แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]

แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]

last updateLast Updated : 2026-04-12
By:  คิมฮานึลCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
699views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ตามจีบ ตามเปย์เธอมาตั้งนานแต่สถานะดันเป็นได้แค่ รุ่นพี่-รุ่นน้อง เหตุผลหลักๆก็คือ ไม่คู่ควร! อีกฝ่ายฐานะสูงเสียดฟ้า แต่อีกฝ่ายกลับวิ่งวุ่นทำงานใช้หนี้ทั้งปีทั้งชาติ “กับไอ้แค่เศษเงินแสนเดียว ทำไมไม่ขอพี่?” สำหรับคนบางคนมันก็คงเป็นแค่เศษเงิน แต่สำหรับคนบางคนมันแทบจะให้ชีวิตใหม่กับตัวเองได้เลย แต่ไม่ว่าจะผลักไสผู้ชายคนนี้อีกสักเท่าไหร่ เขาก็ยังคงยืนยันที่จะอยู่เคียงข้างเธออยู่ดี ไทม์ บริหารปี4 หล่อ สุภาพ สายเปย์ เป็นที่ชื่นชอบของใครหลายคน หื่นนิดๆ นิสัย : เอาใจใส่ มีความเป็นผู้นำ ไม่หวงเงินกับคนที่ตัวเองรัก แต่บางครั้งก็ออกแนวบังคับให้ทำตามใจของตัวเอง “พี่ซื้อมาให้เราไม่ได้จะให้คนอื่น ถ้าเราไม่เอา ของพวกนี้ก็ไม่มีความหมายสำหรับพี่” มีนา บริหารปี2 สวยหวาน แต่ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง นิสัย : ชอบด้อยค่าตัวเอง ขี้เกรงใจ “ฉันไม่อยากดึงพี่เขาลงมาอยู่ในโคลนตมกับฉัน” “เมื่อกี้พี่กดเลขอะไรไป” “1215ค่ะ” “จำไว้ด้วยล่ะ ประตูห้องนี้พี่เปิดให้เราเข้ามาได้ตลอดเวลา”

View More

Chapter 1

มัวแต่เล่นตัว

朝の光は、まだ薄かった。

障子越しに差し込む白い明かりは、部屋の隅まで届かず、畳の上に細く伸びて、箪笥の下で静かに途切れていた。榊原の帝都屋敷は、朝になるとよく冷える。磨かれた廊下も、きちんと拭き清められた柱も、どこか人の温もりを拒むような澄まし方をしていた。

紗和は鏡台の前に座り、櫛を取った。

鏡に映る自分の顔は、いつもと変わらなかった。寝乱れた髪を整え、襟元を直し、帯の締め具合を確かめる。特別に目立つ装いではない。薄い鼠がかった藤色の着物は、古びてはいないが、新しくもなかった。柄も控えめで、座敷の端にいても邪魔にならない色だった。

華乃(かの)なら、きっと選ばない色だ。

そう思ってから、紗和は櫛を動かす手を少しだけ止めた。

比べるつもりはなかった。けれど、屋敷の中にいると、比べずにいられないものがいくつもあった。

華乃の部屋には、新しい反物が届く。明るい色の帯が置かれる。美佐乃が選んだ髪飾りが、季節ごとに増えていく。女中たちは華乃の部屋へ入る時、声の高さまで変える。戸を開ける前に名を呼び、返事を待ち、笑い声をこぼしながら支度を手伝う。

紗和の部屋にも、必要なものはある。

箪笥、鏡台、文机、針箱。どれも壊れてはいない。畳も障子も破れていない。けれど、そこにあるものは、みな静かだった。人の手が足りないというより、人の心が残りすぎないように整えられている部屋だった。

