LOGINHindi maipinta ang mukha ni Zyrus matapos marinig ang huling sinabi ni Lexie. Ngunit makalipas ang ilang minuto ay may napagtanto rin. Na sinusubukan lang siya ni Lexie pigilan sa pag alis niya.
Ilang beses nang pinipindot ni Zyrus ang open button, hanggang sa manginig na ang katawan niya sa pagtawa ng pagak. Nang tingnan niya muli si Lexie, inis at pagkairita lang ang pinapakita niya dito. “Pwede ba Lexie, tama na? Babalik din ako agad pagkatapos kong ayusin ang tungkol kay Hailey. Can’t you understand that she needs me now? Bibigyan kita ng mas engrandeng kasal pa dito, sige na. Hayaan mo na akong umalis.” Pero hindi na nakapagpigil si Lexie na sumabat bago pa nito matapos ang sasabihin. “You think I’m a joke, Zyrus? Wala ka nang papakasalan kapag umalis ka.” matapang na sambit ni Lexie. Bahagyang paos ang kanyang tinig, may bigat sa kaniyang lalamunan pero matatag at buo na ang desisyon niya ngayon. Oo, mahal niya si Zyrus. Sobrang saya niya noong nalaman niya na ikakasal na sila. Pero hindi ibig sabihin noon na hahayaan na niya ang lalaking apakan at wasakin ang purong pagmamahal niya dito. Masiyado siyang mahal ng lola niya para lang maging masokista. Sa isip niya, nakatatak na ang payo nito na hindi kailanman makakataas ang pagmamahal sa dignidad. There’s no love left for you if you failed to value yourself first. “We'll talk about it when I get back.” Muling sambit ni Zyrus, at sa pagkakataong iyon, hindi na pinigian ng lalaki ang tuluyang pagsarado ng elevator doors. Hanggang sa ang sariling repleksyon na lang ni Lexie ang kaniyang nakita sa nagsaradong pintuan. Habang pinapanood ni Lexie ang pagbaba ng numero sa panel, doon na siya nilukob ng mga emosyong kanina pa nag-uunahan sa utak niya. Sa wakas, ang mga namumuong tubig sa kanyang mga mata ay naging malinaw na luha, unti-unting gumulong pababa sa kanyang maputing balat, kasabay nito ang sakit na hindi niya gustong maramdaman. Ngunit hindi pa man nag-iilang minuto na hinahayaan ni Lexie ang sariling masaktan, narinig niya naman ang pagbukas ng isang double doors sa malapit. Kasabay nang pagbukas nang pinto ay ang pagluwa nito sa isang babae na nakasuot ng isang magarbong gown, nakakulot ang buhok, at maraming suot na mamahaling alahas. Bagaman may suot itong makapal na foundation, hindi naman noon naitago ang umaalpas na kulot na balat ng ginang. Sa tabi nito, nandoon ang isa ring vuluptous na babaeng kamukha ng ginang ngunit hamak na mas bata naman. “Where’s my son?” biglang tanong nito kay Lexie. Sigurado si Lexie na siya ang kausap ng ginang dahil ito lang naman ay ang ina ni Zyrus. Si Mrs. Zaira Martinez, ang katabi naman nito ay si Zamia Martinez, ang nakababatang kapatid na babae ni Zyrus. Hindi na lingid sa kaalaman ni Lexie na hindi siya gusto ng mga ito, lalo na ang ina ni Zyrus. Kung hindi lang naman dahil sa kasunduang kasal na pinilit ng kanilang mga lola at tiyahin mula sa pamilyang Martinez at Delos Reyes, na kailangan ni Zyrus na pakasalan si Lexie, hindi kailanman papansin ni Mrs. Martinez ang kagaya niyang isang babaeng galing lamang sa isang kilalang pamilya sa probinsya. May kaya man sila, probinsyana pa rin ang tingin ni Mrs. Martinez kay Lexie. Bahagyang yumuko si Lexie ng may paggalang at mahina ngunit malinaw siyang bumulong na, "Umalis na po siya, Mam— I mean Mrs. Martinez." Hindi pa nakakalimutan ni Lexie ang nangyari noong nakaraan na tinawag niyang ‘Mama’ ang ginang at labis iyong kinainis ng babae. Nagulat si Mrs. Martinez sa nalaman. At bago pa siya makapagsalita, narinig niya si Lexie na muling nagsalita. “Papunta po siya kay Hailey. At… wala na pong kasal na magaganap.” Sa dalawang balita na binitiwan ni Lexie, tila ang una lamang ang narinig ng ginang. Kitang kita ni Lexie kung paanong kumislap ang mata ng ginang nang marinig ang pangalan na iyon mula sa bibig niya. Gustong umikot ng mata ni Lexie. Wala talaga siyang magiging kakampi sa sino man sa mag inang ito. Sa halip na mahiya o magpakumbaba ang nanay sa ginawa ng