Mine, Forever—Tempted by my Boyfriend’s Twin.

"Naila, is he still coming? He's already late," I closed my eyes after I said that to my assistant. I am very upset right now. Malapit ng gumabi at 'yong client namin wala pa rin. Nasa isang VIP room kami kung saan gaganapin ang meeting.

"Ma'am, I already message him pero wala pong sagot," Napahilot na lang ako sa sentido ko. I can't go home so late. May naghihintay sa akin.

Tumingin ako sa wrist watch ko. Seven PM na. Tumingin ako muli kay Naila na nasa tabi ko lang nakaupo. "Okay. This is the last. After thirty minutes at wala pa rin siya rito, aalis na tayo. Got it?" I said seriously.

Napalunok si Naila bago tumango. "O-Okay po," sagot niya. I crossed my arms while seriously looking at the entrance door. Lumipas ang ilang segundo at gano'n pa rin ang posisyon ko. Tumingin ako saglit kay Naila.

"Call me, kapag nandito na siya. I need to go to the restroom, excuse me." seryosong sambit ko bago tumayo at umalis. I'm not used to this behavior pero kailangan. Masyado na akong seryoso ngayon unlike before.

Bumabalik lang ako sa dati kapag siya ang kaharap ko. How I miss her so much.

"Yes, ma'am." pahabol ni Naila bago pa ako makalayo. Tumagal ako ng halos fifteen minutes sa loob ng banyo. Aside sa nag-pee ako, I also retouched. Kung sakali mang dadating ang client namin, maayos at presentable akong tingnan.

Kagabi ko lang natanggap ang email galing kay Mr. Villazco. I maybe know who's that man is pero pinagsawalang bahala ko nalang dahil baka kapareho lang niya ng last name. He wants to personally meet me kaya nag-organize nalang ako ng meeting with him. Aside from it, mas gusto niya raw kasi na ang owner mismo ang gumawa.

Papalabas na sana ako nang biglang tumunog ang phone ko. I took it. Napangiti ako sa pangalan na nakita. "Mom! Hello po! Pauwi ka na po ba?" isang maliit at matinis na boses ang narinig ko.

"Hi baby, anak. How are you? Hindi pa e, baka magabihan pa si Mommy makauwi. Kumain na ba ang baby ko?" nakangiting tanong ko habang naglalakad pabalik sa table namin ni Naila.

"Oh, okay po. Tapos na po ako kumain, Mommy. I also take my vitamins na rin po. Good girl din po ako kay Lola and Lolo. And I'm okay lang po. Ah, Mommy pwede po bang bilihan mo ako ng cheese cake? Please mommy, please po. I'll brush my teeth po after kong kumain non. I'll wait po sa'yo," mahabang sambit niya. I know, she's pouting while saying those words.

I can't say no to her now. Nakaraan kasi ay tumanggi ako sa kaniya. I don't want to spoil her too much. Mas lumapad naman ang ngiti ko. Hindi ko namalayan na nasa tapat na pala ako sa table namin. Biglang naagaw ng pansin ko ang isang pamilyar na mukha ng lalaki. He's frowning while looking at me. Napalunok naman ako bago mabilis na umiwas ng tingin.

The h*ll! Why is he here after so many years?!

"Mommy? Are you still there po?" nabalik na lamang ako sa reyalidad nang marinig ko muli ang boses ng anak ko.

"Y-Yes, baby. I'll buy that for you. Okay? Wait for me, i-i'll be home," mahinahong sambit ko. Nakikita ko sa peripheral vision ko na nakatingin pa rin siya sa akin. Kunot ang kaniyang mga noo.

"Thank you, Mommy. I'll wait for you po. I love you po!"

"I love you too, baby. Bye!" ani ko bago dali-daling pinatay na ang tawag. Huminga ako ng malalim bago umupo na sa tabi ni Naila na malapad ang ngiti ngayon. Inayos ko rin ang suot kong blazer na yumakap sa kurba ng bewang ko.

"Ma'am, Vienna. Si Mr. Regulus Vallega nalang po ang pinadala ni Mr. Chase Villazco, may emergency daw po na nangyari sa kanila ng girlfriend nito. Nagkasalisihan lang po kayo kanina ma'am. Nasa kaniya po 'yong gustong design ni Mr. Villazco para sa engagement ring na ipapagawa niya," nakangiting sambit niya.

So, ang lalaki palang iyon ay si Chase Villazo. I know him. He's the cousin of this man in my front. Napalunok ako bago tumingin kay Regulus. Hindi na kunot ang kaniyang noo pero pansin kong titig na titig siya sa akin.

Naila doesn't know that I know this man very long time ago. This man in front of me is my ex-husband. Limang taon na kaming hiwalay. We're divorced.

Palihim akong bumuntong hininga bago ngumiti kay Regulus. My heart is beating so fast. Five years din kaming hindi nagkita pagkatapos naming maghiwalay. Ngayon lang ulit.

"Good evening, Mr. Vallega. I'm Vienna Shalice Flamean, the President and CEO of Shalviece Jewelry Co. Nice to meet you," nakangiting sambit ko bago tumayo at nilahad ang kamay ko sa harapan niya.

Tumingin siya sa kamay kong nakalahad. "Mr. Vallega?" pag-uulit ko. I saw how his Adams apple goes up and down. Saglit ding nawala ang pagkaseryoso ng mukha niya. Tumayo siya at dahan-dahan niyang inabot ang kamay ko.

Ramdam ko na parang namamawis ang kamay niya. "N-Nice meeting you again, Vien." gumanti siya ng tipid na ngiti at biglang humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko dahilan para agad ko iyong bawiin at mabilis na umupo.

"Uh, Sir, mawalang galang na po pero, what do you mean po a while ago? Nagkita na po ba kayo ni ma'am Vien noon?" there's a curiousness in Naila's voice.

"Y-Yes. Vien is my—" agad kong pinutol ang sasabihin sana ni Regulus. Diretso akong tumingin sa mga mata niya. Sumeryoso ang buong mukha ko at nakita ko ang pagkasindak at pagkagulat niya dahil doon.

"Hindi tayo nandito ngayon para pag-usapan ang tungkol sa personal na buhay natin. We're here for a business." madiing sambit ko bago binalingan ng tingin si Naila. Napalunok naman siya.

"Right? Naila?" nakangiting tanong ko. Ngumiwi siya bago tumango. I don't know where I got those guts pero sa tingin ko ay dahil na rin sa mga nangyari sa akin noon.

Napagod na akong maging mahina. I'm not that soft Vien anymore.

Binalingan ko muli ng tingin si Regulus. Kung kanina napakaseryoso ng mukha niya, ngayon ay hindi na. Medyo umamo na iyon. "So, magsimula na tayo. H'wag na natin itong patagalin pa. Bilisan natin ang discussion," ani ko.

Nilabas na ni Regulus ang sketch ng engagement ring na gustong ipapagawa sa akin ni Mr. Villazco. Nilapag niya iyon sa harapan ko. Pansin ko ang pagtingin niya sa akin habang sinusuri ko iyong sketch.