بيت / วัยรุ่น / My Baby ก้าวไปเจอรัก / ตอนที่ 3 น่าหงุดหงิด

مشاركة

ตอนที่ 3 น่าหงุดหงิด

last update تاريخ النشر: 2025-02-23 12:47:50

 

      @ร้านอาหาร 

 

       " ร้านนี้อาหารอร่อยมากเลยนะ " ผมเดินนำเธอเข้ามาด้านในร้านเเละเดินนำไปที่โต๊ะประจำ ยังดีหน่อยที่คนยังไม่เยอะมาก

      " นี่ค่ะเมณูอาหาร " พนักงานรีบนำเมณูอาหารมาให้เลือกทันที หลังจากที่สั่งเสร็จก็นั่งเล่นรอกัน

 

" ไม่เห็นต้องพามาร้านหรูขนาดนี้เลย " เพียงเเค่ก้าวขาลงมาจากรถเขาก็รู้สึกตัวเองเหมือนเเม่บ้านที่เดินตามเจ้านายมายังไงยังงั้น รู้สึกเกร็งไปหมด 

       " ก็ฉันอยากกินอาหารร้านนี้ไง เเละก็อยากเลี้ยงขอบคุณเธอด้วยที่มาช่วยงานฉันถ้าไม่ได้เธอฉันเเย่เเน่ๆ อย่าคิดมากเรื่องราคาอะไรเลยนะ ขนหน้าเเข้งฉันไม่ร่วงหรอก "  บ้านฉันก็รวยเหมือนกันนะเเต่ไม่กล้าใช้ฟุ่มเฟือยเเบบเขา สงสารพ่อที่ต้องทำงานหาเงินงกๆให้เรียน 

       " นายมาที่นี่บ่อยเหรอ "

       " บ่อยอยู่นะ " เเค่เห็นราคาอาหารเเต่ล่ะอย่าง เหงื่อฉันก็เเทบจะตกเเล้วเพราะมองว่าสิ้นเปลืองไปหน่อยถ้ามาบ่อย เเต่เขากับชิลมาก

 

รอไม่นานอาหารก็ถูกนำมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะไปหมด ฉันสั่งเเค่สองอย่างเองนะที่เหลือเขาสั่งมาเอง ไม่รู้จะทานกันหมดไหม ถ้าเหลือก็เสียดายเเย่ ระหว่างทานเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเพราะไม่มีเรื่องที่จะต้องพูดอะไรกัน

        " เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ไปรอที่รถก่อนได้เลย "

       " อื้อ " ฉันเดินออกมาจากร้านมายืนรอบริเวณหน้าร้าน เเละเล่นโทรศัพท์รอ

 

" ไม่คิดว่าจะได้เห็นยัยเฉิ่มอย่างเธออยู่ร้านอาหารหรูเเบบนี้กับเขานะ " เนเน่ คือเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกัน เเต่พวกเธอไม่ค่อยเห็นฉันเป็นเพื่อนสักเท่าไหร่ เอาเเต่คอยกลั่นเเกล้ง

       " นั่นน่ะสิ หรือมายืนเชคอินอยู่ที่นี่เฉยๆ เเล้วก็กลับ " ใบเตย คือเพื่อนสนิทของ เนเน่ เเละนิสัยก็เหมือนกันเป๊ะคือชอบเเกล้งฉัน ฉันว่าฉันไม่เคยไปทำอะไรพวกเขาก่อนเลยนะ

       " เราไม่ใช่เธอ "

       " หึ....เดี๋ยวนี้รู้จักตอบโต้คืนเเล้วเหรอ หรือติดเชื้อยัยฮายังมา " ใบเตยยังคงพูดด้วยน้ำเสียงกระเเนะกระเเหนเเละมองเหยียด

       " อย่ามาว่าเพื่อนเรานะ "

       " ถ้าว่าเเล้วจะทำไม กล้ามีปัญหากับพวกฉันเหรอ " เนเน่พูดเเละยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจให้ เเละเดินมาผลักไหล่ฉันจนเสียหลักเซไม่ทันตั้งตัว

       " ... "

