แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]

แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]

last updateLast Updated : 2026-04-12
By:  คิมฮานึลCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
603views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ตามจีบ ตามเปย์เธอมาตั้งนานแต่สถานะดันเป็นได้แค่ รุ่นพี่-รุ่นน้อง เหตุผลหลักๆก็คือ ไม่คู่ควร! อีกฝ่ายฐานะสูงเสียดฟ้า แต่อีกฝ่ายกลับวิ่งวุ่นทำงานใช้หนี้ทั้งปีทั้งชาติ “กับไอ้แค่เศษเงินแสนเดียว ทำไมไม่ขอพี่?” สำหรับคนบางคนมันก็คงเป็นแค่เศษเงิน แต่สำหรับคนบางคนมันแทบจะให้ชีวิตใหม่กับตัวเองได้เลย แต่ไม่ว่าจะผลักไสผู้ชายคนนี้อีกสักเท่าไหร่ เขาก็ยังคงยืนยันที่จะอยู่เคียงข้างเธออยู่ดี ไทม์ บริหารปี4 หล่อ สุภาพ สายเปย์ เป็นที่ชื่นชอบของใครหลายคน หื่นนิดๆ นิสัย : เอาใจใส่ มีความเป็นผู้นำ ไม่หวงเงินกับคนที่ตัวเองรัก แต่บางครั้งก็ออกแนวบังคับให้ทำตามใจของตัวเอง “พี่ซื้อมาให้เราไม่ได้จะให้คนอื่น ถ้าเราไม่เอา ของพวกนี้ก็ไม่มีความหมายสำหรับพี่” มีนา บริหารปี2 สวยหวาน แต่ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง นิสัย : ชอบด้อยค่าตัวเอง ขี้เกรงใจ “ฉันไม่อยากดึงพี่เขาลงมาอยู่ในโคลนตมกับฉัน” “เมื่อกี้พี่กดเลขอะไรไป” “1215ค่ะ” “จำไว้ด้วยล่ะ ประตูห้องนี้พี่เปิดให้เราเข้ามาได้ตลอดเวลา”

View More

Chapter 1

มัวแต่เล่นตัว

娘・藤井希(ふじい のぞみ)の病状が急変し、実の父親による骨髄移植が必要になった。

しかし、彼女がずっと待ちわびていた父親・藤井怜司(ふじい れいじ)は、初恋の人の娘・白川莉奈(しらかわ りな)のために水晶のお城を建て、街中で花火を打ち上げてその子の誕生日を祝っていた。

藤井遥(ふじい はるか)は何度も怜司に電話をかけた。

だが電話の向こうから聞こえたのは、「今、忙しい」という冷酷な言葉だけで、すぐに切られてしまった。

希の小さな手が、温かさを失っていった。やがて冷たく固くなっても、怜司は一度も顔を見せなかった。

遥が骨壺を抱えて葬儀場から出てきた時、商店街の大型ビジョンは、どれも莉奈の誕生日を祝う映像を流していた。

娘の命を踏みつけにした3人が、幸せそうに誕生日の歌を歌い、輝く未来を夢見ていた。

かつて怜司をどれだけ愛していたか。今、それがそのまま憎しみに変わっていた。

……

「時間になりました。お子さんのお父様とは、まだ連絡が取れませんか?」

悲しげな音楽が流れる中、黒服のスタッフが静かに声をかけた。

放心状態でいた遥は、泣き腫らした赤い目を上げ、棺の中で眠る、白く冷たくなった小さな体を見つめた。

そして、何度かけ直しても、電話はつながらないままだった。

遥は無言で前に進み、そっと希の小さな頬を撫でた。

「希、もう待つのはやめよう」

葬儀の現場に慣れたスタッフでさえ、その光景に目頭を熱くする。

「最後のお別れができないと、ご主人も一生後悔されますよ。もう少し待ってみませんか?」

一生後悔?

