로그인Alas singko pa lang ng umaga ay nagising na ako para pumasok. Dahil kakatapos lang ng fashion show sa Paris, magiging busy na naman kami nito. Hinahanda ko na ang sarili ko sa paparating na sleepless nights.
Nang matapos ako sa paghahanda, may biglang nag-doorbell. Nang buksan ko ito, tumambad sa harapan ko si Marky. Ngumiti siya at humaIik sa pisngi ko.
Ni hindi man lang ako nakakilos.
“Good morning, babe. Hatid na kita.”
“Sige. Salamat. Kumain ka na?” tanong ko habang naglalakad pabalik para kunin ang bag ko. Natigilan ako nang bigla niya akong yakapin mula sa likod.
“No at may iba akong gustong kainin ngayon.” Sabi niya at sinimulan niya akong haIik-haIikan sa batok ko. He’s my boyfriend pero naiilang ako kapag sinisimulan na niya akong haIikan sa ibang parte ng katawan ko. Bigla akong lumayo sa kaniya.
“Again?” disappointed na sabi niya.
Matagal na siyang nag-aaya na magsex kami pero hindi ko maibigay dahil gusto kong marriage contract muna bago sex. Kaya palagi ko siyang tinatanggihan. Pero dahil sa nangyari sa Paris, hindi ko alam paano ko ipapaliwanag sa kaniya na isinuko ko ang sarili ko sa boss ko, habang siya ay ilang beses kong hinindian.
Alam kong magagalit siya.
“Marky, I’m sorry.”
“Fine. Hindi ka na naman handa.”
Alam kong galit siya. Akala ko nga ay hindi na niya ako ihahatid sa trabaho pero hinatid pa rin niya ako. Nang makarating kami sa parking lot ng kumpanyang pinagtatrabahuan ko, pinagbuksan niya ako ng pinto.
“Salamat sa paghatid.”
Tumango lang siya pero nakasimangot pa rin. Nakonsensya ako at gusto kong bumawi sa kaniya kaya aayain ko nalang sana siya magdinner kami mamaya pag-out ko nang may sasakyan na huminto sa harapan namin.
Nang lumabas ang may-ari ng sasakyan, hindi na ako nagulat nang makita ang boss kong arogante. Sa lawak ng pwede niyang parkingan, talagang pinili pa niyang magpark sa tabi namin.
Nagtagpo ang paningin naming dalawa. He leans against his car, arms crossed over his chest, habang pinagsingkitan niya ko ng mata.
Ano bang problema niya?
Nakita ko siyang naglakad palapit sa gawi namin ni Marky.
“Look what we have here? Care to introduce me?”
Pakiramdam ko ay biglang nagsitayuan ang balahibo ko sa katawan. Whatever he’s thinking now, wala na sa ayos. Nababaliw na ang Escalante na to.
“Or should I introduce myself?”
Napalunok ako ng wala sa oras. “Ah Marky, this is my boss, si sir Aris.” Kinakabahang sabi ko. At tumingin ako kay Escalante. “Sir Aris, this is my b-boyfriend.”
Ngumisi siya at kumikislap ang mata niya sa amin ni Marky. “Boss? I see. Alam ba niya kung gaano ka kagaling?”
Agad ko siyang pinandilatan ng mata. Kinakabahan ako na baka sabihin niya kay Marky na may one-night stand kami doon sa Paris.
He chuckled. “Bakit? Can’t handle a little joke? I understand. I’ll keep it professional.” Tumingin siya sa mga mata ko, “for now.” Dagdag niya na para bang may laman ang sinasabi niya.
Sa mukha ni Marky, nagtataka na siya kaya dali-dali na akong nagpaalam. “Marky, pasok na ako sa trabaho. See you later.”
“Okay babe,” aniya at agad akong hinapit sa beywang at siniil ng haIik sa labi.
Nakita ko kung paano umigting ang panga ni Escalante sa tabi namin.
Nang makaalis si Marky, lumapit si Escanlante sa akin. Sa sobrang tikas at laki ng pangangatawan niya, hindi ko na makita ang sasakyan ng nobyo kong palayo sa kinatatayuan ko.
