Share

Chapter 07

Auteur: Eckolohiya23
last update Dernière mise à jour: 2025-01-21 20:31:23

ANG tunog ng pag-ring ng cellphone ni Gracie ang nagpalik sa isip niya sa reyalidad. Rumehistro sa screen ang isang pangalan na kilalang niya. walang pag-aatubiling sinagot niya ang tawag na natanggap.

“Hello Narita, bakit naman gan’on ang plano mo?” malumanay pero may protestang tanong niya sa kabilang linya. Gusto niyang ilabas ang paghihimagsik ng kalooban niya. “Hindi ko ini- expect na iyon pala ang gagawin mo.”

Mahinang napatawa si Narita. “So, it’s time for you to celebrate Gracie like me. Tagumpay ang mga plano natin. At walang dahilan para maging malungkot ka dahil nakaganti ka sa kapatid mo.”

Umiling siya na parang kaharap lang ang kausap. “Hindi ko kaya kayang magsaya sa nangyari. Kahit ako ay na-surprise sa nangyari.” At idinugtong niya ang sinapit niya after the scandalous event.

“Come on Gracie, bakit parang nagagalit ka yata sa akin?” tanong ni Narita na may pinipigil na iritasyon. “Aba tinulungan na nga kita para maiganti ang sarili mo huh.”

“Kung sana ay ipinaalam mo sa akin na ganoon ang plano mo ay ‘di sana ay napaghandaan ko. Maraming nawala sa akin ngayon Narita and even my job. Hindi ko pa alam kung saan ako pupulutin nito.”

“It’s not my problem anymore, basta ako ay tinulungan kita. Always remember na basta ‘pag ginagawa ko na ang part ko sa isang trabaho ay ako na lang mismo ang nakakaalam.”

“Unfair naman ‘yun. Alam na alam mo naman ang ginawa ko para sa plano natin,” giit niya.

“Remember Gracie, ang lahat ng ‘yun ay plano ko at hiningi ko lang naman ang tulong mo. Ganito na lang, think of the brighter side na lang dahil on the first place ay gusto mo talagang gumanti sa wicked half-sister mo. Parehong may atraso sa atin si Tatiana.”

Magsasalit pa sana siya pero nagpaalam na rin si Narita sa kanya hanggang sa nawala na ito sa linya. Napailing na napapaiyak na lang siya sa pagkakasalampak niya sa sofa.

Oo nga nakaganti nga siya kay Tatiana pero hindi niya akalain na ganoon katindi ang kabayaran. Pinagsisihan niya na nagpadala siya sa matinding emosyon niya at ngayon ay tila iniwan na siya sa ere ni Narita. Akala pa naman niya ay kaibigan niya ang babae.

Nang ibaba na niya ang cellphone mula sa pagkakalapat sa kaliwang tainga niya, isang message ang nabasa niya mula sa kaibigan niyang nasa Canada na si Lea.

Sana okay ka lang Gracie, pasensya ka na kung wala ako d’yan at hindi kita madamayan sa pinagdadaanan mo ngayon. Isipin mo na lang ang brighter side, malaya ka na pamilyang pinagtiisan mo ng mahabang panahon. Continue your life with new chapter.

Kahit paano ay gumaan na ang pakiramdam niya. Nagkaroon siya ng keyword sa gabing iyon na magsisilbing motivation niya sa bagong yugto ng buhay niya.

Brighter side.

Ang nasabing kataga ay parehong binaggit nina Mia at Narita. Marahil ay tama ang mga ito. Nangyari na ang nangyari at hindi na niya mababago pa iyon.

KINABUKASAN, gumising si Gracie na may positibong outlook sa buhay. Sinikap niyang iwaglit sa isip ang mga nangyari kagabi. Bumangon siya na ginawa ang morning routine niya bagama’t wala na siya sa marangyang silid na mayroon siya sa mansion ng mga Luistro.

