Chapter 3

C3

3RD POV

“Pwede bang ‘wag ka munang umalis?” Kunot-noong nilingon ni Dylan si Anna, dahil sa sinabi nito.

“At anong gusto mong gawin ko rito sa bahay? Magmukmok at titigan ka?” Insulto nitong wika kay Anna, habang natatawa. 

“Gusto ko lang malaman mo, na ayaw na ayaw kung makita ‘yang mukha mo! Hindi mo ba napapansin? Kaya nga ayaw kung mag-stay ng matagal dito sa bahay, dahil sa ‘yo!” Sigaw ni Dylan habang mabilis na tinalikuran si Anna. Napayuko si Anna, habang nag-uunahan sa pagbagsak ang kanyang mga luha. Gusto lang naman sana niya na may kasama, dahil masama ang kanyang pakiramdam. 

Pinunasan niya ang kanyang mga luha at kinuha ang kanyang telepono. Dial niya ang isang agency para kukuha ito ng katulong. Hindi niya kasi kaya ang magluto at tapusin ang paglilinis na ginawa niya, dahil biglang sumama ang kanyang pakiramdam. 

Matapos tawagan ni Anna ang isang agency, para bigyan siya ng katulong ay naisipan niya na humiga muna sa sofa at dito nalang ito hintayin. 

Napamulat si Anna sa kanyang mga mata at napatingin sa oras. Napahawak siya sa kanyang ulo habang bumangon. Hindi niya napapansin na nakatulog siya sa pag-aantay sa katulong. 

Nang buksan niya ang pinto ay isang babae na medyo may edad na ang bumungad sa kanya. 

“Magandang tanghali po Ma’am, ako po ang pinadala ng KTX agency.” Ngiting wika nito, habang ngumiti rin si Anna sa kanya. 

“Ako nga po pala si Luz.”

“Tuloy ka Luz, ako naman si Anna. Ang asawa ko ay si Dylan.” Ngiting wika niya, habang giniya sa sofa si Luz.

“Iyong ang magiging kwarto mo.” Turo ni Anna at tumango si Luz sa kanya. 

“Oo nga pala, baka magtaka ka, kung iba ‘yong treatment ng asawa ko sa akin…” Yukong wika nito, kaya napatitig sa kanya si Luz. 

“Fix marriage kasi kami, kaya hindi niya ‘yon matanggap.” Napasinghap si Luz, dahil sa narinig niya mula kay Anna.

“‘Wag po kayong mag-alala Ma’am Anna, kung ano man po ang maririnig ko, ay hindi po ito makakarating sa iba, asahan niyo po.” Muling napangiti si Anna sa kanya at hinawakan ang kanyang kamay. 

“Salamat po, Manang Luz.” Wika ni Anna sa kanya. Hindi maipagkakaila ni Anna na magaan ang loob niya kay Luz. Sa itsura niya pa lang ay mabait na ito. 

KINAGABIHAN ay nagising si Anna sa lakas ng katok sa pinto. Kahit masakit ang kanyang ulo ay dali-dali itong tumayo at binuksan ang pinto. 

“Bakit?” Taka niyang tanong habang madilim ang mukha ni Dylan na tumitig sa kanya. 

“Sino ang may sabi sa ‘yo na kumuha ka nga katulong?!” Galit nitong wika kaya napahawak si Anna sa kanyang ulo. 

“Sumama ‘yong pakiramdam ko Dylan, hindi ko kaya ang gumawa sa mga gawaing bahay.” 

“Talaga?! Ang sabihin mo nagpa-palusot ka lang!” 

“Ano ba ‘yang pinagsasabi mo? Bakit ba hindi mo ako pina-paniwalaan?” Matalim ang mga mata ni Dylan na tiningnan si Anna dahil sa sinabi nito sa kanya. 

“Dahil sinungaling ka.” Taka na napatingin si Anna sa likod ni Dylan, dahil sa sinabi ni Dylan sa kanya. Gulong-gulo ang kanyang isipan, dahil hindi niya maintindihan kung bakit sinabihan siya nito ni Dylan. Ni Wala siyang matandaan na nagsisinungaling siya sa asawa niya. 

