LOGINAlas singko pa lang ng umaga ay nagising na ako para pumasok. Dahil kakatapos lang ng fashion show sa Paris, magiging busy na naman kami nito. Hinahanda ko na ang sarili ko sa paparating na sleepless nights.
Nang matapos ako sa paghahanda, may biglang nag-doorbell. Nang buksan ko ito, tumambad sa harapan ko si Marky. Ngumiti siya at humaIik sa pisngi ko.
Ni hindi man lang ako nakakilos.
“Good morning, babe. Hatid na kita.”
“Sige. Salamat. Kumain ka na?” tanong ko habang naglalakad pabalik para kunin ang bag ko. Natigilan ako nang bigla niya akong yakapin mula sa likod.
“No at may iba akong gustong kainin ngayon.” Sabi niya at sinimulan niya akong haIik-haIikan sa batok ko. He’s my boyfriend pero naiilang ako kapag sinisimulan na niya akong haIikan sa ibang parte ng katawan ko. Bigla akong lumayo sa kaniya.
“Again?” disappointed na sabi niya.
Matagal na siyang nag-aaya na magsex kami pero hindi ko maibigay dahil gusto kong marriage contract muna bago sex. Kaya palagi ko siyang tinatanggihan. Pero dahil sa nangyari sa Paris, hindi ko alam paano ko ipapaliwanag sa kaniya na isinuko ko ang sarili ko sa boss ko, habang siya ay ilang beses kong hinindian.
Alam kong magagalit siya.
“Marky, I’m sorry.”
“Fine. Hindi ka na naman handa.”
Alam kong galit siya. Akala ko nga ay hindi na niya ako ihahatid sa trabaho pero hinatid pa rin niya ako. Nang makarating kami sa parking lot ng kumpanyang pinagtatrabahuan ko, pinagbuksan niya ako ng pinto.
“Salamat sa paghatid.”
Tumango lang siya pero nakasimangot pa rin. Nakonsensya ako at gusto kong bumawi sa kaniya kaya aayain ko nalang sana siya magdinner kami mamaya pag-out ko nang may sasakyan na huminto sa harapan namin.
Nang lumabas ang may-ari ng sasakyan, hindi na ako nagulat nang makita ang boss kong arogante. Sa lawak ng pwede niyang parkingan, talagang pinili pa niyang magpark sa tabi namin.
Nagtagpo ang paningin naming dalawa. He leans against his car, arms crossed over his chest, habang pinagsingkitan niya ko ng mata.
Ano bang problema niya?
Nakita ko siyang naglakad palapit sa gawi namin ni Marky.
“Look what we have here? Care to introduce me?”
Pakiramdam ko ay biglang nagsitayuan ang balahibo ko sa katawan. Whatever he’s thinking now, wala na sa ayos. Nababaliw na ang Escalante na to.
“Or should I introduce myself?”
Napalunok ako ng wala sa oras. “Ah Marky, this is my boss, si sir Aris.” Kinakabahang sabi ko. At tumingin ako kay Escalante. “Sir Aris, this is my b-boyfriend.”
Ngumisi siya at kumikislap ang mata niya sa amin ni Marky. “Boss? I see. Alam ba niya kung gaano ka kagaling?”
Agad ko siyang pinandilatan ng mata. Kinakabahan ako na baka sabihin niya kay Marky na may one-night stand kami doon sa Paris.
He chuckled. “Bakit? Can’t handle a little joke? I understand. I’ll keep it professional.” Tumingin siya sa mga mata ko, “for now.” Dagdag niya na para bang may laman ang sinasabi niya.
Sa mukha ni Marky, nagtataka na siya kaya dali-dali na akong nagpaalam. “Marky, pasok na ako sa trabaho. See you later.”
“Okay babe,” aniya at agad akong hinapit sa beywang at siniil ng haIik sa labi.
Nakita ko kung paano umigting ang panga ni Escalante sa tabi namin.
Nang makaalis si Marky, lumapit si Escanlante sa akin. Sa sobrang tikas at laki ng pangangatawan niya, hindi ko na makita ang sasakyan ng nobyo kong palayo sa kinatatayuan ko.
“Mukhang mabait naman ang nobyo mo pero matino ba siyang tao?”
“Sir, what’s your problem?” tanong ko at hindi ako nakipagtalo sa pagtitig sa kaniya.
Nakita ko kung paano umigting ang panga niya at kung paano niya ko tignan ng puno ng galit bagay na hindi ko maintindihan. Wala akong ginawang mali sa kaniya.
“Ikaw. What’s your problem? You know what happened to us.”
Nanlaki ang mata ko at agad na tumingin sa paligid at baka ay may ibang nakarinig. Lumapit ako sa kaniya para maibulong ang sasabihin ko. “Sir, stop. That one-night stand, hindi mo ko kailangan panagutan. Besides, I know you don’t like me and I have a boyfriend too so let’s keep it professional.”