遥は、ふっと笑った。

「娘が手術室で父親の骨髄を待ちわびている時に、彼は初恋の人の娘と遊園地で花火を見ていたんです。本当に後悔なんてすると思いますか?」

こらえていた涙が希の冷たくなった頬にこぼれ落ちる。

遥は慌ててそれを拭った。

短い一生を辛いことばかり耐えてきた希には、死出の旅に母親の涙を持って行かせてはならない。

「お願い、火葬してください。もう待ちません」

……

遥は希のために一番可愛い骨壺を選び、その上に自ら花柄を描いた。

暗い場所を怖がる希のために、葬儀場の黒い布は使わず、自分の上着で包み込んだ。

初冬の風は刃物のように容赦なく吹きつけてくる。

遥は、寒さも感じなかった。ぼんやりとタクシーを呼び、後ろの席に乗り込んで、行き先を告げた。

静かな郊外からタクシーは徐々に華やかな市街地へと向かう。

目に入る街の輝きに、胸の中は虚しさが募るばかりだ。

両親も亡くし、娘さえいなくなった今、この世界にもう未練はなかった。

唐突に夜空を飾った花火が目に映り、チリチリとした痛みが走る。

遥は思わず視線をそらしたが、通りにある全ての画面が、あの幸せそうな誕生日祝いの映像を流しているのが目に入った。

きらびやかなお城。テーマパークのように飾りつけられた宮殿。

真っ白なドレスの莉奈が、高価なダイヤの冠をつけて、かぼちゃの馬車でレッドカーペットを進んでいく。

あの藤井グループの社長ともあろう人が、愛おしそうに御者役をつとめていた。腰をかがめて彼女を降ろし、手を引いて、少し先で待つ莉奈の母親・白川花梨(しらかわ かりん)のもとへ歩いていく。

豪華なケーキのろうそくを3人揃って吹き消すと、莉奈は満足げに二人の両頬にキスをした。

幸せの頂点にあるような、あの光景。

ドーン!

再び打ち上がった花火が、夜空一面に色を添える。

運転手が思わず感嘆した。

「同じ人間でも、こうも運命が違うもんですかね。この藤井社長の娘になれるなんて、本当に幸せですよ」

真っ赤に充血した目をした遥は、骨壺を胸に抱きしめ、引き裂かれるような思いを必死に押し殺す。

「すみません、裏道を通ってください」

掠れた声で、遥は懇願するように告げた。

運転手ははっとした。乗せた場所を思い出し、失言を悟った。

こんな時に、この賑わいはあまりに残酷だった。

「すみません、お悔やみ申し上げます」

そう言って、すぐに裏道へ入り、大通りをすべて避けてくれた。

道はガタついたが、二度とあのような画面を見ることはなかった。

1時間後、タクシーは夕凪の丘に着いた。

礼を言って車を降りた遥は、白く光る街灯の下で、6年間住んだ我が家を見つめた。

3階のピアノ室から、希の弾くピアノの音が聞こえてくるような気がした。

この子は、とても一生懸命だった。病気で体が弱っても、少し弾くだけで汗だくになる。それでも、あきらめなかった。

「ママ、国際コンクールで大賞をとったら、パパも私のこと好きになってくれるかな?」

胸を締め付けられる思いで、遥は重い足取りを引きずってピアノ室へ向かう。

そして、椅子の横に骨壺を置き、鍵盤の蓋を開けて静かに目を閉じた。

指を動かすと、部屋中に旋律が響き、心にある痛切な思い出をなぞっていく。

両親を失ってからというもの、遥はずっとピアノを避けてきた。

それは、彼女の心の傷だった。

でも今は、希のためだけに、一度弾いてあげたかった。

コンクールのために練習していたあの曲を、指が引き攣って力が入らなくなるまで、遥は何度も何度も繰り返した。

一睡もせずに夜を明かし、翌朝、遥はやつれ切った体で1階へと降りていった。

朝の光がやけに眩しい。

背の高い男が、光を背にして外から入ってきた。黒いトレンチコートが冷たい空気をまとっていて、玄関でそれを払い落とした。

怜司だった。

ようやく現れたのだ。

怜司は一瞥もくれないまま上着をかけ、氷のように冷たく言った。

「希はまだ起きていないのか?」

遥は鼻で笑った。

娘が死んで、もう3日。この男は、甘い夢に浸って遊びつくして、ようやく自分の娘が待っていたことを思い出したのか?

本当に、最低な男!

怜司は、彼女がこんな態度に出るとは思ってもみなかったらしい。遥の顔を見た瞬間、一瞬、表情が固まった。眉を、すぐにひそめた。

この女、また何を企んでるんだ?

いい子ぶるのをやめて、今度は悲劇のヒロインか?