kanyang anak kay Lexie, ito pa ang may lakas ng loob na tumingin ng masama kay Lexie at pagsabihan siya sa mapanlait na tono. “Anong klaseng girlfriend ka? Hindi mo man lang mapanatili ang fiance mo sa mismong araw ng kasal niyo, hinayaan mo pa siyang puntahan ang ibang babae. Wala ka talagang silbi!” malakas na bulyaw sa kaniya ni Mrs. Martinez. Hindi pa natatapos doon, ang vuluptous namang babae na naka pink gown ang sunod na nanghamak bago pa maipagtanggol ni Lexie ang kanyang sarili. “Oh, well Mommy, what do you expect from stupid girl like her? Look at her naman, sa ganda na nga lang sana siya babawi but her taste of fashion utterly disgust me! What kind of wedding gown is that? So old fashioned, gosh! Kung si Ate Hailey ang bride ngayon, for sure she will look like a goddess! No wonder, siya ang gusto ng Kuya ko,” mahabang litanya ni Zamia Martinez na puro naman panglalait. Maldita talaga ang dalaga at sa pagkakaalam ni Lexie ay close noon kay Hailey. Kaya hindi na nagtataka si Hailey sa inaasta nito ngayon. Lingid naman sa kaalaman ni Lexie, bago pa man bumalik si Lexie sa Santa Cruz, Laguna, si Zamia na ang nag-iisang little princess ng pamilyang Martinez. Ito rin ang pinakamamahal na apo ng kanilang Lola Felma. Pero mula nang dumating si Lexie sa mansiyon ng mga Martinez, palagi na siyang kinukumpara rito. Sa paningin ng sarili niyang Lola, mas maganda, magaling, at mabait kay Zamia si Lexie kaya lubos na kinagigiliwan. Dahil sa lahat ng ito, hindi na naalis kay Zamia ang pagkamuhi kay Lexie simula pa ng una niyang makilala ito. Sa dami nang panlalait na natamo ni Lexie sa mag-ina, hindi agad siya nakasagot. Kaya naman, hindi na nawala sa labi ni Zamia ang ngiti at galak dahil tingin niya ay nakaganti na rin siya kahit kaunti kay Lexie. Lalo pa ngayon na walang sinuman ang magtatanggol sa kawawang babae. Ngunit sa kaniyang hindi inaasahan, mula sa pagkakayuko ay mabilis na tumingala si Lexie para tingnan silang mag ina, diretso sa kanilang mga mata. Napanood rin ni Zamia ang pagbabago sa mga mata nito. Ang dating mapungay na mga mata ni Lexie ay naging matalim, at ang kalungkutan na nakita sa mukha nito ay napalitan ng kakaibang determinasyon. Sa maputing mukha, lalo pang nadepina ang emosyong ngayon ay matapang na pinapakita nito. Ang mabilis na pagbabagong iyon ay nadagdagan ng ngiting nang-uuyam ni Lexie. “Oh, hindi niyo po ba ako narinig, Mrs. Martinez? Zamia? Well, hindi ko naman kayo masisisi dahil tumatanda na rin talaga kayo “Anong sabi mo?” sabay na sabi ni Mrs. Martinez at Zamia na parehong may hindi makapaniwalang ekspresyon. “Paulit-ulit naman! Pero sige, para sa mahina niyong pandinig, I will repeat it. I called off our wedding, so, technically, I’m not your son’s girlfriend anymore.” Buong determinasyon na wika ni Lexie. Wala ring bahid ng takot siyang tumingin diretso sa mga mata ni Zamia Martinez, bawat salita ay malinaw at walang halong alinlangan. “Anong nakain mong masama, Lexie? Nababaliw ka na ba? Are you finally going insane?” Zamia asked her ruthlessly. “My dear Zamia, I thought you were just immature. I never imagined you can also be this stupid. Hindi mo ba gets? Sa araw mismo ng kasal namin, pinuntahan niya ang ex-girlfriend niya. Kaya nakipaghiwalay ako. Wala nang kasal ang magaganap. Malinaw na?” walang emosyon at tuloy tuloy na salita ni Lexie. Ikinaawang iyon ng labi ng mag ina. Noon, ilang ulit pinilit ni Lexie na kumbinsihin ang sarili na hindi naman si Mrs. Martinez ang papakasalan niya, si Zyrus naman, kaya sinubukan niyang tiisin ang pang-aalipusta ng ginang noon. Hindi rin sila titira sa iisang bubong kaya naisip ni Lexie na makakatakas rin siya sa kamalditahan ni Zamia, kaya niyang magtiis at magsakripisyo ng kaunti para sa ikakasaya nila ni Zyrus. But now that they called off their wedding, wala nang pagtitiis na magaganap. Biglang dumilim ang mukha ni Mrs. Martinez sa mga kalapastanganang narinig mula kay Lexie. Agad umakyat ang galit at pagkairita niya na nagresulta sa isang