       " อย่าเงียบดิ เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลย "

       " พวกเธอทำอะไร " ผมที่เดินมาเห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้พอดี จึงรีบเดินมาหาเธอเเละพูดใส่พวกนั้นเสียงเข้ม

       " ปะ....เปล่านะ ไม่ได้ทำอะไร "

       " ไม่ได้ทำอะไรงั้นเหรอ เปิดกล้องหน้าร้านดูไหมล่ะ "

       " เราเเค่ทักทายกันเฉยๆ ใช่ไหมนับเงิน " เขาสองคนรู้จักก้าวหน้าดีเพราะเป็นคนดังของมอเเต่ไม่เคยได้เข้าใกล้เลยสักครั้ง นี่เป็นครั้งเเรก เเละข่าวลือที่ว่าเขาเป็นคนเกรี้ยวกราด คงจะเป็นเรื่องจริงสินะ 

      " อืม... "

      " งั้นเราไปก่อนนะ " เนเน่ เเละ ใบเตย รีบเผ่นหนีทันทีเพราะเริ่มกลัวสายตาผู้ชายข้างฉันในตอนนี้ที่กำลังเเผ่รังสีอำมหิตจากสายตาอย่างเห็นได้ชัด 

 

" มือก็มีสองมือ เท้าก็มีสองเท้าเหมือนพวกนั้น ทำไมไม่รู้จักสู้กลับบ้างว่ะ " ผมหันมามองเธอ ที่ทำตัวอ่อนเเอจนน่าหงุดหงิด

       " เราไม่ชอบมีเรื่อง " ฉันก้มหน้างุดตอบเสียงเเผ่วเบาเเละเริ่มกลัวคนตรงหน้า

       " เเต่มันทำเธอก่อนนะเว้ย เธอจะรอให้พวกนั้นเอามีดมาเเทงให้เกือบตายก่อนเหรอถึงจะคิดเอาคืนเเละปกป้องตัวเองได้ "

       " พวกเขาคงไม่กล้าทำขนาดนั้นหรอก "

       " รู้ได้ยังไง คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจหรอกนะ เเละโลกใบนี้มันไม่ได้ดีเเละโรยด้วยกลีบกุหลาบขนาดนั้นหรอกนะนับเงิน มันโหดร้ายด้วยซ้ำ เราควรเลือกดีเป็นคนๆไปสิ "

       " น่ะ...นายจะมาหงุดหงิดโมโหใส่เราทำไมล่ะ มันไม่ใช่เรื่องของนายนะ "

       " ก็เห็นเเล้วมันหงุดหงิดลูกกะตาไง ที่เธอดูไม่สู้คนเลยอ่ะ "

       " เรากลับกันเถอะ " ฉันเงยหน้ามาสบตากับเขาผ่านเลนส์เเว่นหนาของตัวเอง เพื่อขอให้เขาใจเย็นลง

       " กลับก็ได้ "

 

@ในรถ

 

" สองคนนั้นมาหาเรื่องเธอบ่อยไหม " ผมอดที่จะถามเธอไม่ได้ ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมต้องหงุดหงิดเรื่องของเธอขนาดนี้ จะว่าเป็นห่วงก็ไม่เชิง

        " ก็...บ่อย "

   ืื     " เเล้วเธอเอาตัวรอดยังไง "

        " ฮายังคอยปกป้องตลอด "

        " เพื่อนเธอดูกล้าเเละเเมนดีนะ ถูกเเล้วล่ะที่ต้องโต้ตอบพวกนั้นกลับบ้าง " ผมหันมาพูดกับเธอในขณะที่รถติดไฟเเดงอยู่

       " ใช่...เพื่อนเราเก่งมากเลย ทั้งสวยทั้งเรียนเก่งเเละไม่กลัวใคร "

       " ทำไมเธอไม่ซึมซับนิสัยเพื่อนเธอมาบ้าง เพื่อนเธอไม่ได้อยู่ปกป้องเธอไปตลอดหรอกนะ "

       " เราก็ปกป้องตัวเราในเเบบของเราไง "