紗和は髪をまとめ、文机の引き出しを開けた。

奥に、薄い布に包んだ簪がある。

指先で布をほどくと、白藤の細工が朝の光を受けて、淡く浮かんだ。銀の地に、白い藤の花が小さく垂れている。派手な宝石は使われていない。遠目にはただの古い簪に見えるかもしれなかった。けれど近くで見ると、花びらの一枚一枚に細かな線が刻まれていて、先の細い房の揺れまで丁寧に作られていた。

母のものだった。

白藤千鶴。

その名を心の中で呼ぶと、紗和の指先はいつも少しだけ固くなる。

母の声を、紗和はもうはっきりとは思い出せない。抱き寄せられた腕の重さも、日ごとに遠くなる。けれど、ほんのわずかな記憶だけは残っていた。紙の匂い。乾いた木箱の匂い。母が何かを包む時の、迷いのない手つき。幼い紗和の髪を撫でる指が、いつも少し冷たかったこと。

そして、母がこの簪を手に取る時だけ、横顔がやわらいだこと。

白藤はね、強い花なのよ。

いつ聞いた言葉だったのか、紗和には分からない。母が本当にそう言ったのか、それとも長い年月の中で、自分がそうだったらいいと作った記憶なのかも分からなかった。

それでも、簪を見るたび、その声だけは胸の奥に戻ってくる。

紗和は簪を持ち上げ、鏡の前で髪に当てた。

白い藤が、黒髪の上で静かに垂れる。控えめなのに、そこだけ部屋の空気が変わったように見えた。

このまま挿していけば、美佐乃は何と言うだろう。

お母様のものを、まだそんなふうに。

耳の奥で、美佐乃の声がした気がした。実際にそう言われたことがあるわけではない。けれど、美佐乃は言葉にしないことを、表情だけで十分に伝える人だった。ほんのわずか眉を寄せる。視線を簪に落とす。口元だけを上げて、何も言わない。その沈黙が、紗和には言葉よりも長く残る。

華乃の前であれば、なおさらだった。

「姉様、その簪、少し地味ね」

華乃なら悪気なく言うだろう。そう言ってから、美佐乃の顔を見て、同じように微笑む。華乃はいつも、自分の言葉が誰かの胸に触れる前に、美佐乃の機嫌を確かめる癖があった。本人は気づいていないのかもしれない。けれど、紗和は知っている。

この屋敷では、誰が中心にいるかを間違えてはいけない。

紗和は簪をいったん下ろした。

けれど、そのまま布に包むことはできなかった。指先に残った冷たい重みが、手放してはいけないと言っているようだった。

少しだけなら。

紗和は髪の奥、正面からは見えにくい位置へ簪を挿した。白藤の房が、耳の後ろにひっそりと隠れる。鏡の中で首を傾けなければ見えないほどだった。

それでも、挿していると分かる。

自分だけには分かる。

そのことに、胸の奥がかすかに温まった。

戸の外で、控えめに声がした。

「紗和様。お支度はお済みでございましょうか」

女中の声だった。無礼ではない。決して粗末に扱われているわけではない。だが、その声には、早く用を済ませたいという薄い急ぎが混じっていた。

華乃の部屋へ向かう時の、あの弾むような声とは違う。

紗和は鏡から目を離した。

「ええ。今、参ります」

答えると、戸の向こうで衣擦れの音がした。

「奥様が、朝のお席に遅れぬようにと」

「分かりました」

それだけ言うと、女中は一礼した気配を残して去っていった。足音は軽く、廊下を曲がる頃にはもう別の誰かを呼んでいた。

紗和は立ち上がり、着物の裾を整えた。

声の調子に傷つくほど、幼くはない。女中たちにも暮らしがあり、屋敷の中の序列がある。誰に長く仕え、誰の機嫌を損ねてはならないかを、彼女たちはよく知っている。美佐乃に気に入られ、華乃に笑顔を向け、直清の前では静かに控える。

