LOGINAfter what happened, she woke up in the morning with a handsome and hótty man beside her who was sleeping while both had no clóthes. Sa sobrang hiya at takot ay mabilis siyang umalis at iniwan ang natutulog na binata. Hindi rin niya inalam ang pangalan ng lalaki at basta na lang siyang tumakbo paalis ng silid at umuwi sa condo niya.
Kinukulit pa siya ng mga kaibigan niya kung bakit bigla raw itong nawala ng gabing iyon. Hindi niya sinabi sa mga ito ang nangyari sa sobrang hiya. She lost her vírgíníty for pete's saké! To think that she's a wícked lawyer. Tapos malalaman ng mga kaibigan na nawala ang pagkabirhén dahil sa one night stand. She definitely won't tell them. "Wow! It was new of you! Ikaw pa lagi ang umaaya sa amin last time, but now?" Napapailing na bulalas ni Lana. Inirapan niya ang kaibigan. "Tsk! Just go. I'm not on the mood to dance right now..." malumay na sagot niya sabay baba ng shot glass. Tumingin sa kilala nilang bartender na nag-eenjoy sa pagmi-mix ng mga alak. Narinig pa niya ang pag-ingos ng mga kaibigan niya. "Why? Iniisip mo pa rin ba ang parents mo?" tanong ni Ellara. Napabuntong-hininga si Crayne at tumango. Isa rin iyon sa iniisip niya bukod sa kahihiyang nangyare ng gabing iyon. Alam ng mga ito na kinukulit siya ng parents niyang mag-asawa. Dahil kung hindi, ang parents niya mismo ang hahanap ng mapapangasawa para sa kaniya. Pero wala pa siyang balak matali. She wanted to enjoy her freedom while she's still young. "Oh-no! Iyan din ang iniiwasan kong gagawin ng parents ko." Nakangiwing bulalas pa ni Lareina. "Psh! Ang sabihin mo, umaandar na naman ang pagiging man-hátér mo." Nang-aasar na angil ni Ellara. "I'm not!" Tanggi ng kaibigan pero tinawanan lang nila. "Yes, you are." Giit ni Ellara, inirapan pa ang kaibigan. Inirapan lang din naman siya ni Lareina at nauna itong lumapit sa gitna para sumayaw. Napapailing na lang sila. Sa kanilang lahat na magkakaibigan, si Lareina ang man-hátér. Nagkibit-balikat na lang si Crayne sa mga ito. Except of Lareina, lahat sila ay wala pang mga boyfriend na nagtatagal sa kanila. Two weeks lang ata ang pinakamatagal na magkaroon sila ng boyfriend. Well, hindi rin naman nila kasalanan 'yon. Alam nila ang likaw ng bituka ng mga lalaki. Those man just want to have séx with them. Kaya at the end, agad nilang hinihiwalayan ang mga ito kapag namimilit makipag-séx sa kanila. Pinakaayaw nila sa lalaki ay iyong katawan at séx lang ang habol sa kanila. They are pláygirl, yes. They won't deny it. Pero hindi sila iyong tipo ng babae na ibibigay ang vírgíníty sa kung sinong lalaki. They only do boyfriends and girlfriends besides. Kissing and touching except doing the deeds. Pero kapag alam nilang mas masahol pa ang mga lalaking nakarelasyon nila, hinihiwalayan nila agad. That's two weeks makes sense. "Huwag mo munang isipin 'yon, Crayne. We're here to enjoy, darling," nakangising sabi ni Ellara. Si Ellara ang pinakamalóko sa kanilang lahat. "Tito and Tita wants you to get married it's because they want you to have a serious relationship." Sabat ni Yeona. "I told you, tigilan mo na kasi ang pagiging pláygirl." Napapailing na dagdag pa ng pinsan. Napairap sa hangin siya dahil sa sinabi ng pinsan. Si Yeona ang pinakamabait sa kanila at lagi siya–sila nitong pinagsasabihin. Kumbaga, ito ang mama-mama ng grupo. Daig pa kasing mga nanay nila kung talakan sila ng pinsan. "I just