Share

Ch. 7: Special wine

Penulis: Aria Stavros
last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-11 23:59:35

Colton’s eyes shifted, just for a second. And that second was enough for Ciara to read it. He didn’t believe a word of what Luca said.

Althea sensed the tension and quickly changed the topic. “So, Ciara, what do you do? May work ka ba or business?”

Ngumiti naman si Ciara, this time totoo na. “Dati, may online shop ako. Pero after the wedding… Luca asked me to stay home first.”

“Oh?” Althea raised an eyebrow. “I see.”

Her tone was friendly, pero may halong curiosity.

Colton spoke before Luca could jump in again. “I’m sure Ciara is more than capable. If she wants to go back to business or work after treatment, pwede naman. Hindi ko pipigilan.”

Ciara's head snapped up. Her eyebrows pulled together, and she squinted at him, a slight wrinkle appearing between her brows as she tried to process the moment.

Luca took another sip of wine, eyes narrowing. “Bakit parang ang dami mong alam tungkol kay Ciara, Doc?”

Bigla namang tumahimik ang mesa. Even Althea froze.

Colton answered smoothly, “Because she’s my patient. And it’s my job to know what makes her comfortable.”

Pero sa ilalim ng kanyang boses, may ibang ibig sabihin. At ramdam ni Ciara yun. Luca stared him down for a moment, then laughed sharply.

“Well. Basta asahan ko ha, Doc. Kailangang mabuntis agad ang asawa ko. I want results.”

Colton replied, smiling with his lips but not his eyes, “You’ll get results… When the time is right.”

And for a fleeting moment, habang nakatitig sila sa isa’t isa, Ciara felt something electric in the air.

Althea smiled, “So… shall we have dessert or nah?”

No one answered at first. Because kahit gaano kaayos tingnan ang dinner, sa loob ng mesa, may mga sikretong nagsisimula nang gumising.

The silence in the table is deafening, everyone pretending that everything was perfectly normal, kahit obvious na may undercurrent ng tension sa paligid.

Althea suddenly clapped softly, smiling a little too sweetly. “I’ll just get the special wine in the cellar. Hindi pa ‘to ‘yung para sa dessert, Doc. Yung isa pa.”

Colton looked up, one brow raising. “Iba pa? Hindi ba puwede na ‘tong nandito?”

“No,” she giggled, flipping her hair. “That one’s basic. This is a celebration, remember? First dinner with your guests.” She shot Ciara a glance, masyado lang mabilis 'yun para mapansin ng ibang nadun, pero sapat lang para makita ni Ciara ang kislap ng pambabastos sa mga mata nito.

Umalis si Althea, at sandali silang naghintay. Luca leaned back at sumingkit ang mata nito, habang nakatitig sa pintong dinaanan niya. Ciara didn’t miss the way Luca’s jaw clenched, parang may kutob na hindi maganda, ah.

Few minutes later, bumalik si Althea, may hawak na dalawang bote. “Here we are! Imported 'to, ah. Limited release rin.” She placed them on the table dramatically.

Colton sighed. “Hindi mo naman kailangang gawing show 'to, Althea.” Parang bigla rin kasing nag-transform si Althea sa ibang pagkatao.

“Oh? Sorry, Doc.” she smile too bright. “Baka lang kasi ma-appreciate nila diba.”

Nagsasalin na si Althea ng wine nina Zelda, asawa nito, and Colton's parents, kay Luca, then kay Ciara.

Pero habang abala siya, she leaned a little too close behind Ciara.

“Oops—”

Isang malamig na likido ang biglang natapon, ang pula pa nito at malagkit, kumalat sa balikat, dibdib, pababa sa dress ni Ciara.

The entire table gasped. Si Zelda ay napaatras kaagad, “Ay naku, susmaryosep!”

Si Luca ay tumayo rin agad, nanlilisik ang mata.

“WHAT THE HELL—!”

Althea covered her mouth in fake shock.

“Oh my God! I’m— I’m so sorry! Natabig ko. I swear hindi ko sinasadya!”

Ciara didn't stir. Her breathing was so shallow it was almost imperceptible. She watched Althea, her eyes two pieces of flawless, frozen glass. She was perfectly calm, and that control was far more terrifying than a violent outburst.

Colton’s face hardened. “Althea.” Hindi na nito kailangan magtaas ng boses, sapat na ang tono nito para tumahimik ang buong mesa.

Pero Althea kept acting. “Sis, please, let me help—” she reached to wipe the wine from Ciara’s chest.

Ciara immediately grabbed her wrist. Tumaas naman ang sulok ng labi nito. At mariing sinabat siya. “Don’t touch me.”