ngisi. Sa kaniyang pananaw ay hindi ang katulad lang ni Lexie na probinsya ang makakatalo sa kaniya. “Anong karapatan mong magsalita ng ganyan? Isa ka langng hampas-lupang galing sa probinsya! You think you have the upper hand? Suwerte mo na nga at pumayag ang anak ko na pakasalan ka! You are one ungrateful bitch! Talagang galing ka nga sa lahi ng mga palengkera at walang modo, bastos kang babae ka!” Hindi rin nagpafaig si Zamia. Agad niyang sinundan at dinagdagan ang pang aalipusta ng kaniyang ina kay Lexie. “My Mom’s right! Una pa lang ay alam na namin na ginamit lang ng hukluban mong lola ang nalalapit niyang kamatayan para maawa kami! She used well her pity card to tug some strings at our elderly and my Kuya’s conscience! Tuso siya! Pareho lang kayo—” Pero bago pa matapos ni Zamia ang sasabihin, biglang nag-iba ang ekspresyon ni Lexie. Lumamig ang boses niya at blanko ang tingin. Isang klase ng nakakatakot na emosyon na nagawang patahimikin ang kung ano pang idadagdag ni Zamia. “Mag-ingat ka sa mga lumalabas sa bibig mo, Zamia. Kung gusto mong bastusin ako, sige, hahayaan lang kita. Pero ‘wag kang magkakamali na idamay ang lola ko rito. Ibang usapan na ‘yon. Kayo kong palampasin kung tungkol sa akin, ngunit hindi ko na mapapalampas kung ang Lola Felisa ko na ang pagsasalitaan niyo ng masama!” Lola’s girl si Lexie. Lumaki kasi siya sa pangangalaga ng kaniyang Lola Felisa. Ito na ang nagpalaki at nagmahal sa kanya mula pagkabata. Kaya naman ang kaniyang Lola Felisa ang kanyang kahinaan. Walang sinuman ang may karapatang bastusin ito. Medyo natigilan si Mrs. Martinez at si Zamia sa biglaang pagdiin ng mga binibitiwang salita ni Lexie. This is just the first time they saw her this serious and dark. Nasanay sila ang mahina at malambing na Lexie ang kanilang kaharap. So the wild beast finally showed her true colors, huh? Ngunit ilang segundo lang din ay napagtanto ng mag-ina na babae lang naman si Lexie. Ano ba ang kaya nitong gawin sa kanila? Isa pa, there’s no one around this floor, so it’s two versus one. Dahil doon, muling nanumbalik ang kayabangan nila. Unang nagtuwid ng likod si Mrs. Martinez at muling hinarap ang matalim na titig ni Lexie. “So what now? You will hurt me? You will hurt my daughter? Totoo naman ang sinabi niya! You are an oppurtunist! O ano? Sasaktan mo ako? Sabi ko na nga ba, isa kang palengkera at hindi nararapat maging babae. Wala ka rinng modo dahil galing lang sa probinsya! Kaya naman hindi ka talaga type ni Zyrus! Subukan mo lang. Tingnan natin kung ano'ng gagawin sa’yo ni Zyrus pagbalik niya…” Habang dinuduro ni Mrs. Martinez, kasabay noon ay ang pagsugod nilang mag-ina papunta kay Lexie. Dahilan para unti-unting mapaatras ang huli. Ngunit ang hindi inaasahan ni Lexie ay ang pagtulak sa kaniya ni Mrs. Martinez! Naka-puting mermaid wedding dress si Lexie sa araw na iyon, nakasuot rin ng 3 inches high heels. At dahil sa hindi inaasahang pagtulak, nawalan siya ng balanse. Ngayon ay bumubulusok na si Lexie pabagsak sa sahig….“Hindi para makasama ang mga matatandang 'yon.” saglit itong huminto.“Matagal na panahon ang lumipas pero pare-pareho ang kanilang mga sinasabi, sawang-sawa na ako." mahinang bulong nito na may pait sa boses.Nanatiling kalmado ang madidilim na mga mata ni Kaizer habang tahimik itong nakatitig sa kaniya. "It's a family obligation, Kyline. Don't make me repeat myself."Lalo pang ibinaba ni Kyline ang kaniyang ulo sa ilalim ng tingin nito, at pilit na sinabi, "Sige na nga, babalik na sa lumang mansyon!"Sumulyap siya sa bintana ng kotse gamit ang gilid ng kaniyang mga mata, bagamat may privacy screen, nararamdam niyang may tao sa loob kaya naman kumaway siya rito. Nakita ni Lexie ang kaniyang pagkaway, at dahil hindi na siya pwedeng magtago sa loob, itinulak niya ang pinto at bumaba. "Miss Kyline...""Huwag mo akong tawaging Miss Kyline, tawagin mo na lang akong Kyline," Masigla at malambing na sabi ni Kyline. "Ate Lex..."Bahagyang namula ang mukha ni Lexie nang tawagin siyang "ate."