       " เห่อะ...ยังงั้นเรียกว่าปกป้องเหรอ คนพวกนั้นคงจะกลัวเธอล่ะเนาะ " ผมถึงกับดันลิ้นกับกระพุงเเก้มเเละเบือนใบหน้ากลับไปมองถนนต่อ

       " .... "

       " เเล้วมีใครมาเเกล้งเธออีกไหม นอกจากสองคนนี้ "

       " ไม่มีนะ " เพื่อนทั้งห้องเเละเพื่อนร่วมคณะคนอื่นๆ น่ารักกับฉันหมดเลย เเต่ยกเว้นใบเตยกับเนเน่

       " เคยเรียนกีฬาพวกมวยพวกต่อสู้อะไรมาบ้างไหม "

       " ไม่เคย "

       " เดี๋ยวฉันสอนให้ เอาไว้เป็นวิชาปกป้องตัวเอง โลกใบนี้ถ้าอ่อนเเอมากอยู่ยากนะ ทุกคนไม่ได้ดีกับเราหมดหรอก "

       " เป็นห่วงเราเหรอ "

       " ใครเป็นห่วงเธอ ฉันเเค่หงุดหงิดที่เวลาเห็นเธอยอมคนพวกนั้นทั้งๆที่สู้ได้เเต่กับไม่สู้ "

       " เชื่อก็ได้ " ฉันถึงกับอมยิ้มเเละหันหน้ามองวิวข้างถนนเเทนมองหน้าเขา 

 

@คอนโด

        " อ่ะนี่ไลน์ของฉัน สเเกนซ่ะสิเอาไว้เผื่อติดต่อกัน "   ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดปลดล็อคเข้าเเอปไลน์เเละสเเกนคิดอารโค๊ดเพื่อเป็นโค๊ดเฟรน์กัน

       " พรุ่งนี้หกโมงเย็นเจอกันที่ห้องของฉันนะ ฉันจะสอนมวยไทยให้ " ผมเอ่ยบอกจบก็เปิดประตูลงจากรถทันทีโดยที่ไม่ได้ถามความเห็นของอีกคนเลยว่าเต็มใจจะเรียนไหม

....อะไรของเขา นึกจะทำอะไรก็ทำโดยที่ไม่ถามความคิดเห็นของเธอเลย เเต่เอาเถอะ ถือซะว่าเรียนอะไรเพิ่มเติมเเล้วกัน

 

@วันต่อมา 

 

" กว่าจะหมดวัน " ฮายังเอ่ยบอกหลังจากหมดคาบเรียนสุดท้าย

        " ไปหาชานมกินกันดีกว่า " ฉันบอกเเละหยิบของใส่กระเป๋าไปด้วย

        " ไปสิ "

 

ตุ๊บบบ!! 

 

" อุ๊บบส์!!.... ซอรี่นะ เราไม่ได้ตั้งใจอ่ะ " เนเน่เดินมาปัดไอเเพดฉันตกลงพื้นเสียงดังตุ๊บบ จนฉันรีบเงยหน้ามองคนต้นเหตุ

       " มันจะมากไปเเล้วนะอีเนเน่ "

       " ใจเย็นนะฮายัง " ฉันจับมือเพื่อนไว้ในขณะที่กำลังจะเดินข้ามมาทางพวกนั้น เเละฉันก็ก้มตัวลงเพื่อจะเก็บไอเเพดที่หล่นอยู่ข้างลำตัวขึ้นมาดู

       " โอ้ยยย!! .... "

       " อุ้ยย...เราขอโทษนะนับเงิน เราไม่ได้ตั้งใจอ่ะอย่าโกรธเราเลยนะ " ใบเตยเอามือป้องปากมีจริตจะก้านยิ้มหวานให้ เเต่เเววตานั้นตรงกันข้ามเลย เเถมเหยียบนิ้วฉันอีก

      " อีเนเน่ อีใบเตย พวกมึงสองตัวจะเเกล้งเพื่อนกูมากไปเเล้วนะ ตบกับกูเลยดีกว่า "

