تسجيل الدخولTAHIMIK na nagtagpo ang kanilang mga mata. At sa loob ng ilang segundo, parang nawala ang lahat ng ingay sa buong restaurant. Si Celine ang unang nakabawi. Bahagya nitong ikinapit ang kamay sa braso ni Mikael, saka ngumiti nang tila walang nangyari. "What a coincidence." Tahimik lamang na tumango
ALA-SAIS na nang hapon nang tuluyang maisara ni Marikit ang laptop. Napahilig siya sandali sa sandalan ng executive chair at marahang inunat ang mga balikat. Halos buong araw siyang sunod-sunod ang meetings, business presentations, at document reviews. Ramdam niya ang pagod, ngunit sa unang pagkaka
MATAPOS maghiwalay ni Mikael at Matthew, agad siyang bumalik sa executive floor ng Altaverde Holdings. Pagpasok pa lamang sa opisina ay dinukot niya ang cellphone mula sa bulsa ng suot niyang coat at agad na tinawagan ang taong matagal na niyang inatasan. Ilang ring pa lamang ay may sumagot na. "D
TAHIMIK na ibinaba ni Mikael ang tingin bago tuluyang naupo sa pinakadulong upuan ng conference table. "Please, everyone. Continue." Isa-isang naupo ang lahat. Samantakang nanatiling tahimik si Marikit. Ni isang beses ay hindi niya nilingon ang lalaki. Narinig lamang niya ang malamig ngunit mahi
TAHIMIK ang buong sala matapos marinig ang tanong ni Mrs. Ramirez. "So tell me... what were you thinking back then?" Sandaling natigilan ang lahat habang nakatingin kay Mikael. Samantalang hindi naman agad sumagot ang lalaki kaya si Doña Esperanza na ang marahang nagsalita. "Mikael wasn't as m
MAKALIPAS ang halos labinlimang minuto, dumating ang driver ni Professor Kent. Tahimik na sumakay si Marikit at ibinigay ang address ng Ramirez Mansion. Rush hour na noon kaya halos isang oras silang naipit sa mabigat na trapiko bago tuluyang makarating. Pagkababa niya ng sasakyan ay nagpasalama
TAHIMIK na nakatitig si Mikael sa report na nasa kanyang mga kamay. Nanatiling walang emosyon ang guwapong mukha nito. Walang pagkagulat. Walang saya. Walang galit. Parang ordinaryong dokumento lamang ang hawak nito. Ilang segundo ang lumipas, nang tumawa ito ng mahina. Iyon bang uri ng tawa na hin
PAGKATAPOS ng tawag na iyon ay ilang segundo pang nanatiling tahimik si Mikael. Nakatayo siya sa paanan ng private aircraft habang pinagmamasdan ang malawak na runway. Malamig ang hangin, ngunit mas malamig ang ekspresyon sa kanyang mukha. Pagkatapos niyon ay tuluyan nang naputol ang tawag. Marah
TATLONG araw nang nananatili si Marikit sa Cebu. Sa araw na iyon, nakarating sa kanya ang balitang matagumpay na nakuha ng Altaverde Group ang isa sa pinakamalaking development projects sa business district ng lungsod. At gaya ng inaasahan ng lahat, si Mikael Altaverde mismo ang personal na nakipa
MATIIM na tinitigan ni Mikael ang babae sa kanyang harapan. "Confident ka talaga sa sarili mo, Miss Mari?" Bahagyang umangat naman ang sulok ng labi ni Marikit. "Pero mas confident ka pa rin sa sarili mo, Mr. Altaverde,” patutsada naman niya. Pero nanatiling malamig lang ang ekspresyon ni Mikael.







