Reborn for Vengeance

Dumating sa tahanan ng mga Vargas sina Donya Victoria Hale at Selene Hale. Labag man sa kalooban ni Amanda ngunit kailangan niya bumaba at salubungin ang mga bisita.Si Donya Victoria ang unang pumasok at ang presensya nito na tila pag-aari ang bawat sulok ng bahay. Kasama niya si Selene maningning at composed naman ito, ang kagandahan nito ay tila hindi nagalaw ng aninong bumabalot kay Amanda.Nakatayo si Lucas sa sulok hindi niya namalayan na dumating na pala ito. Parang inaasahan nito ang mga bisitang dumating.Pinagmasdan ni Donya Victoria si Amanda napansin ang paninigas ng kilos nito at ang mga mahihinang pasa na hindi gaanong natakpan sa ilalim ng manggas. Sa halip na awa may mapang-aliw na ngisi sa kanyang mga mata.“Ah” bungad ni Ginang Hale nang malamig habang pinipitik ang abaniko. “Mukhang natutunan na ng inampon naming anak ang kanyang lugar. Talaga namang bagay sayo ang pag-aasawa kay Lucas.” sabi naman nito na alam niyang sadyang pinaparinig kay Lucas.Bumuka ang mga la

Makalipas ang ilang araw hito si Amanda nakayuko sa madilim niyang silid. Tinitiis ang sakit ng kaniyang katawan habang ang malabong mga halakhak ay patuloy na umaalingawngaw sa kanyang mga tenga. May bisita kasi si Lucas business partner daw nito. Kaya hito siya ngayon nakatago sa kaniyang silid at pinagbabawalan kasi siyang lumabas nito.Bawat pasa sa kanyang balat ay sumasakit dala nito ang alaala ng mga kamay ni Lucas at bawat hampas ay mas malalim kaysa sa nauna. Ang malupit na mga salita ng mga magulang nito ay tumatatak sa kaniyang isipan. Nalunod ang kanyang diwa sa kahihiyan.Pagkatapos kasi ng tagpong iyon makalipas ang ilang mga araw ay hindi pa rin naalis sa kaniyang isipan ang mga nangyari. Pag ka alis kasi ng pamilya ni Lucas at ni Selene ay walang habas na pinag sasampal at tadyak siya ni Lucas dahil lamang sa maliit na sugat ni Selene. Sa kaniya isinisisi ang lahat.Flashback. . . . . .“Oh! Siya panu kami ay aalis na iho! Ihatid mo si Selene ha!.” Paalam naman ng ina

Ang mabigat na amoy ng alak ang siyang bumalot sa marangyang tahanan ng mga Vargas kumakapit ito sa hangin na para bang usok matapos ang isang sunog. Tandang tanda niya ang tagpong ito sapagka’t ito ang unang gabi may nangyari sa kanila ni Lucas. Ngunit ngayon hindi niya hahayaang may mamagitan sa kanila hindi niya hahayaang mabuo muli ang supling na pinatay nito.Hindi na maatim ng konsensya niya kung madadamay pa ang walang muwang na bata sa kaniyang sinapupunan sa kalupitan ng ama nito.Buo na ang kaniyang pasya, kailangan niya pigilan si Lucas ngayong gabi. Matagal nang naglaho ang tawanan at kalansing ng mga baso mula sa piging kanina at ang natira na lamang ay katahimikang binasag ng mga pasuray-suray na yapak na papalapit sa kanyang pintuan.Si Lucas iyon.Labis ang kaba ni Amanda habang papalapit ang mga yapak ni Lucas. Hindi siya sanay na maki pag argumento hindi siya pinalaki ng mga Hale na ganun. Pero kailangan isa ito sa mga dapat niyang mapagtagumpayan ang pag kubli sa

Pagpasok ni Amanda sa La Esquina Roja isa sa tanyag na mga restaurant dito sa lugar nila ay agad siyang sinalubong ng malamig ngunit marangyang simoy ng aircon at ang amoy ng bagong lutong pasta at steak. Hinanap ng kaniyang mga mata ang taong matagal na niyang hindi nakita at nang masulyapan ang pamilyar na ngiti mula sa isang mesa malapit sa gilid ay agad siyang napangiti. “Marnella! beshy” tawag niya sabay lapit. Malawak ang kaniyang mga ngiti sapagkat ngayon lang uli sila nag kita ng matalik niyang kaibigan. Tumayo si Marnella at kumaway agad na niyakap si Amanda nang mahigpit. “Grabe ang tagal nating hindi nagkita beshy! Miss na miss na kita. Bakit ang payat mo na hindi ka ba nila pinapakain? At ano itong mga lasaw na parang pasa sa kamay mo?” Agad naman ng laki ang mga mata niya kahit anong tago niya sa mga pasa sa katawan niya ay mababakas parin ang iilan rito. Pero agad din naman niyang binawi at napatawa ng bahagya. “Ako rin! Para bang ang dami nang nangyari simula nung

Amanda’s POVTahimik ang kalsada nang bumaba ako ng sasakyan. Malamig ang hangin ngunit mabigat ang pakiramdam ko. Kakatapos lang ng party ni Marnella ito’y masaya, magarbo, puno ng halakhak at musika pero sa loob-loob ko ay may lungkot na hindi ko maipaliwanag.Alam kong hindi ko dapat ramdamin iyon pero tila may bumabagabag parin sa aking isipan. Marahil dahil sa mga tingin ni Lucas kanina o sa hindi ko maipaliwanag na nararamdaman tuwing malapit si Damian.Pagpasok ko sa bahay ay sinalubong ako ng katahimikan. Wala ni isang ilaw na bukas maliban sa liwanag ng buwan na tumatagos sa bintana. Kinuha ko ang susi at binuksan ang pinto at dahan-dahan akong umakayat sa aking silid.Akala ko walang tao at tulog na ang mga katulong. Malabo naman kasi umuwi si Lucas ngayon lalo at kasama nito si Selene kaninang umalis. Nauna sila umalis kanina. Ang ipinag papasalamat ko lang ay hindi gumawa ng eksena si Lucas maging si Selene man ay parang hindi ako nakita o nakilala na lubos ko namang ipina