want to enjoy my life while I'm still young, couz!" nakangiwing sagot niya. Akmang magsasalita pa sana ang pinsan nito nang pigilan ito ng mga kaibigan at hinila papunta sa dance floor. Nagpupumiglas pa ito dahilan para muntikan na silang madapa na ikinatawa ni Crayne. Kahit kailan ang mga kaibigan niya. Hinayaan na lang niya ang mga ito at muling nag-order ng lady's drink. She was about to take a sip on her shot glass when someone interrúpt her. Her face went dárk. Ngunit napadako ang kaniyang mga mata sa VIP room ng bár. She saw a familiar man’s figure standing at the railing, síppíng on his shót glass. Their eyes suddenly met which made her heart beat so fast. He's familiar to her. Parang…parang yung lalaking naka-one níght stánd niya ng gabing iyon. Ang mas swerteng lalaki na nakakuha ng ganitang vírginíty.“Hanyo!” Tila na blanko ang utak ni Yohan nang walang pagdadalawang-isip na palipad na tumakbo siya mahabol lang ang bata. Pakiramdam siya ay may spring ang kaniyang mga paa sa bilis niya. Hindi man lang naisip ang kaniyang kaligtasan masagip lang ang bata at hindi masagasaan.“Daddy!” Bago pa man makalapit ang malaking truck ay nahila na niya papunta sa gilid ang bata. Ang kaso napalakas ang puwersa at nabitawan niya ang bata pagdating sa gilid at siya naman ang tumalsik. “Hanyo! Yohan!” rinig niyang sigaw ni Crayne, bakas ang pag-aalala at kaba sa tinig nito.Napapikit si Yohan nang tumama ang ulo niya sa matigas na bagay. Nakaramdam siya ng pagkahilo at pagdilim ng paningin niya.Naramdaman niya ang mainit na likido sa kaniyang ulo. Nanlalabo man nah paningin, pilit niya iyong nilalabanan upang maaninag si Hanyo na nakatayo, nakatingin sa kaniya at nakatulala.Ngumiti siya at sumenyas na okay lang siya. Hanggang sa unti-unting hindi na niya makita ang bata.“Daddy Yohan!” Iyon
“Greg, pwede mo ba akong tulungan? Gusto kong alamin mo kung anong nangyari kay Crayne sa loob ng limang taong nakalipas. Higit sa lahat, gusto kong alamin mo kung hindi ko ba anak si Hanyo.” Hindi mapakali si Yohan habang nasa comfort room ng mga lalaki. Kakatapos lang nila kumain at nagpaalam siyang magba-banyo.“What? Hanyo? Sino si Hanyo?” nagtatakang tanong ng kausap niya sa kabilamg linya.“Crayne’s son,” maikling sagot niya sa kaibigan.Hindi kasi siya matahimik. Hindi siya bulag o tánga upang hindi makita na magkahawig sila ng bata. Mula pa kanina sa airport ay napapansin niya na iyon.At mas lalong lumakas ang hinala niya nang malamang pareho sila ng paboritong pagkain ng bata.“Anak ni Crayne? Ibigsabihin may anak siya?!” gulat na bulalas ng kaibigan sa kabilang linya.“Mmm! Kaya kailangan kong alamin mo ang naging buhay ni Crayne five years ago. At… at kung hindi o anak ko ba si Hanyo,” “Wait, wait! Bakit ako kung puwede namang ikaw ang umalam?” natatawang and ng kaibigan
“Mr., can I call you daddy?” nakangiting tanong ng bata nang maiwan silang dalawa sa table.Si Crayne at Chrys ay nasa counter, ang dalawa ang nag-order ng makakain nila. Naputol ang pagsunod niya ng tingin sa dalawa at hinatap ang bata.“Didn't you have a daddy?” Yohan asked the little innócent kid.“Yeah, I do…but isn't it great to have a lot of dad?” nakangusong tanong ni Hanyo.“It is…but, you cannot just simply calls someone as your daddy.” Inayos niya ang ilang hibla ng buhok sa mukha ng bata.Medyo mahaba kadi ang malambot at itim nitong buhok. Bagay na bagay sa chubby at inosenteng mukha ng bata. Ang makapal na kilay, mahabang pilik mata, at matangos na ilong ay talagang masasabi mong gwapong lalaki ito kapag naging binata.“Why can't I?” bahagyang magkasalubong ang kilay na tanong ni Hanyo.“Because they're not your real daddy. So, you cannot call them your daddy.” Kamot-batok na paliwanag niya sa bata.Tinitigan siya ni Hanyo na para bang may gusto itong sabihin. Habang tini
