Mag-log inThree Months Later
Naging close sila ni Maximo. Para kay Anastacia mabait naman ito at masayang kasama. Sinubukan niya na itong akitin ng inaya niya itong mag cinema. Pero hindi siya nag tagumpay.. Natawa na lang siya sa pinag gagawa niya at mabuti na lang hindi ito nagalit sa kanya.. Hindi niya malilimutan ng magpabili siya ng popcorn at ng umalis ito para mag comfort room pinalitan niya ang box ng porcorn na walang laman kaya ng bumalik ito at sumubok na dumukot ang legs niya ang nahawakan nito. Pulang pula si Maximo ng mga oras na iyon. Mabilis rin nitong inalis ang kamay at pinisil ang kanyang ilong. "Silly, girl." usal nito sabay tutok na sa screen at hindi na siya pinansin pa. Lagi parin itong nagbabantay sa kanya na para siyang bata. Hindi rin siya nito pinapayagang gumimik. Naiinis siya sa pakikialam nito sa buhay niya.. Lalo na sa love life niya ng may nag hatid sa kanya pag uwi para itong boyfriend niya kung umasta. Hindi na bumalik ang lalaki dahil napag alam niyang sinindak pala nito. Kaya hindi pa rin siya tumigil sa pag aakit rito. Kagaya ngayon bored na bored siya sa condo niya kaya may naisip na naman siyang kalokohan. Habang nasa condo siya sinadya niyang magsakit sakitan para papuntahin ito at doon gawin ang pinaplano. Pagpasok nito sa loob. Sinalat agad ang kanyang noo. "Your body temperature was normal. What happened to you?" nag-aalang tanong nito. Imbes na sumagot siya hinila niya ang kamay nito at pinahiga sa tabi niya. Sinimulan niya itong halikan kaso umiwas ito. "Don't play with me, Anastacia. Mukhang ok ka naman. Aalis na ako." inis na wika nito. Nang maka alis ito inis na inis si Anastacia. Nasira lahat ng plano niya. Hindi niya maalis sa buhay niya ito. Masyado na kasi nitong pinapakialaman ang buhay niya. Dinaig pa nito ang daddy niya na tunay niyang ama. Hindi naman niya mabastos to at ayaw niya naman masira image ng dad niya dahil impact din sa dad niya ang mga inaasal niya. Nakatanggap siya ng tawag mula sa batchmates niyang ikakasal na. Kinukuha siyang bridesmaid nito syempre kailangan niyang mag attend ng bridal shower. Umalis siya ng condo at hindi nagpaalam rito. Nag eenjoy na siya sa party at nagsasayaw. Lasing na lasing rin siya at hindi niya alam kung paano siya nakauwi ng kanyang condo. Kinaumagahan nagising siya sa sermon nito. "Anong gusto mong gawin sa buhay mo, Anastacia Collins??" singhal nito. Habang siya naman ay hindi pa nagsi sink-in ang lahat sa kanya. Ang natatandaan niya nasa party siya kagabi pero bakit nasa kwarto siya. At nang igala niya ang kanyang mga mata nanlaki bigla ang eyeball niya. Hindi niya kwarto ito. Nasaan siya? Nang mapansin nito ang kanyang pagkagulat. Nagsalita na rin agad ito. "Nasa bahay kita. At dito ka muna hanggang hindi nawawala yang pagkalasing mo." sagot nito. "W-What? Nasaan ako?" ulit niya at baka nabingi lang rin siya. "Uulitin ko pa ba. Ang sabi ko nasa bahay kita. Bumangon ka na dyan kung ayaw mong pumatong ako sa ibabaw mo." banta nito. Nang marinig niya iyon