Habang bumababa ito sa stage, ang kaniyang tingin ay muling tumitig kay Lexie.Tumingala naman si Lexie, at sa sandaling magtagpo ang kanilang mga mata, sabay silang napangiti nang may pagkakaintindihan. Kinuha niya ang kaniyang iPad at tumayo upang magpaalam kay Camille.Nakalubog pa rin si Camille sa pighati ng pagkawala ng 500,000 thousand habang kumakaway para magpaalam sa asawa ng kaniyang boss.Ipinarke naman ni Ivan ang kotse sa tapat ng pintuan ng hotel at naghintay doon. Si Lexie na nakabalot sa kaniyang amerikana ay maliliit ang hakbang na sumakay sa loob.Hindi niya alam na pagkaalis na pagkaalis niya sa party ay muli siyang nabunot para sa isa pang bagong iPad sa lucky draw.Ilang sandali pa ay lumabas na rin si Kaizer mula sa hotel, nakasuot ng itim na overcoat sa ibabaw ng kaniyang amerikana. Ang sakto nitong lapat sa kaniyang katawan ay lalo pang nagpatingkad sa kaniyang kakisigan.Pagkaupo na pagkaupo ni Kaizer sa loob ng kotse, nakita niya ang nagniningning na mga mat
Tinatamad na si Lexie magtago kaya hinayaan na lamang niya ito at ipinagpatuloy ang pagkain.Pinagmamasdan ni Kaizer ang nag-aaway na magkapatid habang kumukunot ang kaniyang mga kilay, lalo na matapos ang isip batang pang-aasar ni Kier Vy.Hindi niya mapigilang makaramdam ng kaunting inis sa kaniyang dibdib. Bahagyang gumalaw ang kaniyang mga labi bago muling lumingon para panoorin ang walang kakuwenta-kuwentang pagtatanghal sa stage.Pumasok sa kaniyang isip ang awitin at sayaw na ginawa ni Lexie noong kaarawan niya, at isang bahagyang init ang unti-unting bumalik sa kaniyang malamig na mukha.Ang pinaka-inaabangang bahagi ng taunang pagtitipon ay ang huling lucky draw. Buong gabi itong inaasahan ng lahat, umaasang mananalo ng malaking premyo para maging kumpleto ang pagtatapos ng taon.Nawala na ang sakit ng tiyan ni Camille. Pagkabalik niya ay pinagdikit niya ang kaniyang mga kamay at patuloy na bumubulong, "100,000 thousand cash, 100,000 thousand cash, 100,000 thousand cash!"Inu
Kaakit-akit ang kaniyang malalim na boses, at ang kaniyang guwapong mukha ay kusa namang nagdulot ng hiyawan ng pananabik mula sa mga babaeng empleyado na naroon.Inayos ni Kaizer ang kaniyang tindig at inilibot ang kaniyang matatalim na mata sa buong silid. "Good evening, everyone. Tonight is a celebration of your dedication and hard work throughout the year. The Zapanta Group continuously leads the market because of professionals like you. Enjoy the night, you all deserve it." at bahagyang ngumiti si Kaizer.Nakaramdam ng labis na katuwaan at pagmamalaki si Lexie noong una, ngunit pagkatapos nitong ngumiti mas lalong nagkagulo ang mga kababaihan. Kaya hindi napigilan ni Lexie na makaramdam ng kaunting selos.*May kaunting problema rin pala kapag napakaguwapo ng boyfriend mo… napakaraming karibal : ).Nang makita ni Camille na nakatayo sa kaniyang tabi ang tila hindi masayang ekspresyon ng dalaga, agad niya itong inaliw, "Napakaguwapo at napakayaman ni Sir Kaizer, walang babae ang hi