紗和にも、礼は尽くす。

ただ、それだけだった。

それだけで十分だと、いつから思うようになったのだろう。

紗和は文机の上に置いていた小さな袱紗を畳み直し、部屋を出た。

廊下の空気は冷えていた。素足に近い足袋越しに、磨かれた板の冷たさが伝わる。朝の屋敷には、炊事場から漂う湯気の匂いと、古い木の匂いが混じっていた。遠くで水を汲む音がする。障子の向こうから差す光はまだ弱く、廊下の端は青白く沈んでいた。

歩きながら、紗和は自然に背筋を伸ばした。

榊原の娘として、みっともない歩き方をしてはいけない。声を荒げてはいけない。戸を乱暴に開けてはいけない。人より先に笑いすぎてはいけない。困った顔を見せすぎてもいけない。

母が亡くなってから、その数は少しずつ増えた。

誰かに一度に命じられたわけではない。叱られたこともある。黙って見られたこともある。笑いを止められたことも、泣く前に部屋へ戻されたこともある。そうしているうちに、紗和の身体は自然と覚えていった。

どこで足を止めるべきか。

どこまで近づいてよいか。

何を欲しがってはいけないか。

廊下の先から、明るい笑い声が聞こえた。

華乃の部屋だった。

「まあ、華乃様、とてもよくお似合いですわ」

女中の声が弾んでいる。

「本当? お母様もそうおっしゃるかしら」

華乃の声は、朝の光より明るかった。軽く、少し甘えた響きがある。返事をする女中たちも、自然と笑っている。

紗和は足を止めた。

開いた襖の隙間から、鮮やかな色がわずかに見えた。淡い紅か、桃色か。華乃のために新しく仕立てられた着物かもしれない。部屋の中には、温かいものが集まっている気配がした。笑い声、衣擦れ、畳を歩く足音、女中が小物を差し出す音。そこでは、誰かが誰かを飾るために動いていた。

紗和は、そこへ入る用事がない。

姉なのだから顔を出してもよいのかもしれない。華乃に朝の挨拶をしても、不自然ではないはずだった。けれど、紗和の手は襖へ伸びなかった。

入れば、華乃は笑って呼ぶだろう。

「姉様、見て」

そう言って袖を広げるかもしれない。女中たちは少し身を引き、美佐乃がいれば、穏やかな顔でこちらを見るだろう。その時、紗和は褒めなければならない。明るく、自然に、少しも羨んでいない顔で。

それができないわけではない。

ただ、朝から自分の心をそこまで整えるには、少しだけ力が要った。

紗和は襖の前を通り過ぎた。

足音を立てすぎないように、けれど逃げるようには見えないように。廊下を曲がる直前、華乃の笑い声がもう一度背に届いた。

その声は、紗和を責めてはいなかった。

責めていないからこそ、紗和は胸の奥にある小さな空洞を、誰にも見せずに歩くしかなかった。

簪の先が、髪の奥でかすかに揺れた。

白藤の房は、外からはほとんど見えない。美佐乃にも、華乃にも、女中にも気づかれないかもしれない。けれど歩くたび、細工の重みが頭の奥で小さく存在を示す。

母は、ここにいる。

そう思うことだけが許されるなら、それでよかった。

紗和は朝の座敷へ向かった。襖の向こうには、父と美佐乃と華乃がいる。自分の席も用意されているはずだった。けれど、それが家族の輪の中にある席なのか、輪の端に置かれた場所なのかは、入る前から分かっていた。