“Mukhang mabait naman ang nobyo mo pero matino ba siyang tao?”
“Sir, what’s your problem?” tanong ko at hindi ako nakipagtalo sa pagtitig sa kaniya.
Nakita ko kung paano umigting ang panga niya at kung paano niya ko tignan ng puno ng galit bagay na hindi ko maintindihan. Wala akong ginawang mali sa kaniya.
“Ikaw. What’s your problem? You know what happened to us.”
Nanlaki ang mata ko at agad na tumingin sa paligid at baka ay may ibang nakarinig. Lumapit ako sa kaniya para maibulong ang sasabihin ko. “Sir, stop. That one-night stand, hindi mo ko kailangan panagutan. Besides, I know you don’t like me and I have a boyfriend too so let’s keep it professional.”
Nakita ko kung paano nagbago ang expression sa mukha niya. Mas lalo siyang nagalit. Iniwan niya ako sa parking lot at pumasok sa kumpanya.
10 pa lang ng umaga, halata na ang kaba sa mukha ng mga employees.
“Bad trip si sir Aris.” Iyon ang bulungan dito. “Alam niyo ba, may pinagalitan siyang isang empleyado kanina?”
“Nag-away kaya sila ng girlfriend niya?”
Hindi ako nagsalita at hinayaan ko lang sila na mag-usap hanggang sa may isang empleyado ang pumasok, umiiyak.
“Vida!”
Napatingin ako sa kaniya.
“Tawag ka ni sir Aris.”
Agad nanlaki ang mata ng mga kasamahan ko.
“S-Sige,” sabi ko at pumunta sa president’s office. Pagdating ko doon, nakita ko kaagad ang nagkalat na mga designs sa sahig at mga kasamahan ko na namumulot ng mga papel habang umiiyak.
“Umalis kayo sa harapan ko. Ngayon din!” Sigaw ni Escalante! Talagang galit siya.
Dali-dali silang umalis. Nang kami nalang ang naiwan, kabadong-kabado na ako.
“Where’s the design?”
“Huh?”
“I told your team na dapat may maipasa kayo ngayong linggo.”
Kumuyom ang kamao ko. “Sir, I’m sorry pero kasama mo ang iilan sa amin sa Paris. Atleast give us some time to finalize.”
“Time? Ganyan ba kayo ka mga incompetent?”
I gritted my teeth.
“Incompetent sir? Do you think hindi kami makakagawa ng project kung may oras lang kami? Busy kami doon sa fashion show.”
“Excuses. Nagdadahilan ka lang para pagtakpan ang mga katamaran niyo.”
Nakagat ko ang labi ko sa inis.
“What’s really your problem sir?” hindi ko na napigilan. Pakiramdam ko e namimersonal na siya.
Tumayo siya at nginisihan ako. “Akala ko ba let’s keep it professional?”
“But you’re being unreasonable!”
He chuckles softly, shaking his head in disbelief. Nagulat ako nang bigla siyang naglakad palapit sakin kaya ako naman ay wala sa sariling napaatras.
Nang masandal ako sa pader, agad niyang itinaas ang kamay niya at hinawakan ako sa pisngi at ako naman ay napapikit. Ang lakas ng kaba ng dibdib ko.
“Cannot handle my demands? Then accept my offer. Be my wife.”