Nakita ko kung paano nagbago ang expression sa mukha niya. Mas lalo siyang nagalit. Iniwan niya ako sa parking lot at pumasok sa kumpanya.
10 pa lang ng umaga, halata na ang kaba sa mukha ng mga employees.
“Bad trip si sir Aris.” Iyon ang bulungan dito. “Alam niyo ba, may pinagalitan siyang isang empleyado kanina?”
“Nag-away kaya sila ng girlfriend niya?”
Hindi ako nagsalita at hinayaan ko lang sila na mag-usap hanggang sa may isang empleyado ang pumasok, umiiyak.
“Vida!”
Napatingin ako sa kaniya.
“Tawag ka ni sir Aris.”
Agad nanlaki ang mata ng mga kasamahan ko.
“S-Sige,” sabi ko at pumunta sa president’s office. Pagdating ko doon, nakita ko kaagad ang nagkalat na mga designs sa sahig at mga kasamahan ko na namumulot ng mga papel habang umiiyak.
“Umalis kayo sa harapan ko. Ngayon din!” Sigaw ni Escalante! Talagang galit siya.
Dali-dali silang umalis. Nang kami nalang ang naiwan, kabadong-kabado na ako.
“Where’s the design?”
“Huh?”
“I told your team na dapat may maipasa kayo ngayong linggo.”
Kumuyom ang kamao ko. “Sir, I’m sorry pero kasama mo ang iilan sa amin sa Paris. Atleast give us some time to finalize.”
“Time? Ganyan ba kayo ka mga incompetent?”
I gritted my teeth.
“Incompetent sir? Do you think hindi kami makakagawa ng project kung may oras lang kami? Busy kami doon sa fashion show.”
“Excuses. Nagdadahilan ka lang para pagtakpan ang mga katamaran niyo.”
Nakagat ko ang labi ko sa inis.
“What’s really your problem sir?” hindi ko na napigilan. Pakiramdam ko e namimersonal na siya.
Tumayo siya at nginisihan ako. “Akala ko ba let’s keep it professional?”
“But you’re being unreasonable!”
He chuckles softly, shaking his head in disbelief. Nagulat ako nang bigla siyang naglakad palapit sakin kaya ako naman ay wala sa sariling napaatras.
Nang masandal ako sa pader, agad niyang itinaas ang kamay niya at hinawakan ako sa pisngi at ako naman ay napapikit. Ang lakas ng kaba ng dibdib ko.
“Cannot handle my demands? Then accept my offer. Be my wife.”
Vida’s POVAs they both shared the ‘I do’, alam kong ito na ang wakas ng siyam na taon kung saan pareho silang nasaktan at parehong naghintay.When Archi said his final vow, tumingin ako sa asawa kong nakatingin pala sakin. I know how happy he is right now seeing his only brother na ikinasal kay Aileen.“Mommy, why daddy is crying?” tanong ng bunso ko na nakatingin din pala kay Escalante.Binuhat ko siya. “Because he’s happy.”“Why is he happy?”“Dahil nakita niya ang baby brother niya na happy.”Nagsalubong ang kilay niya. “Is it always like that? Why kuya Cheng and kuya Tobi did not cry no’ng ako yung happy?”Napatingin ako sa kabaling side at nakita ang dalawa ko pang mga anak na naroon, nakatayo at nagpapalakpak para sa tito at tita nila. “It’s a different kind of happiness, Triss. When you cry dahil sobra kang happy, that’s when you can say that you’re the happiest.”“So toto Chichi and dad are the happiest now?”Tumango ako.“I still don’t get it.”“Soon baby, paglaki mo ay mai
“I came here unprepared so wala akong script.” Ang sabi ko nang oras na para sabihin namin ni Archi ang vows namin para sa isa’t-isa.Narinig ko ang marahang pagtawa ni ate at mga kaibigan ko dahil sa sinabi ko.Hindi ko sila pinansin at nagfocus lang yung attention ko sa lalaking abot tenga ang ngiti habang nakatingin sakin.Actually, kanina… hindi na nawala ang ngiti sa labi niya matapos kong mag I DO sa priest. Halatang tuwang-tuwa talaga siya na pinahiya ko yung sarili ko.Pero ayos lang dahil gusto kong maging memorable ang araw na ito para sa aming dalawa. Gusto kong maging masaya siya kahit na wala ang mommy niya.“Pero kahit na hindi ako nakapaghanda ng script ngayon, nakaukit naman sa puso ko ang gusto kong ipangako sayo.” Kinuha ko ang isang kamay niya. “Love, gaya ng sabi ko, hindi na ako mawawala sa tabi mo.”Tumango siya pero yung pagkislap ng mata niya ay hindi niya maipagkakaila. Ngumuso ako at iyon palang ang nasabi ko pero nagiging emotional na siya.“Pinapangako ko
