تسجيل الدخولWalang sinabi si Luca sa komento ni Soren tungkol kay Trixie. Hindi ko naman makita ang reaction niya dahil nasa likod ko siya. Kaya nagulat ako nang sa tabi ko siya umupo.“Is this for me?” tanong ni Luca, eyeing the second plate at the table.Soren's lips protruded. Kita kong bahagyang kumunot ang noo niya dahil ginawa niya iyon sa akin.“Hindi ko alam na maaga kang magigising. Kay Elysia ko 'yan ginawa,” casual na sabi ni Soren. His tone lacked interest.Lumingon sa akin si Luca. There was a bit of curiosity in his eyes, but since Soren was acting casual and as if I'm just a person he has to mingle with, Luca couldn't figure out the real thing.Nagkibit-balikat si Luca at saka binigay sa akin ang plato. Sekreto akong ngumiti nang nagsimula na kaming kumain ni Soren.It was a layer of pancake. May maliit na square ng butter na unti-unting natutunaw, habang dumadausdos ang maple syrup sa gilid ng bawat layer. May ilang fresh strawberries at blueberries sa tabi ng plato.“You used to
“Who's there?” kinakabahan kong tanong.“It's me. Open this.”Suminghap ako nang marinig ko ang boses ni Soren. Hindi niya nasabi sa akin na pupunta siya ngayon kaya nagugulat ako.Nang buksan ko nga ang bintana, mabilis siyang lumusot doon at saka pumasok sa loob ng kwarto ko. Ngumisi siya nang makita niyang nagugulat ako sa ginagawa niya.“What? I told you I will sneak out to your room.”He closed the window gently. Naupo ako sa kama habang pinapanood siya.“Hindi mo sinabi na pupunta ka.”Humarap siya at saka humilig sa bintana. Humalukipkip siya.“Well, after what happened in the woods, I have to make sure you're okay.”“I'm okay.”Ngumisi siya. “You're not sore?” There was a hint of playfulness in his voice.Ngumuso ako at pinanliitan siya ng mata. There's no way I'm going to admit that I am. But yes, I'm still sore to my core! Yung sa katawan naman, nakapagpahinga na ako kaya hindi na gaano kasakit.He chuckled when I didn't answer him.“I'm fine, Soren. You don't have to worry,
Matapos ng nangyari sa amin ni Soren, inalalayan niya ako sa isang malaking puno at saka pinagpahinga roon. He then sat on his knees beside me while holding my hand.“Did I hurt you?” tanong niya. He was caressing my hand gently.Hindi ako sumagot. Hindi rin ako makatingin sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ako tinatablan ng hiya, pero kanina panay ang ungol ko.“Of course I hurt you. God damn it!”Tumikhim ako at saka kinapalan ang sarili para tingnan siya.“I'm fine. It's just my first time. And…” nangapa ako ng idudugtong. I couldn't find one.Soren sighed heavily. Umupo siya nang maayos at saka sumandal din sa puno. Hinawakan niya ang balikat ko at saka ako pinahilig sa kanya. He hugged me tightly.“Do you want to go back? Or do you want us to stay here for a while?” he asked softly.“Hindi ba magtataka si Luca kung hindi ka niya makita? Baka hanapin nila tayo at maghinala sila.”“I will handle it. But if you want to go back, we'll go back.”Umiling ako. “Dito muna tayo kung ganoo
Nagpatuloy ang pagtakbo ng kabayo papasok sa matatayog na mga puno. Gusto ko mang magprotesta, wala ring silbi 'yon dahil sa tingin ko, hindi na ako papakinggan ni Soren. Lalo na't halatang-halata na nagseselos siya!Abot-abot ang tahip ng puso ko sa kaba. Kung hindi lang mahigpit ang pagkakahawak niya sa akin, feeling ko, mahuhulog na ako.Habang palalim kami nang palalim sa mga puno, mas lalong lumalamig at mas lalong dumidilim. Nahihirapan nang tumagos ang sinag ng araw dahil sa dikit-dikit na mga sanga ng puno."Soren, hindi ba't bawal tayong pumunta dito?" nababahala kong sabi, pero mas humigpit lang ang hawak niya sa bewang ko."I don't give a fuck about that shit right now!" he whispered, pissed off. His voice was rough, possessive, thick with something darker than anger.Bumagal ang takbo ng kabayo nang makarating kami sa isang bakanteng puwesto na pinalilibutan ng matatayog na mga puno.Unang bumaba si Soren, at agad niya akong binaba mula sa kabayo. My body slid against his.
