Semua Bab My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire : Bab 1 - Bab 10

Ciara's point of view Kinabukasan, abala na ako at si Luca sa paghahanda para pumunta sa clinic na ni-recommend ni Zelda. Before heading home yesterday, she called up Dr. Collins to give him a heads-up that we were planning to see him. ​Habang nag-aayos ng sintas ng sapatos ko, nagtanong ako kay Luca, in the gentlest way I could, keeping my cool, afraid Luca might lose his temper again. “Luca… kung sakali lang sabihin ng doctor na kailangan nating pareho magpa-check, papayag ka ba ngayon?” ​Napangiwi naman si Luca, agad niya akong nilingon na parang nabwisit na kaagad. “Paulit-ulit na tayo rito, Ciara. Ilang beses na tayong nagpatingin, at wala akong problema. Ikaw lang ang magpapatingin. Kung wala pa man tayong anak, malas lang 'yun. Huwag mo akong idamay sa issue ko.” ​Napakagat-labi naman ako at dahan-dahang tumango. “Sige, Luca…” ​Lumabas kami ng bahay at dumiretso agad sa garahe. Luca slid into the driver’s seat ng company car na nakuha niya after five year

Ciara's point of view I felt a growing sense of unease about my fertility checkup, so I decided to just go home without waiting for Luca to show up. I had waited nearly an hour at the bus stop near Dr. Collins’ clinic, pero wala pa rin si Luca. His phone was turned off, too. Instead of creating a scene or showing my temper in public, I quietly booked an online motorcycle ride and left on my own. Pagdating sa bahay, I freshened up and tried to shake off what happened. Ayaw ko nang maalala kung paano ako tinitigan ni Dr. Collins, o kung paano niya pinaalis ang underwear ko sa loob ng isang naka-lock na kwarto. From what I knew, that wasn't how a proper checkup was supposed to go. And the door definitely shouldn't have been locked. Nakakatakot talaga. It’s true, Dr. Collins was my high school crush. Pero ngayon, alam kong may hangganan. I would never think of cheating on Luca, no matter how cold he has been to me these past few months. Pagkatapos maligo, I hurried to the kitchen to

Ciara's point of view It's been shít and ito na ang araw ng dinner sa bahay ni Dr. Collins. Kinakabahan man ako, kinakailangan ko pa rin itong itago. Kahit simpleng paghinga, parang nahihirapan ako, lalo’t kanina pa nakatitig si Luca sa akin sa loob ng sasakyan. Para bang kahit pagbukas ng bibig ko ay may mali na agad. Bukod pa roon, bukas na ang next check-up namin kay Dr. Collins. Hindi ko alam kung paano ako mag-a-act kapag kaharap na naman ang doktor. Kanina pa naglalaro sa isip ko ang mga tanong na baka biglang magwala na naman si Luca. Minsan, pakiramdam ko ubos na ubos na ang pasensya ko sa asawa ko. Pagdating namin sa malaking bahay ni Dr. Collins, bumukas agad ang pinto. Napasikip ang dibdib ko. Ito na. Nakatayo si Colton sa may foyer, napakarelax niya at cool, nakaitim na long sleeves na nakarolyo ang manggas hanggang siko. Masyadong gwapo naman ng doktor na 'to. Well, hindi lang alam na parang may panganib din na dinadala. He gave me a polite but lingering look befo

Ciara's point of view “Ciara,” tawag sa akin ni Colton. Napabuntong-hininga siya, ‘yung tunog na parang pagod na siya sa drama pero pinipilit pa ring maging kalmado. “Why don’t you change first? May mga spare clothes dito. Mas mabuti kaysa nakababad ka sa malamig na fabric.” Napansin ko ang paglagablab ng tingin ni Luca. He inhaled sharply, at kahit pilit niyang ginagawang neutral ang mukha niya, kitang-kita ko ‘yung selos na pumipitik sa dibdib niya. “Kaya ko naman—” simula ko sana. Pero tumayo na agad si Colton, narinig ko pa ‘yung pag-gasgas ng upuan niya sa sahig. “Insisting na basa ka, hindi ibig sabihin kaya mo na mag-stay like that. I can lend you something. Halika na.” Nanliit ang mga mata ni Luca. Wala siyang sinabi. Alam niyang wala akong choice kundi sumunod, at hinding-hindi niya ‘yun gusto. Pero ayaw rin naman niyang hayaan akong lamigin. Tiningnan ko si Luca, parang tinatanong ko siya sa isip ko kung okay lang ba. Nag-force pa siya ng isang malalim na hininga. “Go

Ciara's point of view Kinabukasan, maaga kaming nagising ni Luca kahit hapon pa ang schedule namin. Parang mas magaan na ang hangin sa pagitan naming dalawa ngayon, wala na ‘yong tahimik na may halong tampuhan. Nakasandal ako kay Luca habang nagkakape, at paminsan-minsan, napapangiti ako kapag tinitingnan niya ako. Ang landi ko na agad na haliparot pa, ah. “Okay na tayo, ha?” sabi ni Luca habang nag-aayos ng relo. “Ayoko nang paulit-ulit ‘to.” Ngumiti lang ako, aapaw na naman ang pagkahyper ko. “Okay na, promise. Wala nang drama, wala nang selos-selos. Kahit maghubad pa si Dr. Collins sa harap ko, wa’kong pakialam.” Napatawa si Luca, as if naman papayagan niya 'yun. “Good. Kasi baka ako ang magwala sa clinic niya.” “Behave ka, asawa ko,” sabi ko, sabay kurot sa braso niya. “Doctor ‘yon, hindi model.” Pagdating namin sa clinic ni Dr. Collins, tahimik lang ito ngayon, kami na rin ata 'yung huling pasyente. Eleganteng lugar din naman kasi talaga ang clinic ni Dr. Collins, ang lini