Mahigpit na binilin ng inay sakin na hindi muna ako papasok ng skwelahan sa loob ng dalawang araw lalo na no’ng nalaman niya na hindi nakulong si Jude.Pinalaya rin kasi siya dahil napag-alaman na pinagtanggol lang niya ang malapit na kaibigan na si Negro nang bigla silang sugurin ni Johnny kahapon dahil sa kalasingan.No’ng malaman ko yun, sobra akong natuwa dahil tama ako ng hinala, na hindi siya ang nagsimula sa gulo. Pero kahit pa man ganoon, para sa mga magulang ko e masama siyang tao.No’ng umalis si inay para makisali sa paghahanda sa bayan sa paparating na fiesta, agad akong umalis at nagpunta ng sweklahan kahit na tatlong oras na akong late.Gusto ko lang makita si Jude.Pagdating ko, pinagtitinginan ako ng ibang mga studyante, marahil nakarating sa kanila ang balitang ginawa kong pagyakap kay Jude.“Liya!”Huminto ako at nakita si Maris na nanlalaki ang mata habang nakatingin sakin. Lumapit siya at kinaladkad ako sa tabi.“Totoo ba yung balita? May relasyon kayo ni Jude?”“M
“Liya, ikaw ba ay may gusto sa lalaking yun?” Yan ang tanong ni inay habang namimili ng magandang gulay sa palengke.Akala ko e nakalimutan na niya si Jude, mukhang di pala.Binabagabag pa rin siguro siya no’ng dinala ko ito sa bahay kanina.“W-Wala po ‘nay…”Marahan siyang tumango at dumampot ng isang sayote. “Kung ganoon, bakit labis ang pag-aalala mo sa taong yun matapos ko itong paalisin sa bahay kanina? Sumama ang loob mo, di ba?”Humigpit ang hawak ko sa tote bag na bitbit namin para lagyan ng mga pinamiling gulay. Sobrang talas nang pakiramdam ng inay.“H-Hindi po… hindi po sumama ang loob ko kanina.” Pagsisinungaling ko.“Liya, papunta ka pa lang, pabalik na ako.” Makahulugan niyang sabi. Nagbaba ako nang tingin.Alam kong kung aamin akong gusto ko si Jude e magagalit siya.Kaya nilakasan ko ang loob ko na magsinungaling sa harapan niya. “Magkaibigan lang po talaga kami ‘nay.”Tinignan niya ko nang may pagdududa.“Siguraduhin mo lang ang sinasabi mong magkaibigan lang kayo. Ay
Dahan-dahan ang aming paglalakad. Nasa likuran ko siya habang ako ay nasa unahan. Kahit hindi siya kita ng mga mata ko, ramdam na ramdam ko ang mga mata niyang halos tumatagos sa likod ko.Hindi siya nagsasalita pero nabibingi ako sa katahimikan naming dalawa.Nakakabingi… pero paano nangyayari to? Yung mabingi ka sa katahimikan?Dahil ba ito sa lakas na pagkabog ng dibdib ko?O dahil sa hindi matigil ang utak ko kakatanong ng mga bagay-bagay tungkol sa kaniya?Kung sobrang dahan na nang paglalakad ko kanina, mas lalo ko pa talagang binagalan na kulang nalang e huminto ako nang sa ganoon makarating siya agad sa tabi ko pero wala…Mas lalo rin niyang binagalan ang paglalakad niya.Tuluyan na akong huminto at humarap sa kaniya. Nakakunot ang noo ko nang maabutan siyang nakatitig nang mariin sakin.“Bakit?” nagtatakang tanong ko.Umiling siya sabay sabing, “wala…”‘Wala daw pero nakatitig ng husto.’ Komento ng utak ko.“Anong meron? Marumi ba ang likuran ng damit ko?” tanong ko pa sa kan
Liya’s POV[The past, the beginning…]“Liya, natapos mo na ba ang assignment na pinapagawa ni sir?” ang tanong ni Maris, kaklase ko.Bahagya akong tumango.“Oo tapos na,” nakangiti kong sagot.Humaba ang nguso niya at lumapit sakin. “Ako hindi pa. Pero teka, maiba ako… balita ko nagpapapansin daw sayo si Jude?”Napatigil ako nang ilang sandali at tinapunan siya ng tingin bago ako tumingin ulit sa harapan.“Hindi naman…” sabay hinga nang malalim.“Anong hindi? Kita kaya ng lahat na nilapitan ka niya during recess. Anong sinabi niya sayo? Inaya ka ba niya na i-date mo siya? O baka naman ay ginugulo ka niya? Gusto mo bang samahan kita sa disciplinary office?”Hindi ako sumagot para matigil na siya katitiktik tungkol kay Jude.Umang umaga pa lang, nagiging masama na yung tao kahit na wala naman siyang ibang ginagawa.Akala ko titigil na siya no’ng pinili kong hindi na magsalita pero talagang binuka pa niya ang bibig niya.“Naku Liya, huwag ka nang lumapit lapit doon sa lalaking yun. Alam
