5

Third's POV

Sa malawak na living room ng Ashwood Mansion, nakaupo sa malalaking leather sofa ang mga kalalakihan ng pamilya sina Dustin, Liam, Darkon, at Drake. Tahimik silang umiinom at nagkukuwentuhan nang biglang bumukas ang p***o.

Pumasok si Caleb habang magkaholding hands sila ni Lea.

"Nandito na pala ang ating beloved lovers!" pang-aasar agad ni Drake sabay itinaas ang kanyang baso ng whisky.

Natawa nang kaunti si Lea at mas lalong isiniksik ang sarili sa tabi ni Caleb habang nauupo sila sa bakanteng sofa.

"Mabuti naman at nakahabol kayo," wika ni Liam habang nakasandal sa upuan.

"A-attend ka ba sa birthday ng patriarch ng mga Severino sa susunod na linggo, Caleb? Lahat tayo kinakailangang pumunta roon."

Umiling si Caleb at kumuha ng sarili niyang baso ng alak.

"Hindi. May nakaplano na kaming lakad ni Lea sa araw na 'yon."

Bumabalot na sana ang katahimikan nang biglang sumandal si Dustin sa kanyang upuan, may nakaguhit na nakakapanghamong ngisi sa kanyang mga labi. Bahagya siyang tumingin nang pasimple kay Caleb at nagparinig.

"Ay, sayang naman..." panimula ni Dustin habang pinaiikot ang alak sa kanyang baso.

"Uuwi pa naman daw si Avianna. After three years, magpapakita na rin sa wakas ang favorite apo ng mga Severino."

Biglang napatigil si Caleb.

Nasa gitna pa lang ng pag-angat ng baso sa kanyang mga labi ang kamay ng lalaki nang tuluyan itong mapatigil sa ere.

Bahagyang humigpit ang kapit ng kanyang mga daliri sa shotglass, habang ang mga seryoso niyang mga mata ay unti-unting napako sa wala.

Hindi nakasagot si Caleb.

Dahan-dahang bumitaw ang mga kamay niya mula sa pagkakawak sa kamay ni Lea isang awtomatikong reaksyon na hindi man lang niya namalayan.

Nagtaka si Lea. Napatingin siya sa kanilang mga kamay na ngayon ay magkahiwalay na, bago binaling ang tingin sa malamig at saglit na natulalang si Caleb.

Nakasimangot na sumingit sa usapan si Lea, bakas ang labis na pag-uusisa at unti-unting pagkabagabag sa kanyang boses.

"Who's Avianna?" nagtatakang tanong ni Lea habang nakatingin sa kanilang lahat.

Bago pa man makapagsalita ang sinuman sa mga kalalakihan, mabilis na pumasok sa living room si Catalina ang bunsong kapatid ni Caleb hawak ang isang baso ng wine at nakasimangot ang mukha.

Tumingin si Catalina kay Lea, pilit na tumawa nang mahina, at walang alinlangang sumagot.

"Ah... 'yung cheater?" natatawa nitong sabi na may kasamang pag-irap.

"'Yung babaeng ipinagpalit si Kuya Caleb pagkatapos ng pitong taon? Don't worry, girl, hindi mo kailangang mag-alala sa kanya. Matagal na siyang wala sa buhay ng pamilyang 'to."

Walang sumagot sa mga lalaki.

Tahimik lang sina Dustin, Liam, Darkon, at Drake na nagpalitan ng makahulugang tingin. Naging napakabigat ng hangin sa loob ng silid.

Si Caleb naman ay nanatiling nakatitig sa kanyang baso, mahigpit ang pagkahawak dito habang bakas ang galit at matinding sakit sa kanyang panga.

Ang mga salitang "cheater" at "Avianna" na lumabas sa bibig ni Catalina ay parang muling pagbuhos ng asin sa isang sugat na kailanman ay hindi talaga gumaling.

Mayamaya, dahan-dahang inilapag ni Caleb ang kanyang baso sa mesa. Ang tunog ng shotglass na tumama sa babasaging mesa ay parang gumuhit sa nakakabinging katahimikan ng silid.

Ibinaba niya ang kanyang tingin at huminga nang malalim bago malamig na tumingin kay Catalina.

"Don't bring up people who aren't even worth mentioning," mariin at walang emosyon niyang sabi.

Natahimik si Catalina at napaatras nang kaunti sa lamig ng boses ng kanyang kuya. Walang sinuman sa mga kalalakihan sa silid ang nagtangkang sumalungat.

Tumingin si Caleb kay Lea at pilit na pinakalma ang sarili, bagaman bakas pa rin ang matinding tensyon sa kanyang mga balikat.

"Umakyat na tayo," mahina niyang wika sa dalaga bago muling hinawakan ang kamay nito tumayo mula sa sofa, hindi na nag-abalang magpaalam pa sa mga pinsan na tahimik lang na nakatingin sa kanyang pag-alis.

ONE WEEK LATER..

AVIANNA'S POV

Pagkababa pa lang ng eroplano sa Ninoy Aquino International Airport, agad na pumasok sa dibdib ko ang mainit at pamilyar na hangin ng Maynila.

Bawat hakbang ko palabas ng terminal ay parang may mabigat na batong dumadagdag sa dibdib ko. Tatlong taon. Tatlong taon akong nagpakalayo-layo sa Switzerland, nakiusap sa sariling kalimutan ang lahat, pero sa isang iglap lang ng pagtapak sa lupang ito, tila kahapon lang nangyari ang lahat.

"Avianna, okay ka lang?"

Nabalik ako sa realidad nang hawakan ni Jinn ang balikat ko. Nakatayo siya sa tabi ko habang hinihila ang kanyang maleta, may alalang nakaguhit sa kanyang mukha.

Pilit akong ngumiti at tumango.

"Oo, medyo naninibago lang sa init."

"Sigurado ka, ha? Parang bigla kang namutla," usisa pa nito habang sabay kaming naglalakad palabas sa arrival area.

"Saan ka bababa? Naka-book na 'yung sundo ko, pwedeng-pwede na kitang ihatid."

"Huwag na, Jinn. Susunduin daw ako ng driver ni Dad," mahinay kong sagot habang inilalabas ang telepono para tumawag.

"Salamat talaga sa pag-alalay sa akin buong biyahe."

"Wala 'yon. Basta kapag kailangan mo ng makakausap, tawagan mo lang ako, ha? Mag-iingat ka," paalala niya bago ako binigyan ng mabilis na yakap.

Nang makaalis si Jinn, naiwan akong nakatayo sa gitna ng dumaraming tao. Inilabas ko ang aking salamin para itago ang bakas ng puyat at pagod sa aking mga mata.

Ilang minuto lang ay huminto na sa tapat ko ang isang itim na SUV. Lumabas ang matagal nang family driver ng mga Severino para kunin ang maleta ko.

"Welcome back po, Ma'am Avianna," nakangiting bati ng driver. "Diretso na po ba tayo sa Severino Mansion? Naghihintay na po ang Lolo ninyo."

"Opo, Kuya. Salamat," sagot ko habang sumasakay sa backseat.

Habang umaandar ang sasakyan sa gitna ng traffic sa Maynila, napatingin ako sa bintana. Ang mga gusali, ang mga kalsada...

Bahagya kong hinawakan ang aking leeg, nararamdaman ang nakatagong singsing sa ilalim ng aking damit.

Nasa Pilipinas na ulit ako. At wala na akong escape route kapag nagtagpo man ang mga landas namin ni Caleb.

After nearly a two-hour drive, the SUV slowly came to a halt in front of the grand iron gates of the Severino Mansion.

Sa pagbukas ng gate, pumasok ang sasakyan sa mahabang kalsadang pinalilibutan ng matatayog na puno hanggang sa huminto ito sa mismong tapat ng grand entrance ng mansyon.

Huminga ako nang malalim bago tuluyang bumaba ng sasakyan.

Ilang sandali pa, bumukas ang napakagandang p***o ng mansyon at iniluwa nito ang isang matandang lalaki na may si Lolo Azrael. Kahit may edad na, bakas pa rin sa kanyang mga mata ang sigla nang makita ako.

"Avianna, my grandchild..." Lolo's soft voice call out as a gentle smile broke across his face.

"Lolo!" I rushed forward and wrapped my arms tightly around him, closing my eyes as I breathed in his familiar scent one I had missed for three long years.

"I missed you so much."

"You silly girl, keeping your poor old grandfather waiting three whole years," biro niya habang hinahaplos ang aking buhok bago kumalas sa yakap..

"You've grown so thin, and you look exhausted from the flight. Come inside, I had the kitchen prepare your favorite afternoon tea."

As we walked into the vast, open living hall, my father, my mother, Lola Sienna and Ayumi... was there..

"You're finally here," My mom greeted, giving me a tight hug..

"I'm glad you had a safe flight. The maids will take your luggage up to your room."

"Thank you, Dad," I offered a polite, small smile.

"Get some rest this afternoon," Dad added. "We have a lot of prominent business partners and guests arriving for your grandfather's birthday in a couple of days, so I need you well-rested and prepared."

"I will, Dad. I'll head upstairs now," I replied softly.

Nang makapasok ako sa dati kong silid, agad kong isinarado ang p***o at napasandal doon. Inilibot ko ang aking paningin walang nagbago sa kuwarto ko. Lahat ay nakapwesto pa rin sa kung paano ko ito iniwan tatlong taon na ang nakararaan.

Nakahinga ako nang maluwag kahit paano. Dito muna ako sa tahimik kong silid, inipon ang lakas ng loob para sa nalalapit na kaarawan ni Lolo.