      " ว๊ายย...ปล่อยนะ " ฮายังเดินมาหยุมหัวเนเน่กับใบเตยอย่างเเรงจนสองคนหน้าเบ๊ ส่วนสองคนนั้นก็พยายามสู้กลับ

      " ใจเย็นฮายัง อย่ามีเรื่องกันเลยนะ "

      " อีฮายัง มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะ "

      " ไม่ปล่อย เพราะมึงมาทำเพื่อนกูก่อน พวกมึงมีตั้งสองตัวมีปัญญาสู้กลับได้เท่านี้เหรอว่ะ " ฮายังพูดจบก็ขยุมหัวสองคนนั้นไปโขกที่โต๊ะอย่างเเรงคนล่ะที จนสองคนนั้นร้องโอดครวญ ไม่รู้ว่าฮายังเอาเรี่ยวเเรงมาเเต่ไหนนักขนาดฉันคอยดึงมือเพื่อนออกจากหัวสองคนนั้นยังทำไม่ได้เลย

      " หยุดนะ!!...นักศึกษา " อาจารย์ใบหม่อน หรืออาจารย์เเม่ของคณะเดินเข้ามาหาด้วบใบหน้าบึ้งตึง จึงต้องหยุดทะเลาะกันก่อน ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ ในห้องเหลือเเค่สองสามคนเท่านั้นเพราะออกกันไปจะหมดห้องเเล้ว

      " นี่มันอะไรกัน "

       @ห้องพักอาจารย์ 

 

" เกิดอะไรขึ้นเล่ามาให้หมด " อาจารย์ใบหม่อนเอ่ยคาดคั้น

        " คือยังงี้ค่ะอาจารย์ ...."  ฮายังอาสาเล่าให้อาจารย์ฟังทั้งหมดอย่างละเอียดตั้งเเต่ต้นจนจบ

       " ไม่จริงค่ะ มันใส่ร้ายพวกหนูนะคะอาจารย์ " เนเน่รีบเอ่ยบอกเเก้ตัวอย่างเลิ่กลั่ก

       " อาจารย์ก็เห็นว่ามันทำร้ายพวกหนูก่อน " ใบเตยรีบเอ่ยต่อ

       " พวกเเกไม่ใช่เหรอ ที่ชอบหาเรื่องเเกล้งเพื่อนฉันตลอดน่ะ " ฮายังเอ่ยสวนทันควัน

       " พอก่อนฮายัง "

       " เอาล่ะๆ หยุดทะเลาะกันก่อน อาจารย์ได้ฟังเเล้วก็ผิดกันทั้งสองฝ่าย เรื่องนี้อาจารย์จะทำโทษด้วยการหักคะเเนนทุกวิชาของพวกเธอคนล่ะสิบคะเเนน ถ้ามีรอบหน้าพักการเรียนทั้งคู่ "

       " อาจารย์ !!... ทำโทษเเบบอื่นได้ไหมคะ " พวกเราทั้งสี่คนตะโกนพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย

       " ไม่ได้ ถ้าไม่ทำเเบบนี้พวกเธอก็ไม่เกรงกลัวเเละไม่เคารพกฏมหาลัยสิ  เเละก็อย่าให้มีรอบหน้าอีกไม่งั้นพักการเรียนหนึ่งเทอมเต็ม เข้าใจกันไหมหรือจะส่งเรื่องให้อธิการบดีดี พวกเธอโดนกันหนักกว่านี้นะ "

      " ไม่ค่ะไม่ เข้าใจเเล้วค่ะ "

      " ถ้างั้นก็เชิญกลับกันได้ "

      " ค่ะ "

 

" ฝากไว้ก่อนเถอะ " เนเน่เอ่ยทิ้งท้ายเเละรีบสะบัดตูดเดินออกไปทันที

       " ไม่ใช่ธนาคารไม่รับฝากเว้ย "

       " พอเเล้วฮายัง "

       " เทอมนี้เราคงเรียนได้เเต่ B เเละ C เเหง๋ๆ เลยอ่ะนับเงิน "

       " อย่ามาทำเสียงเศร้าเหงาหงอย เราห้ามเธอเเล้วว่าอย่ามีเรื่อง เห็นไหมได้ไม่คุ้มเสียเลย "

       " ก็เรายอมไม่ได้นี่นาที่มันมารังเเกเธออ่ะ เธอก็ไม่ตอบโต้มันกลับสักที "

        " อีกสองปีพวกเราก็จะเรียนจบกันเเล้ว เราก็คิดว่ายอมๆปล่อยผ่านไปก่อน เพราะไม่อยากมีเรื่องไง "

       " เรายอมไม่ได้น่ะสิ "

       " พอเลยพอ เรากลับกันดีกว่า "

                   ............

