Chapter 1

Elijah Vienne's POV

"Bhe pinapasabi ni boss maaga raw tayo mag off." Dinig kong sabi ng kaibigan kong si Diana.

"bakit daw?" nakakapanibago lang kasi palagi naman mga 9pm ang off namin.

"Aba malay ko, 'yun lang ang sabi eh," ngumiti na lang ito na parang aso "Mas okay na 'yon para naman makapag relax tayo, let's go to the mall."

I chuckled, "Papayag ako pag libre mo."

She sighed, "Oo na. Ako naman talaga palaging nang lilibre sa'tin, 'di na nakakapagtaka kung bakit wala kang partner," sinamaan ko siya ng tingin dahil sa huli niyang sinabi, "oh.. ano? galet? eh aba totoo naman, kawawa boylet mo niyan dahil palagi ka nalang nagpapalibre." Inirapan ko siya kaya siya na ngayon ang tumatawa.

'Yon kasi ang rason nu'ng h*******k kong ex.. Eh kasalanan ko bang wala akong pera? Hindi sa walang wala talaga ako, nag iipon lang ako para sa future sana namin.

"Edi mag aasawa ako ng bilyonaryo!" ganti ko sakaniya ngunit tinawanan lang ako nito.

Madali lang talaga akong mapikon, tamo tatama 'tong kamao ko sakaniya pag 'di 'to titigil.

Apat kaming magkakaibigan 'yung dalawa ay iba ang trabaho, kami lang talaga ni Diana ang mag ka pareho, ewan ko ba bakit naging kaibigan ko 'tong isang to.

Nagliligpit na ako para makauwi na kami at ganun din ang ginawa ni Diana. It's been a month since nung nalasing ako sa isang bar, hindi ko alam ang nangyari, nagising lang ako na nasa harapan ako nang p***o nang condo ko dahil ginising ako nung guard. Pilit kong inaalala ang nangyari pero hindi talaga, ganun talaga ako kapag nalasing, wala ng maalala.

Nagising lang din ako at masakit 'yong pagkababae ko at syempre hindi naman ako pinanganak kahapon para 'di malaman kung bakit masakit ang pagkababae ko. Akala ko nga buntis ako dahil hindi ako dinadatnan pero 'yon pala na late lang kaya ayon tuloy pati sarili ko pinagkakainisan ko.

Hindi ko rin maalala ang lalaking kasama ko nun, basta ewan walang wala. I'm freaking clueless.

BUMILI lang ako ng libro at sarili ko ng pera ang ginamit ko dahil baka kung ano na naman ang sasabihin nitong magaling kong kaibigan pero syempre siya ang nag bayad sa pagkaing kinain namin.

Kanina pa siya nakaalis dahil sinundo na siya nang boyfriend niya.

edi siya na may jowa!

Gusto nga ni Clarisse na sumabay nalang daw ako sa kotse nu'ng boyfriend niya pero tumanggi ako dahil ayuko naman maging third wheel, kaya sinabi ko may dadaanan na muna ako kahit wala naman.

Hindi ako sumakay ng taxi dahil nagtitipid ako, malapit lang naman din yung condong tinutuluyan ko ngayon kaya okay lang mag lakad. Trip ko lang din mag lakad para pumayat ako, nung nakaraang araw kasi ang dami ko ng kinakain.

Medyo madilim dilim na, alas otso na rin naman ng gabi. Ilaw ng poste na lang ang tanging ilaw na gumabay sa'kin, hindi naman masyadong delikado ang lugar kaya panatag ang loob ko.

Kapag ganto talaga 'di ko maiwasan mag isip isip.

Taray may isip.

Naalala ko na naman si Jason, my ex boyfriend, alam kong hindi talaga 'yon ang rason niya na nalulugi daw siya dahil sa palagi akong nag papalibre, mayaman naman sila eh, pero hindi ako gold digger. Sineseryuso niya kasi 'yung mga joke ko kaya ayon siya din ang lugi, minahal ko ang bwesit na iyon.

Nakita ko siya isang araw, kasama niya 'yong kaibigan ko nung elementary, naghahalikan sila mismo sa harap ng building na pinagtatrabahuan ko ngayon. Inaamin ko, hindi parin ako nakakamove on sakaniya, syempre naging karelasyon ko siya ng tatlong taon kaya mahirap siyang kalimutan pero sakaniya parang ang dali lang. Plano ko pa nga sana na mag pakasal kami, narealize ko nga nung nag hiwalay kami, kaya pala umiiwas siya sa topic na kasalan dahil may kinikita pala siyang iba. 2 months na rin naman nung magkahiwalay kami.

Napahinto ako sa aking guniguni nang may marinig na mga kalabog at ingay na daing. Napatingin ako du'n sa madilim na parte ng kalye, madaming mga tambak na kahoy at karton doon at tanging buwan lang ang ilaw kaya medyo nakikita ko ang lalaking nakahiga.

Kahit nanginginig ako sa takot ay dali dali ko itong nilapitan nang makitang nahihirapan ito.