“They are harvesting, right?” tanong ko sa tauhan para mawala ang attention niya kay Trixie. “Yes,” he answered. “Pinipitas lang nila ang mga ubas na hinog na hinog na. Mahalaga rin ang tamang timing dahil nakaaapekto ito sa lasa at kalidad ng alak,” pag-e-explain niya.Tumango-tango ako.Nagpatuloy ang lalaki sa pagsasalita.“Once the grapes are collected, they are brought to the winery. Doon ay ipinagbubukod-bukod ang mga grapes para alisin ang mga bulok. Pagkatapos, dinudurog ang mga ito para makuha ang katas.”Ngayon na nabanggit niya ang winery, naalala ko na gusto ko ring pumunta sa winery nila.“Ely, bumalik na tayo,” biglang putol ni Trixie sa iniisip ko.Nahuhuli siya sa amin dahil busy siya sa pagpi-picture. Ako ang nahihiya sa tauhan dahil natitigilan kami para hintayin siya. “Huh? Kakaumpisa lang natin,” baling ko sa kanya.Kinunutan ko siya ng noo kasi twenty minutes pa lang ata ang lumipas.“Pagod na ako at ang init. Doon na tayo kina Soren,” sabi niya habang pinapaypa
Naninibago ang katawan ko dito sa Tennessee. Siguro kasi bago lahat ang tanawin at puro nature ang nakapalibot sa buong lugar?Kahapon, matapos kaming muntik mabuking ni Thomas, pumasyal kami ni Soren sa ibang bahagi ng lupain nila. Sa left side ng mansion, doon makikita ang riding arena at ang stable kasama ang malawak na vineyards. Sa right side ng mansion, may vineyards ulit at sa dulo noon ay may private swimming pond sila. Dinala ako ni Soren doon.By the time we returned to the mansion, napagod na ako kaya doon pa lang ako nagpahinga.Today would be our official first day here. Hindi ko alam kung ano ang gagawin naming apat dito. At kung kahapon ay nakalusot pa kami ni Soren, hindi ko alam kung magagawa namin iyon ngayon.Natigilan ako sa pag-iisip nang biglang may kumatok sa kwarto ko.“Miss, bababa po ba kayo o dadalhin sa kwarto niyo ang breakfast niyo?” tanong sa akin mula sa labas.“Hindi na po. Bababa ako,” sagot ko.Kaya matapos kong maghilamos at mag-toothbrush, bumaba n
Tapos na akong mag-ayos. Suot ko na rin ang dress na binigay sa akin ni Lorenzo. Hinihintay ko na lang siyang dumating para pumunta kami sa venue.I was walking back and forth to my room. Hindi ako mapakali. I ran out of alibis. And my thumb was now hurting from my biting.Okay lang sana kung hindi
What Lorenzo told me didn't sit well with me. Matapos niya akong kausapin, tahimik akong bumalik sa opisina at ginawa ulit ang weekly report. May mga minuto na natitigilan ako dahil sumasagi sa isip ko ang sinabi niya sa akin. At kapag naiisip ko iyon, hindi ko mapigilan ma-guilty dahil medyo tama
Matapos naming mag-dinner ni Levi ay hinatid niya rin ako sa bahay. I never felt so much giddy in my life, ngayon lang na alam kong gusto rin ako ni Levi.“I'll see you on Friday,” paalam ko sa kanya.“I'll see you on Friday.” He chuckled.Nagpaalam ako pero hindi pa ako bumababa sa kotse niya. Nas
Kulang na lang ay itapon ko ang cellphone ko sa inis dahil sa text ni Aurora. Pero kalaunan din ay hinayaan ko na. I sat weakly on the bench. Kung ano man ang mangyari, wala na akong control doon.Ang pwede ko lang gawin ay magpaliwanag kay Levi sa Friday.Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakau







