แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]

“มีนา!” สายตาของเธอจ้องมองไปยังร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังวิ่งมาหาเธอด้วยรอยยิ้ม ผู้ชายที่มีผมสีดำสนิท รูปร่างสูงโปร่ง และมีใบหน้าหล่อเหลากับรอยยิ้มที่สุภาพ เขาคือ ไทม์ หรือที่ทุกคนจะเรียกกันว่า พี่ไทม์ ดีกรีหนุ่มหล่อประจำคณะบริหาร ที่สาวๆ หลายคนต่างอยากได้ผู้ชายคนนี้ไปครอบครอง ซึ่งตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกำลังยืนหอบแฮ่กๆ อยู่ตรงหน้าเธอ “รอพี่นานไหม?” “ไม่ค่ะ” มีนาตอบกลับ สายตาของเธอมองดูรอบๆ ที่มีเหล่านักศึกษาหญิงกำลังมองมาทางเธอพร้อมคำซุบซิบนินทา มีนาถอนหายใจเล็กน้อย ขนาดให้มาเจอกันที่ลับตาคน แต่ก็ยังไม่วายโดนจับจ้องอยู่ดี “พอดีว่า มีเอาเงินมาคืนค่ะ” มีนาเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้กับไทม์ ใบหน้าหล่อของไทม์จ้องมองเงินในมือของมีนาสลับกับใบหน้าสวยหวานที่กำลังก้มต่ำมองพื้น “หนูไปเอาเงินมาจากไหน?” น้ำเสียงทุ้มของไทม์เอ่ยถามขึ้น มีนาเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่มองเธออย่างไม่สบอารมณ์ จนเธอแปลกใจว่าตัวเองเอาเงินมาคืนแท้ๆ แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงหน้าบูดขนาดนั้นกัน “กะ..ก็ทำงานไงคะ พี่ไทม์คิดว่ามีไปขโมยมารึไง” มีนาขึ้นเสียงเล็กน้อย พร้อมกับหลบสายตาคมที่จ้องเขม็งมาทางเธอ เธอรู้ว่าทำไมไทม์ถึ

ผับ JD พอมาถึงที่หมาย มีนาก็รีบเข้าไปเปลี่ยนชุดทันที เวลางานของเธอเริ่มต้นตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ยาวไปถึง ตีสอง ค่าจ้างวันละ1,200บาท และไม่รวมทิปรายคน ร่างบางสำรวจตัวเองในกระจก ชุดเด็กเสิร์ฟเหล้าของร้านนี้จะไม่เหมือนร้านอื่น ผู้ชายใส่ชุดสูทหูกระต่าย มีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำที่ต้องใส่ทุกคน ส่วนผู้หญิงก็สวมเป็นชุดบันนี่เกิร์ลยั่วๆ แม้จะเซ็กซี่แหวกสูง แต่ก็ไม่ได้โป๊ขนาดนั้นเพราะมีซับในสีเนื้อคอยปกป้องอยู่ ผมของผู้หญิงจะมัดเป็นหางม้ายาวและมีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำใส่เหมือนกับทุกคน “เฮ้ออ” มีนาถอนหายใจออกมา เธอไม่ชอบเลยที่จะต้องแต่งตัวล่อสายตาคนอื่นแบบนี้ ข้างล่างไม่ค่อยโชว์มากก็จริง แต่ส่วนบนที่เป็นเกาะอกนี่สิ เธอต้องเปิดโชว์เนินอกเดินไปทั่วผับ ถึงแม้จะไม่ชอบใจสุดๆ แต่ทำไงได้ก็เงินมันดี และชีวิตมันก็ขับเคลื่อนด้วยเงิน “มีนามารึยัง?” เสียงของผู้จัดการที่เป็นสาวสองเอ่ยเรียกร่างบาง “มาแล้วค่ะ!” มีนาที่พึ่งเปลี่ยนชุดเสร็จรีบเอ่ยทักทันที “วันนี้ไม่ต้องไปเดินเสิร์ฟนะ พอดีมีแขกVIPจองตัวเอาไว้” “คะ!?” มีนาถึงกับร้องเสียงหลง นี่พึ่งเป็นวันที่สี่ที่เธอได้เข้ามาทำงานเอง แต่ดันมีแขกVIP