"S-Sir?! Okay lang po kayo?!"

Nagpapanik kong tanong sa kaniya, nakangiwi siyang tumingin sa'kin na parang kinikilatis kung sino ako.

Infairness gwapo 'tong isang to.

Nagkatitigan lang kami ng ilang saglit pero napainda siya sa sakit habang hinahawakan ang tagiliran nang tiyan niya, kaya napatingin ako du'n at napatakip nalang nang bibig nang makitang may dugo iyon, sariwa pa iyon kaya halatang ngayon lang iyon nangyari.

"Ano pong nangyari?! M-May saksak kapo!, kaya nyo po bang tumayo?! Jusko!!, tatawag lang po muna ako ng tulong." Tatayo na sana ako pero pinigilan ako nito.

"W-Wag.. stay here.... h-hindi ako nasaksak... dugo lang 'to nu'ng lalaking nangbugbog sa'kin." Nahihirapan niyang sabi kaya napayuko ulit ako, pilit niya akong nginitian pero nauwi lang 'yun sa ngiwi.

"Eh bakit nahihirapan po kayo? A-At... at tsaka ba't kayo parang iniinda banda diyan?" Tanong ko at tinuro 'yung may dugo.

Buti nalang at sanay na akong makakita ng dugo.

"No... m-may pasa lang ako dito." Sabi niya habang titig na titig pa rin sakin.

"K-Kaya nyo po bang tumayo? Saan ka po nakatira? may cellphone po ba kayo? Tatawagan ko po 'yong pamilya niyo." Sunod-sunod kong sabi at pilit siyang pinatayo, buti at nakatayo rin naman siya.

Para 'di siya mahirapan ay pinaakbay ko siya sa'kin, kahit mabigat ay na kaya ko rin naman dahil parang pilit niyang pinatayo nang tuwid ang sarili niya para 'di ako masyadong mahirapan.

"Wala akong bahay and I don't have family.. I-I'm poor." Pag aamin niya pero may parte sakin na hindi naniwala dahil ang kutis kutis niya at naka gucci shoes at t-shirt pa siya kaya impossible na mahirap siya, lalo na't englishiro ang isang to. Mapapasabak ata ako sa english-an nito.

"S-Seryuso? Wala po ba kayong kakilala na malapit dito, para dun nalang po kita dalhin?" napangiwi ako dahil ang bigat niya.

Dahan dahan lang kaming nag lalakad dahil minsan naririnig ko ang pag inda niya sa sakit.

"Wala... May kakilala ako pero na sa malayo sila nasa ibang bansa." Nauutal na saad niya kaya sinabihan ko nalang siyang wag na magsalita.

Nag para agad ako nang taxi at nagisip kong saan siya dadalhin. Tinignan ko siya na nakahilig sa balikat ko, mukhang pagod kaya nakatulog.

Mabait naman siguro ang isang 'to, siguro sa condo ko nalang siya dalhin.

Nag patulong ako sa guard dahil ang bigat na niya talaga dahil nga tulog, pero parang hindi tulog eh.. nahimatay ata.

Dalawang guard na ang nag pasan sa kaniya at nasa harap nila ako para sundan.

Pag karating sa condo ay iniwan agad kami nung mga guard kaya dinial ko ang number ng pinsan kong doctor, buti at nasa maynila siya ngayon kaya siya nalang ang bahala dito sa lalaki. Hindi ko pa pala alam ang name pero parang pamilyar siya.

Nakalipas ang ilang minuto ay nakarating narin si Rita, ang pinsan ko, buti at 'di siya nag mana sa mama niya, 'yung Tita kong nag palayas sa'kin, mabait naman siya at may asawa na rin.

Tinignan niya ang katawan nu'ng lalaki, at infairness maganda ang katawan ng lalaking ito.

'Di parin ako naniniwalang mahirap ang isang 'to, tama nga siya. Wala naman talaga siyang saksak pero halata ang pasa niya doon sa tagiliran nang t'yan.

Tulog pa rin siya hanggang ngayon, binigyan lang ako nang gamot ni Rita para raw inumin niya pagising, ngumiti lang siya sa akin nu'ng akmang magbabayad ako, umalis na rin naman siya pagkatapos nu'n na walang hinihinging kapalit. Ambait talaga, ba't kaya hindi ganu'n ang mama niya. Well 'di naman kami gaano ka close pero concern pa rin siya sa'kin.

Nililinis ko lang ang katawan ng lalaki, kahit marami na akong nakitang katawan ng lalaki ay parang iba ang isang to, medyo moreno siya at may kunting balbas ang kanyang baba. Medyo mabalahibo rin ang dibdib niya ngunit nababagay naman sa katawan niya.

Pupunasan ko na sana ang mukha niya nang bigla niyang hinawakan ang pulsuan ko habang naka pikit. Nagulat ako nang bigla niya akong hinila kaya na palapit tuloy ang mukha ko sa mukha niya at doon lang siya dumilat.

Nag tama ang mga mata namin, he has a green eyes na kay sarap pag masdan.

To Be Continue.....