CHAPTER 2

Hindi tinanong ni Wella kung saan si Shawn nagpunta kagabi. At hindi rin ito nagkusang magpaliwanag.

Parang ang mga balita sa diyaryo tungkol sa tsismis niya kasama si Yvette ay walang kinalaman sa kanya bilang Mrs. Fuentes.

Kumakain si Shawn nang maayos at elegante. Samantalang si Wella, parang wala halos malasahan.

Pinilit niyang lumunok ng ilang subo, saka siya tumingin sa kanya at nagtanong, medyo nag-aalangan. “Mr. Fuentes, may time ka ba today sa tanghali? Pwede ba tayong magkasama pumili ng birthday cake ni Sky?”

Mr. Fuentes ang tawag niya rito.

Simula pa noon, iyon na ang tawag niya kay Shawn, at ni minsan ay hindi ito itinama ng lalaki.

Hindi man lang siya tiningnan ni Shawn.

“I have lunch meetings with clients. Wala akong oras.”

“Eh… paano kung sa hapon?” pilit pa niyang tanong.

Bahagyang huminto ang kutsara sa kamay ng lalaki. Sa wakas, tumingala ito at tumingin kay Wella. Ang mga mata nito, malamig at kalmado, parang tubig na walang galaw.

“Magpapahanda na ako ng birthday cake ni Sky. Hindi mo na kailangang mag-alala.”

“Pero gusto ko sana akong mismo ang pumili,” mahina pero malinaw na sagot niya.

Sanay si Wella na sumunod. Hindi rin siya kailanman sumalungat sa desisyon nito.

Pero pagdating sa birthday ng anak niya, gusto niyang subukang ipaglaban kahit kaunti.

Hindi siya binigyan ng pagkakataon ni Shawn. Kumunot ang noo nito.

“Wella, stop creating problems. Huwag kang maghanap ng gulo kung wala.”

“Mr. Fuentes, ako ang mama ni Sky.”

Sa loob ng tatlong taon ng kasal nila, ngayon lang siya naging ganito kapilit.

At gaya ng inaasahan, nainis si Shawn. Nawalan ito ng gana, hindi na tinuloy ang almusal. Inilapag nito ang kutsara, dahan-dahang kumuha ng tissue at pinunasan ang labi, saka malamig na nagsalita. “Kung bored ka lang, lumabas ka. Mag-shopping ka, manood ka ng sine, do whatever you want.”

Iniwan ni Shawn ang mesa at naglakad palayo. Habang tinitingnan ni Wella ang likod nito, parang may humigpit sa dibdib niya.

Masakit.

Hindi siya sinamahan ni Shawn kaya mag-isa na lang siyang pumunta para pumili ng birthday cake ni Skyler. Hindi lang cake ang inihanda niya.

Matagal na rin niyang pinaghandaan ang birthday gift ng anak niya. Dahil bihira siyang makasama si Skyler, hindi niya alam kung ano ang gusto nito. Si Mona ang nagsabi sa kanya.

Nahihilig daw si Skyler kamakailan sa maliliit na stuffed toys.

Isang buwan siyang naglaan ng oras para pumili ng malambot at komportableng tela, at siya mismo ang nagtahi ng isang kulot na stuffed doll para sa anak.

Umaasa siyang kahit papaano, mapalitan ng laruan ang presensya niya tuwing matutulog ang bata.

Nang dumating si Wella sa ancestral house dala ang cake at regalo, may maririnig na siyang masayang tugtog ng piano at birthday song mula sa main hall.

Paglapit niya, saka niya nakita, kumpleto ang mga tao sa sala.

Si Yvette ang tumutugtog ng piano, birthday song ang tinutugtog nito. Si Madam Beth na ina ni Shawn, ay yakap-yakap ang maliit na si Skyler, nakaupo sa harap ng cake, pumapalakpak habang sumasabay sa kanta.

Si Shawn ay nakaupo sa sofa. Ang dati nitong malamig na mukha, bihirang-bihira, ay may bakas ng lambing at saya.

Nang matapos ang tugtog, lumapit si Yvette kay Skyler at lumuhod sa tabi nito. Pagkatapos ay kinawayan niya si Shawn.

“Shawn, come here. Sabay-sabay tayong mag-blow ng candle.”

Ginaya siya ni Skyler, masayang kinawayan ang ama.

“Daddy, blow… blow…”

Ngumiti si Shawn at lumapit. Sabay-sabay nilang hinipan ang kandila sa cake.

Sa ilalim ng magarang ilaw, si Yvette at Shawn ay nasa magkabilang panig ni Skyler, sobrang lapit, parang isang kumpletong pamilya.

Mahigpit na hinawakan ni Wella ang cake at ang stuffed toy sa kamay niya.

Parang hindi siya makahinga. Siya ang tunay na ina ni Skyler. Siya ang dapat na nandoon, kasama ng anak niya sa pagpatay ng kandila. Pero napakadali siyang napalitan ni Yvette.

May nagsalita sa loob ng sala. “Nandito na si Miss Wella.”

Napalingon ang mga miyembro ng Fuentes Family.

Halos agad na nagbago ang mukha ni Madam Beth at walang pasubaling nagsalita. “Anong ginagawa mo rito?”

Puno ng anak ang isip at puso ni Wella.

Pinilit niyang maglakad papasok sa flower hall, nilunok ang kahihiyan, at mahinahong nagsalita.

“Ma, birthday ni Sky ngayon. Gusto ko lang sana siyang makasama.”

“May teacher na si Sky,” malamig na sagot ni Madam Beth. “Nandito ang Teacher Yvette. Hindi ka niya kailangan.”

Teacher Yvette?

Naguluhan si Wella at napatingin kay Shawn. Tumingin din ito sa kanya.