それでも紗和は、乱れのない顔を作った。

そして、簪が見えないように首筋へ手を添え、静かに襖の前で膝をついた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
มัวแต่เล่นตัว
“มีนา!” สายตาของเธอจ้องมองไปยังร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังวิ่งมาหาเธอด้วยรอยยิ้ม ผู้ชายที่มีผมสีดำสนิท รูปร่างสูงโปร่ง และมีใบหน้าหล่อเหลากับรอยยิ้มที่สุภาพ เขาคือ ไทม์ หรือที่ทุกคนจะเรียกกันว่า พี่ไทม์ ดีกรีหนุ่มหล่อประจำคณะบริหาร ที่สาวๆ หลายคนต่างอยากได้ผู้ชายคนนี้ไปครอบครอง ซึ่งตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกำลังยืนหอบแฮ่กๆ อยู่ตรงหน้าเธอ “รอพี่นานไหม?” “ไม่ค่ะ” มีนาตอบกลับ สายตาของเธอมองดูรอบๆ ที่มีเหล่านักศึกษาหญิงกำลังมองมาทางเธอพร้อมคำซุบซิบนินทา มีนาถอนหายใจเล็กน้อย ขนาดให้มาเจอกันที่ลับตาคน แต่ก็ยังไม่วายโดนจับจ้องอยู่ดี “พอดีว่า มีเอาเงินมาคืนค่ะ” มีนาเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้กับไทม์ ใบหน้าหล่อของไทม์จ้องมองเงินในมือของมีนาสลับกับใบหน้าสวยหวานที่กำลังก้มต่ำมองพื้น “หนูไปเอาเงินมาจากไหน?” น้ำเสียงทุ้มของไทม์เอ่ยถามขึ้น มีนาเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่มองเธออย่างไม่สบอารมณ์ จนเธอแปลกใจว่าตัวเองเอาเงินมาคืนแท้ๆ แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงหน้าบูดขนาดนั้นกัน “กะ..ก็ทำงานไงคะ พี่ไทม์คิดว่ามีไปขโมยมารึไง” มีนาขึ้นเสียงเล็กน้อย พร้อมกับหลบสายตาคมที่จ้องเขม็งมาทางเธอ เธอรู้ว่าทำไมไทม์ถึ
Read more
พาเด็กใหม่มาบริการ
ในระหว่างคลาสเรียน มีนาเอาแต่นั่งเหม่อลอยเพียงเพราะคำพูดของเพื่อนสนิท เธอคิดว่าหากไทม์เป็นแค่ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งที่ฐานะทางบ้านไม่ได้รวยมากก็คงจะดี แต่นี่อีกฝ่ายเป็นถึงลูกชายนักธุรกิจใหญ่โต ฐานะคงไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าจะไปที่ไหนด้วยกันก็มักจะได้ต้อนรับอย่างพิเศษกว่าใคร หรือที่หลายๆคนเรียกว่า VIP นั่นแหละ พอมองกลับมาย้อนดูตัวเองมันถึงได้น่าสมเพชไง ตัวเองที่ไม่มีอะไรดีเลย แต่คนดีๆอย่างไทม์กลับชอบเธอ แม้ว่ามีนาจะเคยพูดถึงเรื่องฐานะที่ต่างกันตอนที่เธอปฏิเสธการขอคบจากไทม์ แต่อีกฝ่ายก็บอกว่าเขาไม่เคยสนใจเรื่องนั้น เขาแค่ชอบเธอ อยากคบเธอเป็นแฟน อยากดูแลเธอให้ดีกว่านี้ อยากเป็นมากกว่ารุ่นพี่รุ่นน้องกัน มันก็ยิ่งทำให้ตัวเธอรู้สึกน่าสมเพชเข้าไปใหญ่ ที่ถึงแม้ไทม์จะชัดเจนกับเธอมากขนาดนี้ และหัวใจของเธอก็ชอบไทม์เต็มประตู แต่เพราะไม่อยากดึงอีกฝ่ายลงมาอยู่กับโคลนตม มีนาจึงทำได้แค่ยื้อเวลาออกไปก็เท่านั้น “ฉันไปก่อนนะ”มีนาเอ่ยบอกกับเพื่อนสนิท อีกฝ่ายก็โบกมือลาให้ ร่างบางรีบเปิดมือถือดูสายรถเมล์ที่จะต้องนั่งไปทำงาน พอเห็นว่ามีคันที่ใกล้มาถึงแล้วก็รีบวิ่งออกไปทันที งานนี้เป็นงานที่เธอพึ่งทำม