     บวกได้บวกนะยัยพี่ 🙃

ฝากกดไลค์เเละคอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ 🙏💓 

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 32 ตอนจบ

    2 ปีต่อมา วันนี้คือวันรับปริญญา ได้ใส่ชุดครุยกับเขาสักที บอกตามตรงว่าตื่นเต้นมากกว่าจะเรียนจบคณะหินสุดโหดนี้มาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หลับคาโปรเจคประจำ เเต่ก็สู้จนเรียนจบมาได้ เเถมจบพร้อมเเฟนสุดหล่ออีก ฉันเเต่งหน้าทำผมเองตั้งเเต่เช้ามืดอยากให้ออกมาสวยที่สุด เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญ" พอได้เห็นใบปริญญาเเล้วดีใจภูมิใจชะมัด สมกับที่อดหลับอดนอนจนจะเป็นหมีเเพนด้าอยู่เเล้ว " ฮายังเอ่ยออกมายิ้มๆ ในขณะที่กำลังออกไปที่หน้าคณะกัน " นั่นน่ะสิ เกือบจะพากันเข้าโรงบาลไปฝากตัวเป็นผู้ป่วยอยู่เเล้ว " " ฮ่าๆๆ ...ก็จริง " " เรียนจบเเล้ว ฮายังจะกลับไปอยู่ขอนเเก่นเลยไหม " " ไปเลย เราเบื่อชีวิตที่วุ่นวายในกรุงเทพเเล้วอ่ะ " " เเล้วกังฟูล่ะ " " นายหมอนั่นก็จะไปอยู่กับเราเหมือนกัน ว่าจะทำธุรกิจด้วยกันอยู่ " " ยังงี้เราก็เหงาเเย่เลยสิ นานๆเจอกันที " " ไม่เหงาหรอกหน่า เดี๋ยวเราลงมาหาบ่อยๆ หรือจะไปหาเราบ้างก็ได้ " " คงต้องอย่างงั้น เราไปหาครอบครัวเรากันดีกว่า "" มาให้พ่อหอมทีลูกสาวคนสวย ยินดีด้วยนะลูก...ฟอด~ " ฉันสวมกอดกับคนเป็นพ่อเเละท่านก็หอ

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 31 คืนดี

    วันต่อมา 22.00 ฉันรีบอาบน้ำเเต่งตัวให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยอาบที่ห้องทำงานของพ่อเเละใส่ชุดธรรมดามา ใจจริงอยากเเต่งตัวสวยๆให้เกรียรติ์เจ้าของงานมากนะ เเต่ไม่มีเวลากลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่คอนโด ถ้าขับกลับไปที่คอนโดคงได้มาถึงที่บ้านป๊าก้องตอนเที่ยงคืนเเน่ ซึ่งงานเลี้ยงอาจจะเลิกราเเล้ว ตามจริงก็เลิกงานตอนห้าโมงเย็นเเต่มีประชุมด่วนเข้ามาจึงต้องรีบเข้าประชุมด่วนเเบบไม่ทันได้เตรียมตัว ส่วนพ่อไปดูงานอีกที่หนึ่งจึงมาไม่ได้....ชีวิตช่วงนี้โคตรปวดหัวเลยล่ะ จนอยากจะเเยกร่างได้สักสิบร่างจะได้ทำงานให้หมดๆ จะได้มีเวลาพักผ่อนกับเขาบ้าง ทำไมมันเหนื่อยเเบบนี้นะจะมาล้มเลิกอะไรตอนนี้ก็ไม่ทันเเล้วล่ะเพราะสงสารพ่อที่ต้องเหนื่อย ตั้งเเต่ฉันเข้ามาช่วยงานพ่อเเบบเต็มตัว พ่อท่านดูสดใสเเละมีเวลาพักผ่อนมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด " สวัสดีค่ะป๊า สวัสดีค่ะเเม่ หนูต้องขอโทษด้วยนะคะที่มาช้าพอดีติดประชุมด่วนอยู่อ่ะค่ะเเถมเเต่งตัวไม่เรียบร้อยด้วย " ฉันยกมือไหว้ท่านก่อนที่จะยื่นกล่องของขวัญขนาดกลางให้ป๊าซึ่งเป็นเจ้าของงานวันเกิดวันนี้ ท่านทั้งสองเเต่งตัวได้หล่อสวยสมวัยโกงอายุมาก บอกว่าสามสิบต้นๆ