Liya’s POV[Last part of the story]Ang lakas ng tibok ng puso ko. Bilang ina, hindi ko alam kung paano ako hihinahon kung gayong yung anak mo ay nasa isang delikadong kalagayan.Nasa labas kami ng delivery room dahil manganganak na si Aileen, ang aking bunso. Suhi o footling breech ang batang nasa sinapupunan niya kaya kailangan niyang i c-section.Alam kong magagaling ang doctor na kinuha ni Archi pero hindi ko pa rin maiwasan ang kabahan.Kanina pa ako paulit-ulit na nagdadasal na sana ay maging maayos lang ang kalagayan niya at maging safe sila parehas ng bata.“Ma…”Napatingin ako kay Vida at kasama niya si Toneth. Sadyang umuwi ito para sa panganganak ni Aileen. Kahit wala pang tulog e sumama pa rin dito sa hospital.Agad silang nagmano at humaIik sa pisngi ko nang makalapit sila.“Ang mga bata, anak? Kasama mo ba?” tanong ko kay Vida.“Iniwan ko po kay papa at nasa bahay sila. Hindi ko na isinama lalo’t umuulan ngayon.”Tumango ako at tumingin kay Toneth.“Bakit ka pa sumama di
Almost 7 ng gabi nang makauwi si Archi kasama ni ate at kuya Aris.Gusto ko siyang salubungin sana pero nakahiga na kasi ako sa couch at nanonood ng TV. Saka ang bagal ko ring makatayo buhat sa tiyan ko so hindi rin ako makalapit sa kaniya agad kahit gustuhin ko man.Hanggang tingin na lamang ako sa mga pamangkin ko na una pang pinuntahan siya kesa sa mga magulang nila.Paano, may dala kasing donuts ang tito nila para sa kanila.“Thank you totoooo. Mhwaaah!” Excited na sabi ni Triss na ngayon ay binibigyan si Archi ng matagal na haIik sa pisngi.Ang cute… habang pinagmamasdan ko sila, naiinggit ako. Gusto ko tuloy umalis sa pwesto ko para makisali sa kulitan nila… it’s just that, nakakatamad lang tumayo.“Another one…” Natatawang sabi pa ng asawa ko na tumingin pa sa gilid para yung kaliwang pisngi naman niya ang mahaIikan ni Triss.Pero bago pa man siya mahaIikan ulit ng pamangkin namin, umeksena na si kuya.Literal na nakasimangot ang mukha nito.Alam kong labag sa loob niya na nauna
“Let me treat your wound.”Hindi niya binitawan ang kamay ko kaya hindi ako makaalis sa tabi niya.“No need. I am fine.”“But Archi-"Bigla siyang ngumiti kaya natahimik ako.He’s so damn happy at nagri-reflect iyon sa mukha niya. Sa lahat ng nasugatan, siya iyong masaya.“Stop smiling…” namumulang
Aileen’s POV“Tata, hinahanap ka po ni toto.” Napatingin kami kay Triss na kumaripas ng takbo papunta sa amin ni mama.“Saka may friend po kayo na dumating.”Bahagyang nalukot ang noo ko nang banggitin niya ang friend. Isa lang ang posible kong naiisip na kaibigan na tinutukoy niya. Si Nate.Tumayo
“Shan, what’s this?” tanong ko sabay tingin sa kaniya.Bakit nandito si Nate? Alam ba niyang pupunta ako dito?Or plinano nila ito?“I’m sorry…” mahinang sabi niya sakin. “I didn’t expect na dadalhin mo si Archi. Gusto kang makausap ni Nate at makakausap mo lang siya ng maayos kung wala si Archi nak
Matapos naming makaligo, umalis na rin kami agad para daanan ang aking apartment. Nag-iwan ako ng ilang mahahalagang gamit kasi hindi ko naman naisip noon na titira ako sa bahay ni Escalante habambuhay pero ngayon, parang sige na nga… tanggap ko na.Saka di naman siya papayag na magkaiba kami ng bah