Read more
ค่าจ้างสิบเท่า
ผับ JD พอมาถึงที่หมาย มีนาก็รีบเข้าไปเปลี่ยนชุดทันที เวลางานของเธอเริ่มต้นตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ยาวไปถึง ตีสอง ค่าจ้างวันละ1,200บาท และไม่รวมทิปรายคน ร่างบางสำรวจตัวเองในกระจก ชุดเด็กเสิร์ฟเหล้าของร้านนี้จะไม่เหมือนร้านอื่น ผู้ชายใส่ชุดสูทหูกระต่าย มีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำที่ต้องใส่ทุกคน ส่วนผู้หญิงก็สวมเป็นชุดบันนี่เกิร์ลยั่วๆ แม้จะเซ็กซี่แหวกสูง แต่ก็ไม่ได้โป๊ขนาดนั้นเพราะมีซับในสีเนื้อคอยปกป้องอยู่ ผมของผู้หญิงจะมัดเป็นหางม้ายาวและมีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำใส่เหมือนกับทุกคน “เฮ้ออ” มีนาถอนหายใจออกมา เธอไม่ชอบเลยที่จะต้องแต่งตัวล่อสายตาคนอื่นแบบนี้ ข้างล่างไม่ค่อยโชว์มากก็จริง แต่ส่วนบนที่เป็นเกาะอกนี่สิ เธอต้องเปิดโชว์เนินอกเดินไปทั่วผับ ถึงแม้จะไม่ชอบใจสุดๆ แต่ทำไงได้ก็เงินมันดี และชีวิตมันก็ขับเคลื่อนด้วยเงิน “มีนามารึยัง?” เสียงของผู้จัดการที่เป็นสาวสองเอ่ยเรียกร่างบาง “มาแล้วค่ะ!” มีนาที่พึ่งเปลี่ยนชุดเสร็จรีบเอ่ยทักทันที “วันนี้ไม่ต้องไปเดินเสิร์ฟนะ พอดีมีแขกVIPจองตัวเอาไว้” “คะ!?” มีนาถึงกับร้องเสียงหลง นี่พึ่งเป็นวันที่สี่ที่เธอได้เข้ามาทำงานเอง แต่ดันมีแขกVIP
Read more
จัดผู้หญิงคนใหม่ให้
ผับ JD “wassup น้องชาย ไม่เจอกันซะนาน คิดถึงว่ะ”ใบหน้าหล่อเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปกอดอีกฝ่ายเป็นการทักทาย “เป็นไงบ้างครับพี่ สบายดีนะ”ไทม์เอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง “สบายดี ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ พี่ชายคนนี้ก็คิดว่าอินเลิฟอยู่ซะอีก”ไทม์ระบายยิ้มออกมา ปกติเขามักจะมาที่ผับแห่งนี้ตลอด แน่นอนว่าก็มานั่งดื่มกับมองสาวๆ ตามประสาชายหนุ่มนั่นแหละ ส่วนเจเดนที่เห็นว่าดูสนิทกันขนาดนี้ก็เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อ เขาและเจเดนเลยมักจะเจอกันอยู่บ่อยครั้ง แม้อายุจะไม่ได้เท่ากันและอีกฝ่ายห่างกับเขา5ปี แต่เพราะความเป็นกันเองของเจเดน ไทม์จึงรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่เจอกัน “ก็..