Chapter 2

Elijah Vienne’s POV

Agad Ko namang binawi ang kamay ko at nag iwas ng tingin. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko na parang hinahabol ako ng kabayo. Putamother.

"O-Okay na po ba kayo?" Nauutal kong tanong, nanginginig pa talaga boses.

"Yeah," he just said, wow mukhang ang ganda niya kausap.

"Pinacheck na po kita sa pinsan kong doctor, hindi naman malala ang mga sugat mo," mas lalo pa akong umiwas nung titig na titig ito saakin, "Y-Yung sa gilid ng tyan lang 'yong na puruhan." Ngumiti ako ng hindi siya tinitignan.

Doon na ako napatingin sa kanya nang pilit siyang bumangon kaya naalerto agad ako at pinahiga siya ulit. Ewan ko ba, may parte sa akin na concern na concern talaga sa kanya, kahit hindi ko pa ito kilala.

""Wag kang masyadong gumalaw. " I said but he just gave me a smile. Nakakalaglag panty naman ata ng ngiti nito.

"I'm fine." Pag eenglish nito, mukhang mahihirapan ata ako nito, putamother nayan, marunong naman akong mag english pero 'di lang sanay. Wow ha.

"A-Ahh... Nakita ko po 'to sa bulsa ng jacket n'yo po, I'm sorry, sinubukan kong buksan." kinuha ko iyong cellphone galing sa bulsa ng jacket niya.

"Are you okay lang po ba? You look pale." Pag eenglish ko. Kala mo ikaw lang marunong mag english, huh!

"No, I'm okay, hindi akin 'yan, na pulot ko lang 'yan sa k-kalye..." pinaningkitan ko ito ng mata, mas lalo tuloy akong na curious kung nag sasabi ba talaga siya ng totoo.

"Wala po ba talaga kayong kakilala o kaibigan man lang para matawagan natin, baka nag aalala na po 'yung mga kakilala niyo, "kunot nuong tanong ko sa kanya, umiling naman siya. "Kahit girlfriend? wala?"

"No I don't have any." Ilang minuto kaming natahimik, nag iisip ako ng kung ano ano para matulungan siya. Hindi naman ata pwedeng dito nalang siya mag stay, lalaki siya at babae ako. Maria Clara kaya ako.

"A-ahh... Siya nga po pala hindi ko pa alam ang name niyo at 'di kasi ako nag papasok ng 'di ko kakilala dito kaya kahit name man lang at iba sa naalala mong tungkol sayo. I'm Elijah Vienne by the way, " nakataas pa ang dalawa kong kilay habang nagsasalita, ngumiwi naman siya bago ako sagutin.

"I'm.." Mukhang nag iisip pa ito. Nakalimutan niya ba name niya? "I'm Trade... yeah.... Trade.. T-That's my name. I am homeless." Kung kanina man ay ako ang umiiwas, siya naman ngayon.

Magsasalita na sana ako para tanungin siya kung totoo ba sinasabi niya ay inunahan na niya ako.

"I'm hungry,"

"A-Ayy.. Oo nga pala. It's already night. Naglalaro lang ako saglit---"

"N-No, I'll help you." Patayo na sana siya pero pinahiga ko ulit.

"H-hindi na, just take a rest, okay?" inabot ko sakaniya ang luma kong cellphone, "Marunong ka naman sigurong gumamit nito? mag games lang kayo. May ano ako dyan.... Ahmm... My talking tom? a-ah 'yan lang kasi kinaaaliwan ko kapag bored." Napakamot ako sa aking leeg, tiyak na namumula na ngayon ang mukha ko dahil sa kahihiyan.

ay nahihiya kapa pala?ang kapal pa nga nang mukha mong kumain sa ibang bahay.

Hindi ko na inantay ang sasabihin niya baka mag talo pa kami, agad akong pumunta sa kusina at nag simulang mag luto. Hindi naman 'to kalakihan ang condo ko, may second floor lang kung saan tanging nag iisang kwarto ko lang ang nandu'n.

Nasakaligatnaan ako ng pag luluto ay naramdaman kong may mga matang nakatitig saakin. Dati ko pa ito nararamdaman, like someone is literally stalking me. It's creepy.

Imposible namang multo iyon, sinubukan ko na ngang kausapin, naalala ko pa nung isang araw na nangyari saakin.

"Hoii.. kung sino kamang multo ka... wag mo kong subukan!" Baliw na siguro ako, kakapanuod ko tong horror eh pati utak ko naapektuhan. "Nako.. pumapatol pa naman ako sa mga multo... 'wag mo talagang subukan mag pakita at mabubogbog talaga kita!”

kahit takot na ako ay pilit ko pa ring pikapakalma ang sarili.

Nung makarinig ako nang kalabog sa may closet ko ay 'di na ako magdadalawang isip at tumakbo palabas, nag over sleep na lamang ako sa bahay nila Diana.