考えることさえ面倒だった。

「朝の会議を延ばして戻ってきたんだ。希を起こしてこい。ピアノ教室に送ってやる」

ピアノ教室、という言葉に、遥は悲しみで倒れそうになった。

希のピアノは週に3回。いつも午前9時からだった。

平日、希は怜司に頼むことすらできなかった。土曜だけ、おずおずと「送ってくれる?」と聞いた。でも返ってくるのは、いつも「ダメだ」だった。

そのうち、希の体はどんどん弱っていった。ピアノも、週3回から週1回に減らした。

手術の前のあの日、怜司はやっと送ると約束してくれた。

希は、一晩中眠れなかった。嬉しそうに一番きれいな白いワンピースに着替えて、怜司の秘書の車で連れて行かれた。

てっきり希が楽しい一日を過ごせると、遥は信じて疑わなかったのに。

でも9時半、ピアノの先生から電話がかかってきた。

駆けつけたとき、希はもう気を失っていた。

そこで初めて知った。怜司は約束を破っていた。秘書は教室に着くと、上まで送らずに帰っていたのだ。

怜司には、永遠にわからないだろう。希が何度も何度もせがんだのは、ただ「パパがいない」とみんなにからかわれたからだった。

せめて、一度だけでもいいから傍にいてほしかっただけなのに。

結局怜司は、希をピアノ教室へ送る約束を守らなかった。

希が絶望の中、手術台に横たわって助けを待っていたときも、彼は現れなかった。

最後の息を引き取ったとき、どれほど悲しかっただろう。

遥は血走った目で怜司をにらみつけた。声には、深い憎しみがこもっていた。

「もう必要ない。これからも、二度とその必要はないから」

「どういう意味だ?」怜司は、あからさまに苛立っていた。

あの日は用があって行けなかっただけだ。それなのに、この女は偉そうに拗ねているのか?