Althea froze for a second, stunned that Ciara dared. Si Ciara kasi nasa dulo na ng pasensya niya. Kay Luca palang parang sasabog na ang pasensya niya, e. Ano to? Praktisan nalang siya? Punching bag ganun?

Luca didn't raise his voice, yet the sound came out like a rasp of steel. Every syllable was an accusation, weighted with threat. “Watch your hands. And your eyes. Isa pa, I swear—”

“Luca,” Ciara cut him off, still staring at Althea, “It’s fine. I'm fine.”

But her smile was sharp enough to slice skin.

“Hindi naman lahat sanay humawak ng bote. Especially kung ang trabaho lang ay sumunod at mag-serve.”

Althea’s mask cracked for half a second.

“At least may trabaho ako, sweetie.”

Ciara laughed quietly. “Exactly. May trabaho ka nga. Which means alam mo dapat kung paano maging propesyonal.” She lifted an eyebrow, challenging her. Parang hindi na rin ata sa wine 'yung pinag-uusapan nila.

Althea flushed. Colton stood, took the towel from Althea’s hand. “Ako na ang bahala rito.”

He knelt beside Ciara, gently dabbing the wine from her shoulder, sobrang contrast sa tensyon ng lahat. Luca was watching him like a wolf, muscles tight, fists clenched. Colton didn’t look at Luca, he just kept wiping carefully. “My apologies, Ciara.”

Ciara just nodded. “Okay lang, Doc.”

Pero sa loob nito, ramdam ni Colton ang pagiging stiff ni Luca, parang isang maling pagdaplis pa ng kamay niya and Luca would snap.

Zelda finally exhaled. “Let’s just… sit and finish dinner calmly. Accidents happen.”

“Yes,” Ciara replied, staring straight at Althea.

“Sometimes… accidents happen to people who deserve it.”

Althea didn’t respond, pero parang pumintig ang panga niya doon.

They sat again.

Napahilot naman sa sentido si Colton. Kung kanina dinner lang ito para magpakitang-tao, ngayon parang magiging World War 4 dahil lang sa isang bote ng wine at isang babaeng may masyadong malinis na manicured nails.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Gabriel Pattern
Ang ganda po..... more pa
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire    Ch. 26: Threatened

    Ciara's point of view Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang init na dumadaloy sa mga ugat ko ay parang bulkang sasabog. Parang nakalimutan ko ang pagod at ang takot. Ang nakita ko na lang ay ang makitid na balat ni Leila na pilit idinidikit sa asawa ko.Padabog kong itinulak ang pinto ng veranda. Ang kalabog niyon ay sapat na para mapatalon si Leila at mapaharap sa akin si Luca na nanlalaki ang mata. "Wow. Ang ganda ng view dito sa veranda, ah? May kasama pang live show," sarkastiko kong bungad habang naglalakad palapit sa kanila. "Leila, hindi ko alam na pati sa patay na lamay, naghahanap ka pa rin ng lalakeng masasandalan. O baka naman sadyang makati lang talaga 'yang suot mong silk robe?""Ciara! It’s not what you think," mabilis na sabi ni Luca, lumalayo agad kay Leila."Hindi ang iniisip ko ang problema rito, Luca! Ang problema ay 'tong linta na 'to na hindi alam kung saan lulugar!" Baling ko kay Leila na ngayon ay nag-aala-kawa

  • My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire    Ch. 25: Burial

    Ciara's point of view Lumipas ang dalawang araw na parang isang mahabang bangungot na ayaw matapos. Sa wakas, na-release na rin ang katawan ni Papa Eduardo mula sa punerarya matapos ang autopsy. Dahil sa tindi ng tensyon at sa banta ng mga naniningil, nag-decide si Luca na sa funeral chapel na lang ganapin ang burol, sa isang exclusive mortuary para kahit papaano ay may security.Two days lang ang viewing. Maikli lang talaga at masyadong mabilis, parang minamadali ang pamamaalam dahil lahat kami, nakakaramdam na may nakamasid sa bawat galaw namin.Huling gabi na ng burol. Ang amoy ng sandamakmak na puting bulaklak ay humahalo sa amoy ng kandila. It was suffocating. Nakaupo ako sa front row, suot ang isang itim na dress na medyo maluwag sa bewang. Kahit puyat at pagod, kailangan kong maging matatag para kay Luca."Ciara, you should eat. Kanina ka pa walang laman ang tiyan," bulong ni Caden sa tabi ko. Dumating siya para damayan ako, at kahit sa ga