para siyang kinilabutan. Oo inaakit niya ito dahil naiinis siya rito pero iba pa rin pala ang epekto kapag ito na ang nagsabi. Napabalikwas siya ng bangon. At napasigaw siya bigla ng makitang nakasuot siya ng loose shirt na color white at wala siyang suot na kahit na ano. Base sa pakiramdam niya dahil nilamig siya. "Anong ginawa mo sa akin?" sigaw niya. Malapit na siyang mag hysterical. Ikaw ba naman magising na nasa ibang kwarto ay ewan ko lang kung di ka sumigaw ng malala. Paalis na sana si Maximo ng marinig niya ang sinabi nito kaya napabalik siya at muli itong hinarap. "You don't remember anything?" tanong nito. Na halatang binibitin pa siya. "Ano nga??" bulyaw niya ulit. Hawak niya ang comforter at tinakpan niya ang katawan niya. Hinila naman nito ang comforter kaya napahiga siya sa kama. Nagulat siya ng umibabaw ito sa kanya. At tinitigan siya ng matagal. Nang lumapit ang labi nito sa labi niya akala niya hahalikan siya nito pero bigla itong lumihis at bumulong sa kanya. "I didn't do anything. Ayokong masira ang pagkakaibigan namin ng ama mo. But next time na may gawin ka na namang kagagahan. Hindi ako mangingiming gawin sayo ang iniisip mo. I will punish you, that you couldn't forget for the rest of your life." aniya. Bumangon na ito pero dama niya pa ang bigat ng katawan nitong nakapatong sa kanya maging ang pagkalalaki nitong buhay na buhay. Naiwan siyang tulala at hindi alam ang gagawin. Bumangon na siya at nag ayos ng sarili. May nakita siya sa kama na damit pang babae at pati pang loob. Inis na inis siya bakit alam nito ang sizes ng bra niya. Nang makapag bihis na siya bumaba agad siya. Hindi na niya naabutan ito sa table kaya inis siya. Umalis na lang rin siya at hindi kumain. Umuwi siya ng bahay natulala hanggang sa tumawag si Maxine at nagyaya na naman magparty. Gusto niyang tumanggi sana at natakot siya sa banta ng Tito Max niya. Pero since literal na matigas ang ulo at pasaway siya ginawa niya pa rin ang gusto niya. Nagkita sila sa night bar at nagsimulang mag inuman at sumayaw ng tamaan ng espiritu ng alak. Isa-isa niyang sinayawan ang mga lalaking dadaanan niya. Tuwang tuwa naman ang mga ito hanggang sa natigilan sila ng bumukas ang pintuan at niluwa nito ang mukha ni Maximo na galit na galit at nanlilisik ang mga matang nilapitan siya at binitbit na parang isang sako ng bigas sa gaan niya. "Put me down. Ano ba, Tito Max." sigaw niya habang sinasapok niya ang matigas na biceps nito na hindi man lang natinag. Binaba lang siya nito ng nasa loob na siya ng kotse nitong land cruiser. At agad pinaandar ang sasakyan palalayo. Nahihilo na siya sa dami ng alak na kanyang nainom hanggang sa nakatulog na rin siya. Nagising siya na nilalamig. Kinuha niya ang comforter na nahahawakan niya. Pero may isang matigas na braso ang pumigil sa kanya. Hinawakan nito ang dalawang kamay niya at walang pakundangang hinalikan ang labi niya. Nang idilat niya ang kanyang mga mata kitang kita niya ang mga mata ng Tito Max niyang nanlilisik sa galit. Gusto niya