로그인เพียงฟ้า...
" พี่เอิร์ธ!!! มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะไหนคุณคาร์ซัคบอกว่าวันนี้สายๆ"
ฉันที่กำลังเดินลงมาจากบันไดถามคนตรงหน้าอย่างดีใจก่อนจะวิ่งเข้าไปหา
" พอดีเที่ยวบินมีปัญหาน่ะเลยมาถึงก่อนกำหนด "
" แล้วใครมาบ้างคะหรือพี่เอิร์ธมาคนเดียว "
ฉันถามพลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้คนข้างๆยังไม่ลืมใช่มั้ยเรื่องของคืนนั้น
" ไอ้เอลฟ์ก็มาแต่ไอ้ราหูมาไม่ได้ "
พี่เอิร์ธตอบพลางอมยิ้มแล้วหันหน้าไปทางอื่นเขินอ่ะเด้ฉันแอบเห็นหน้าพี่เขาแดงด้วยนะ
" ว่าแต่เราเถอะมีอะไรจะบอกพี่มั้ย เล่ามาให้หมดเลยนะ"
พี่เอิร์ธพูดพลางชี้นิ้วใส่ฉันแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เอ๋หรือว่าเขารู้แต่คุณวายุยังไม่ได้บอกใครนี่นอกจากคุณย่า
วายุ..." อื้อออ"" อยู่เฉยๆสิคะคนดี "ผมผละออกจากจูบแสนหวานนั้นก่อนจะสบตากับคนตัวเล็กใต้ร่างที่ตอนนี้น้ำตาคลอใบหน้าแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้ เวรแล้วมั้ยล่ะ!!" พี่วายุคะฟ้าเจ็บไปหมดแล้ว "คนตัวเล็กใต้ร่างพูดกับผมเสียงสั่นพลางมองหน้าผมด้วยแววตาน่าสงสาร อาทำไงดีล่ะทีนี้พี่วายุก็อยากจะหยุดนะคะแต่น้องวายุนี่สิประท้วงใหญ่เลยปวดหัวฉิบบบ" อีกรอบนะคะคนดี "ผมเอ่ยเสียงหวานให้คนตัวเล็กพลางจูบหน้าผากเธอเบาๆ" เมื่อกี้ก็พูดแบบนี้พี่โกหก "คนใต้ร่างพูดกับผมน้ำตาคลอ เฮ้อออ" คราวนี้ไม่เจ็บแน่นอนพี่ทำแป๊บเดียวนะคะคนดี "
เพียงฟ้า..." ออกไปเลยนะ"ฉันดันคนที่ยังนอนทับตัวฉันอยู่เบาๆพลางเบี่ยงหน้าหนีด้วยความเขินอายก็เราเพิ่งจบภารกิจเรียกชื่อไปหมาดๆนิ" ครับ จุ๊บ "พี่วายุจุ๊บหน้าผากฉันเบาๆก่อนจะค่อยๆถอนแก่นกายเบื้องล่างที่ยังแช่อยู่กับส่วนนั้นของฉันออกอย่างช้าๆทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อความรู้สึกอ่อนไหวต่อส่วนนั้นยังมีอยู่" อ๊าาส์ ซี๊ดดด "" ฟ้าครับ "พี่วายุที่อยู่ๆก็ชะงักไปเมื่อถอนส่วนนั้นออกจากฉันพูดขึ้นด้วยสีหน้าและแววตานิ่งเฉย เป็นอะไรอีกล่ะทีนี้" คะ? "" อีกรอบนะ "ยิ้มแป้นนนนตาหยีพลางตะครุบฉันไว้ใต้ร่างแล้วประกบริมฝีปากลงมาจ
เพียงฟ้า...ก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงประตูห้องดังขึ้นจากด้านนอกทำให้ฉันที่กำลังเตรียมตัวเข้านอนต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ เวลานี้คนที่มักจะมาเคาะห้องฉันบ่อยๆก็มีแค่คนเดียวนั่นแหละ" คุณวายุมีอะไรคะทำไมไม่อยู่กับพี่เอิร์ธพี่เอลฟ์"ฉันถามคนตรงหน้าที่เอาแต่ยืนยิ้มแก้มปริอยู่ เฮ้อ!! ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิดทำให้ร้องไห้อีกสักทีดีมั้ย" มาเอาหมอน "คนตรงหน้าที่ยืนยิ้มแป้นอยู่พูดขึ้น" เดี๋ยวฟ้าเอามาหะเฮ้ยยย "อยู่ๆคนตรงหน้าก็พรวดพราดเข้ามาในห้องแล้วขึ้นไปนอนบนเตียงหน้าตาเฉยจนฉันห้ามไม่ทัน เขานี่นะ!!" ออกมาเลยนะคะคุณวายุ "ฉันขึ้นไปดึงผ้าห่มออกจากคนตัวใหญ่ที่ตอนนี้ทำ