  • My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire    Ch. 24: Debt

    Ciara's point of view Gulong-gulo ang buong hallway ng ospital. Luca was practically roaring, bawat nurse na humaharang sa kanya ay halos itulak niya na para lang makapasok sa loob. Pero matigas ang mga pulis, security protocol daw dahil crime scene ang turing sa nangyari kay Papa Eduardo."Sir, kailangan po ng autopsy. Hindi niyo pa pwedeng lapitan ang katawan," giit ng isang pulis habang nakaharang sa double doors."That's my father! Hindi siya gamit na basta-basta niyo lang i-eexamine!" sigaw ni Luca, his fists clenched so tight na namumuti na ang knuckles niya.Sa huli, wala kaming nagawa. Pinauwi muna kami ng madaling araw dahil wala rin naman kaming mapapala doon habang pino-process ang documents. Zelda and Leila decided to stay, Zelda was hysterical, ayaw niyang iwan ang asawa niya, at si Leila naman ay todo-asikaso sa kanya, feeling daing sa gitna ng trahedya.Pagdating namin sa bahay, sinalubong kami ng nakabibinging katahimikan

  • My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire    Ch. 23: Dead

    Ciara's point of view Pag-akyat namin sa kwarto, halos ayaw na akong paglakarin ni Luca. He looked so guilty, parang siya 'yung nasugatan sa sobrang pag-aalala."Sit here, love. Don't move," bulong niya habang dahan-dahang inaalalayan ako sa dulo ng kama.Kumuha siya ng maligamgam na tubig at malinis na bimpo. He knelt in front of me, taking his time to clean my face and neck, then my arms. Maingat na maingat siya nang madaanan ng bimpo ang balikat ko, as if I would break at any second. Hindi rin siya nagsasalita, pero ang mga mata niya, kitang-kita ang pagsisisi."Luca, okay na ako," mahina kong sabi nang simulang hubarin ang floral dress ko para palitan ng silk nightgown."No, let me," he insisted. Siya na ang nag-suot sa akin ng pantulog, ang mga kamay niya ay nanginginig pa nang bahagya. Nang matapos, dahan-dahan niyang kinuha ang bandaged hand ko. He didn't let go. He brought my palm to his lips, giving it soft, lingering kisses aro

  • My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire    Ch. 22: Sorry

        Ciara's point of view   "Grabe, Ciara. This is deep. Muntik na maabot 'yung muscle," sermon ni Kate habang maingat na nililinis ang sugat ko. Napapikit ako sa hapdi nang dampiin niya ang antiseptic. "Sino ba talagang gumawa nito? Hindi 'to mukhang aksidente lang sa kusina.""I told you, Kate. May linta sa bahay. Nag-drama, at ako 'yung naging casualty," sagot ko habang nakakuyom ang kabilang kamay ko sa upuan."If I were you, girl, I'd slap that bítch with this medical bill," hirit ni Caden habang nakasandal sa pader, naniningkit na ang mga mata sa galit. "You're carrying a life now. Hindi ka pwedeng ma-stress o masaktan nang ganyan. What if natamaan ka sa tyan?"Natigilan ako sa sinabi ni Caden. Tama siya. Isang maling galaw lang ni Leila kanina, baka hindi lang palad ko ang may sugat ngayon.Tinatapos na ni Kate ang pagbendita sa kamay ko nang biglang mag-vibrate nang malakas ang phone ko sa table."Luca Calling..."

  • My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire    Ch. 21: Little bean

        Ciara's point of view     Finally, nakalayo na rin ako ng bahay, nakahinga na rin nang maluwag. Narito ako ngayon sa labas ng clinic, nakaupo sa isang shed habang hinihintay ang kaisa-isa at pinaka-mamahal kong best friend.Si Caden.Kakarating niya lang galing France two days ago. He’s the definition of perfection, galing sa mayamang pamilya, matangkad, at kahit gay siya, he carries himself with such a manly vibe na marami pa ring babae ang nagkakandarapa sa kanya. Pogi kasi talaga, eh. Half-French, half-Pinoy, and a hundred percent my ride-or-die. Minsan nga kapag kaming dalawa lang at malayo sa mga kakilala napagkakamalan pa kaming mag-jowa, e. Maya-maya lang, isang itim na Porsche ang huminto sa tapat ko. Lumabas mula roon ang isang lalaking naka-linen shirt at designer sunglasses. Kahit dalawang taon kaming hindi nagkita, kilalang-kilala ko pa rin ang lakad niya."Ciara! Oh mon Dieu, look at you!" sigaw niya habang binababa ang sung

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status