Chapter 2

C2

3RD POV

“Kumain ka na, ipinaghanda kita ng pagkain.” Ngiting wika ni Anna, nang dumating si Dylan. Halos mamuti na rin ang kanyang mga mata sa kahihintay ng kanyang asawa. Ilang beses na rin niyang ininit ang mga pagkain, para hindi ito malamig kapag kumain na si Dylan. 

“Kumain na ako.” Balewalang wika ni Dylan at nilampasan lang siya. Napatingin naman si Anna sa mga pagkain at umupo sa mesa nang makitang pumasok na si Dylan sa loob ng kwarto nito. 

Hindi napigilan ni Anna ang kanyang sarili na mapa-iyak, habang nag-uumpisa na itong kumain. Akala niya, sa paglipas ng buwan na magkasama sila ni Dylan ay magbabago ang pakikitungo nito sa kanya. 

Pero habang tumatagal, ay mas lalo lamang na lumayo ang loob ni Dylan kay Anna. 

Kina-umagahan ay hindi na naabutan ni Anna si Dylan. Gusto niya sana itong ipaghanda ng pagkain, pero maaga itong umalis. 

Naisipan ni Anna, na dalhan nalang ulit ng pagkain si Dylan sa opisina nito. Alam niya kasi na sobrang busy nito at halos hindi na kumakain, dahil Nakatuon lamang ang atensyon ng kanyang asawa sa kanilang kumpanya. 

“Nandito ka na naman?” Napayuko si Anna, habang tinaasan siya ng kilay ng secretary ni Dylan. Kahit alam ng kanyang secretary kung sino siya sa buhay ni Dylan, ay hindi pa rin siya ginagalang nito. 

“I-ihahatid ko lang sana ‘tong pagkain Kay Dylan.” Mahina niyang wika habang inabot ang paper bag sa kanya. 

“Ilagay mo nalang d’yan at ako na ang bahala.” Wika nito, kaya agad na tumalikod si Anna, pero agad itong natigilan ng makita si Dylan na nakaakbay kay Britney. 

“Hey! ‘Di ba ikaw si Anna?” Iiwas na sana si Anna sa kanila at Wala sana itong balak na sagutin si Britney, pero ito ang kusang lumapit sa kanya. 

“N-napadaan lang ako rito,” mahina nitong sagot. 

“Naghatid po siya ng pagkain kay Sir Ma’am.” Napakunot ang noo ni Britney at muling tiningnan si Anna.

“Naghatid?” 

“Siya ang sinabi ko sa ‘yo, ‘yong kasama ko sa bahay, she’s my maid.” Mabilis na nag-angat ng mukha si Anna kay Dylan, at pilit na pinigilan ang kanyang mga luha na bumagsak. 

“Maid? What do you mean? Naghihirap na ang family nila?” Natatawang wika ni Britney habang nagyukong muli si Anna. Hindi na kasi niya kaya pang pigilan ang mga luha sa kanyang mga mata na bumagsak. 

“M-mauna na ako S-Sir.” Dali-dali silang tinalikuran ni Anna at agad itong pumasok sa elevator. Nang sumara ang pinto ay agad niyang tinakpan ang kanyang bibig. Pinipigilan nito na gumawa ng ingay at hinayaan lang ang kanyang mga luha na bumagsak. 

“A-Anna?” Gulat siyang napatingin sa labas ng elevator at dali-daling pinunasan ang kanyang pisngi. 

“Anong nangyari sa ‘yo? Ayos ka lang ba?” Tanong sa kanya ni Kim. 

Mabilis naman na tumango si Anna sa kanya at pilit na ngumiti. 

“A-ayos lang po ako Mommy, n-namiss ko lang po kasi si Daddy, habang naghatid ako ng pagkain kay Dylan.” Malawak na napangiti si Kim sa kanya at hinaplos ang kanyang buhok. 

“Masasanay ka rin Anna, anyway, may laman na ba ‘yan?” Mabilis na namutla si Anna, dahil sa tanong ni Kim sa kanya. Takot kasi siya na malaman nito na hindi pa siya nabuntis. Ayaw niya rin na sabihin dito na Malabo itong nabuntis, dahil hindi sila magkatabi ni Dylan at hindi rin siya sinisipingan ng kanyang asawa. 

Sinamahan ni Anna si Kim na mamasyal sa mall at bumili. Nagbago kasi ang isip nito nang makita si Anna. Ang kanyang asawa sana na si Sandro ang balak niya na dalhin sa labas para kumain. 

“A-ang dami naman po nito Mommy.” Nahihiya niyang wika, habang nakatingin sa mga paper bag na binigay sa kanya ni Kim.

“Konti nga lang ‘yan Anna, alam mo sa susunod na lumabas tayo, mas marami pa r’yan ang bibilhin ko.” Ngiti nitong wika, habang napangiti rin sa kanya si Anna. 

Matapos maihatid sa driver si Anna sa condo unit nila ni Dylan, ay isa-isa niyang tiningnan ang mga binibili ni Kim sa kanya. Malawak naman itong napangiti habang isa-isang sinukat ang mga damit na binili ni Kim sa kanya. Ngayon lang din kasi niya naranasan na binibilhan siya ng mga damit. 

Simula kasi noong bata pa siya, ay pera lang ang binibigay lagi sa kanya ng kanyang ama.

Kinagabihan ay nagluto muli si Anna para kay Dylan, kahit pa alam niya na hindi ito kakainin ni Dylan. 

Malawak siyang ngumiti ng bumukas ang pinto, pero unti-unti rin na nawawala ang ngiti sa kanyang labi ng makita niya si Britney.

“Hi!” Ngiting wika ni Britney sa kanya, habang pilit naman siyang ngumiti rito. 

“Wow! Ang bango naman! Ikaw ba ‘yong nagluto nito?” Tumango sa kanya si Anna, habang mabilis na umupo si Britney at kumuha ng pagkain. 

“Love! Halika kumain na muna tayo!” Sigaw nito habang kinuha ang isang plato. 

“Sige na Anna, ako na ang bahala rito, lumabas nalang mamaya para iligpit ‘tong mga pinagkainan namin.” Tumango si Anna sa kanya at mabilis na pumasok sa kanyang kwarto. Muli na naman itong nagpa-iyak, dahil sa pagdala ni Dylan kay Britney sa condo nito. 

KINABUKASAN ay na-abutan ni Dylan si Anna na naglilinis sa sala. Nilapitan niya ito at inu-utusan. 

“Magtimpla ka nga ng kape.” Nilagay agad ni Anna ang vacuum sa gilid at pumunta sa kusina. 

Sumunod sa kanya si Dylan at umupo ito sa upuan. 

“Bakit mo siya dinala rito?” Napakunot ang noo ni Dylan dahil sa tanong sa kanya ni Anna. 

“Ano bang pakialam mo? Baka nakalimutan mo na bahay ko ‘to?”

“Bahay ko rin ‘to Dylan!” Napa-halakhak si Dylan dahil sa sinabi ni Anna sa kanya. 

“Nagpapatawa ka ba?”

“Nakalimutan mo na ba na asawa mo ako?” 

“At ‘wag mo rin kalimutan na asawa lang kita sa papel Anna! At ito ang tandaan mo! Sa oras na makuha ko na ang mana ko, ay itatapon na kita!” Mabilis na tumayo si Dylan at iniwan ang kanyang kape sa misa. 

Napa-upo naman si Anna sa upuan habang napatakip sa kanyang mukha ng kanyang mga kamay.