「無駄にしてる時間はない。早く希を下へ連れてこい」

耐えきれなくなった遥が、狂ったように叫んだ。

「希は死んだの!もうこの世にいない!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
มัวแต่เล่นตัว
“มีนา!” สายตาของเธอจ้องมองไปยังร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังวิ่งมาหาเธอด้วยรอยยิ้ม ผู้ชายที่มีผมสีดำสนิท รูปร่างสูงโปร่ง และมีใบหน้าหล่อเหลากับรอยยิ้มที่สุภาพ เขาคือ ไทม์ หรือที่ทุกคนจะเรียกกันว่า พี่ไทม์ ดีกรีหนุ่มหล่อประจำคณะบริหาร ที่สาวๆ หลายคนต่างอยากได้ผู้ชายคนนี้ไปครอบครอง ซึ่งตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกำลังยืนหอบแฮ่กๆ อยู่ตรงหน้าเธอ “รอพี่นานไหม?” “ไม่ค่ะ” มีนาตอบกลับ สายตาของเธอมองดูรอบๆ ที่มีเหล่านักศึกษาหญิงกำลังมองมาทางเธอพร้อมคำซุบซิบนินทา มีนาถอนหายใจเล็กน้อย ขนาดให้มาเจอกันที่ลับตาคน แต่ก็ยังไม่วายโดนจับจ้องอยู่ดี “พอดีว่า มีเอาเงินมาคืนค่ะ” มีนาเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้กับไทม์ ใบหน้าหล่อของไทม์จ้องมองเงินในมือของมีนาสลับกับใบหน้าสวยหวานที่กำลังก้มต่ำมองพื้น “หนูไปเอาเงินมาจากไหน?” น้ำเสียงทุ้มของไทม์เอ่ยถามขึ้น มีนาเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่มองเธออย่างไม่สบอารมณ์ จนเธอแปลกใจว่าตัวเองเอาเงินมาคืนแท้ๆ แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงหน้าบูดขนาดนั้นกัน “กะ..ก็ทำงานไงคะ พี่ไทม์คิดว่ามีไปขโมยมารึไง” มีนาขึ้นเสียงเล็กน้อย พร้อมกับหลบสายตาคมที่จ้องเขม็งมาทางเธอ เธอรู้ว่าทำไมไทม์ถึ
Read more
พาเด็กใหม่มาบริการ
ในระหว่างคลาสเรียน มีนาเอาแต่นั่งเหม่อลอยเพียงเพราะคำพูดของเพื่อนสนิท เธอคิดว่าหากไทม์เป็นแค่ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งที่ฐานะทางบ้านไม่ได้รวยมากก็คงจะดี แต่นี่อีกฝ่ายเป็นถึงลูกชายนักธุรกิจใหญ่โต ฐานะคงไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าจะไปที่ไหนด้วยกันก็มักจะได้ต้อนรับอย่างพิเศษกว่าใคร หรือที่หลายๆคนเรียกว่า VIP นั่นแหละ พอมองกลับมาย้อนดูตัวเองมันถึงได้น่าสมเพชไง ตัวเองที่ไม่มีอะไรดีเลย แต่คนดีๆอย่างไทม์กลับชอบเธอ แม้ว่ามีนาจะเคยพูดถึงเรื่องฐานะที่ต่างกันตอนที่เธอปฏิเสธการขอคบจากไทม์ แต่อีกฝ่ายก็บอกว่าเขาไม่เคยสนใจเรื่องนั้น เขาแค่ชอบเธอ อยากคบเธอเป็นแฟน อยากดูแลเธอให้ดีกว่านี้ อยากเป็นมากกว่ารุ่นพี่รุ่นน้องกัน มันก็ยิ่งทำให้ตัวเธอรู้สึกน่าสมเพชเข้าไปใหญ่ ที่ถึงแม้ไทม์จะชัดเจนกับเธอมากขนาดนี้ และหัวใจของเธอก็ชอบไทม์เต็มประตู แต่เพราะไม่อยากดึงอีกฝ่ายลงมาอยู่กับโคลนตม มีนาจึงทำได้แค่ยื้อเวลาออกไปก็เท่านั้น “ฉันไปก่อนนะ”มีนาเอ่ยบอกกับเพื่อนสนิท อีกฝ่ายก็โบกมือลาให้ ร่างบางรีบเปิดมือถือดูสายรถเมล์ที่จะต้องนั่งไปทำงาน พอเห็นว่ามีคันที่ใกล้มาถึงแล้วก็รีบวิ่งออกไปทันที งานนี้เป็นงานที่เธอพึ่งทำม
Read more
ค่าจ้างสิบเท่า