ไม่รู้สิครับ”ไทม์ตอบกลับ ใบหน้าหล่อกลับมาเรียบตึงพร้อมกับเทเหล้าใส่แก้วเงียบๆ เจเดนมองไทม์ด้วยความสงสัย ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยให้มันเป็นแค่ความสงสัยก็เลยเอ่ยถามไปตรงๆ “มีเรื่องอะไรรึเปล่า ทำหน้าทำตาเหมือนโดนแฟนทิ้ง” “แฟน..หึ ก็อยากเป็นอยู่หรอก แต่อีกฝ่ายเอาแต่ปฏิเสธนี่สิ” “เชี่ย ผู้หญิงคนนั้นตาบอดป่ะวะ? น้องชายพี่นิสัยดีขนาดนี้แต่ยังกินแห้วอยู่เนี่ยนะ”ไทม์ได้แต่ยิ้มเยาะ มือหนายกแก้วเหล้าก
Read more
มีสาวสวยตรงสเปกจะให้ดู
“นี่บ้านพี่ไทม์เหรอคะ”มีนาเอ่ยถาม สายตาของเธอมองดูรอบห้องกว้างๆ มันไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ แคบๆ เหมือนคอนโดทั่วไป แต่นี่มันเหมือนกับบ้านขนาดย่อมเสียมากกว่า ทั้งกว้าง หรูหรา แถมภายในห้องยังอบอวลไปด้วยกลิ่นของเจ้าห้องอีก “ชอบจัง”มีนาคิดในใจ เมื่อเข้ามาถึงห้องนี้ก็คิดว่าเหมือนเธอได้แนบชิดติดกับไทม์ก็ว่าได้ “ไปเปลี่ยนซะ” “อ๊ะ!”มีนารับอะไรบางอย่างที่ไทม์โยนมาด้วยความตกใจ พอคลี่มันออกมาก็พบว่าเป็นเสื้อยืดสีดำกับกางเกงผ้าขายาวสีม่วงอ่อน “เดี๋ยวนะ ทำไมพี่ไทม์มีของแบบนี้อยู่ด้วยล่ะ?”มีนาพูดกับตัวเอง เธอมองเสื้อผ้าในมือสลับกับร่างสูงที่เดินไปเปิดตู้เย็นและหยิบขวดน้ำมากระดกดื่ม ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายอารมณ์ดีแล้วหรือยัง แต่ยังไงก็ช่างเธอขอไปเปลี่ยนชุดบันนี่ออกก่อนแล้วกัน “พี่ไทม์ มีขออาบน้ำเลยได้ไหม?”มีนาเอ่ยถามกับอีกฝ่าย ไหนๆ จะเปลี่ยนชุดทั้งทีเธอขออาบน้ำไปเลยดีกว่า จะได้ลบเครื่องสำอางกับแกะผมที่เต็มไปด้วยเจลแข็งๆ นี่ออกด้วย “อืม ห้องน้ำอยู่ซ้ายมือ”ไทม์ตอบกลับมาสั้นๆ มีนารู้สึกโหวงในใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายตอบสั้นและห้วนแบบนี้ มีนาเข้าไปยังห้องน้ำ ทันทีที่เปิดไฟเจ้าตัวก็ต้องตะลึงกับ
Read more
พี่จูบเราได้ไหม?
 หลังจากร้องไห้อยู่นาน มีนาก็ค่อยๆผละตัวออกมาจากอ้อมกอดของไทม์ ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของอีกฝ่ายยังคงอบอวลอยู่รอบตัวเธอ “ดีขึ้นรึยัง”มือหนาประคองแก้มใสอย่างเบามือ ดวงตาคมแสนจะอ่อนโยนมองมาที่มีนาด้วยความห่วงใย “ค่ะ”มีนาตอบกลับเสียงเบา ก่อนจะเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย ตอนนี้หน้าอกของอีกฝ่ายเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาของเธอ เมื่อคิดได้แบบนั้นมีนาก็รีบลุกขึ้นไปหยิบกล่องทิชชู ก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เดิม  “ขอโทษนะคะ มีทำหน้าอกของพี่ไทม์เปียกหมดเลย”มีนาพูดขึ้น มือบางดึงทิชชูมาซับตรงอกแกร่งของไทม์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว แม้ว่าภายนอกของไทม์จะไม่ได้ดูตัวใหญ่นัก แต่ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายจะหุ่นดีแบบนี้กัน ทั้งกล้ามแขน กล้ามอก กล้ามท้อง ทุกอย่างล้วนดูดีไปหมดเลย “หน้าแดงนะเรา”ไทม์ที่มองอยู่ก็เอ่ยแซว เมื่อเห็นว่าสายตาของมีนาเอาแต่ลอบมองหุ่นของเขา แต่ก็ดีแล้ว
