LOGINNAKUHA AGAD ni Crayne ang lahat ng attention ng mga lalaking nasa loob ng bár the moment she entered the door. Nasa isang high-class bar siya sa Antipolo Rizal kung saan nag-aya ang mga kaibigan niyang mag night party. She was sitting alone on the high stool in front of the bar counter. She was waiting for her friends who invites her to hangouts for a níght párty. Pero napangiwi siya dahil mas nauna pa siyang nakarating sa bár kesa sa mga ito na nag-invite sa kaniya.
Halos sampung minuto na siyang nakaupo roon habang umiinom ng lady's drink. Naiinip at naiirita na rin siya sa mga lalaking parang nauúlól na nakatingin sa kaniya. Well... sino ba naman ang hindi mapapatingin sa kaniya. She was wearing a black mini-skirt with white spaghetti's strap habang naka-tuck-in pa iyon at pinatungan ng black blazer. Bagay na bagay sa kaniya ang suot na talagang nakakakuha ng attention ng kahit sino. Hindi sa ipagmamalaki pero malalaki ang hinaharap niya, mábilóg ang pang-upo at hita niya. She has a perfect curve and pretty face though. Kaya lahat ng makakakita sa kaniya ay maglala áway sa isang sulyap lang. "Crayne!" She heard a loud voice from somewhere in the bár. It was her friend slash cousin's voice. Yeona Calliope, who was just walking towards her direction. Kasunod nito ang tatlo pa nilang kaibigan na tinalbugan ang mga lalaking halos lumuwa ang mga matang nakatingin sa kanila. Napapailing na lang siya bago inubos ang hawak na shot glass at humarap sa mga ito. "Hey! Why are you late?" Nakataas-kilay na tanong niya sa mga ito. "Psh! We're not late. Sadyang excited ka lang sa night party kaya nauna ka," sagot ni Ellara. Napairap siya sa sinabi ng kaibigan bago nag-order ng maiinom nila. Agad silang binigyan ng bartender na kilala lang din naman nila. Well, suki na sila sa bar na iyon dahil pinsan ng kaibigan nilang si Lareina ang may-ari ng bar. Doon sila lagi umiinom kapag free time nilang magkakaibigan. "By the way, free ba kayo next week?" biglang tanong pa ni Lana. Napatingin silang lahat dito nang may nagtatanong na tingin bago nagsalita si Yeona. "Why?" Balik tanong pa nito. "Well, Jessie and I were planning to go to Vigan next week. Her brother wants her to attend his victory párty there," sagot ng kaibigan. Napaisip naman si Crayne habang sumisimsim ng lady's drink nito. Well, hindi naman siya busy next week dahil wala siyang trabaho. Isa pa, hindi pa nila nakilala ang kapatid ni Jessie dahil lagi itong nasa Vigan. Ang alam lang nila ay isang cunning agriculturist business man ito. "Count me in," sagot ni Lareina. "I don't have work next week so I'll come." Nakangiting sagot naman ni Ellara. "Me, too." Yeona. Napatango-tango naman si Lana sabay lingon sa kaniya na tahimik habang nag-iisip. Naalala niya ang nangyare noong gabing huli nilang punta sa bar na iyon. "How about you, Crayne?" baling ng kaibigan sa kaniya. Inubos muna ni Crayne ang laman ng shot glass nito bago lumingon sa kanila at nagsalita. "I'm in," she answered. “Yon oh!” Napapalakpak si Lana bago nilagok ang laman ng baso nito. Ganun din ang dalawa na ngayon ay nakatingin na sa dance floor. Napuno nang malakas na tugtog ang buong bár habang naghihíyáwan at nagsasáyáwan sa gitna ang mga naroon. "Sayaw tayo," biglang yaya ni Ellara. "Let's