itong sipain kaso wala siyang lakas. Pero kahit anong piglas niya parang may sariling mundo ang utak niya na tugunin ang halik na ginawad nito. Hanggang sa namalayan na lang niya ang sarili na sumasabay sa bawat halik nito. Nang bumaba ang halik nito sa leeg niya napakapit siya habang bumubulong ito sa mga katagang miski siya ay nagugulat. "I told you. You are mine Anastacia Collins." salitang namumutawi sa labi nito habang pinapaligaya siya. Nang bumaba ito sa malulusog niyang dibdib at salitang s******n hindi na siya umangal dahil aminado naman siya na nagugustuhan niya ang lahat ng ginagawa nito kaya imbes na angal ungol ang lumabas sa kanyang bibig. Nagpatuloy pa ito sa pagpapaligaya sa kanya at nagpatianod na lang siya sa sarap at ligayang pinapalasap nito sa kanya. At nang kunin nito ang pinakainiingatan niyang pagkababae nashock pa ito ng nahirapan siyang ipasok ang pagkalalaki sa loob niya. "Why don't you tell me, darling. Sorry, sana nag ingat ako." usal nito. Nang marinig ang mahinang pag anas niya.One week later at ngayon ang araw ng Kalinga Shelter event na kung saan kailangan puntahan ni Kaila at ng kanyang kambal. Wala siyang maiiwan sa mga ito. Maaga pa lang silang nag asikaso sa bahay para maka alis sila ng maaga at di man lang abutin ng traffic dahil nakakahiya kung malelate siya sa events. Ano na lang ang sasabihin sa kanya ng mga bisita ng Mommy niya na napaka unprofessional niya kung sakaling mangyari iyon. Nang dumating ang oras ng pag alis nila. Pina upo niya ng maayos sa passenger seat ang kambal at binilinan na hwag maglilikot habang nagda drive siya at pumayag naman ang dalawa. Nang magsimula na siyang magdrive tahimik ang dalawa sa likuran. Medyo madilim pa ng umalis sila ng bahay at swak lang naman sa gusto niyang oras. Past 7 am nakarating sila ng Kalinga Shelter. Kaunti pa lang ang tao at mga staff pa lang halos ng Kalinga Shelter ang naroon. Ang mga bisita ay mamay pa darating at 9 am pa naman ang simula ng events. Sinadya niya lang na agahan umalis n
"Look, I'm so sorry Kaila. Hindi ko alam, wala akong alam sa lahat ng pinagdaanan mo." naiiyak na wika ni Markus. "Ok lang naka move-on na ako. At sana ganon ka na rin. Ayoko ng makita ang pagmumukha ko, Markus. I swear hindi ka na nag eexist sa buhay ko kailanman. At sana hwag mo na rin akong guluhin pa. After all wala namang tayo matagal na at ngayon may closure na. Good bye, Markus." wika ni Kaila at naglakad nang taas noo patungo sa kanyang sasakyan. Pagpasok niya sa loob nagdrive agad siya papalayo ng lugar. Nang maka layo na siya tumigil siya sandali at doon niya binuhos ang luhang kanina pa niya pinipigilan. Akala niya manhid na siya sa lahat ng nangyari pero nagkakamali pala siya.. Masakit pa rin talaga ang lahat ng nangyari sa nakalipas na panahon at hindi pa pala talaga nawala ito. Maybe natakpan lamg dahil nandyan ang kambal niya pero ngayong nagkaharap sila ni Markus nanumbalik ang sakit five years ago. Pinunasan niya ang luhang pumatak at heto nga nagdrive siya ulit.