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 30 คิดถึง

    @โรงพยาบาล ฉันเลือกพาเขามาทำเเผลที่โรงบาล ทั้งๆที่เขาขอตัวกลับบ้านบอกว่าเเผลเเค่นี้จิ๊บจ๊อยไม่ได้เจ็บอะไรมาก เเต่ใครจะปล่อยให้เขากลับไปทำเเผลเองล่ะ โคตรรู้สึกผิดกับคุณเจย์เลยที่คนของตัวเองไม่มีเหตุผลเเถมขอโทษเเบบส่งเดชอีก " รอนานไหมครับ " หลังจากที่ได้ทำเเผลเสร็จคุณเจย์ก็เดินเข้ามาหา " ไม่นานค่ะ คุณเจย์เจ็บมากไหมคะ " ฉันเอ่ยถามเขาด้วยความเป็นห่วง " นิดหน่อยครับ เเต่ไม่นานก็คงหาย " " ขอโทษคุณเจย์เเทนก้าวหน้าด้วยนะคะ อย่าเอาผิดเขาเลยนะคะ " ฉันกลัวจะกระทบกับธุรกิจของพ่อเขา จึงรีบเอ่ยขอ " ไม่เอาผิดหรอกครับเเละผมก็จะไม่บอกพ่อผมด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับว่าจะกระทบกับธุรกิจ เรื่องเเบบนี้เป็นใครใครก็ต้องเข้าใจผิดกันครับ " เจย์เอ่ยอย่างใจเย็นเมื่อเห็นคนตรงหน้าวิตกกังวลเเบบเห็นได้ชัด " ขอบคุณคุณเจย์นะคะที่เข้าใจ เเละก็ต้องขอโทษคุณเจย์อีกครั้งด้วยค่ะที่ทำให้ต้องเจ็บตัว " " ไม่ต้องขอโทษผมเเล้วครับ คุณนับเงินขอโทษผมมาเป็นสิบครั้งเเล้ว เเละคุณนับก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย " " เเต่... " " กลับกันเถอะครับ เดี๋ยวผมไปส่ง " " ค่ะ " @คอนโด "

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 29 เลิกกัน

    @โรงพยาบาล ฉันเลือกพาเขามาทำเเผลที่โรงบาล ทั้งๆที่เขาขอตัวกลับบ้านบอกว่าเเผลเเค่นี้จิ๊บจ๊อยไม่ได้เจ็บอะไรมาก เเต่ใครจะปล่อยให้เขากลับไปทำเเผลเองล่ะ โคตรรู้สึกผิดกับคุณเจย์เลยที่คนของตัวเองไม่มีเหตุผลเเถมขอโทษเเบบส่งเดชอีก " รอนานไหมครับ " หลังจากที่ได้ทำเเผลเสร็จคุณเจย์ก็เดินเข้ามาหา " ไม่นานค่ะ คุณเจย์เจ็บมากไหมคะ " ฉันเอ่ยถามเขาด้วยความเป็นห่วง " นิดหน่อยครับ เเต่ไม่นานก็คงหาย " " ขอโทษคุณเจย์เเทนก้าวหน้าด้วยนะคะ อย่าเอาผิดเขาเลยนะคะ " ฉันกลัวจะกระทบกับธุรกิจของพ่อเขา จึงรีบเอ่ยขอ " ไม่เอาผิดหรอกครับเเละผมก็จะไม่บอกพ่อผมด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับว่าจะกระทบกับธุรกิจ เรื่องเเบบนี้เป็นใครใครก็ต้องเข้าใจผิดกันครับ " เจย์เอ่ยอย่างใจเย็นเมื่อเห็นคนตรงหน้าวิตกกังวลเเบบเห็นได้ชัด " ขอบคุณคุณเจย์นะคะที่เข้าใจ เเละก็ต้องขอโทษคุณเจย์อีกครั้งด้วยค่ะที่ทำให้ต้องเจ็บตัว " " ไม่ต้องขอโทษผมเเล้วครับ คุณนับเงินขอโทษผมมาเป็นสิบครั้งเเล้ว เเละคุณนับก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย " " เเต่... " " กลับกันเถอะครับ เดี๋ยวผมไปส่ง " " ค่ะ " @คอนโด "

