Share

Chapter 50

Author: Eckolohiya23
last update Last Updated: 2026-01-13 20:52:58

Nang tuluyang magsara ang pinto, para bang hinugot lahat ng hangin sa loob ng kwarto.

Nakatayo lang si Gracie, nakatingin sa seradura kung saan huling humawak ang kamay ni Oliver. Wala nang yabag. Wala nang boses. Tanging ang ugong ng aircon at ang malakas na kabog ng dibdib niya ang naririnig niya.

“We’ll talk.”

Paulit-ulit iyong umeco sa isip niya. Hindi sigaw, hindi galit. Pero iyon ang mas nakakatakot—ang kalmado at pormal na tono ni Oliver. Iyon ang tono ng isang negosyanteng nakatuklas ng lugi, o ng isang huwes na handa nang ibaba ang hatol.

Napaupo si Gracie sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga tuhod niya. Gusto niyang habulin si Oliver, gusto niyang magpaliwanag, pero alam niyang wala na ito. Nakaalis na ito. At ang paghabol dito ngayon ay parang pagdagdag lang ng gasolina sa apoy.

Dumako ang tingin niya sa kanyang cellphone na nasa mesa. Umilaw ito muli. Ang mensaheng hindi niya binuksan kanina habang kasama si Oliver.

Kinuha niya ito, mabigat ang kamay. Ang pangalan sa scre
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 51

    Ang tunog ng ting mula sa elevator ang huling pumasok sa pandinig ni Gracie. Hudyat iyon na nakarating na si Oliver sa penthouse—sa tuktok ng mundo nito, habang siya ay naiwang nakadapa sa lupa.Ilang minuto siyang nanatiling nakaluhod. Ang mga litrato ng kanyang nakaraan ay nakapalibot sa kanya tila mga matatalim na tingin na humuhusga."Ma'am?"Napapitlag si Gracie. Sa gilid niya, nakatayo ang gwardya ng building. Si Manong Bert. Dati, masigla itong bumabati sa kanya tuwing umaga. Pero ngayon, bakas sa mukha ng matanda ang awa at pagka-ilang. Hawak nito ang radyo sa kabilang kamay."Ma'am... pasensya na po," mahina nitong sabi. "Tumawag po ang security head. Kailangan ko na daw po kayong... i-escort palabas ng premises. Bawal na daw po kayo dito."Isang sampal na naman. Hindi lang siya basta tinanggal. Itinuring siyang banta. Itinuring siyang basura na kailangang ilabas bago mangamoy.Dahan-dahang tumayo si Gracie. Ramdam niya ang panginginig ng kanyang mga tuhod. Mabilis niyang pin

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 50

    Nang tuluyang magsara ang pinto, para bang hinugot lahat ng hangin sa loob ng kwarto.Nakatayo lang si Gracie, nakatingin sa seradura kung saan huling humawak ang kamay ni Oliver. Wala nang yabag. Wala nang boses. Tanging ang ugong ng aircon at ang malakas na kabog ng dibdib niya ang naririnig niya.“We’ll talk.”Paulit-ulit iyong umeco sa isip niya. Hindi sigaw, hindi galit. Pero iyon ang mas nakakatakot—ang kalmado at pormal na tono ni Oliver. Iyon ang tono ng isang negosyanteng nakatuklas ng lugi, o ng isang huwes na handa nang ibaba ang hatol.Napaupo si Gracie sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga tuhod niya. Gusto niyang habulin si Oliver, gusto niyang magpaliwanag, pero alam niyang wala na ito. Nakaalis na ito. At ang paghabol dito ngayon ay parang pagdagdag lang ng gasolina sa apoy.Dumako ang tingin niya sa kanyang cellphone na nasa mesa. Umilaw ito muli. Ang mensaheng hindi niya binuksan kanina habang kasama si Oliver.Kinuha niya ito, mabigat ang kamay. Ang pangalan sa scre

