Chapter 3: The Untapped Potential

Lumipas ang dalawang linggo at nanatiling tahimik ang takbo ng buhay sa Boromeo Group. Habang ang buong kumpanya ay abala sa papalapit na quarterly audit, si Nick Sarmiento ay tahimik na gumagawa ng sarili niyang ingay sa pinaka-ibaba at pinakamalamig na bahagi ng tore—ang basement archives.

“Ms. Boromeo, eto na po ang kape niyo,” maingat na inilapag ni Amanda ang isang tasa ng mainit na espresso sa gilid ng mesa ni Valerie.

Hindi nag-angat ng tingin si Valerie mula sa kanyang laptop. Ang kanyang mga daliri ay mabilis na tumitipa habang ang kanyang kilay ay magkasalubong.

“Amanda, nasaan na ang 2021 financial audit ledger mula sa South expansion project? I need it for the 2:00 PM board meeting today.”

Bahagyang natigilan si Amanda at napalunok. “Ah... Ma'am Valerie, iyon po ba? Kasi po, bago po natanggal si Manager Alcaraz, medyo nagkagulo po ang filing ng mga lumang dokumento sa basement. Ang sabi po ng mga staff sa ibaba, baka umabot po ng dalawang araw bago mahanap dahil sa libu-libong kahon doon.”

Napatigil si Valerie sa pagtitipa at dahan-dahang isinara ang kanyang laptop. Ang tunog niyon ay sapat na para kabahan ang kanyang sekretarya. “Two days? I am facing the board of directors in less than four hours, Amanda. At sasabihin niyo sa akin na kailangan ko pang maghintay ng dalawang araw para sa isang dokumento?”

“S-Sorry po, Ms. Boromeo. Pero ipinahahanap ko na po sa mga interns—”

“Never mind. I’ll go down myself,” malamig na putol ni Valerie habang marahas na tumayo. “Hindi ako pwedeng umasa sa mga interns na walang alam gawin kundi mag-cellphone.”

Bitbit ang kanyang matatalas na tingin at ang mabigat na tunog ng kanyang stilettos, bumaba si Valerie patungo sa basement server at archive room. Pagkabukas na pagkabukas pa lang ng bakal na p***o, ang amoy ng lumang papel at ang malamig na semento ang sumalubong sa kanya. Inaasahan niyang makikita ang isang makalat at magulong kwarto, ngunit laking gulat niya sa kanyang nadatnan.

Ang mga naglalakihang bakal na istante ay perpektong naka-hanay. Ang mga kahon ay may malilinis na label na kulay asul at pula, may mga petsa, at may barcode. At sa dulo ng pasilyo, nakita niya si Nick Sarmiento.

Nakasakay ito sa isang maliit na hagdanan, may suot na face mask at puting cotton gloves habang maingat na pinupunasan ang ibabaw ng mga lumang folder. Isang maliit na clipboard ang nakasukbit sa kanyang baywang, at ang kanyang oversized na polo shirt ay may kaunting dumi na ng alikabok. Kitang-kita ang dedikasyon at pagiging responsable nito sa trabaho kahit na walang nakatingin na boss.

“Sarmiento,” tawag ni Valerie.

Bahagyang nagulat si Nick kaya muntik nang mabitawan ang hawak na folder. Mabilis siyang bumaba sa hagdan, tinanggal ang kanyang face mask, at maingat na iniayos ang kanyang makakapal na salamin.

“M-Ms. Boromeo! Magandang tanghali po. May... may kailangan po ba kayo rito sa ibaba?”

“I need the 2021 financial audit ledger for the South project. Sabi ni Amanda magulo raw ang archives,” direktang saad ni Valerie habang pinaliligid ang kanyang paningin sa napakagandang ayos ng silid.

“Ah, may mga bahagi na po dito natapos ko ang pag-reorganize, bale yung buong sector C at D kahapon, Ma'am,” magalang na sagot ni Nick, may kasamang mahiyain ngunit disenteng ngiti.

Mabilis siyang naglakad patungo sa ikatlong istante sa kanan. Nang walang kahirap-hirap, hinila niya ang isang makapal na itim na binder na may malinis na label. Iniabot niya ito kay Valerie nang may paggalang. “Eto po, Ms. Boromeo. 2021 Financial Audit, Section 4—South Expansion. Naka-cross-reference na rin po 'yan sa digital drive para kung sakaling kailanganin niyo sa presentation niyo mamaya.”

Napatitig si Valerie sa binder, pagkatapos ay sa maamong mukha ng lalaki. Ang dokumento na sabi ng iba ay aabutin ng dalawang araw, nahanap ni Nick sa loob lang ng tatlumpung segundo. Napansin din niya ang isang maliit na notebook sa tabi ng computer ni Nick kung saan nakasulat ang mga suhestiyon nito kung paano mas mapapabilis ang cloud encoding ng kumpanya.