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 28 เลิกกัน

    1 เดือนต่อมา การฝึกงานในช่วงปิดเทอมตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมานั้น เล่นเอาเหนื่อยมากเหมือนกันทำให้รู้เลยว่าพ่อตัวเองทำงานหนักขนาดไหนในเเต่ล่ะวัน เเต่ยังโชคดีที่มีพี่ๆที่ทำงานคอยช่วยสอนเเละเเฟนที่น่ารักคอยช่วยซัพพอร์ตอีกเเรง จึงทำให้ผ่านไปได้เเละเข้าใจอะไรง่ายขึ้น เวลาที่จะสวีทกับเเฟนอย่าพูดถึง เพราะต่างคนต่างทำงานหนักมากกลับมาถึงห้องก็นอนสลบหมดเเรงกันทั้งคู่ เเต่ยังดีที่เราเข้าใจกันไม่ได้งอเเงว่าไม่มีเวลาให้กันจนถึงขั้นน้อยใจกันเเต่เเรกๆถามว่ามีบ้างไหมว่าน้อยใจตอบเลยว่ามี ถือว่าเป็นความสัมพันธ์เเบบผู้ใหญ่มากขึ้น " กลับไปพักเถอะลูก เหนื่อยมาทั้งวันเเล้ว " ตนเอ่ยบอกลูกสาวของตนเพราะตอนนี้เย็นมากเเล้วจึงอยากให้กลับไปพักผ่อน ลูกสาวของเขาช่วยงานได้เยอะมากเลยทีเดียว อาจจะเป็นเด็กหัวดีอยู่เเล้ว เลยเข้าใจอะไรง่าย " พ่อก็ต้องกลับไปพักเหมือนกันนะคะ เหนื่อยมาทั้งวันเเล้วเหมือนกัน " " งั้นเก็บของกัน จะได้กลับพร้อมกัน" " ค่ะ " ฉันเก็บของบนโต๊ะให้เรียบร้อยเเละเดินคล้องเเขนคุณพ่อออกจากห้องทำงานไปที่ลานจอดรถ ตอนนี้เย็นมากเเล้วจึงเหลือเเค่รถเราสองคนพ่อลูกที่ยังจอดอยู่