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 49

    May ilang segundo pang lumipas na puro haplos at hininga lamang ang umiiral sa pagitan nila. Hanggang sa tumunog ang cellphone. Isang maikling vibrate sa bedside table—sapat para basagin ang ritmo, sapat para gisingin ang bahaging matagal nang naka-alerto sa loob ni Oliver. Hindi niya agad pinansin. Hinayaan niyang manatili ang kamay ni Gracie sa kanya, ang init na kanina lang ay parang sapat na para kalimutan ang mundo. Ngunit muling tumunog ang cellphone. Mas mahaba ngayon. Mas mapilit. Napabuntong-hininga siya at marahang hinawakan ang pulso ni Gracie. Hindi para pigilan—kundi para ipahiwatig na kailangan niyang huminto. Agad namang umurong ang kamay nito, parang nahuli sa isang lihim na sandaling hindi dapat nakita. “Sorry,” bulong ni Gracie, bahagyang umatras. Umupo si Oliver, kinuha ang cellphone. Isang tingin lang sa screen, at agad nagbago ang ekspresyon niya. WORK CALL – BOARD SECRETARY Tumigil ang mundo niya sa isang iglap. Hindi ito simpleng tawag. Hindi ito maaa

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 48

    Tahimik ang kwarto matapos ang init na unti-unting humupa. Hindi na iyon ang klaseng katahimikan na nakakailang—kundi ang katahimikang parang may sariling pulso, may sariling hininga. Magkatabi sila sa kama, magkadikit ang balat, at tila pareho pa ring inaayos ang kanilang paghinga—hindi na lang dahil sa pagod ng katawan, kundi dahil sa bigat ng damdaming unti-unting umaakyat sa pagitan nila.Nakahilig si Gracie sa dibdib ni Oliver, ang pisngi niya’y bahagyang nakadikit sa balat nito. Pinapakinggan niya ang pintig ng puso nito—malakas, matatag, halos nakakaaliw sa una. Ngunit habang tumatagal, bawat tibok ay tila may sinasabi. Parang may gustong ipaalala. Parang may babala.Sa bawat paghinga ni Oliver, ramdam ni Gracie ang init na bumabalot sa kanya, ang presensyang nagbibigay ng kakaibang pakiramdam ng seguridad—isang pakiramdam na matagal na niyang hindi nararanasan. Isang pakiramdam na hindi niya inaasahang hahanapin pa niya.Hinaplos ni Oliver ang buhok niya, marahan at paulit-uli

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 47

    Kinabukasan. Mahinang sinag ng araw ang unang dumampi sa balat ni Gracie. Marahang gumalaw ang talukap ng kanyang mga mata, pilit binubuksan sa kabila ng antok at panghihina. Ang unang bagay na naramdaman niya ay ang bigat ng isang braso na nakayakap sa kanyang baywang, mainit at banayad ang paghinga sa kanyang batok.Si Oliver.Dahan-dahan siyang napangiti. Nakaunan siya sa braso nito, magkadikit pa rin ang katawan nila, pareho pa ring hubo’t hubad, at tila ayaw lumayo sa isa’t isa. Sandaling pumikit muli si Gracie, ninanamnam ang init ng katawan ng lalaking katabi niya.Ngunit hindi nagtagal, unti-unti na ring bumalik sa isip niya ang mga katotohanang pilit niyang inililibing kagabi.Ang totoo niyang pagkatao.Ang dahilan kung bakit siya narito.Ang malaking lihim na maaaring gumiba sa lahat ng ito sa isang iglap.Napabuntong-hininga siya. Maingat na hinawi ang kamay ni Oliver sa kanyang tiyan at marahang tumalikod. Pinagmasdan niya ito—nakapikit pa rin, kalmado ang mukha, tila wala

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 46

    AT sa muling paglalapat ng kanilang mga titig, wala nang kailangang sabihin pa.Unti-unti, lumapit si Oliver. Ang mga mata nito’y tila nananabik, ngunit may pagpipigil pa rin—hindi siya basta-basta sumugod, kundi hinihintay si Gracie. At si Gracie, sa kabila ng kaba at damdaming sumisiklab sa kanyang dibdib, ay hindi na umatras.Muli siyang humilig palapit, dahan-dahan, hanggang sa maglapat muli ang kanilang mga labi—mas mainit, mas totoo, mas malalim kaysa kanina.Ang halik ay naging daan upang mawala ang lahat ng alinlangan.Napasinghap si Gracie nang maramdaman ang dila ni Oliver na bahagyang humagod sa kanyang ibabang labi, humihingi ng pahintulot. At sa paglalapat ng kanilang mga labi’t hininga, wala nang ibang natira sa pagitan nila kundi init—isang init na hindi na mapipigil.Hinawakan ni Oliver ang pisngi niya, banayad, habang ang isa nitong kamay ay gumapang sa kanyang baywang, hinihila siya papalapit. Hindi na kailangan ng salita. Ang katawan nila ang nag-usap—sa bawat haplo

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status