Hindi niya sana papansinin ito kaso parang pinapamukha naman nito sa lahat na napakasama niyang tao base sa sinabi nito. "Ay! Wow! Markus, ikaw pa talaga ang may ganang magsalita sa akin ng ganyan. Hindi mo alam kung bakit ako umalis. Pwes, sasabihin ko sayo ngayon at makinig ka. That day dinala ko si Mommy ss ibang bansa para agapan ang sakit niya. May stage 3 cancer siya at kailangan niyang maagapan para mabuhay--" Natigilan si Markus sa kanyang galit ng marinig ang sinabi nito sa kanya. Miski si Kaila dahil bigla na lang nag garalgal ang boses nito. "Look, I'm sorry. I... I didn't know, no one tells me about Auntie's condition. And.... "No need to say sorry. Alam mo iyong masakit sa part na iyon. I'm all alone. Iyong taong akala ko nadadamayan ako sa mga panahong iyon--" Lumapit si Markus kay Kaila at akmang yayakapin pero mabilis itong umiwas. "Why you didn't tell me. Sana nasamahan kita. Hindi sana ako naiwang mag-isa at--" "Shut up, Markus! Paano ko sasabihin sa
Ngayong araw ang pagkikita ni Kaila at Markus parehas silang invited ng mag-asawang Mr. And Mrs. Cruzado. Isa sa business partner ng kani kanilang mga magulang. Since ang daddy ni Kaila ay nangibang bansa na kasama ang kabit nito at doon na nagpakasaya at namayapa na rin naman ang Mommy niya. Wala na sana siyang balak umuwi pa dito sa bansa di lang talaga sa pangako niya sa Mommy niya. Lumipas ang oras kasama ni Kyla si Kyline at Marky sa bahay pero iniwan niya muna ito at may kailangan siyang attend-an na business launch at bawal ang bata sa event. Mabuti na lang mababait ang mga maid nila sa Mansyon. Ang kanyang Nanay Helen. "Nay Helen, iwan ko muna ang mga bata at ako'y may pupuntahan lang na importanteng okasyon." bilin niya sa matanda na kakalabas lang ng kwarto. "Oo naman nak. Sige ako nang bahala sa kambal mo." ngiting sagot ni Nanay Helen kay Kaila para mapanatag na rin siya. Nagpaalam lang si Kaila sa mga anak bago niya lisanin ang Mansyon. Buong two hours naipit s
Nakarating ng Mansyon si Kaila. Pagpasok pa lang niya sa loob bumalik agad ang alaala ng kanyang buhay rito kasama ang kanyang Mommy Lynette na ngayon ay limang taon na ring namayapa. Habang ang daddy naman niya ay nag asawa na rin. Bago pa mamatay ang kanyang Mommy alam niyang may ibang pamilya na agad ang kanyang daddy kaya isa rin na dumagdag sa sakit ng kanyang Mommy na cancer ay stress ito sa daddy niya. "Mommy, this is our home now? It is big right twins, Marky?" tanong ng limang taong gulang na anak nila ni Markus na si Kyline sa kanyang kakambal. Medyo nonchalant si Marky kaya tumango lang ito. "Shall we go kids? I will shown you your room." wika ni Kaila. "Yes Mommy, I'm so excited. Yahooo." sigaw na malakas ni Kyline na napaka energetic at may patalon talon pa sa labis na tuwa. "Sure, hija." sagot naman ni Kaila at dinala na nga sa itaas ang kanyang kambal. May mga maid pa silang kasama dahil hindi naman umalis ang mga ito kahit na malayo pa siya. Inalagaan n
Kababalik lang ni Markus sa business venture mula Canada. Siya na talaga ang madalas utusan ng daddy niya sa kanilang negosyo. Hindi kasi maasahan sina Jeremiah at Liam sa ganitong bagay lalo na't siya rin ang panganay sa triplets. Pagdating niya ng airport isang tawag ang kanyang natanggap. Someone his invited to attend the Anniversary his chosen charity sponsor. Malapit sa puso ni Markus ang mga bata. Kaya nga ng pumunta siya roon last two years ago at may mga batang naging parang kapatid na niya. "Sir Markus, the party started at exactly 8 am in the morning tomorrow." paalala ni Myla. Her secretary na loyal sa kanya simula ng magtrabaho siya sa kumpanya. "Thanks , Myla." ani niya at binaba na ang tawag nito. Naglakad na siya palabas ng airport at naghihintay ng sundo. Alam naman niya na maraming trabaho parin siyang kahaharapin sa pagbabalik niya ng bansa. Hindi alam ng Mommy, daddy at mga kapatid niya na uuwi na siya. Wala rin naman si Jeremiah at Liam roon. Panigurado i