“Mr., don't you wanna eat with us? Please…eat with us. Besides Mommy and Daddy, you're the first Filipino man that I met and talked to. I think you're not a bad guy…so can you come with us to eat?” Hindi alam ni Yohan kung ano ang isasagot niya sa bata. Sa totoo lang, magaan ang loob niya rito kahit na alam niyang dapat masama ang loob niya dahil hindi pa tuluyang hiwalay sila ni Crayne pero may anak na ito sa iba.Kabaliktaran ang nararamdaman niya. Parang natutuwa siya na makita ang bata. Higit sa lahat, kahit hindi pa siya nito kilala, iniimbita pa siya nitong sumama para kumain.Pero ganun pa man, naroon pa rin ang sakit sa dibdib niya. Kinalimutan na siya ni Crayne. Isa na siyang unimportant person sa paningin ng asawa.Sa sagot na sana siya sa bata nang biglang lumapit si Crayne at hinila palayo sa kaniya ang bata.“Hanyo, didn't I tell you not to casually invite a stranger?” pangaral ni Crayne sa bata.There…Mas lalong hindi makagalaw sa kinatatayuan si Yohan sa sinabi ni Cra
“Crayne…” Napayuko si Yohan nang banggitin niya ang pangalan na iyon. Mas lalong bumigat ang kaniyang nararamdaman sa isiping wala na siyang pag-asa gayung kitang-kita niya kung gaano sila kasaya. Naglaho lahat ng plano niya. “Yes? Did you call me, Mr.?” parang binuhusan ng malamig na tubig ang katawan ni Yohan nang marinig ang boses ni Crayne.Hindi niya inaasahang marinig siya nito.Sunod-sunod na napalunok siya nang dahan-dahang mag-angat ng tingin. Nagtagpo ang kanilang mga mata gayung nasa tuktok na ng upo ni Cryane ang suot nitong sunglasses kanina.Kitang-kita niya na nang maayos ang mukha nito. Hindi man lang nakitaan nang kahit anong reaksyon ang huli.Nakatingin lang sa kaniya na para bang ngayon lang siya nito nakita. Sa isiping iyon, mas lalong nakaramdam ng pighati si Yohan.It hurts.“Ako ba ang tinatawag mo?” kaswal na tanong nito sa kaniya.Napalunok siya, umiwas ng tingin bago tumango rito.“I…” tila nawalan ng sasabihin si Yohan.Tiningnan lang siya ni Crayne. Iyo
“Mom, dad is here!” Hindi nakagalaw si Yohan sa kaniyang kinatatayuan nang makita ang batang masayang tumakbo papunta sa gawi niya. Sa tantya niya ay nasa apat o limang taon ang bata. Para siyang natuod sa kaniyang kinatatayuan. Hindi niya alam kung siya ba ang tinawag siya nitong daddy gayung sa gawi niya ito patungo. Gulat man ay hintay niya itong makalapit.Habang ang babaeng naka-sunglasses, kaligay ang mahaba buhok, naka-korean boots, at korean coat, habang hila hila ang maleta ay nakatutok sa bata ang tingin.Parang hindi siya nito nakita o napansin man lang. She looks stunning and hot. She changed a lot.Pero kahit malaki ang ipinagbago nito, nakilala pa rin siya ni Yohan lalo na nang maramdaman ang mabilis na tibok ng puso niya.“Daddy!” Nakuha ng bata ang kaniyang atensyon. Naalala niya bigla ang sinabi ni Greg noon. About the pregnant thing. Hindi niya alam kung bakit pero parang nakaramdam siya ng tuwa na makita ang bata.Akmang luluhod na sana siya upang salubungin ang