ผับ JD พอมาถึงที่หมาย มีนาก็รีบเข้าไปเปลี่ยนชุดทันที เวลางานของเธอเริ่มต้นตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ยาวไปถึง ตีสอง ค่าจ้างวันละ1,200บาท และไม่รวมทิปรายคน ร่างบางสำรวจตัวเองในกระจก ชุดเด็กเสิร์ฟเหล้าของร้านนี้จะไม่เหมือนร้านอื่น ผู้ชายใส่ชุดสูทหูกระต่าย มีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำที่ต้องใส่ทุกคน ส่วนผู้หญิงก็สวมเป็นชุดบันนี่เกิร์ลยั่วๆ แม้จะเซ็กซี่แหวกสูง แต่ก็ไม่ได้โป๊ขนาดนั้นเพราะมีซับในสีเนื้อคอยปกป้องอยู่ ผมของผู้หญิงจะมัดเป็นหางม้ายาวและมีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำใส่เหมือนกับทุกคน “เฮ้ออ” มีนาถอนหายใจออกมา เธอไม่ชอบเลยที่จะต้องแต่งตัวล่อสายตาคนอื่นแบบนี้ ข้างล่างไม่ค่อยโชว์มากก็จริง แต่ส่วนบนที่เป็นเกาะอกนี่สิ เธอต้องเปิดโชว์เนินอกเดินไปทั่วผับ ถึงแม้จะไม่ชอบใจสุดๆ แต่ทำไงได้ก็เงินมันดี และชีวิตมันก็ขับเคลื่อนด้วยเงิน “มีนามารึยัง?” เสียงของผู้จัดการที่เป็นสาวสองเอ่ยเรียกร่างบาง “มาแล้วค่ะ!” มีนาที่พึ่งเปลี่ยนชุดเสร็จรีบเอ่ยทักทันที “วันนี้ไม่ต้องไปเดินเสิร์ฟนะ พอดีมีแขกVIPจองตัวเอาไว้” “คะ!?” มีนาถึงกับร้องเสียงหลง นี่พึ่งเป็นวันที่สี่ที่เธอได้เข้ามาทำงานเอง แต่ดันมีแขกVIP
Read more
จัดผู้หญิงคนใหม่ให้
ผับ JD “wassup น้องชาย ไม่เจอกันซะนาน คิดถึงว่ะ”ใบหน้าหล่อเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปกอดอีกฝ่ายเป็นการทักทาย “เป็นไงบ้างครับพี่ สบายดีนะ”ไทม์เอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง “สบายดี ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ พี่ชายคนนี้ก็คิดว่าอินเลิฟอยู่ซะอีก”ไทม์ระบายยิ้มออกมา ปกติเขามักจะมาที่ผับแห่งนี้ตลอด แน่นอนว่าก็มานั่งดื่มกับมองสาวๆ ตามประสาชายหนุ่มนั่นแหละ ส่วนเจเดนที่เห็นว่าดูสนิทกันขนาดนี้ก็เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อ เขาและเจเดนเลยมักจะเจอกันอยู่บ่อยครั้ง แม้อายุจะไม่ได้เท่ากันและอีกฝ่ายห่างกับเขา5ปี แต่เพราะความเป็นกันเองของเจเดน ไทม์จึงรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่เจอกัน “ก็..ไม่รู้สิครับ”ไทม์ตอบกลับ ใบหน้าหล่อกลับมาเรียบตึงพร้อมกับเทเหล้าใส่แก้วเงียบๆ เจเดนมองไทม์ด้วยความสงสัย ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยให้มันเป็นแค่ความสงสัยก็เลยเอ่ยถามไปตรงๆ “มีเรื่องอะไรรึเปล่า ทำหน้าทำตาเหมือนโดนแฟนทิ้ง” “แฟน..หึ ก็อยากเป็นอยู่หรอก แต่อีกฝ่ายเอาแต่ปฏิเสธนี่สิ” “เชี่ย ผู้หญิงคนนั้นตาบอดป่ะวะ? น้องชายพี่นิสัยดีขนาดนี้แต่ยังกินแห้วอยู่เนี่ยนะ”ไทม์ได้แต่ยิ้มเยาะ มือหนายกแก้วเหล้าก
Read more
มีสาวสวยตรงสเปกจะให้ดู
“นี่บ้านพี่ไทม์เหรอคะ”มีนาเอ่ยถาม สายตาของเธอมองดูรอบห้องกว้างๆ มันไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ แคบๆ เหมือนคอนโดทั่วไป แต่นี่มันเหมือนกับบ้านขนาดย่อมเสียมากกว่า ทั้งกว้าง หรูหรา แถมภายในห้องยังอบอวลไปด้วยกลิ่นของเจ้าห้องอีก “ชอบจัง”มีนาคิดในใจ เมื่อเข้ามาถึงห้องนี้ก็คิดว่าเหมือนเธอได้แนบชิดติดกับไทม์ก็ว่าได้ “ไปเปลี่ยนซะ” “อ๊ะ!”มีนารับอะไรบางอย่างที่ไทม์โยนมาด้วยความตกใจ พอคลี่มันออกมาก็พบว่าเป็นเสื้อยืดสีดำกับกางเกงผ้าขายาวสีม่วงอ่อน “เดี๋ยวนะ ทำไมพี่ไทม์มีของแบบนี้อยู่ด้วยล่ะ?”มีนาพูดกับตัวเอง เธอมองเสื้อผ้าในมือสลับกับร่างสูงที่เดินไปเปิดตู้เย็นและหยิบขวดน้ำมากระดกดื่ม ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายอารมณ์ดีแล้วหรือยัง แต่ยังไงก็ช่างเธอขอไปเปลี่ยนชุดบันนี่ออกก่อนแล้วกัน “พี่ไทม์ มีขออาบน้ำเลยได้ไหม?”มีนาเอ่ยถามกับอีกฝ่าย ไหนๆ จะเปลี่ยนชุดทั้งทีเธอขออาบน้ำไปเลยดีกว่า จะได้ลบเครื่องสำอางกับแกะผมที่เต็มไปด้วยเจลแข็งๆ นี่ออกด้วย “อืม ห้องน้ำอยู่ซ้ายมือ”ไทม์ตอบกลับมาสั้นๆ มีนารู้สึกโหวงในใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายตอบสั้นและห้วนแบบนี้ มีนาเข้าไปยังห้องน้ำ ทันทีที่เปิดไฟเจ้าตัวก็ต้องตะลึงกับ