“Narito na po ang gamot n’yo Ma’am Anna.” Napatingin si Anna kay Luz, at ngumiti rito. 

“Salamat po Manang.” Wika nito at kinuha ang gamot at baso na hawak ni Luz. 

“Nasa’n si Dylan?” Tanong niya, matapos niyang inumin ang gamot. 

“Umalis po.” 

“A-ano? S-saan daw siya pupunta?”

“Hindi niya po sinabi Ma’am Anna, basta nalang po siya umalis, matapos niya pong kumain.” Tumango si Anna, habang itinatago ang lungkot sa kanyang mukha. 

Simula kasi noon ay hindi kinakain ni Dylan ang mga luto niya, pero ang luto ni Luz ay kinain ni Dylan. 

KINABUKASAN ay medyo umayos na ang pakiramdam ni Anna, kaya siya na muli ang nagluluto. Excited din siya na i-pagluto si Dylan, dahil baka sakali na kakainin na niya ito. 

“Gising ka na pala?” Ngiti niyang wika ng makita si Dylan na kalalabas lang sa kwarto nito. 

“Kumain ka muna.” Muling wika niya nang mapansin na nakabihis na ito. 

“Sinong nag-luto?” Tanong nito, kaya napatingin siya Kay Luz na nasa gilid. 

“S-si-.”

“Ako po Sir.” Ngiting wika ni Luz, kaya napatingin si Anna sa kanya. Kinindatan naman siya ni Luz, kaya nakahinga ng maluwag si Anna. Kailangan niya kasing magsinungaling para kainin ni Dylan ang niluluto niya. 

Lumakas naman ang kabog sa dibdib niya nang makita niya si Dylan na umupo. Isa pa, kinabahan din siya, dahil baka hindi magustohan ni Dylan ang luto niya. 

Nang makita ni Anna, na halos maubos ni Dylan ang ulam na niluto niya, ay labis ang tuwa na nararamdaman niya. Buong akala niya ay hindi nito magugustuhan ang kanyang luto. 

“S-salamat po Manang.” Yukong wika niya dahil sa ginawa niyang pagsisinungaling kay Dylan kanina. Medyo nakaramdam din siya ng guilty, dahil sa ginawa niyang pagsisinungaling. Isa pa, hanggang ngayon ay iniisip pa rin ni Anna, kung bakit nasabi ni Dylan kagabi sa kanya na sinungaling siya, samantalang ngayon pa lang naman siya nagsisinungaling sa kanya. 

“Ayos lang ‘yon Ma’am Anna, basta kung kailangan n’yo ng tulong nandito lang ako.” 

“Salamat po talaga Manang Luz.” 

Naisipan ni Anna, na pumunta ng mall para mamasyal. Nasa bahay naman si Luz, kaya hindi na siya nagmamadaling umuwi. 

Nang makarating siya sa mall, ay naisipan niya muna ang kumain. Hindi niya kasi maiwasan na matakam sa mga pagkain sa mamahaling restaurant. Na-miss na rin kasi nito ang kumain sa labas. 

“Anna, ikaw ba ‘yan?” Napalingon si Anna at napangiti ng makita nito si Sheila. Si Sheila ay isa sa mga kaklase niya noon sa collage. 

“Kumusta ka na? Bakit hindi na kita nakikita?” Wika nito habang hinawakan ang kanyang kamay. 

“Ahh… Medyo busy lang kasi ako.” Pilit ang ngiti na pinakita ni Anna kay Sheila, dahil nahihiya siya rito. Usapan kasi nila noon na tutulungan niya ito para makapasok sa kumpanya ng kanyang ama. 

“Busy ka? Nag-tatrabo ka na ba sa company ng daddy mo?” Mabilis na umiling si Anna sa kanya. 

“Hey!” Sabay silang napalingon at nakita si Britney at Dylan. Malakas naman na kumabog ang dibdib ni Anna nang makita niya si Dylan. 

“Anong nagtatrabaho sa company? Nagpapatawa ka ba? Hindi mo ba alam na katulong siya ni Dylan? Naghihirap na sila.” Natatawang wika ni Britney kaya nailing si Anna at na-patakbo. Hindi niya kasi akalain na ipapahiya siya ni Britney sa harap ng classmate niya noon.