Masukเพียงฟ้า..." ฟ้า..."เสียงแผ่วเบาจากคนตรงหน้าที่เรียกฉันอยู่ทำให้ฉันกลับมามีสติอีกครั้ง ใบหน้าแดงก่ำดวงตาสองข้างมีน้ำเอ่อคลอทำให้ฉันใจคอไม่ดีที่เห็นคุณวายุเป็นแบบนี้แต่..." หยุดค่ะคุณวายุอย่าเข้ามา "ฉันเอ่ยกับคนตัวสูงที่ตอนนี้กำลังเดินเข้ามาหาฉันราวกับร่างไร้วิญญาณ ปากของคนตัวสูงเอ่ยเรียกชื่อฉันซ้ำๆอยู่อย่างนั้นจนฉันพลอยรู้สึกหดหู่ไปด้วย“ ฟ้า ”“ อย่าเพิ่งเข้ามาค่ะคุณวายุ ”ฉันย้ำ" ผะผมขอโทษเมื่อกี้ผมไม่ได้ตั้งใจ "คนตรงหน้าพูดพร้อมกับน้ำใสๆที่ไหลออกจากตา เอาเป็นว่าฉันรู้แล้วแต่ว่า..."
เพียงฟ้า..." พี่เอิร์ธ!!! มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะไหนคุณคาร์ซัคบอกว่าวันนี้สายๆ"ฉันที่กำลังเดินลงมาจากบันไดถามคนตรงหน้าอย่างดีใจก่อนจะวิ่งเข้าไปหา" พอดีเที่ยวบินมีปัญหาน่ะเลยมาถึงก่อนกำหนด "" แล้วใครมาบ้างคะหรือพี่เอิร์ธมาคนเดียว "ฉันถามพลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้คนข้างๆยังไม่ลืมใช่มั้ยเรื่องของคืนนั้น" ไอ้เอลฟ์ก็มาแต่ไอ้ราหูมาไม่ได้ "พี่เอิร์ธตอบพลางอมยิ้มแล้วหันหน้าไปทางอื่นเขินอ่ะเด้ฉันแอบเห็นหน้าพี่เขาแดงด้วยนะ" ว่าแต่เราเถอะมีอะไรจะบอกพี่มั้ย เล่ามาให้หมดเลยนะ"พี่เอิร์ธพูดพลางชี้นิ้วใส่ฉันแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เอ๋หรือว่าเขารู้แต่คุณวายุยังไม่ได้บอกใครนี่นอกจากคุณย่า
วายุ..." กูโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะเพื่อนนนนน!!!! / กูโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะเพื่อนนนนน!!!!"ไอ้เอิร์ธกันไอ้เอลฟ์พูดพร้อมกันพลางทำท่าจะวิ่งมากอดผมด้วยความดีใจหรือกวนตรีนก็ไม่รู้ได้ ผมจึงรีบยกมือขึ้นเบรคพวกมันเอาไว้ก่อนจะส่ายหน้าเอือมๆให้พวกมัน หึ้ย!!ช่างมาได้จังหวะจริงๆไอ้พวกเวร" ไหนพวกมึงบอกมาถึงพรุ่งนี้ "ผมถามพวกมันเซ็งๆขณะที่พาพวกมันเดินไปที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟา" ก็พวกกูคิดถึงมึงไงเลยรีบมาแต่ไอ้ราหูมาไม่ได้นะช่วงนี้อู่มันมีปัญหา"ไอ้เอลฟ์พูดก่อนจะหันไปหยิบแก้วน้ำที่อามีนยกมาเสิร์ฟให้ขึ้นดื่ม" เพียงฟ้าอยู่ไหนวะหรือว่านอนแล้ว "นั่นเป็นเสียงของไอ้เอิร์ธที่พูดขึ้นพลางมองซ้ายขวาหาคนที่พูดถึง ไอ้ห่านี่ไล่มันกลับตอนนี้ดีมั้ย