Read more
เคยทำมาก่อนรึเปล่า
 มีนาก้าวตามไทม์เข้ามาในห้องนอนด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ภายในห้องสะอาดและตกแต่งอย่างเรียบง่าย แถมยังอบอวลไปด้วยกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว นี่เป็นครั้งแรกที่มีนาได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเพศตรงข้าม ทั้งตื่นเต้นและประหม่าสุดๆ “ตื่นเต้นไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างรู้ทัน มีนาได้แต่หลบสายตาด้วยความเขินอาย ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะใจกล้าเดินตามหลังผู้ชายเข้าห้องมาง่ายๆแบบนี้ ต่อจากเหตุการณ์ที่แล้ว หลังไทม์บอกให้เธอปลอบเจ้าน้องชายของเขา มีนาก็ได้แต่ทำตัวไม่ถูก จนกระทั่งโดนอีกฝ่ายหลอกล่อด้วยหน้าชวนเข้ามาทำในห้องเพราะโซฟานั้นแคบเกินไป “นั่งตรงนี้ก่อนนะ”ไทม์เอ่ยบอกกับอีกฝ่ายให้นั่งลงที่ปลายเตียง มีนามองร่างสูงที่เดินไปหยิบอะไรบางอย่างออกมา ลักษณะของมันเป็นซองสี่เหลี่ยมสีชมพูเล็กๆที่มีวงอยู่ตรงกลาง “เคยทำมาก่อนรึเปล่า?”ไทม์เอ่ยถามด้วยท่าทีสบายๆ ซึ่งมีนาพอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมายังไงก็ไม่รู้ “แล้วพี่ไทม์คิดว่าไงละคะ!”มีนาหลุดพูดประชดออกไป ในใจของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
Read more
ปกติของผู้ชาย NC
 “อึกอื้ออ!”มีนาหลับตาพริ้ม ร่างกายสั่นสะท้านรับสัมผัสอันวาบวามจากไทม์ที่สอดลิ้นเข้ามาพัวพันกับลิ้นของเธอ มันดุดันเกินกว่าที่มีนาคาดคิด รุนแรงและเร่าร้อนจนเธอแทบหายใจไม่ทัน และในจังหวะที่มือของไทม์สัมผัสโดนหน้าอกของเธอ ไทม์ก็ผละตัวออกดื้อๆ ทันที “ทำไมไม่ใส่เสื้อใน”มีนาเลิ่กลั่ก ถ้าเธอบอกว่าไอชุดบันนี่นั่นมีซับในในตัวอยู่แล้วก็เลยไม่จำเป็นต้องใส่เสื้อในซ้ำ เขาจะโกรธเธออีกไหมล่ะ แต่ยังไม่ทันที่มีนาจะได้พูดอะไร ไทม์ก็พูดออกมาเสียก่อน “แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน” “คะ?” “กัดไว้สิ”มีนากะพริบตาปริบๆ มองไทม์ที่ดึงปลายเสื้อขึ้นมาตรงริมฝีปากของเธอ “แอดอี้อ่ออะ (แบบนี้เหรอคะ)”มีนาถามเสียงอู้อี้ ไทม์ไม่ตอบเพราะตอนนี้สายตาของเขากำลังโฟกัสอยู่ตรงหน้าอกเปลือยเปล่าของมีนา หน้าอกขาวอวบอั๋นกับจุกสีขมพูอ่อนเหมือนสีของลูกพีช แต่เมื่อกลับมามองภาพรวม หญิงสาวที่กำลังกัดเสื้อและโชว์หน้าอกเปลือยๆ อยู่บนตักของตนเอง ความรู้สึกอยากครอบครองเธอก็ยิ่งพุ่งขึ้นมา แผล
