup niya. Malamig ang hangin sa labas ng St. Andreas Medical Center sa BGC. Mahigpit niyang hawak ang brown envelope na naglalaman ng ultrasound at laboratory results habang unti-unting namumutla ang mga daliri niya. Sa harap niya, isang matangkad at guwapong lalaki na nakasuot ng mamahaling black overcoat ang maingat na nakayakap sa isang babae. Napakaganda nito. Maliit ang mukha, maputi ang balat, at nakasuot ng puting satin sleeveless dress na lalong nagpalambot sa inosente nitong itsura. Namumula pa ang pisngi nito dahil sa mainit na panahon habang maingat na inaayos ng asawa niyang si Mikael ang buhok ng babae. Napaka-gentle ng ekspresyon nito, napakalayo sa malamig na tinging palaging ibinibigay nito kay Marikit. Nang mga sandaling iyon ay parang biglang nanikip ang dibdib niya. Ang mainit-init na sa simoy ng hangin ay lalo pang nagpasakit sa

BAHAGYANG natigilan si Professor Kent Morales nang mag-angat ito ng tingin at makita ang babaeng nakatayo sa pintuan. Halos hindi niya agad nakilala si Marikit. Hanggang sa ito na mismo ang nagsalita. “Professor.” Doon lamang tuluyang natauhan si Kent bago bahagyang ngumiti. “Marikit.” Mabilis nitong isinara ang hawak na documents at tumayo mula sa swivel chair. “It’s been a while.” Tahimik na tinanggal ni Marikit ang suot na face mask bago pumasok sa opisina. “It’s been a long time, Professor.” Masuyong ngumiti si Kent habang pinagmamasdan ang dating estudyante. Halatang nagulat pa rin ito sa malaking pagbabago ng babae. “I almost didn’t recognize you.” Bahagyang natawa si Marikit ngunit puno iyon ng pait. “To be honest, nahihiya nga akong humarap sa inyo sa ganitong itsura ko.” Mabagal na umiling si Kent. “Pregnancy changes a woman’s body. Normal lang ’yan.” Lumapit ito sa maliit na coffee table at nagsalin ng maligamgam na tubig sa baso. “Sit down first.” Tahimik n

BIGLANG nagbago ang ekspresyon ni Samantha matapos marinig ang sinabi ni Marikit. Mariin nitong hinampas ang mesa bago biglang tumayo. “Marikit Valejo!” Ngunit wala nang pakialam si Marikit. Tahimik lamang siyang tumalikod at bumalik sa sariling workstation. Pagkaupo niya, dahan-dahan niyang inilabas ang maliit na compact mirror mula sa bag. Tahimik niyang tiningnan ang manipis na sugat sa gilid ng pisngi niya na gawa ng papel na inihagis ni Mikael. May bahagyang dugo pa roon, pero hindi naman malalim. Kumuha lamang siya ng wet wipes at dahan-dahang pinunasan ang sugat. Hindi na niya balak lagyan pa ng gamot. Tutal, sa mukha niyang ito, wala namang magbabago kahit magka-peklat pa siya. Ngunit habang nakatingin siya sa salamin, biglang sumagi sa isip niya ang mukha ng babaeng kasama ni Mikael. Parang pamilyar ito, lalo na ang mga mata. Hindi niya lang maalala kung saan pero sa tingin niya ay nakit na niya ito noon. Pero marahas ding napailing si Marikit. Nagkakataon naman ta

KINABUKASAN, maagang nagising si Marikit dahil sa amoy ng nilulutong almusal mula sa kusina. Paglabas niya ng kuwarto ay nadatnan niyang abala si Stella sa paghahanda ng pagkain. May nilulutong arroz caldo para sa kaniya, may hiwalay pang steamed vegetables at grilled fish na maingat nitong inilalagay sa thermal lunch container. “Good morning, anak,” malambing nitong bati nang mapansin siya. Bahagyang ngumiti si Marikit bago marahang umupo sa dining chair. Kagabi pa niya sinabi kina Roberto at Stella na magre-resign na siya sa Altaverde Group at pansamantalang magiging assistant ni Professor Kent Morales sa loob ng isang buwan. Noong una ay tutol silang dalawa. “Buntis ka, Marikit,” paulit ulit na saad ni Stella kagabi. “Kailangan mong magpahinga.” Ngunit nagpumilit si Marikit. “Ayos lang ako,” mahinahon niyang paliwanag noon. “Hindi naman mabigat ’yung trabaho. Mas okay nang busy ako kaysa magkulong lang sa bahay at mag overthink.” At sa huli, wala na ring naisagot si

“Photos na naman ng kapatid mo?” tanong ni Mikael mula sa likuran. Tahimik na isinara ni Matthew ang pocket watch bago inilagay iyon sa bulsa. Pagkatapos ay humigop ito ng kape. “Wala lang,” maikli nitong sagot. Hindi nito maintindihan kung bakit mula kanina ay paulit ulit bumabalik sa isip niya ang buntis na babaeng nakita niya sa lobby. May kakaibang pakiramdam sa dibdib niya. Parang may bagay na matagal na niyang hinahanap ngunit hindi niya maipaliwanag. Tahimik siyang sinulyapan ni Mikael. Matagal na silang magkaibigan simula pa noong nag aral sila abroad at magkasama ring nagtayo ng investment firm noon. At sa lahat ng taong kilala niya, si Matthew lang ang kilala niyang laging may dalang litrato ng kapatid nito. Ibig sabihin no’n ay sobrang mahalaga nito rito. “Ngayong nasa Manila ka na ulit,” kalmadong saad ni Mikael, “hindi mo pa rin ba siya hahanapin?” Bahagyang ngumiti si Matthew ngunit may lungkot iyon. “Ano pang point?” mahina nitong sagot. “Baka nakalimutan na