Read more
พี่จูบเราได้ไหม?
 หลังจากร้องไห้อยู่นาน มีนาก็ค่อยๆผละตัวออกมาจากอ้อมกอดของไทม์ ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของอีกฝ่ายยังคงอบอวลอยู่รอบตัวเธอ “ดีขึ้นรึยัง”มือหนาประคองแก้มใสอย่างเบามือ ดวงตาคมแสนจะอ่อนโยนมองมาที่มีนาด้วยความห่วงใย “ค่ะ”มีนาตอบกลับเสียงเบา ก่อนจะเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย ตอนนี้หน้าอกของอีกฝ่ายเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาของเธอ เมื่อคิดได้แบบนั้นมีนาก็รีบลุกขึ้นไปหยิบกล่องทิชชู ก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เดิม  “ขอโทษนะคะ มีทำหน้าอกของพี่ไทม์เปียกหมดเลย”มีนาพูดขึ้น มือบางดึงทิชชูมาซับตรงอกแกร่งของไทม์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว แม้ว่าภายนอกของไทม์จะไม่ได้ดูตัวใหญ่นัก แต่ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายจะหุ่นดีแบบนี้กัน ทั้งกล้ามแขน กล้ามอก กล้ามท้อง ทุกอย่างล้วนดูดีไปหมดเลย “หน้าแดงนะเรา”ไทม์ที่มองอยู่ก็เอ่ยแซว เมื่อเห็นว่าสายตาของมีนาเอาแต่ลอบมองหุ่นของเขา แต่ก็ดีแล้ว
Read more
เคยทำมาก่อนรึเปล่า
 มีนาก้าวตามไทม์เข้ามาในห้องนอนด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ภายในห้องสะอาดและตกแต่งอย่างเรียบง่าย แถมยังอบอวลไปด้วยกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว นี่เป็นครั้งแรกที่มีนาได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเพศตรงข้าม ทั้งตื่นเต้นและประหม่าสุดๆ “ตื่นเต้นไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างรู้ทัน มีนาได้แต่หลบสายตาด้วยความเขินอาย ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะใจกล้าเดินตามหลังผู้ชายเข้าห้องมาง่ายๆแบบนี้ ต่อจากเหตุการณ์ที่แล้ว หลังไทม์บอกให้เธอปลอบเจ้าน้องชายของเขา มีนาก็ได้แต่ทำตัวไม่ถูก จนกระทั่งโดนอีกฝ่ายหลอกล่อด้วยหน้าชวนเข้ามาทำในห้องเพราะโซฟานั้นแคบเกินไป “นั่งตรงนี้ก่อนนะ”ไทม์เอ่ยบอกกับอีกฝ่ายให้นั่งลงที่ปลายเตียง มีนามองร่างสูงที่เดินไปหยิบอะไรบางอย่างออกมา ลักษณะของมันเป็นซองสี่เหลี่ยมสีชมพูเล็กๆที่มีวงอยู่ตรงกลาง “เคยทำมาก่อนรึเปล่า?”ไทม์เอ่ยถามด้วยท่าทีสบายๆ ซึ่งมีนาพอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมายังไงก็ไม่รู้ “แล้วพี่ไทม์คิดว่าไงละคะ!”มีนาหลุดพูดประชดออกไป ในใจของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
Read more
ปกติของผู้ชาย NC