Read more
ทำแบบที่อยากให้ทำ NC+
 มีนายังคงอึ้งกับมะเขือม่วงตรงหน้า ทั้งใหญ่และยาวจนเธอเผลอกลัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น “ตกใจไหม พึ่งเคยเห็นสินะ”ไทม์พูดขึ้นอย่างเอ็นดู มองปฏิกิริยาของมีนาที่นั่งสติหลุดไปแล้ว “คือ..มันต้องทำยังไงบ้างคะ”ร่างบางเอ่ยถามอย่างทำตัวไม่ถูก ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้เรื่องขนาดนั้น แต่พอต้องมาทำจริงๆก็ทำไม่ถูกอยู่ดี “ค่อยๆเอามือกำมันก่อนครับ”มีนาค่อยๆทำตามที่ไทม์บอก ส่งมือไปกำรอบส่วนนั้นของไทม์ที่ร้อนและแข็งแต่ก็มีความนุ่มหยุ่น  “แล้วก็รูดขึ้นลง”มีนาเริ่มขยับมือช้าๆ เธอเงยหน้ามองไทม์ที่นั่งเท้ามือไปด้านหลังและปล่อยให้เธอเดินเกมเอง สายตาของเธอกลับมาโฟกัสสิ่งที่อยู่ตรงหน้า มองส่วนหัวที่มีน้ำสีใสเอ่อล้นออกมา “อื้มม..”เสียงครางแผ่วเบาของไทม์ยิ่งทำให้มีนารู้สึกตื่นเต้น เธอขยับมือไป มองหน้าไทม์ไป และนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้เห็นไทม์แสดงสีหน้าแบบนี้ออกมา มันเป็นสีหน้าที่คงมีแต่ต้องทำเรื่องแบบนี้เท่านั้นถึงจะแสดงออกมาได้ “อ๊าามีนา ขยับเร็วๆหน่อยครับ!”มี
Read more
ปกติเขาทำกันรอบเดียวเหรอ? NC+
 “พี่ไทม์..”มีนาหอบหายใจ เธอรู้สึกคับแน่นตรงส่วนนั้นไปหมด ไทม์ยังคงแช่แก่นกายเอาไว้เพื่อให้มีนาได้ปรับตัว “จูบ..หน่อยค่ะ”เสียงเล็กๆ เอ่ยอย่างร้องขอ ไทม์มอบจูบแสนหวานให้กับร่างบางพร้อมกับด้านล่างที่ค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างช้าๆ ทุกการเคลื่อนไหวของไทม์ทำให้มีนารับรู้ได้เลยว่าเขาระวังเป็นอย่างมากเพื่อไม่ให้เธอเจ็บ “อึกอื้ออ..อื้ออ!”มีนาครางอื้ออยู่ในลำคอ จูบแสนหวานค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น เช่นเดียวกับส่วนล่างที่เริ่มขยับเน้นจังหวะขึ้น ไทม์ผละจูบออกมา สองมือของเขาจับเรียวขาสวยขึ้นพาดบ่า สองมือบีบเคล้นหน้าอกสวย “อ๊าามีนา ดีมาก!” “พี่ไทม์แรงอีก แรงอีกค่ะ”ไทม์ที่ได้ยินแบบนั้นก็จัดให้ตามคำขอ โชคดีที่เขาเตรียมช่องทางของเธอมาเป็นอย่างดี ดูจากสีหน้าของมีนาแล้วก็คงไม่ได้รู้สึกเจ็บมากอะไรขนาดนั้นถึงได้ร้องขอกันแบบนี้ ภายในห้องดังระงมไปด้วยเสียงครางของทั้งคู่ มีนาไม่เคยคิดเลยว่าเซ็กซ์จะทำให้เธอรู้สึกดีได้มากขนาดนี้ ดีจนเธอเผลอเรียกร้องอะไรที่น่าอายออกมา อีกอย่างก็คือ วันนี้เธอได
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status