Ang matalas at perpektong mga features ng mukha nito, sa ilalim ng ilaw, ay parang isang rebultong diyos na walang emosyon.

Pero ang malamig niyang mga mata, gaya ng dati, ay walang kahit kaunting init.

Kung hindi lang niya nakita kanina kung paano ngumiti si Shawn nang sobrang lambing kina Yvette at Skyler, iisipin pa sana ni Wella na talagang hindi marunong ngumiti ang lalaking ito mula pa noong ipinanganak.

Tumayo si Shawn at naglakad palapit sa kanya.

Ang mga salitang lumabas sa bibig nito, hindi niya alam kung paliwanag ba iyon o simpleng abiso lang.

“Marunong si Yvette ng maraming languages, at nag-aral din siya tungkol sa child development. Nagsisimula nang magsalita si Sky, kaya kinuha siya ni Mom bilang language teacher niya.”

Bahagyang natigilan si Wella. Parang may umuugong sa loob ng ulo niya.

Si Yvette, isang musician, bakit biglang nag-aral ng childcare? Kahit sinong hindi tanga, alam kung bakit ganito ito ngayon.

Malinaw na malinaw na matagal na itong naghahanda para tuluyang makapasok sa Fuentes Family.

Inisip na ni Wella na baka maagaw ni Yvette si Shawn pero hindi niya kailanman inakalang pati ang anak niya ang gagamitin nitong paraan.

Lumapit si Yvette sa tabi ni Shawn at iniunat ang kamay kay Wella.

“Mrs. Fuentes, don’t worry. I’ll take good care of Sky.”

Tumingin si Wella sa nakabukas na palad nito, saka sa mukha nitong may ngiti.

Maganda talaga si Yvette. Mas maganda pa sa itsura niya sa TV. Mas pino ang kilos, mas elegante.

Kapag katabi si Shawn, sobrang bagay sila. Isang perfect match. Kumagat si Wella sa labi niya at seryosong tumingin kay Shawn.

“Pwede ba akong tumanggi?” tanong niya, pilit na kalmado. “Marunong din ako ng six languages. Nag-aral din ako ng childcare. Kaya kong alagaan si Sky.”

“Anong karapatan mo para tumanggi?” Biglang tumayo si Madam Beth mula sa sofa, malamig ang tingin kay Wella.

“Wella, huwag mong kalimutan. Kahit gaano ka pa kagaling, isa ka pa ring bingi. Isang taong hindi makarinig ng maayos. Hindi ko ipagkakatiwala sa 'yo ang future heir ng Fuentes Family.”

Alam ni Wella na matagal na siyang minamaliit ni Madam Beth. At ayaw na rin niyang makipagtalo pa rito.

Sa halip, puno ng pag-asa ang tingin niya kay Shawn, hindi inaalis ang mata sa gwapo ngunit malamig nitong mukha.

Bahagyang gumalaw ang ekspresyon ni Shawn nang mapansin ang tingin niya.

Pero nanatili pa rin itong kalmado habang nagsalita.

“Tanungin mo si Sky. Gusto ka ba niyang sundan?”

Napatingin si Wella sa anak niya.

Si Skyler ay nakatago sa likod ni Yvette, sumisilip lang ang kalahati ng maliit nitong ulo, puno ng kuryosidad ang mga mata habang nakatingin sa kanya.

Inilabas ni Wella ang kulot na stuffed toy mula sa bag. Lumuhod siya at kinawayan ang anak.

“Sky, ako si Mommy. This is Mommy. Birthday gift ‘to na ako mismo ang gumawa para sa 'yo.”

Mahigpit na hinawakan ni Skyler ang laylayan ng damit ni Yvette, sabay iling ng ulo, parang laruan na paikut-ikot.

“Ayoko Mommy… gusto ko Ninang…”

Ninang…

May ganoon pa palang role si Yvette.

Ang puso ni Wella, na malamig na kanina pa, lalo pang nanlamig. Lumuhod si Yvette at niyakap si Skyler, marahang kinakausap.

“Sky, mahal ka rin ni Mommy. How can you say you don’t want Mommy? Look, ito yung doll na ginawa ni Mommy para sa 'yo. Cute, di ba?”

Kinuha ni Yvette ang kulot na stuffed toy mula sa kamay ni Wella at iniabot ito kay Skyler.

Sinulyapan lang ng bata ang laruan. Pagkatapos, diretso nito iyong inihagis sa sahig.

“Don't want… ugly…”

Pagkasabi noon, tumakbo siya pabalik sa sofa, kinuha ang isang bagong laruan, at niyakap ito.

“Ninang… like!”

Hindi pa malinaw magsalita ang bata pero agad na naintindihan ni Wella.

Mas gusto ni Skyler ang laruan na galing sa Ninang nito. Nang makita iyon, nakisabat si Madam Beth, may halong pangungutya sa boses. “May taste talaga ang apo ko. Kita mo, alam agad niyang mas maganda ang custom-made toy na bigay ng Ninang niya. Mas worth it talagang itago.”

Namutla ang mukha ni Wella. Hawak ni Yvette ang nanginginig na kamay niya, kunwari’y inaalo siya. “Mrs. Fuentes, don’t be sad. Bata pa siya. Wala pa siyang sense of right and wrong. Pag laki niya, maiintindihan din niya kung ano talaga ang ibig sabihin ng ‘mom.’”

Tama nga.

Ano bang alam ng isang dalawang taong gulang tungkol sa tama at mali?

Kung ano ang itinuro sa kanya ng mga taong nasa paligid niya, iyon ang tatatak sa isip niya.

At ang mga taong iyon… malinaw na malinaw na sinasadya nilang turuan si Sky nang ganoon.