 “อึกอื้ออ!”มีนาหลับตาพริ้ม ร่างกายสั่นสะท้านรับสัมผัสอันวาบวามจากไทม์ที่สอดลิ้นเข้ามาพัวพันกับลิ้นของเธอ มันดุดันเกินกว่าที่มีนาคาดคิด รุนแรงและเร่าร้อนจนเธอแทบหายใจไม่ทัน และในจังหวะที่มือของไทม์สัมผัสโดนหน้าอกของเธอ ไทม์ก็ผละตัวออกดื้อๆ ทันที “ทำไมไม่ใส่เสื้อใน”มีนาเลิ่กลั่ก ถ้าเธอบอกว่าไอชุดบันนี่นั่นมีซับในในตัวอยู่แล้วก็เลยไม่จำเป็นต้องใส่เสื้อในซ้ำ เขาจะโกรธเธออีกไหมล่ะ แต่ยังไม่ทันที่มีนาจะได้พูดอะไร ไทม์ก็พูดออกมาเสียก่อน “แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน” “คะ?” “กัดไว้สิ”มีนากะพริบตาปริบๆ มองไทม์ที่ดึงปลายเสื้อขึ้นมาตรงริมฝีปากของเธอ “แอดอี้อ่ออะ (แบบนี้เหรอคะ)”มีนาถามเสียงอู้อี้ ไทม์ไม่ตอบเพราะตอนนี้สายตาของเขากำลังโฟกัสอยู่ตรงหน้าอกเปลือยเปล่าของมีนา หน้าอกขาวอวบอั๋นกับจุกสีขมพูอ่อนเหมือนสีของลูกพีช แต่เมื่อกลับมามองภาพรวม หญิงสาวที่กำลังกัดเสื้อและโชว์หน้าอกเปลือยๆ อยู่บนตักของตนเอง ความรู้สึกอยากครอบครองเธอก็ยิ่งพุ่งขึ้นมา แผล
Read more
ทำแบบที่อยากให้ทำ NC+
 มีนายังคงอึ้งกับมะเขือม่วงตรงหน้า ทั้งใหญ่และยาวจนเธอเผลอกลัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น “ตกใจไหม พึ่งเคยเห็นสินะ”ไทม์พูดขึ้นอย่างเอ็นดู มองปฏิกิริยาของมีนาที่นั่งสติหลุดไปแล้ว “คือ..มันต้องทำยังไงบ้างคะ”ร่างบางเอ่ยถามอย่างทำตัวไม่ถูก ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้เรื่องขนาดนั้น แต่พอต้องมาทำจริงๆก็ทำไม่ถูกอยู่ดี “ค่อยๆเอามือกำมันก่อนครับ”มีนาค่อยๆทำตามที่ไทม์บอก ส่งมือไปกำรอบส่วนนั้นของไทม์ที่ร้อนและแข็งแต่ก็มีความนุ่มหยุ่น  “แล้วก็รูดขึ้นลง”มีนาเริ่มขยับมือช้าๆ เธอเงยหน้ามองไทม์ที่นั่งเท้ามือไปด้านหลังและปล่อยให้เธอเดินเกมเอง สายตาของเธอกลับมาโฟกัสสิ่งที่อยู่ตรงหน้า มองส่วนหัวที่มีน้ำสีใสเอ่อล้นออกมา “อื้มม..”เสียงครางแผ่วเบาของไทม์ยิ่งทำให้มีนารู้สึกตื่นเต้น เธอขยับมือไป มองหน้าไทม์ไป และนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้เห็นไทม์แสดงสีหน้าแบบนี้ออกมา มันเป็นสีหน้าที่คงมีแต่ต้องทำเรื่องแบบนี้เท่านั้นถึงจะแสดงออกมาได้ “อ๊าามีนา ขยับเร็วๆหน่อยครับ!”มี
Read more
ปกติเขาทำกันรอบเดียวเหรอ? NC+
 “พี่ไทม์..”มีนาหอบหายใจ เธอรู้สึกคับแน่นตรงส่วนนั้นไปหมด ไทม์ยังคงแช่แก่นกายเอาไว้เพื่อให้มีนาได้ปรับตัว “จูบ..หน่อยค่ะ”เสียงเล็กๆ เอ่ยอย่างร้องขอ ไทม์มอบจูบแสนหวานให้กับร่างบางพร้อมกับด้านล่างที่ค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างช้าๆ ทุกการเคลื่อนไหวของไทม์ทำให้มีนารับรู้ได้เลยว่าเขาระวังเป็นอย่างมากเพื่อไม่ให้เธอเจ็บ “อึกอื้ออ..อื้ออ!”มีนาครางอื้ออยู่ในลำคอ จูบแสนหวานค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น เช่นเดียวกับส่วนล่างที่เริ่มขยับเน้นจังหวะขึ้น ไทม์ผละจูบออกมา สองมือของเขาจับเรียวขาสวยขึ้นพาดบ่า สองมือบีบเคล้นหน้าอกสวย “อ๊าามีนา ดีมาก!” “พี่ไทม์แรงอีก แรงอีกค่ะ”ไทม์ที่ได้ยินแบบนั้นก็จัดให้ตามคำขอ โชคดีที่เขาเตรียมช่องทางของเธอมาเป็นอย่างดี ดูจากสีหน้าของมีนาแล้วก็คงไม่ได้รู้สึกเจ็บมากอะไรขนาดนั้นถึงได้ร้องขอกันแบบนี้ ภายในห้องดังระงมไปด้วยเสียงครางของทั้งคู่ มีนาไม่เคยคิดเลยว่าเซ็กซ์จะทำให้เธอรู้สึกดีได้มากขนาดนี้ ดีจนเธอเผลอเรียกร้องอะไรที่น่าอายออกมา อีกอย่างก็คือ วันนี้เธอได
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status