เพียงฟ้า...ก๊อก ก๊อก ก๊อก" ใครคะ "หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จฉันก็กำลังจะเข้านอนก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นดึกป่านนี้แล้วใครกันก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงคนข้างนอกยังคงเคาะประตูอยู่ ถามก็ไม่ตอบใครกันนะ!!" มาแล้วค่าาา "ฉันลุกจากเตียงด้วยความรีบร้อนก่อนจะเดินไปเปิดประตูไหนดูซิใครมาดึกป่านนี้" คุ คุณวายุ!! "คนตรงหน้าอุ้มหมอนสีขาวใบโตพลางส่งยิ้มแป้นจนตาหยีมาให้อย่าบอกนะว่า...หึ้ย!!" คุณวายุมาทำไมคะออกไปเลยค่ะห้ามเข้า "ฉันยืนเอามือเท้าเอวสองข้างไว้พลางพูดกับคนตรงหน้าที่ตอนนี้จ้องฉันตาไม่กระพริบ
หลายวันต่อมา...เพียงฟ้า...หลังจากที่คุณวายุสารภาพรักกับฉันและหลายวันที่ผ่านมาฉันก็ได้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันคือความจริงมันไม่ใช่ความฝันและทุกคำที่เขาพูดคือเรื่องจริงมีสติครบถ้วนจากนั้นก็ทำให้ฉันกับคุณวายุในตอนนี้เป็นคู่รักกันแบบสมบูรณ์แต่...บางทีฉันอาจคิดผิดก็ได้มั้ง? เมื่อคุณวายุเปลี่ยนไปมากจากวันนั้นฟอด!! ฟอด!!" หอมจัง ทำไรกินครับวันนี้ "คนตัวใหญ่เดินมาจากไหนไม่รู้โอบกอดฉันจากด้านหลังแล้วหอมแก้มฉันสองข้างดังฟอดๆ!! ตอนนี้ฉันกำลังหั่นผักอยู่ในครัวและเคี่ยวน้ำซุปค้างไว้" ที่หอมนี่แก้มคนหรือกับข้าวคะเจ้านาย "ฉันเอียงหน้าไปถามคนด้านหลังที่ยังกอดฉันอยู่ ฉันก็เขินเป็นนะแต่ต้องเก็บอาการหน่อยเดี๋ยวได้ใจ
วายุ..." เพียงฟ้า "ผมเรียกชื่อคนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังทาโฟมโกนหนวดให้ผมอยู่ตรงหน้า ตอนนี้เราสองคนอยู่ในห้องน้ำคนตัวเล็กตรงหน้ากำลังลูบไล้ผิวหน้าตามคางและลำคอของผมไปมาอย่างแผ่วเบา มือนุ่มๆเกลี่ยโฟมโกนหนวดเนื้อละมุนไปมาซ้ำๆอา...ตอนนี้ผมชักปวดหัวขึ้นแล้วสิหัววายุน้อยอะนะ" คะ "" ผมไม่อยากให้คุณเป็นเลขาเป็นเลขาผมแล้ว"ผมเอ่ยบอกคนตัวเล็กพลางโอบเอวเธอไว้หลวมๆแล้วดึงเธอเข้ามายืนใกล้ๆ คนตัวเล็กที่ก่อนหน้านี้กำลังทาโฟมให้ผมชะงักมือลงดวงตาแดงก่ำมีน้ำใสๆคลอเบ้าสงสัยผมคงทำให้เธอตกใจสินะ" คุ คุณวายุพะพูดว่าอะไรนะคะ "คนตัวเล็กพูดเสียงสั่นพลางหลุบตาลงผมกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ผมอยากจะบอกว่าก่อนหน้านี้หลังจากทานมื้อเที่ยงกับเพียงฟ้าเสร็จผมก็รีบต่อสายหาคุณย่าของผมทันท