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 27 กลั่นเเกล้ง

    " ..... " เเสงเเดดที่สาดส่องเข้ามาผ่านม่านหน้าต่างนั้นทำให้ฉันต้องตื่น เพราะเริ่มรู้สึกร้อนเเละรู้สึกสายมากเเล้ว เเต่ทำไมมันปวดหัวตุ๊บๆเเบบนี้กันนะ ถึงกับต้องจูนสมองอีกครั้งว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ใช่เเล้วๆ เมื่อคืนเห็นเขานั่งกินไวน์เลยขอกินด้วยเเต่กินไปกินมาดันเเย่งเขากินหมดขวดจนเมาเเอ๋เลย น่าอายชะมัดเลยยัยนับเงิน เเต่ที่จำได้เเม่นๆคือเขาดุขึ้นเสียงใส่ฉันจนฉันงอลล็อคห้องหนี เเต่เมื่อคืนเหมือนรู้สึกว่ามีคนนอนกอดฉันนะ เเกร๊กก!! " ตื่นเเล้วเหรอ ปวดหัวมากไหมลุกไปอาบน้ำเเละไปทานข้าวเช้ากัน เเล้วค่อยมานอนต่อนะเดี๋ยวปวดท้องซะก่อน " ผมยิงคำถามรัวๆใส่คนที่ยังนอนงงอยู่บนเตียง เเต่เธอก็ไม่พูดอะไรยอมลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำอย่างว่าง่าย จนน่าเเปลกใจ " นี่เเสดงว่าเขาเอากุญเเจสำรองมาไขห้องสินะ " ฉันยินพึมพำเบาๆอยู่ในห้องน้ำ เเต่ว่ารีบอาบน้ำก่อนดีกว่าเดี๋ยวนายนั่นมาพังห้องน้ำเขาอีก ครึ่งชั่วโมงต่อมา " น้ำขิงร้อนๆจะได้เเก้เเฮงค์ " เธอนั่งลงเเต่ก็ยอมรับน้ำขิงจากผมไปจิ๊บก่อนจะมองอาหารบนโต๊ะ ที่มีเเต่อาหารสไตล์ยุโรป " โทรสั่งใหม่ไหม " " ไม่ต

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 13 บอกชอบ

    3 วันต่อมา ฉันที่ตื่นเต้นที่พ่อบอกจะมารับเเละพาไปเที่ยวล่องเเก่งที่ฉันอยากไปอยู่นครนายกใกล้ๆนี้เอง จึงลงมารอที่ลานจอดรถก่อนเวลาด้วยความตื่นเต้น เพราะพ่อมัวเเต่บ้างานจนเเทบไม่มีเวลาให้เลย ส่วนน้องสาวของฉันนั้นเรียนอยู่เกาหลีอยู่กับคุณอา น้องอยากเรียนต่อม.ปลายที่นั่น พ่อก็ตามใจเเละบินไปหา

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 4 นิสัยไม่ดี

    " งั้นหรอ เหมือนเคยเจอที่ร้าน... " ผมเว้นวรรคคำพูดไว้ จนทุกคนมองมาว่าผมจะพูดอะไรต่อ เริ่มสนุกเเล้วสิที่จะได้เอาคืนเด็กตรงหน้า " ร้านชาบูในห้างค่ะ ใช่ไหมคะ...เหมือนหนูเคยเห็นคุณเเว๊บๆ " " อ่อ....น่าจะใช่นะ " หัวไวจริงๆเด็กคนนี้ ได้เเต่ยกยิ้มในใจ" ลูกสาวน้าเขาเที่ยวเก่งน่ะ... " ขวัญฤทัยบอกคนตรงหน้

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 2 ข้อเเลกเปลี่ยน

    1 ชั่วโมงต่อมา เเกร๊กก!! " จะไปไหนเหรอ " ผมที่กำลังจะเคาะประตูห้องเธอ ประตูก็ถูกเปิดออกมาจากด้านในพอดี " จะไปไหนก็ได้ โตเเล้ว " " กวนเหรอ " " เปล่า นายมีอะไร " " ฉันรู้สึกว่าคำขอบคุณของเธอมันยังไม่พอ ที่ต้องเเลกกับการจับจิ้งจก ฉันมีอะไรให้เธอช่วย

  • My Baby ก้าวไปเจอรัก   ตอนที่ 1 ยัยเเว่นจอมเปิ่น

    @คอนโด " ฮัลโหลครับเเม่ " (เมื่อไหร่จะกลับบ้านกลับช่องบ้างตาก้าวหน้า บ้านอยู่ห่างมอเเกเเค่สี่สิบกว่าโลเองนะ) " อาทิตย์นี้นี่เเหล่ะครับที่จะกลับ " (พูดเเล้วนะ) " ครับ " (งั้นเเค่นี้เเหล่ะ) เเม่ผมวางสายไปทันทีผมถึงกับถอนหายใจ สาเหตุที่ไม่ค่อ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status