MasukRYKER AND LOVERIA "SIMULA ngayong araw, ako na ang maghahatid at sundo sa iyo sa School." wika ni Ryker kay Loveria. Kasalukuyan nilang tinatahak ang way patungo sa School ni Loveria. Noong una, tahimik ang biyahe nila pero sa kalagitnaan ng biyahe nang bigla na lang nagsalita si Ryker. At si Lo
AUTUMN POV So, ano ang ginagawa mo dito sa kwarto ni Loveria?' tanong ko kay Ryker. Nakita ko ang matinding pag-aalangan sa mga mata niya bago sumagot "Wala....kinausap ko lang naman siya. Nilinaw ko sa kanya na hindi ko na siya uutusan at bahagi na siya ng pamilya natin kaya kung may kailangan
AUTUMN POV "BAGAY sa iyo bilhin na natin.'" wika ko kay Loveria. Sa dami ng mga nabili kong mga gamit para sa amin ni Mommy pero itong si Loveria, tahimik lang. Ni hindi ko man lang nakitaan na interesado siya sa pagsa-shopping. "Huh, ahmm, hindi ko naman kailangan, Ate." sagot niya pa nga sa ak
AUTUMN POV SA WAKAS, nakaalis din kami ng maayos sa bahay nila Santi. Pero, habang nandito kami sa loob ng sasakyan ni Mommy at abala ako sa manibela, kapansin-pansin ang pananahimik niya Ilang beses ko na din naririnig si Mommy na napabuntong hininga. At kabisado ko na siya. Alam kong nagpipigi
AUTUMN POV "MUCH BETTER!" mahina kong bulong sa aking sarili. Huminga ako ng malalim at tumitig sa magandang mga bulaklak na nasa harapan ko. Nandito na ako sa garden nila Tita Clarita at masasabi ko medyo umuki-okay na ako. Nabawasan ang bored na nararamdaman ko lalo na nang makita ko kung gaan
AUTUMN POV "BUTTER, naku, pasensya na kung na- isturbo kita." ngiting ngiti na wika ni Tita Clarita kay Mommy. At nang mapatingin siya sa akin, nakita ko din kung paano siya nagulat "Yes...of course, ikaw pa ba naman. Hindi kitang kayang tiisin. Siya nga pala, Clarita, my only daughter, Autumn..
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Nasaan ka?" kakatapos lang ng maraming beses na mainit na sandali na namagitan sa aming dalawa ni Luigi at heto ako ngayun. Kausap si Mommy sa aking cellphone at tinatanong na nito kung nasaan na ako. Napatitig ako sa salaming bintana ng silid. Umaga na...mataa
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Nasaan ka? Brittany, ano ang usapan natin kanina? Ano ang pangako mo kanina? Hindi ba't nangako ka kanina sa akin na uuwi ka? Brittany, anong oras na? Nandito na ang Daddy mo at kanina ka pa hinahanap." sunod-sunod na tanong ni Mommy sa akin pagkasagot ko pa lang
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Ayaw ko silang harapin." seryosong bigkas ko sa kapatid kong si Baylord. Hanga't maaari, ayaw ko na sanang makita si Luigi. Mas lalo lang kasi akong nasasaktan sa tuwing nakikita ito eh. Gusto ko nang umpisahan ang mag moved-on para matapos na din kaagad ang
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Iha...alam kong nagkamali ang anak ko pero ikaw ang mahal niya. Iha, kasal na kayong dalawa, legal na mag-asawa. HIndi naman pwedeng sa tuwing mag-aaway kayo, iisipin mo na hiwalayan siya kaagad. Ang isang mabuting asawa ay mahaba ang pasensya at marunong uminten






