Ch. 6: Baby making

    Ciara's point of view

    It's been shít and ito na ang araw ng dinner sa bahay ni Dr. Collins. Kinakabahan man ako, kinakailangan ko pa rin itong itago. Kahit simpleng paghinga, parang nahihirapan ako, lalo’t kanina pa nakatitig si Luca sa akin sa loob ng sasakyan. Para bang kahit pagbukas ng bibig ko ay may mali na agad.

Bukod pa roon, bukas na ang next check-up namin kay Dr. Collins. Hindi ko alam kung paano ako mag-a-act kapag kaharap na naman ang doktor. Kanina pa naglalaro sa isip ko ang mga tanong na baka biglang magwala na naman si Luca. Minsan, pakiramdam ko ubos na ubos na ang pasensya ko sa asawa ko.

Pagdating namin sa malaking bahay ni Dr. Collins, bumukas agad ang pinto. Napasikip ang dibdib ko. Ito na.

Nakatayo si Colton sa may foyer, napakarelax niya at cool, nakaitim na long sleeves na nakarolyo ang manggas hanggang siko. Masyadong gwapo naman ng doktor na 'to. Well, hindi lang alam na parang may panganib din na dinadala. He gave me a polite but lingering look before shifting his eyes to Luca.

“Good evening,” Colton greeted, he's so calm and professional. Hanggang dito ba naman sa bahay niya dala pa rin 'yun? “My house is yours tonight.”

Luca forced a smile, “Thanks, Doc.” Wow. Parang hindi magpinsan, ah. Ganito ba talaga 'to kapag nagkita sila?

Lumiwanag naman bigla ang mukha ni Colton. May dumating pang isang kotse at nang bumukas ang pinto, lumabas si Tita Zelda at ang asawa nito.

“Oh, Tita Zelda! Tito!” agad na lumapit si Colton, na genuine na ang tuwa. He kissed Zelda’s cheeks and hugged her husband. “It’s really nice to see you make it up here. Matagal-tagal na rin nung last na punta n’yo rito.”

Napahagikhik si Zelda, “Ay, Ijo, alam mo naman kami. Masyadong busy nitong mga nakaraang buwan. Puro business trips ang tito mo. Kaya ngayong wala nang aberya sa schedule, hindi na namin pinalampas. Besides,” tumingin siya sa amin ni Luca, “gusto ko ring makita mo ang patients mo na sobrang pinagmamalaki mo.” Ngumiti lang din si Colton. He stepped aside and gestured toward the open door. “Come in, everyone. The table’s ready. Make yourselves comfortable.”

Zelda’s eyes lit up. “Ay ang ganda pa rin ng bahay, Ijo. Mas lalo pang gumanda ngayon. Bagong renovation?”

Colton chuckled, “Konting ayos lang, Tita. Para mas presentable kapag may special guests, like tonight.”

Tumango si Luca, at proud pang ngumiti, “Ganyan talaga si Doc, hindi nagtitipid sa presentation. Basta tungkol sa baby-making, perfect ambience daw.”

Natawa si Zelda, “Ay naku, Luca, ikaw talaga.”

Pagpasok namin sa sala, may babaeng nag-aayos na ng wine glasses sa mesa. Maganda siya, charming, and classy-looking. Nakangiti rin habang inaabot ang wine.

“That’s my girlfriend, Nurse Althea,” sabi ni Colton, it was so straight na wala manlang pag-aatubili. At that moment, my heart jolted. Girlfriend? So… totoo nga. Tapos ang ganda pa. Pero makapaglandi naman sa akin si Colton nung nasa clinic akala mo walang GF.

Althea smiled warmly, “Hi! I’m Althea. I usually assist Dr. Collins, pero nung pumunta kayo, I wasn’t on duty. It’s nice to finally meet you, Mrs. Castillione.”

Ngumiti ako pabalik. “Nice meeting you rin.”

Pumakawala naman si Colton ng maliit na ngiti, it was fake na parang scripted, well, totoo naman, sapat na rin para kay Luca na hindi magduda.

They all sat at the table. Yung ina at ama naman ni Luca may sarili nang mundo, kausap ang mga magulang ni Colton. Nabati na rin sila kanina ni Luca and me. Ngayon naman may sarili na rin kaming mundo kasama sila Colton and Althea.

“So, Doc,” Luca started immediately, hindi pa man nagsisimula ang main course, “about our baby… how exactly will this work? Paano mo kami matutulungan?”

Colton took a sip of wine before answering. Umismid muna siya and controlled his emotion. Well, sanay naman siya magtago ng tunay na emosyon.

“Well,” he started, “I’ll do a full evaluation kay Ciara tomorrow. We’ll do ultrasound scans and hormone assessments. After that, gagawa tayo ng treatment plan.”

Luca leaned forward, “Gaano katagal bago mabuntis ang asawa ko, Doc? One month? Two months?”

My cheeks burned in embarrassment. “Luca…” bulong ko, trying to stop him, pero hindi niya ako pinakinggan.

Colton remained polite though. “Luca, fertility treatments are not instant. Minsan months, minsan years. Pero I’ll do everything I can to help.”

“That’s why we chose you, Doc,” Luca replied proudly. “Kasi ang dami daw nabuntis dahil sa sistema mo. Sabi ng Mama ko, ikaw ang the best.”

Althea stepped in, smiling sweetly, “Colton is one of the best in the country. You’re in good hands.”

Pero ang ngiting iyon ay pagkukunwari lamang. Colton’s eyes just happened to drift over the table, and they locked on mine for a moment, a really intense, long moment, before he finally managed to look away.

    

Nag-serve naman ng pagkain si Althea. Luca dug in like nothing was wrong. I tried to eat, pero ang lakas ng tibok ng puso ko.

“So, Doc,” Luca spoke again, “bakit ka pa walang anak? Ang galing mo sa baby-making. Dapat ikaw may sarili ka na nun.”

Nanlaki ang mata ni Althea sa tanong na 'yun, at saglit siyang natigilan sa ginagawa. Colton smiled. “Hindi pa namin priority.”

“Soon?” Luca asked.

“Maybe,” Althea replied quickly, chuckling. “When Colton finally proposes.”

Tumawa si Luca. “Ah! So hindi pa kayo engaged?”

“No,” Colton answered simply.

Naramdaman ko na may pumitik sa loob ng dibdib ko. I didn’t know why. Hindi ko karapatan. Pero naramdaman ko pa rin.

Luca leaned back smugly, “Doc, may tanong ulit ako how to… you know, ah, like position? Love making para mas ma-exercise si Ciara?”

I almost choked. “Luca!” bulong ko. “We’re at dinner!”

But Luca only smirked, looking at Colton.

Medyo nag-subtly tighten 'yung jaw ni Colton, pero siyempre nahuli ko agad. Damn, Luca! Feeling ko tuloy, nasa giyera kami ni Colton, as in, war na walang armas man lang na dala.

“Well,” Colton answered, “depende na sa'yo 'yun. Stress affects fertility. Pag masyadong mataas ang pressure, mas mabagal ang progress. Kaya mas maganda kung relaxed nga si Ciara. Comfortable and happy. ”

“Happy?” Luca scoffed. “Siyempre happy siya. May asawa siya. May bahay. Kulang na lang baby.”