Chapter 4

C4

3RD POV

“Bakit hindi mo man lang ako pinagtanggol!” Malakas na sigaw ni Anna kay Dylan ng maka-uwi dito. Hilaw na napangiti si Dylan sa kanya at tinitingnan siya, mula ulo Hanggang paa.

“At bakit ko naman ‘yon gagawin?”

“Dylan, asawa mo ako!”

“Asawa? Baka nakalimutan mo na asawa lang kita sa papel! Isa pa, ito ang tandaan mo Anna, ayokong saktan si Britney, kaya ‘wag na ‘wag mong sabihin sa kanya na pinakasalan kita.” Muling napa-iyak si Anna, dahil sa narinig niya mula kay Dylan. Ni wala man lang itong pakialam sa nararamdaman niya.

Napatingin si Anna kay Luz ng abutan siya nito ng tubig. Mabilis din na tumabi si Luz nang makitang muling lumabas si Dylan.

“S-saan ka pupunta?” Takang tanong ni Anna, habang nakita niya ang dalang maleta ni Dylan. Mabilis na lumapit sa kanya si Anna at hinawakan ang kanyang maleta.

“Saan ka ba pupunta? Pwede bang ‘wag kang umalis..” Iyak nitong pagmamakaawa sa kanya. Pero parang bingi si Dylan at walang narinig.

Muling hinawakan ni Anna ang maleta kaya napatingin sa kanya si Dylan.

“Bitawan mo ‘yan, kung ayaw mong ibalibag ko sa ‘yo ‘tong maleta.” Namilog ang mga mata ni Anna habang nailing kay Dylan. Naglakas loob naman si Luz na hawakan si Anna, at kunin ang mga kamay niya na nakahawak sa maleta ni Dylan. Ito kasi ang natakot sa sinabi ng kanyang lalaking amo.

“Bumitiw ka na po Ma’am Anna, baka po ano pa ang mangyari sa ‘yo..” Hindi nito napigilan ang mapaluha, habang nakatingin kay Anna na patuloy na umiiyak at nagmamakaawa kay Dylan.

Mabilis niya naman na naiwas si Anna, nang tangka itong hampasin ni Dylan sa hawak niya.

“P-pigilan mo siya Manang…” Iyak na pagmamakaawa ni Anna, habang nakita nitong palabas na si Dylan sa pinto.

“M-mas mabuti po siguro na hayaan niyo po muna si Sir Ma’am Anna, baka Po masaktan lang kayo, kung pipigilan mo siya.” Luhaang nag-angat ng mukha si Anna sa kanya.

“P-paano na ako? A-anong sasabihin ko sa kanila kung hahanapin nila si Dylan sa akin Manang?” Hindi napigilan ni Luz ang sarili at niyakap si Anna. Gusto man nitong tulungan ang kanyang amo ay wala itong magawa.

Lumipas ang mga araw at hindi mapigilan ni Luz ang mag-alala kay Anna. Simula kasi noong umalis si Dylan ay lagi nalang itong nagmumukmok at hindi kumakain. Sinubukan na niyang tawagan si Dylan, pero hindi ito sumasagot, kahit ang pamilya ni Anna ay hindi rin nito makontak.

“Ma’am Anna..” Mahina niyang sambit habang binuksan ang kwarto ni Anna, kahit alam niya na hindi nito kakainin ang mga pagkain na dala niya, ay sinusubukan niya, pa rin na dalhan ito.

“‘Wag!” Malakas nitong sigaw, nang tangka niyang buksan ang ilaw.

“Pero paano ka kakain, kung hindi mo bubuksan ang ilaw?” Tanong niya, rito, habang pilit na ina-aninag ang mukha ni Anna.

“Wala akong gana na kumain Manang,”

“Ma’am Anna, kailangan n’yo pong kumain at magpalakas. Paano nalang po kung uuwi na si Sir? Paano mo siya ma-ipagluluto?” Kumbinsi nitong wika, habang naririnig na naman niya ang hikbi ni Anna.

“Sa tingin mo ba Manang, uuwi pa ba?” Iyak nitong wika, habang hinawakan niya ang kamay ni Anna.

“Ikaw ang asawa niya, kaya alam ko na babalikan ka niya.”

“Pero hindi niya ako mahal?” Natigilan si Luz, dahil wala rin itong makuhang sagot.