go!" Masayang sagot naman ni Yeona sabay tayo. Tumayo na rin si Lareina at Lana para makisabay sumayaw nang mapatingin ang mga ito kay Crayne na mukhang walang balak umalis sa kinauupuan niya. "Hey! Hindi ka ba sasama sa 'ming sumayaw?" tanong ni Lareina. "Nope." Iling niya habang nakatingin sa kung saan. Wala siya sa mood para sumayaw ngayon. Though, hindi rin siya iinom ng marami kasi iba siya kapag nalasing. Kaya iniiwasan niyang malasing kapag pupunta ng mga bar or club. Natátakot rin siyang baka maulit ang nangayari the last time they came there. She lost her vírgíníty that night.“Hanyo!” Tila na blanko ang utak ni Yohan nang walang pagdadalawang-isip na palipad na tumakbo siya mahabol lang ang bata. Pakiramdam siya ay may spring ang kaniyang mga paa sa bilis niya. Hindi man lang naisip ang kaniyang kaligtasan masagip lang ang bata at hindi masagasaan.“Daddy!” Bago pa man makalapit ang malaking truck ay nahila na niya papunta sa gilid ang bata. Ang kaso napalakas ang puwersa at nabitawan niya ang bata pagdating sa gilid at siya naman ang tumalsik. “Hanyo! Yohan!” rinig niyang sigaw ni Crayne, bakas ang pag-aalala at kaba sa tinig nito.Napapikit si Yohan nang tumama ang ulo niya sa matigas na bagay. Nakaramdam siya ng pagkahilo at pagdilim ng paningin niya.Naramdaman niya ang mainit na likido sa kaniyang ulo. Nanlalabo man nah paningin, pilit niya iyong nilalabanan upang maaninag si Hanyo na nakatayo, nakatingin sa kaniya at nakatulala.Ngumiti siya at sumenyas na okay lang siya. Hanggang sa unti-unting hindi na niya makita ang bata.“Daddy Yohan!” Iyon
“Greg, pwede mo ba akong tulungan? Gusto kong alamin mo kung anong nangyari kay Crayne sa loob ng limang taong nakalipas. Higit sa lahat, gusto kong alamin mo kung hindi ko ba anak si Hanyo.” Hindi mapakali si Yohan habang nasa comfort room ng mga lalaki. Kakatapos lang nila kumain at nagpaalam siyang magba-banyo.“What? Hanyo? Sino si Hanyo?” nagtatakang tanong ng kausap niya sa kabilamg linya.“Crayne’s son,” maikling sagot niya sa kaibigan.Hindi kasi siya matahimik. Hindi siya bulag o tánga upang hindi makita na magkahawig sila ng bata. Mula pa kanina sa airport ay napapansin niya na iyon.At mas lalong lumakas ang hinala niya nang malamang pareho sila ng paboritong pagkain ng bata.“Anak ni Crayne? Ibigsabihin may anak siya?!” gulat na bulalas ng kaibigan sa kabilang linya.“Mmm! Kaya kailangan kong alamin mo ang naging buhay ni Crayne five years ago. At… at kung hindi o anak ko ba si Hanyo,” “Wait, wait! Bakit ako kung puwede namang ikaw ang umalam?” natatawang and ng kaibigan
“Mr., can I call you daddy?” nakangiting tanong ng bata nang maiwan silang dalawa sa table.Si Crayne at Chrys ay nasa counter, ang dalawa ang nag-order ng makakain nila. Naputol ang pagsunod niya ng tingin sa dalawa at hinatap ang bata.“Didn't you have a daddy?” Yohan asked the little innócent kid.“Yeah, I do…but isn't it great to have a lot of dad?” nakangusong tanong ni Hanyo.“It is…but, you cannot just simply calls someone as your daddy.” Inayos niya ang ilang hibla ng buhok sa mukha ng bata.Medyo mahaba kadi ang malambot at itim nitong buhok. Bagay na bagay sa chubby at inosenteng mukha ng bata. Ang makapal na kilay, mahabang pilik mata, at matangos na ilong ay talagang masasabi mong gwapong lalaki ito kapag naging binata.“Why can't I?” bahagyang magkasalubong ang kilay na tanong ni Hanyo.“Because they're not your real daddy. So, you cannot call them your daddy.” Kamot-batok na paliwanag niya sa bata.Tinitigan siya ni Hanyo na para bang may gusto itong sabihin. Habang tini