Pagkaligo at nagsuot na siya ng business attire. Ngayong araw ay maghahanap siya ng trabaho. Pupuntahan niya ang mga kompanyang na dating gusto siyang kunin noon pero hindi niya matanggap ang offer.

Pinag-aral at pinagtapos siya hanggang college ni Armando sa kabila ng pagtutol ni Lucia. Subalit kapalit ng natamong edukasyon ay magta-trabaho lang siya sa kompanya ng step-father niya. Pinagtiisan niya ang pagiging toxic ni Tatiana. Nahiya siya sa patriarka ng Luistro kung lilipat siya sa ibang kompanya.

This time ay malaya na siya makapag-plano para sa buhay at desisyon niya.

Sumakay na siya ng taxi patungo sa unang kompanya na dati na siyang kinukuha- ang Mega Canning Corporation. Tiwala naman siya na matatanggap siya dahil sabi ng kakilala niya na may mataas na katungkulan doon ay magsabi lang siya kung kailan pwede na siyang lumipat.

“Miss Reyes, we regret to inform you that we cannot offer you any position in this company. However, we’ll keep your resume on file for future openings,” ang sabi ng babaeng HR staff na kausap niya.

“I understand. Maraming Salamat pa rin,” pilit siyang ngumiti sa kabila ng nadaramang frustration.

Bagsak ang balikat na lumabas siya sa unang kompanya na pinuntahan niya. Subalit hindi siya basta-basta susuko. Ayaw niyang mawalan ng pag-asa. Dahil naroon na rin naman siya sa Central Business District ay sasamantalahin niya ang pagkakataon para makapag- apply sa iba.

Magtatanghali na ay nanatiling maliit ang chance niya na magkaroon siya ng bagong trabaho. Nanlulumo na siya at naroong pagod na pagod na siya.

“T-Tatiana?” usal niya sa pangalan ng half-sister niya na nakatakda niyang makasalubong sa building na kung saan siya lalabas.

Ngunit bago pa siya makaiwas sa kapatid ay nakita na siya nito. Nagmamadali itong lumapit sa kanya na tinitiyak na hindi siya makakatakas dito.

“Ang galing mo talaga my dear sister,” pauyam na sabi nito. “Balewala lang sa’yo ang mga nangyari kagabi at ngayon ay nag-a-apply ka na sa iba. Ang lakas ng apog mo.”

Diretso siyang tumingin kay Tatiana para ipakita rito na hindi siya masisindak nito. “I am free now Tatiana, malaya na akong gawin kung anong gusto kong gawin sa buhay ko. Patutunayan ko sa’yo na kaya kong mapaganda ang buhay ko ng hindi nakaasa sa pamilya mo.”

“D’yan ka nagkakamali Gracie, hindi ka malaya sa ginawa mong pagsira sa relasyon namin ni Oliver at maging sa birthday party ng Papa ko. You will not get hired in any company dahil ipina-black list ko na ang pangalan mo. So good luck na lang sa’yo.”

Napaawang ang labi niya sa pagkabigla. Mukhang ginamit na ng kapatid ang impluwensya ng pamilya sa Luistro sa business world.

“Expect the unexpected Gracie, hindi lang ‘yan ang mangyayari sa’yo.” Nilagpaasan na siya ni Tatiana na sinadyang bungguin ang balikat niya katulad ng ginawa niya dito sa party kahapon.

Nagmamadali na siyang lumabas ng building dahil tila napapatingin na sa kanya ang mga empleyadong naroon. Dahil sa matinding sikat ng araw ay sumilong muna siya sa isang shed. Saka lang niya naalalang kunin ang cellphone niya. nagulat siya dahil ang dami niyang message na natanggap at panay link ng isang post ang ipinadala sa kanya.

Maging sa social media account niya ay napuno rin siya ng notification. Nang i-click niya ang isa sa mga iyon ay tumambad sa kanya ang isang post na nais na siyang ilubog ng buong mundo.