“นี่บ้านพี่ไทม์เหรอคะ”มีนาเอ่ยถาม สายตาของเธอมองดูรอบห้องกว้างๆ มันไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ แคบๆ เหมือนคอนโดทั่วไป แต่นี่มันเหมือนกับบ้านขนาดย่อมเสียมากกว่า ทั้งกว้าง หรูหรา แถมภายในห้องยังอบอวลไปด้วยกลิ่นของเจ้าห้องอีก “ชอบจัง”มีนาคิดในใจ เมื่อเข้ามาถึงห้องนี้ก็คิดว่าเหมือนเธอได้แนบชิดติดกับไทม์ก็ว่าได้ “ไปเปลี่ยนซะ” “อ๊ะ!”มีนารับอะไรบางอย่างที่ไทม์โยนมาด้วยความตกใจ พอคลี่มันออกมาก็พบว่าเป็นเสื้อยืดสีดำกับกางเกงผ้าขายาวสีม่วงอ่อน “เดี๋ยวนะ ทำไมพี่ไทม์มีของแบบนี้อยู่ด้วยล่ะ?”มีนาพูดกับตัวเอง เธอมองเสื้อผ้าในมือสลับกับร่างสูงที่เดินไปเปิดตู้เย็นและหยิบขวดน้ำมากระดกดื่ม ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายอารมณ์ดีแล้วหรือยัง แต่ยังไงก็ช่างเธอขอไปเปลี่ยนชุดบันนี่ออกก่อนแล้วกัน “พี่ไทม์ มีขออาบน้ำเลยได้ไหม?”มีนาเอ่ยถามกับอีกฝ่าย ไหนๆ จะเปลี่ยนชุดทั้งทีเธอขออาบน้ำไปเลยดีกว่า จะได้ลบเครื่องสำอางกับแกะผมที่เต็มไปด้วยเจลแข็งๆ นี่ออกด้วย “อืม ห้องน้ำอยู่ซ้ายมือ”ไทม์ตอบกลับมาสั้นๆ มีนารู้สึกโหวงในใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายตอบสั้นและห้วนแบบนี้ มีนาเข้าไปยังห้องน้ำ ทันทีที่เปิดไฟเจ้าตัวก็ต้องตะลึงกับ

 มีนาก้าวตามไทม์เข้ามาในห้องนอนด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ภายในห้องสะอาดและตกแต่งอย่างเรียบง่าย แถมยังอบอวลไปด้วยกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว นี่เป็นครั้งแรกที่มีนาได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเพศตรงข้าม ทั้งตื่นเต้นและประหม่าสุดๆ “ตื่นเต้นไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างรู้ทัน มีนาได้แต่หลบสายตาด้วยความเขินอาย ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะใจกล้าเดินตามหลังผู้ชายเข้าห้องมาง่ายๆแบบนี้ ต่อจากเหตุการณ์ที่แล้ว หลังไทม์บอกให้เธอปลอบเจ้าน้องชายของเขา มีนาก็ได้แต่ทำตัวไม่ถูก จนกระทั่งโดนอีกฝ่ายหลอกล่อด้วยหน้าชวนเข้ามาทำในห้องเพราะโซฟานั้นแคบเกินไป “นั่งตรงนี้ก่อนนะ”ไทม์เอ่ยบอกกับอีกฝ่ายให้นั่งลงที่ปลายเตียง มีนามองร่างสูงที่เดินไปหยิบอะไรบางอย่างออกมา ลักษณะของมันเป็นซองสี่เหลี่ยมสีชมพูเล็กๆที่มีวงอยู่ตรงกลาง “เคยทำมาก่อนรึเปล่า?”ไทม์เอ่ยถามด้วยท่าทีสบายๆ ซึ่งมีนาพอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมายังไงก็ไม่รู้ “แล้วพี่ไทม์คิดว่าไงละคะ!”มีนาหลุดพูดประชดออกไป ในใจของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

 มีนายังคงอึ้งกับมะเขือม่วงตรงหน้า ทั้งใหญ่และยาวจนเธอเผลอกลัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น “ตกใจไหม พึ่งเคยเห็นสินะ”ไทม์พูดขึ้นอย่างเอ็นดู มองปฏิกิริยาของมีนาที่นั่งสติหลุดไปแล้ว “คือ..มันต้องทำยังไงบ้างคะ”ร่างบางเอ่ยถามอย่างทำตัวไม่ถูก ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้เรื่องขนาดนั้น แต่พอต้องมาทำจริงๆก็ทำไม่ถูกอยู่ดี “ค่อยๆเอามือกำมันก่อนครับ”มีนาค่อยๆทำตามที่ไทม์บอก ส่งมือไปกำรอบส่วนนั้นของไทม์ที่ร้อนและแข็งแต่ก็มีความนุ่มหยุ่น  “แล้วก็รูดขึ้นลง”มีนาเริ่มขยับมือช้าๆ เธอเงยหน้ามองไทม์ที่นั่งเท้ามือไปด้านหลังและปล่อยให้เธอเดินเกมเอง สายตาของเธอกลับมาโฟกัสสิ่งที่อยู่ตรงหน้า มองส่วนหัวที่มีน้ำสีใสเอ่อล้นออกมา “อื้มม..”เสียงครางแผ่วเบาของไทม์ยิ่งทำให้มีนารู้สึกตื่นเต้น เธอขยับมือไป มองหน้าไทม์ไป และนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้เห็นไทม์แสดงสีหน้าแบบนี้ออกมา มันเป็นสีหน้าที่คงมีแต่ต้องทำเรื่องแบบนี้เท่านั้นถึงจะแสดงออกมาได้ “อ๊าามีนา ขยับเร็วๆหน่อยครับ!”มี