Napailing iling nalang ako sa klase ng pag iisip, para talaga akong baliw nu'n, feel ko nga pinag tatawanan ako nu'ng multo.

Agad akong lumingon sa likod ko dahil dun ko naramdaman ang paninitig nino. Nakunot ang noo ko nang makita ang lalaking tinulungan kanina. Si Trade.

Nakatayo siya habang mariin ang titig saakin, bahagya akong napatikhim at napa iwas. "What are you doing here, Trade? Diba sabi kong need mo mag rest?"

Mas lalong kumunot ang noo ko nung mapansing sa labi ko siya nakatitig.

Hindi siya sumagot sa akin.

"Trade!!"

Mukha nabalik siya sa realidad at agad tumingin sa mata ko.

"Oh, I'm sorry. Pardon?" nakita ko ang paglunok nito.

Napailing na lamang ako. What the actual fvck just happened. Bumalik na lang yung attention ko sa niluluto ko, naramdaman kong lumapit siya sa akin.

"I can help you, this is also a pay for helping me, h-hindi naman ako marunong mag laro nung games mo but I know how to cook." sabi niya at sinusuri pa ang niluluto ko.

Hindi ko siya sinagot, hinila ko lang siya at pinaupo sa upuan ng sala.

Well... Buti nalang at dalawa ang pinalagay kong upuan, palagi naman kasing bumibisita dito si Diana kaya dalawa ang upuan ko, dun ko siya pina upo.

"D'yan kana muna, malapit na rin naman ako matapos." umalis kaagad ako para tapusin na ang niluto.

Hindi pa rin maalis sa utak ko ang paninitig niya sakin. I know some people would freak out if someone stared at them like that, pero siguro... Baliw na nga talaga ako? Imbis na matakot sa lalaking iyon ay mas lalo akong na curious na kilalahanin siya.

Napatampal ako sa nuo ko ng wala sa oras. Kung ano ano ng pumapasok sa isip ko.

Tinapos ko na kaagad 'yung niluto ko. Kumuha agad ako ng plato at inilagay sa lamesa kung saan tahimik na naman na nagmamasid sa mga kilos ko si Trade.

Nanunood lang siya kung paano ko inilagay ang pagkain, hindi ko mapigilang mapangiti dahil para siyang bata na aliw na aliw habang pinapanood ako.

Napahinto ako ng tumunog ang cellphone ko, agad ko 'yon kinuha. Nakita kong tumatawag si Diana.

Ini loud speak ko na dahil itutuloy ko ang pag lagay ng pagkain, hindi naman siguro 'to chismoso si Trade.

"[Hello...bhe?]" dinig kong sabi ni Diana sa kabilang linya.

"Oh.. bakit ka napatawag?" niramihan ko ng sabaw at kanin ang plato ng lalaki. Mukhang gutom kasi ito kung makatitig saakin-- este sa ulam.

"[Kanina nag punta rito saamin si Jason, hinahanap ka, syempre 'di ko sinabi kung nasaan ka, alam ko kasing magagagalit ka.]" naramdaman ko na naman ang paninitig ni Trade sakin pero 'di ko na pinag katuonan ng pansin dahil mas nanaig sa akin ang pagtatakha kung bakit na naman ako hinahanap ng Jason na iyon.

"Huh? bakit daw?”

"[Aba malay ko sa tarantadong iyon, ang sabi lang niya, pag nagkita raw tayo ay sasabihin ko sayong hinahanap ka niya.]"

Magsasalita na sana ako kaso umapaw itong si Trade at naghahanap ng kutsara, kahit na sa harapan niya lang ito, and for God sake, natitiyak kong narinig ni Diana ang boses nito. Patay...

"[Hoy Elijah Vienne Aston! Sino 'yun ah!? Bakit boses lalaki?! May kasama ka ba d'yan ha, ikaw babaita ka?! May shota ka na ba na tinatago sa amin?!]" Napapikit ako ng mariin dahil sa tinis ng boses nito. Napangisi naman ako ng nag iisip ng kalokuhan.

"Oo... boyfriend ko 'yon bakit? Kala mo siguro wala ng papatol sakin ha! Who you kayo sa'kin ngayon.. Che! bahala kana nga dyan may gagawin pa kami, sabihin mo dyan sa Jason na yan pag nag kita kayo....WALA NA AKONG PAKI SAKANIYA!"

pagkatapos nun ay agad ko nang pinatay, napatawa nalang ako nang

malakas dahil naiimagine ko ang itsura

ni Diana, natameme ang gaga.

Napahinto ako nang lingunin ko si Trade, nakita kong nakangiti siya sakin.

"B-bakit?" mas lalong lumaki ang ngiti niya at umiling.

"Nothing,"

Nabalik ang tawa ko at mas lalong natawa nung tumunog ng tumunog ang messenger ko, alam kong sa gc na naman namin iyon.

To Be Continue.....