“Iwan n’yo na muna ako Manang,”

“Pero Ma’am Anna?”

“‘Wag po kayong mag-alala sa akin Manang, ayos lang po ako.” Wika nito sa kanya. Gusto man niyang manatili muna sa silid ni Anna, pero wala itong magagawa kun’di sundin ang amo.

Naisipan ni Luz a puntahan si Dylan sa office nito. Kinapalan na nito ang kanyang mukha para paki-usapan ang lalaking amo. Hindi niya kasi mapigilan na mag-alala, kay Anna. Dahil sa ilang araw na itong hindi kumakain.

“Anong kailangan niyo?” Napatingin si Luz sa guard na lumapit sa kanya.

“Itatanong ko lang po sana, kung nand’yan si Sir Dylan?” Napatitig sa kanya ang guard at tiningnan siya mula ulo hanggang paa.

“K-katulong niya ako.” Muling wika niya habang napatango ang guard sa kanya.

“Anong kailangan mo kay Sir? Hindi mo ba alam na wala siya rito?”

“W-wala? Anong wala?” Hindi napigilan ni Luz ang mapalakas ang kanyang boses.

“Nasa out of town kasama ang girlfriend niya.” Napatakip sa kanyang bibig si Luz, dahil sa kanyang narinig. Hindi niya rin maiwasan na makaramdam ng galit sa kay Dylan, dahil nagawa pa nitong umalis at sumama sa babae nito, habang nagdurusa si Anna.

Babalik na sana si Luz sa condo ni Anna at Dylan pero natigilan siya ng tumawag ang kanyang anak. Gustuhin man niya na balikan agad si Anna, pero hindi niya ito magawa, dahil mas kailangan siya ng kanyang anak.

“Nasa’n ba ‘yong asawa mo?” Tanong ni Luz nang makarating sa hospital.

“Nasa trabaho Nay, wala po kasi akong ibang matawagan.” Napahinga ng malalim si Luz, habang nakatingin sa anak niya na namimilipit sa sakit. Ngayon kasi ang kabuwanan nito at hindi man lang nag-leave ang asawa nito.

Hindi niya tuloy mapigilan na maisip si Anna, dahil paano nalang kung ganito ang sitwasyon nang kanyang babaeng amo, sino ang tatawagan nito?

“Nay! Bayaran na po muna ninyo ‘yong deposit! Para maipasok na nila ako sa emergency room.” Nailing si Luz sa narinig niya.

“Akala ko ba nag-iipon kayo ng asawa mo?”

“Nay! Naman, alam mo naman na sobrang hirap ng buhay ngayon, kaya nagalaw namin ‘yong inipon namin, para sa panganganak ko.”

“Alam mo naman pala, na mahirap ang buhay? Bakit panay ‘yang pagbubuntis mo?”

“Nay naman, paulit-ulit nalang ba tayo? Hindi naman pwede na ipalaglag ko ‘tong mga anak ko!”

“Tumigil ka na nga! Nag-papalusot ka pa.” Inis na wika ni Luz at iniwan ang anak. Ilang beses na kasi nitong sinabihan ang anak niya na gumamit ng family planning pero hindi talaga nakikinig.

“Mano po Nay!” Kinuha ang kamay ni Luz sa kanyang manugang.

“Bakit ngayon ka lang? Hindi mo ba alam na nanganganak ang asawa mo?” Galit nitong tanong, kaya napakamot ito sa kanyang ulo.

“Pasensya na po kayo Inay, pinuntahan ko pa po kasi ‘yong mga bata at pinakain.” Napahinga ng malalim si Luz, dahil sa sinabi nito sa kanya. Alam din kasi niya, na walang mapag-iwanan sa kanyang mga apo. Isa pa, iniisip niya, paano nalang kung hindi siya namamasukan? Sino nalang ang tutulong sa kanyang anak?

“Oh! S’ya, Sige, ikaw na muna ang bahala sa asawa mo, dahil kailangan ko pang balikan ang amo ko.” Paalam niya rito.

“T-teka lang po Inay, baka po may kailangan pa po akong bayaran?”

“Wala na, nabayaran ko na, at kung may kailangan kayo tawagan mo lang ako.”

“Opo Inay.” Nagmamadaling umalis si Luz, para balikan si Anna. Mas lalo pa siyang nag-alala dahil umaga pa nito iniwanan ang amo niya.