เพียงฟ้า..." ฟ้า..."เสียงแผ่วเบาจากคนตรงหน้าที่เรียกฉันอยู่ทำให้ฉันกลับมามีสติอีกครั้ง ใบหน้าแดงก่ำดวงตาสองข้างมีน้ำเอ่อคลอทำให้ฉันใจคอไม่ดีที่เห็นคุณวายุเป็นแบบนี้แต่..." หยุดค่ะคุณวายุอย่าเข้ามา "ฉันเอ่ยกับคนตัวสูงที่ตอนนี้กำลังเดินเข้ามาหาฉันราวกับร่างไร้วิญญาณ ปากของคนตัวสูงเอ่ยเรียกชื่อฉันซ้ำๆอยู่อย่างนั้นจนฉันพลอยรู้สึกหดหู่ไปด้วย“ ฟ้า ”“ อย่าเพิ่งเข้ามาค่ะคุณวายุ ”ฉันย้ำ" ผะผมขอโทษเมื่อกี้ผมไม่ได้ตั้งใจ "คนตรงหน้าพูดพร้อมกับน้ำใสๆที่ไหลออกจากตา เอาเป็นว่าฉันรู้แล้วแต่ว่า..."
เพียงฟ้า..." พี่เอิร์ธ!!! มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะไหนคุณคาร์ซัคบอกว่าวันนี้สายๆ"ฉันที่กำลังเดินลงมาจากบันไดถามคนตรงหน้าอย่างดีใจก่อนจะวิ่งเข้าไปหา" พอดีเที่ยวบินมีปัญหาน่ะเลยมาถึงก่อนกำหนด "" แล้วใครมาบ้างคะหรือพี่เอิร์ธมาคนเดียว "ฉันถามพลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้คนข้างๆยังไม่ลืมใช่มั้ยเรื่องของคืนนั้น" ไอ้เอลฟ์ก็มาแต่ไอ้ราหูมาไม่ได้ "พี่เอิร์ธตอบพลางอมยิ้มแล้วหันหน้าไปทางอื่นเขินอ่ะเด้ฉันแอบเห็นหน้าพี่เขาแดงด้วยนะ" ว่าแต่เราเถอะมีอะไรจะบอกพี่มั้ย เล่ามาให้หมดเลยนะ"พี่เอิร์ธพูดพลางชี้นิ้วใส่ฉันแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เอ๋หรือว่าเขารู้แต่คุณวายุยังไม่ได้บอกใครนี่นอกจากคุณย่า
วายุ..." กูโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะเพื่อนนนนน!!!! / กูโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะเพื่อนนนนน!!!!"ไอ้เอิร์ธกันไอ้เอลฟ์พูดพร้อมกันพลางทำท่าจะวิ่งมากอดผมด้วยความดีใจหรือกวนตรีนก็ไม่รู้ได้ ผมจึงรีบยกมือขึ้นเบรคพวกมันเอาไว้ก่อนจะส่ายหน้าเอือมๆให้พวกมัน หึ้ย!!ช่างมาได้จังหวะจริงๆไอ้พวกเวร" ไหนพวกมึงบอกมาถึงพรุ่งนี้ "ผมถามพวกมันเซ็งๆขณะที่พาพวกมันเดินไปที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟา" ก็พวกกูคิดถึงมึงไงเลยรีบมาแต่ไอ้ราหูมาไม่ได้นะช่วงนี้อู่มันมีปัญหา"ไอ้เอลฟ์พูดก่อนจะหันไปหยิบแก้วน้ำที่อามีนยกมาเสิร์ฟให้ขึ้นดื่ม" เพียงฟ้าอยู่ไหนวะหรือว่านอนแล้ว "นั่นเป็นเสียงของไอ้เอิร์ธที่พูดขึ้นพลางมองซ้ายขวาหาคนที่พูดถึง ไอ้ห่านี่ไล่มันกลับตอนนี้ดีมั้ย