Kung pwede nga lang na lumubog siya sa kinatatayuan niya ng mga sandaling iyon.

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Commentaires (1)
goodnovel comment avatar
Bhie Rambonanza In
hayyysstt paano na yan Gracie pina block ka na pala kaya pala d ka na tinanggap
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Latest chapter

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 53

    Hindi bumitaw si Oliver. Kahit nang dumating ang mga nurse para palitan ang dextrose niya, kahit nang pumasok ang doktor para tingnan ang kanyang pupil dilation, nanatiling nakahawak ang kamay nito kay Gracie. Tila ba ang kamay ng dalaga ang nag-iisang angkla na pumipigil sa kanya para tangayin siya ng dagat ng kalituhan. Nakaupo si Gracie sa gilid ng kama, sa isang hindi komportableng posisyon para lang hindi mabitawan ang kamay ng binata. Ang init ng palad ni Oliver ay pamilyar na pamilyar—ang init na dati’y nagpapatahan sa kanya, pero ngayo’y nagpapasupla sa kanyang konsensya. "Mr. Wright, stable na ang vitals mo," wika ni Dr. Montero, ang chief neurologist ng ospital. "But the scans show significant bruising on your frontal lobe. Kaya ka nahihirapang alalahanin ang mga recent events. Ito ang tinatawag nating post-traumatic retrograde amnesia." Kumunot ang noo ni Oliver. Halatang hirap pa itong mag-process ng impormasyon. "Kaya pala... kaya pala ang huling naalala ko ay nasa L

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 52

    Ang tilaok ng mga manok at ang ingay ng mga traysikel sa labas ang gumising kay Gracie. Ipinikit niya nang mariin ang kanyang mga mata, hinihiling na sana ay panaginip lang ang lahat. Hinihiling na sa pagdilat niya, ang kulay abong kisame ng bahay .ni Oliver ang makikita niya, at ang mabigat na braso nito ay nakayakap sa kanyang baywang.Ngunit nang tuluyan niyang imulat ang kanyang mga mata, ang nakita niya ay ang pamilyar na dingding na gawa sa plywood at ang lumang electric fan na maingay na umiikot sa sulok. Ang hangin ay hindi amoy air freshener ng hotel, kundi amoy ng sinangag na bawang at tuyo mula sa kusina ni Aling Vicky.Nasa Lopez siya. Nasa probinsya. Wala siya sa tabi ni Oliver. At higit sa lahat, wala na silang dalawa.Bumangon siya nang mabigat ang pakiramdam. Ang bawat kalamnan ng kanyang katawan ay nananakit, tila ba binugbog siya ng matinding pagod mula sa biyahe at sa walang humpay na pag-iyak kagabi. Mugto ang kanyang mga mata nang sumilip siya sa maliit na salamin

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 51

    Ang tunog ng ting mula sa elevator ang huling pumasok sa pandinig ni Gracie. Hudyat iyon na nakarating na si Oliver sa penthouse—sa tuktok ng mundo nito, habang siya ay naiwang nakadapa sa lupa.Ilang minuto siyang nanatiling nakaluhod. Ang mga litrato ng kanyang nakaraan ay nakapalibot sa kanya tila mga matatalim na tingin na humuhusga."Ma'am?"Napapitlag si Gracie. Sa gilid niya, nakatayo ang gwardya ng building. Si Manong Bert. Dati, masigla itong bumabati sa kanya tuwing umaga. Pero ngayon, bakas sa mukha ng matanda ang awa at pagka-ilang. Hawak nito ang radyo sa kabilang kamay."Ma'am... pasensya na po," mahina nitong sabi. "Tumawag po ang security head. Kailangan ko na daw po kayong... i-escort palabas ng premises. Bawal na daw po kayo dito."Isang sampal na naman. Hindi lang siya basta tinanggal. Itinuring siyang banta. Itinuring siyang basura na kailangang ilabas bago mangamoy.Dahan-dahang tumayo si Gracie. Ramdam niya ang panginginig ng kanyang mga tuhod. Mabilis niyang pin