“You did all of this? Alone?” tanong ni Valerie, bahagyang nababawasan ang lamig sa kanyang boses.

“Opo, Ma'am. Sabi niyo po kasi noong unang araw ko, ayaw niyo ng mga taong panay reklamo. Kaya ginawa ko po ang lahat para maayos ang system para hindi po kayo maabala kung sakaling magkaroon ng emergency gaya nito,” sagot ni Nick habang bahagyang nakayuko ang ulo.

Tinitigan siya ni Valerie nang matagal bago dahan-dahang tumango. “Good job, Sarmiento. At least someone in this building actually listens to my instructions.”

Bitbit ang binder, bumalik si Valerie sa kanyang opisina sa 45th floor. Habang nag-aayos siya ng mga papel bago ang board meeting, pumasok muli si Amanda para ibigay ang ibang mga dokumentong kailangang pirmahan.

“Amanda,” tawag ni Valerie habang pinipirmahan ang isang papeles. “Tungkol sa bakanteng posisyon para sa Executive Assistant ko... may nakuha na ba ang HR mula sa labas?”

Huminga nang malalim si Amanda at umiling. “Iyon nga po ang problema, Ms. Boromeo. Pangatlong batch na po ang ni-reject ng HR dahil karamihan sa mga aplikante ay walang experience o kaya naman ay masyadong mataas ang hinihinging compensation para sa isang panimulang posisyon.

Sa totoo lang po, wala pa tayong opisyal na nakukuha para sa posisyon na ito.”

Ibinaba ni Valerie ang kanyang panulat at sumandal sa kanyang upuan.

“I need someone immediately. Ang dami kong closed-door meetings sa susunod na linggo at hindi mo kayang hawakan ang lahat ng external at internal schedules nang mag-isa.”

Nag-atubili si Amanda, pabalik-balik ang tingin sa kanyang hawak na tablet bago maingat na nagsalita.

“Ms. Boromeo... kung mapapansin niyo po, si Nick Sarmiento mula sa Archives... isa po siya sa mga nakikita kong may pinakamalaking potential na junior associate dito sa executive floor, kung natatandaan nyo, nung nagpadala ng mga resume ng mga junior associate, sya ang nag stand out sa lahat at may potential na maging EA, Sobrang tapat niya po sa trabaho, responsable, at nakita niyo naman po kung paano niya naayos ang gulo sa basement sa loob lang ng maikling panahon.”

Bahagyang itinaas ni Valerie ang kanyang isang kilay, nakikinig sa kanyang sekretarya.

“Kaya lang po...” pagpapatuloy ni Amanda, medyo nanghihinayang ang tono ng boses. “Nasa Archive Assistant ang posisyon niya ngayon. Medyo malayo po ang agwat ng rank-and-file sa pagiging isang Executive Assistant na direktang hahawak ng mga confidential files ninyo. Pero kung bibigyan niyo po siya ng pagkakataon, tingin ko po ay mabilis siyang makakapag-adjust dahil napakasunurin nya”

Natahimik si Valerie. Naalala niya ang naging pag-uusap nila ni Nick noong isang linggo—ang kwento nito tungkol sa kanyang mga magulang at kung paano niya gustong matuto sa corporate world nang mas maaga para patunayan ang sarili sa kanyang mga nakatatandang kapatid. Naalala rin niya ang malinis at mabilis na pagkilos ng lalaki sa basement kanina.

Sa mundong puno ng mga lobong nag-aabang sa kanyang pagbaba, marahil ang isang tupa na tapat at walang maruming ambisyon ang pinakakailangan niya sa kanyang tabi.

“Sabihan mo si Sarmiento na mag-report sa opisina ko bukas ng umaga,” malamig ngunit may pinal na desisyon na utos ni Valerie.

“Bibigyan ko siya ng isang buwang trial run. Kung magpapakita siya ng kakayahan, siya ang gagawin kong bagong Executive Assistant.”

“Sige po, Ms. Valeria! Sasabihan ko po agad siya bago matapos ang araw na ito,” masayang sagot ni Amanda bago mabilis na lumabas ng silid.

Nang sumara ang p***o, tiningnan ni Valerie ang portrait ng kanyang yumaong kapatid na si Arthur.

‘Protect the empire, Valerie,’ ang boses ng kanyang mga magulang ay muling umalingawngaw sa kanyang isip. Sa unang pagkakataon, naramdaman ni Valerie na baka may mahanap siyang isang tao na pwedeng makatulong sa kanya sa pagbubuhat ng mabigat na tronong ito.