“Ang gusto ko lang ay manalo ng isang brand new iPad para sa artwork ko.”“Brand new iPad? Hindi ba kayang bilhin ni Sir Kaizer yun para sa'yo?” Hindi napigilan ni Camille ang magreklamo sa kaniyang isip ngunit hindi niya napansin na nasabi rin niya ito ng pabulong. “Mukha namang kagalang-galang si Sir Kaizer, pero bakit napakakuripot niya pagdating sakanyang asawa?” dagdag pa nito.DAhil hindi naman pwedeng sabihin ni Lexie na fake marriage lang sila ni Kaizer at babago palang nagsisimula ang totoo. Kaya naman tapat siyang sumagot, "Iba pa rin kasi ang saya kapag sarili mong suwerte ang nagpanalo sa'yo sa isang raffle, kaysa sa bigay lang ng iba, hindi ba?"Sumang-ayon si Camille, ngunit sa loob-loob niya ay labis siyang naiinis.*Napakakuripot talaga ni Sir Kaizer! Napakacute at napakaganda ni Mrs. Zapanta, kahit pa hilingin niya ang buwan ay hindi 'yon labis! Pero kahit isang simpleng iPad ay hindi man lang niya maibili. Kapag nanalo ako ng 100,000 thousand, ibibili ko agad si boy
Ang nagpapatakang maliliit na yelo kagabi ay huminto rin pala agad pagkatapos nilang mag-usap at tuluyang natunaw bago pa man mag-umaga dahil sa pagbabago ng temperatura.Nakatayo si Lexie sa harap ng malalaking bintana sa sala na walang maisagot sa kaniyang sarili. Ang lahat ng kaniyang pananabik at plano kagabi na maglinis ay nauwi lang sa wala ngayon dahil sa panahon.Nang hapon ding iyon, dumating si Manong Ben sa Zapanta's Mansyon kasama ang ilang tao mula sa isang sikat na boutique shop, bitbit ang ilang malalaking kahon ng mga mamahaling damit, sapatos, at mga gamit sa pampaganda para sa okasyon.Tiningnan ni Lexie ang mga damit na nakasabit sa may sala, bahagyang umubo dahil sa gulat, at tinanong ang lalaking kasalukuyang tahimik na umiinom ng kape sa kaniyang tapat, "Hindi ba't parang napakarami naman nitong dinala nila?"*Ang ganitong klaseng eksena ay sa mga nobela at teleserye lang karaniwang nangyayari para sa isang party?Tiningnan siya ni Kaizer gamit ang kaniyang kalma
“You don’t have to thank me.” Isang simpleng sagot, ngunit parang nag-iba ang hangin. Nawala ang Mr. Romantic Pretend Fiancé na nakita kanina ng lahat. Bumalik ang totoong Kaizer, ang lalaking hindi mo mabasa, malamig pa sa yelo kong tumingin at walang sinong gustong lumapit. Ngunit sa ilalim
Tahimik. Ramdam ni Lexie ang bigat ng katahimikan sa loob ng sala. Ang mga mata ni Kaizer ay parang dilim ng gabi malamig at hindi mabasa. Hindi agad siya sumagot. Sa halip, tinitigan lang niya si Lexie, matalim ngunit hindi galit. Para bang sinusukat kung gaano katatag ang loob ng babae sa harap
Naguguluhan pa rin sina Mr. at Mrs. Delos Reyes sa kalagitnaan ng abala nilang pag-aayos. Akala nila ay pauwi na ang mga kamag-anak ng pamilya Martinez dahil sa kung anong bulong-bulungan. Hanggang sa biglang nanahimik at napatingin silang lahat sa isang tagpo na nagpahinto sa oras. Tumayo pa mis
Sa rumehistrong pagkagulat kay Lexie, hindi siya agad nakakilos kaya’t mula sa postura ng pagkakasalo ay ang lalaki na ang umahon sa katawan niya para makatayo. Nang maramdaman ni Lexie ang pagtayo nito, saka lamang siya natauhan. Bahagya siyang lumingon upang makita kung sino ang nagligtas sa k







