LOGINDRAVEN'S POV:"Thank you, sir! I won't make any grand promises to you today. Because promises, more often than not, are just meant to be broken in the end. Instead, I will simply do everything within my power every single day to make her feel just how much I love her and how important she is to my life, along with our children," sagot ko nang may buong katapatan."Nah, don't call me sir anymore. Just call me Dad from now on, Draven. Miyembro ka na ng pamilya namin,” nakangiting saad ni Dad.Ang kanyang mukha ay bakas ang pagtanggap sa akin bilang isang tunay na anak. Ang pag-aalinlangan na baon ko kanina nang pumunta kami dito sa balkonahe ay tuluyang natunaw sa init ng kanyang mga ngiti."Okay then, thank you, Dad,” masayang saad ko.Naramdaman ko ang tila pagkawala ng nakadagan na mabigat na bato sa aking dibdib. Ang bawat paghinga ko ngayon ay tila mas magaan na.“Just promise me one thing, son. Do not ever waste the trust that she has so selflessly given to you. Do not fail her th
SOLARA'S POV:“Hello, Draexis! Come here, baby. I have some wonderful news for you, anak," malambing na saad ko sa kanya.“Wow! Really, mom? What is it?" tila excited na saad nito.Mabilis na ibinaba ang kanyang iPad sa lamesa at humarap sa amin nang buong atensyon. Ang kanyang maliliit na kamay ay magkapatong sa kanyang kandungan, punong-puno ng pag-asa ang mukha.Umupo ako sa tabi niya dito sa malambot na sofa ng sala. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng aking puso. Maging si Draven na nasa kabilang gilid ko naman ay umupo naman sa tabi ko. Ang kanyang init ay nagbigay sa akin ng lakas upang sabihin ang magandang balita.Saka ako dahan-dahang bumaling kay Draven. Tila ba nangungusap ang mga paraan ng tinginan naming dalawa. Nagbabahagi ng isang sikretong tila ba kay tagal naming hinintay na maisakatuparan para sa aming pamilya.“Go ahead, my love. Tell it to Draexis," nakangiting saad nito sa akin.Ang kanyang mga mata ay nagniningning habang hinihikayat ako.“Okay… Draexis, sweetie,
SOLARA'S POV:"Are you seriously nervous already? We haven't even arrived at the clinic yet, baby." tanong ni Draven habang nasa byahe kami.Napakurap ako at agad na napabuntong-hininga.Pakiramdam ko kasi ay bawat minutong lumilipas ay lalo lamang lumalala ang kaba sa dibdib ko."Eh paano kung..." napakagat ako sa ibabang labi ko. "Paano kung mali pala 'yung nakita ko? What if it's just a false positive?"Sunod-sunod na lumabas ang mga tanong sa bibig ko bago ko pa man mapigilan ang sarili ko.Sa totoo lang, simula nang makita ko ang dalawang guhit sa pregnancy test ay para akong nakalutang sa pagitan ng sobrang saya at sobrang takot.Masaya dahil may posibilidad na magkaroon ulit kami ng anak.Takot dahil baka umasa ako nang sobra.At baka sa huli ay mali pala ang akala ko."Hey, stop overthinking things." malambing na saad nito.Naramdaman ko ang mabilis ngunit mariing paghalik ni Draven sa noo ko.Kasunod noon ay ang marahan niyang pagpisil sa kamay ko.Parang magic.Parang sa sim
CHAPTER 108:SOLARA'S POV:“We need to wait for at least five minutes bago natin tuluyang malaman ang magiging resulta nito,” mahinang saad ko. Halos manginig ang aking mga kamay habang maingat kong inilalapag ang puting plastic kit sa ibabaw ng makintab na lababo.Bawat segundo ay tila kaybigat, at ang tibok ng aking puso ay lumalakas. Pumupuno sa buong espasyo ng banyo. Ang kaba sa aking dibdib ay tila isang bagyong unti-unting nabubuo, nag-iiwan ng malamig na pakiramdam sa aking mga palad."Okay then, let's wait together, baby,” bulong ng pamilyar at malalim na boses sa aking likuran.Sabay dampi ng isang marahan at mainit na halik sa aking noo.Ang simpleng haplos na iyon ay sapat na upang mapangiti ako nang husto sa gitna ng aking labis na pag-aalala. Sa kabila ng lamig na dulot ng aircon at ng tensyon, ang presensya niya ang nagsisilbing kanlungan ko. Naramdaman ko ang marahang paggalaw ng kanyang mga bisig hanggang sa tuluyan niya akong ikulong sa loob ng isang maiinit at prot
SOLARA’S POV:"Daddy? Bakit ngayon lang po kayo lumabas ng kwarto ni mommy? Anong ginawa niyo po sa loob kanina?” inosente at lubos na mausisang tanong nii Draexis habang nakatingala sa kanyang ama.Dahilan para bigla kong maimulat ang aking mga mata mula sa pagkakahiga sa malambot na kama. Agad na nagising ang natutulog kong diwa at tila nabuhusan ako ng malamig na tubig dahil sa narinig."You want a baby sister, right, buddy? That's exactly why your mommy and I were drawing inside earlier. We're busy making you one right now.”Seryoso, diretsahan, at walang kapre-preno na saad ni Draven sa bata, na tila ba nagpapaliwanag lang siya ng isang simpleng takdang-aralin sa paaralan.Kaya naman napabangon ako nang wala sa oras mula sa aking pagkakahiga ko dahil sa narinig na nakakalokong katwiran ng lalaking ito."What the— Draven!” nanlalaki ang mga matang saad ko.Saka mabilis sinamaan ng tingin ang magaling na lalake. Halos mamula ang buong mukha at leeg ko sa tindi ng hiya. Paano niya n
SOLARA'S POV:Nagsisimula nang mabuo ang napakatinding tensyon sa pagitan naming dalawa sa ibabaw ng kama. Ang init na aming nadarama mula sa simula ay unti-unti nang nagbabaga at tuluyang nagiging isang malaking apoy na mahirap nang apulahin. Bawat pagdikit ng kanyang balat sa akin ay nag-iiwan ng bakas ng kuryenteng gumagapang sa aking buong katawan.“S-Stop it for a moment, baby…” hingal at pinagpapawisang saad ni Draven.Habang pinipigilan ang aking kamay gamit ang nanginginig niyang mga daliri. Humihingi ng kaunting awat ang kanyang mga labi, ngunit ang kanyang katawan ay tila sumisigaw ng kabaligtaran.Naging mabilis at walang preno kasi ang pagtaas-baba ko sa kanyang matigas na batuta, dala na rin ng bugso ng sarili kong pagnanasa."Why? Don't you like it, Draven?” nagtatakang saad ko.Habang nakatingin sa kanyang namumulang mukha. Sinusubukan kong basahin ang emosyon sa kanyang nagmamakaawang mga mata."I love it so much, but I might cum right now in your bare hands, and I don