Halos mapunit ang labi ko kakangiti habang naglalakad kami ni mama papunta sa altar. Naroon na si Archi, katabi ng kuya niya at naghihintay sakin.Marami akong tanong. Bakit wala si tita Lavenia? Hindi ba pinaalam ni Archi sa kaniya na kasal namin ngayon? Pero dahil ayokong masira ang araw na ito, pinili ko nalang na huwag na muna yun pansinin at maging masaya na lang. Sinasabi ko nalang sa isipan ko na baka nadelay ito sa flight o may rason talaga kaya siya hindi nakauwi.Pagdating namin ni mama sa harapan, ginawa ulit ni Archi ang ginawa niya kanina. Dumapa matapos magmano sa mama ko.Napangiti ako sa ginawa niya. Sa respeto at pagmamahal na binibigay niya kay mama, mas lalo ko siyang hinahangaan at minamahal. Itinayo siya ni mama.“Archi, sana sa pagkakataong ito, huwag mo ng saktan at iwan ulit ang anak ko ah? Ayoko ng maulit yung dati na umiiyak si Aileen.”Sumulyap muna siya sakin bago dahan-dahan tumango. Puno ng sinseridad ang mga mata niya habang sinasagot si mama.“Hindi k
Umalis na kami ni Nate at nagpunta ng church. Si Archi ang agad na nakita ko na siyang naghihintay na sa paglabas ko.Hindi ko mapigilang hawakan ang bintana ng sasakyan.Lalo’t ito ang unang beses na nakita ko siya matapos ang ilang araw na hindi siya nagpakita dahil daw sa isang pamahiin na hindi naman tama.Kapag naaalala ko yun, natatawa pa rin ako na ewan.Alam kong heavy tinted ang sasakyan na gamit namin ni Nate pero feeling ko e nakikita pa rin ako ni Archi.Lalo na’t nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa labi niya nang nagkataon na nakita kong nakatingin siya sa mga mata ko talaga.Hindi ko na tuloy mapigilang mapangiti at matawa. Sobra akong excited na makalabas ng sasakyan ito. Sobra akong excited na mahawakan siya.Para akong batang sabik na makita ang kalaro niya.“Nakikita mo ba ako, love?” mahinang sambit ko sa sarili…“You look so excited,” komento ni Nate kaya napabaling ako sa kaniya. It turned out na tinitignan niya pala ako.Umayos ako ng upo.“Pasensya na…”“It’s fin
Aileen’s POV“They are Escalante’s little warriors.” Natatawang sabi ni Nate habang nakatingin sa dalawang pamangkin ko na nagtatago sa unahan.I didn’t notice them at first not until naramdaman kong parang may mga mata sa paligid na kanina pa nagmamatyag samin ni Nate.Dahil nasa park lang naman kami, so madali ko lang na spottan yung dalawa. “They are. Mahal nila ang tito nila.” Natatawang sabi ko.Tumango siya at ngumiti rin.Napatitig ako sa kaniya. I am here because he asked me earlier kung papayag ba akong makipagkita sa kaniya sa huling pagkakataon and I said yes because I feel like huling kita na namin to.So I want to give him closure at gusto ko ring isuli ang engagement ring na bigay niya sakin.Nag-usap na kami at nabigay ko na rin ang singsing ko sa kaniya… Pero hindi pa ako umaalis kasi nararamdaman kong may gusto pa siyang sabihin sakin.“You know what, wala akong pagsisisi na nakilala kita, na minahal kita.” Biglang sabi niya matapos dumaan ang ilang minuto na tahimi
Aris’ POV“The bride is missing?” ang bulong ng ibang tao dahil wala pa rin si Aileen.I looked at my brother, surprisingly hindi man lang siya kinabahan o nagulat na hindi pa dumadating ang bride niya. Hindi ko alam kung anong iniisip niya.“Escalante!” I saw my wife who looks so pale while running towards me. “Hindi ko matawagan si Aileen at hindi sinasagot ng mga anak mo ang phone nila. Anong nangyayari? I was supposed to do Aileen’s make-up pero hindi sila dumating sa hotel. I thought… I thought nandito sila pero wala pala… Bakit? Bakit sila?W-Where are they now?”Hinawakan ko ang dalawang kamay niya. She’s panicking.“Baby, relax…” I said. “Hindi kinakabahan si Archi.” Ang sabi ko kaya tinignan niya ang kapatid ko.“So I bet they are safe. May rason lang siguro kaya wala pa sila dito.”“How can you be so sure?”“Because my brother is madly inlove with your sister. Siya ang unang magri-react kung sakali mang nasa panganib ito kasama ng mga bata.”Biglang nagbago ang itsura niya a