“Mr., don't you wanna eat with us? Please…eat with us. Besides Mommy and Daddy, you're the first Filipino man that I met and talked to. I think you're not a bad guy…so can you come with us to eat?” Hindi alam ni Yohan kung ano ang isasagot niya sa bata. Sa totoo lang, magaan ang loob niya rito kahit na alam niyang dapat masama ang loob niya dahil hindi pa tuluyang hiwalay sila ni Crayne pero may anak na ito sa iba.Kabaliktaran ang nararamdaman niya. Parang natutuwa siya na makita ang bata. Higit sa lahat, kahit hindi pa siya nito kilala, iniimbita pa siya nitong sumama para kumain.Pero ganun pa man, naroon pa rin ang sakit sa dibdib niya. Kinalimutan na siya ni Crayne. Isa na siyang unimportant person sa paningin ng asawa.Sa sagot na sana siya sa bata nang biglang lumapit si Crayne at hinila palayo sa kaniya ang bata.“Hanyo, didn't I tell you not to casually invite a stranger?” pangaral ni Crayne sa bata.There…Mas lalong hindi makagalaw sa kinatatayuan si Yohan sa sinabi ni Cra
“Crayne…” Napayuko si Yohan nang banggitin niya ang pangalan na iyon. Mas lalong bumigat ang kaniyang nararamdaman sa isiping wala na siyang pag-asa gayung kitang-kita niya kung gaano sila kasaya. Naglaho lahat ng plano niya. “Yes? Did you call me, Mr.?” parang binuhusan ng malamig na tubig ang katawan ni Yohan nang marinig ang boses ni Crayne.Hindi niya inaasahang marinig siya nito.Sunod-sunod na napalunok siya nang dahan-dahang mag-angat ng tingin. Nagtagpo ang kanilang mga mata gayung nasa tuktok na ng upo ni Cryane ang suot nitong sunglasses kanina.Kitang-kita niya na nang maayos ang mukha nito. Hindi man lang nakitaan nang kahit anong reaksyon ang huli.Nakatingin lang sa kaniya na para bang ngayon lang siya nito nakita. Sa isiping iyon, mas lalong nakaramdam ng pighati si Yohan.It hurts.“Ako ba ang tinatawag mo?” kaswal na tanong nito sa kaniya.Napalunok siya, umiwas ng tingin bago tumango rito.“I…” tila nawalan ng sasabihin si Yohan.Tiningnan lang siya ni Crayne. Iyo
“Mom, dad is here!” Hindi nakagalaw si Yohan sa kaniyang kinatatayuan nang makita ang batang masayang tumakbo papunta sa gawi niya. Sa tantya niya ay nasa apat o limang taon ang bata. Para siyang natuod sa kaniyang kinatatayuan. Hindi niya alam kung siya ba ang tinawag siya nitong daddy gayung sa gawi niya ito patungo. Gulat man ay hintay niya itong makalapit.Habang ang babaeng naka-sunglasses, kaligay ang mahaba buhok, naka-korean boots, at korean coat, habang hila hila ang maleta ay nakatutok sa bata ang tingin.Parang hindi siya nito nakita o napansin man lang. She looks stunning and hot. She changed a lot.Pero kahit malaki ang ipinagbago nito, nakilala pa rin siya ni Yohan lalo na nang maramdaman ang mabilis na tibok ng puso niya.“Daddy!” Nakuha ng bata ang kaniyang atensyon. Naalala niya bigla ang sinabi ni Greg noon. About the pregnant thing. Hindi niya alam kung bakit pero parang nakaramdam siya ng tuwa na makita ang bata.Akmang luluhod na sana siya upang salubungin ang