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 50

    Nang tuluyang magsara ang pinto, para bang hinugot lahat ng hangin sa loob ng kwarto.Nakatayo lang si Gracie, nakatingin sa seradura kung saan huling humawak ang kamay ni Oliver. Wala nang yabag. Wala nang boses. Tanging ang ugong ng aircon at ang malakas na kabog ng dibdib niya ang naririnig niya.“We’ll talk.”Paulit-ulit iyong umeco sa isip niya. Hindi sigaw, hindi galit. Pero iyon ang mas nakakatakot—ang kalmado at pormal na tono ni Oliver. Iyon ang tono ng isang negosyanteng nakatuklas ng lugi, o ng isang huwes na handa nang ibaba ang hatol.Napaupo si Gracie sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga tuhod niya. Gusto niyang habulin si Oliver, gusto niyang magpaliwanag, pero alam niyang wala na ito. Nakaalis na ito. At ang paghabol dito ngayon ay parang pagdagdag lang ng gasolina sa apoy.Dumako ang tingin niya sa kanyang cellphone na nasa mesa. Umilaw ito muli. Ang mensaheng hindi niya binuksan kanina habang kasama si Oliver.Kinuha niya ito, mabigat ang kamay. Ang pangalan sa scre

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 49

    May ilang segundo pang lumipas na puro haplos at hininga lamang ang umiiral sa pagitan nila. Hanggang sa tumunog ang cellphone. Isang maikling vibrate sa bedside table—sapat para basagin ang ritmo, sapat para gisingin ang bahaging matagal nang naka-alerto sa loob ni Oliver. Hindi niya agad pinansin. Hinayaan niyang manatili ang kamay ni Gracie sa kanya, ang init na kanina lang ay parang sapat na para kalimutan ang mundo. Ngunit muling tumunog ang cellphone. Mas mahaba ngayon. Mas mapilit. Napabuntong-hininga siya at marahang hinawakan ang pulso ni Gracie. Hindi para pigilan—kundi para ipahiwatig na kailangan niyang huminto. Agad namang umurong ang kamay nito, parang nahuli sa isang lihim na sandaling hindi dapat nakita. “Sorry,” bulong ni Gracie, bahagyang umatras. Umupo si Oliver, kinuha ang cellphone. Isang tingin lang sa screen, at agad nagbago ang ekspresyon niya. WORK CALL – BOARD SECRETARY Tumigil ang mundo niya sa isang iglap. Hindi ito simpleng tawag. Hindi ito maaa

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 48

    Tahimik ang kwarto matapos ang init na unti-unting humupa. Hindi na iyon ang klaseng katahimikan na nakakailang—kundi ang katahimikang parang may sariling pulso, may sariling hininga. Magkatabi sila sa kama, magkadikit ang balat, at tila pareho pa ring inaayos ang kanilang paghinga—hindi na lang dahil sa pagod ng katawan, kundi dahil sa bigat ng damdaming unti-unting umaakyat sa pagitan nila.Nakahilig si Gracie sa dibdib ni Oliver, ang pisngi niya’y bahagyang nakadikit sa balat nito. Pinapakinggan niya ang pintig ng puso nito—malakas, matatag, halos nakakaaliw sa una. Ngunit habang tumatagal, bawat tibok ay tila may sinasabi. Parang may gustong ipaalala. Parang may babala.Sa bawat paghinga ni Oliver, ramdam ni Gracie ang init na bumabalot sa kanya, ang presensyang nagbibigay ng kakaibang pakiramdam ng seguridad—isang pakiramdam na matagal na niyang hindi nararanasan. Isang pakiramdam na hindi niya inaasahang hahanapin pa niya.Hinaplos ni Oliver ang buhok niya, marahan at paulit-uli

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status