เข้าสู่ระบบ“I know you’re not.” Seryosong sabi nito.Tiningnan ko ito. Naka krus sa dibdib nito ang mga braso nito habang tuwid na nakaupo sa tabi ko. Tinitigan ako nito sa aking mga mata kaya wala sa sariling napaluha ako ng di ko namamalayan.“S-Sorry...” Sagot ko dito sabay punas ng luha na nasa pisngi ko.“You know what? Sometimes crying makes you feel better, it is a natural way for your body ti release stress.” Pag eeksplika ito na ikinatawa ko.“Why are you smiling?” Nagtatakang sabi nito na lumabas ang linya sa noo nito.“Ikaw kasi...” Nakangiti pa din na sagot ko dito.“What? Anong ako? Do you need help? I mean, I’m a cardiologist not a psychiatrist.” Napapailing na sabi nito ngunit nakangiti pa din na alam mong nag bibiro ito.“Hahaha!” Napalakas na tawa ko sabay hampas sa balikat nito.“Ouch! See? You need help nagiging mapanakit ka na. I have a friend he’s a Psychiatrist. Ire-refer kita.” Hinawakan pa nito ang braso nito na akala mo ay nasaktan talaga. Tawanan kami ng tawanan dahil
“Alam ni Kiara?” Tanong ko dito na para ba akong binundol sa puso ng labis na pag aalala hindi para sa nanay ng dalaga ngunit para sa dalaga mismo.“Yes! And she’s really very attentive to her Mom kahit pa na wala kang ginawa kung hindi ang pahirapan sya. I’ll go to the lobby now, make sure I have a good room for tonight!” Ngisi nito sa akin at saka nag lakad na patungo sa pinto.“Where the f*ck are you going?” Tanong ko dito ng malapit na ito sa pinto.“I’ll snatch your secretary away from your business partner! Adios!” Sabay kumpas nito ng kamay sa akin bago nito inilapat pasara ang pinto.Napapailing na natutuwa ako sa gagawin ng kaibigan ko. May kwenta pa din pala ang pag punta nito ngayon. Hindi lang para asarin ako. Napangisi ako sa aking naisip at saka pumunta na sa aking kama at mamayang gabi pa naman gaganapin ang selebrasyon. Dahil sa sobrang pagod ng ilang araw namin na pag aayos ay mabilis na naka idlip ako.Kiara’s POV:Nakarating na din sila Adryan at kasalukuyang hinat
(WAKAS NG Pagbabalik tanaw)SA KASALUKUYAN...Nagising ako sa malalim na pag iisip dahil sa tatlong katok na nag mula sa pintuan ng aking silid.Naisip ko na malamang si ‘Kiara’ ito. Dahil saktong tatlong katok lamang ang ginawa ng taong nang gambala sa akin sa labas.Mabilis na bumangon ako at halos liparin ang pintuan sa pag aalalang baka bigla itong umalis at akalain na wala ako dito sa silid.“What the f*ck are you doing here?!” Tanong ko sa taong bumungad sa akin pag bukas ko ng pinto.“Bro! Aren’t you happy I’m here? Parang iba ang ine-expect mo na sasalubong sayo sa pinto ah?” Pang huhuli nito sa akin.“How did you know I'm in my room, and that this is my room Kent Marcus?” Dare daretsong tanong ko dito.“As if naman na hindi ako kilala ng tauhan mo ‘Boss L’ para hindi ko malaman kung saan ka matutunton.” Malokong nakangiting sagot nito sa akin.“What do you need?” Iritang tanong ko sa kaibigan ko.“I need to ruin your mood! Let me in first! Talagang dito tayo sa labas mag uusa
Kumuha ako ng tissue na nasa lamesa at saka inabot sa dalaga.“I’m sorry.” Tanging nasabi ko dito na para bang biglang may malaking responsibilidad na nakaatang sa aking mga balikat.“Sweetie... T-Tayo na lang please? Tayo na lang ulit...” Sabi nito na may pag singhot singhot pa dahil sa sobrang pag iyak.“W-What?” Tila hindi makahuma kong tanong dito.“G-Give us a chance... Love me again... A-Ako na lang ulit... I’ll do everything... Kaya kong ibigay ng buong buo ang sarili ko sayo... A-Ako pa din naman ang ‘Pumpkin’ mo... Ako pa din ito...” Pag mamakaawa nito habang tuloy tuloy ang pag daloy ng luha nito sa kanyang mga pisngi at ipinatong nito ang kanyang mga kamay sa kaliwang kamay ko na nakapatong sa lamesa.Hindi ako makasagot... Hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong gawin at kung dapat ba na bigyan ko pa ng isa pang pagkakataon ang aming relasyon.“S-Si Mommy, mahina na ‘Sweetie’. Pinag darasal nya na sana pag uwi ko ay okay na tayo... Gusto nyang makitang magkasama tayong mu
Pumunta na ako sa sasakyan ko pag bukas ng elevator at saka nag maneho patungo kung nasaan ngayon ang dati kong nobya.MAG a alas nuwebe na ng gabi ng marating ko ang Jayra’s Coffee Shop.Inaasahan kong wala na ang babae dahil sa pagkaka alala ko noon, ma-late lamang ako ng dalawang minuto sa date namin ay agad na akong iniiwan nito.Pag pasok ko ng coffee shop ay agad na inilibot ko ang aking mga mata. Nakita ko si ‘Shane’ na kumakaway sa akin kaya naglakad ako papunta sa pwesto kung nasaan ito.“H-Hi! Tired?” Tanong nito sa akin pag kaupo ko. Nag kibit balikat lamang ako bilang sagot sa tanong nito.“Here’s your favorite c-coffee...” Anya pa nito sabay usog sa gawi ko ang black coffee na may gatas. “I don’t drink coffee with milk.” Sabi ko sabay tinitigan ito sa mga mata nito.Nakita ko ang lungkot na bumalot sa mukha nito lalo na sa mata nitong parang gustong umiyak.“S-Sorry... F-Favorite mo yan kasi diba d-dati?” Sagot nito sa malungkot na tono.“Well, not anymore. People chang
Hindi ako sumagot. Nag iisip ako kung ano ba ang dapat gawin. Kung papayag ba ako o hindi.“L-Lee... P-Promise, hindi na kita guguluhin pa kapag nakipag kita ka na sa akin.” Dugtong pa nito.“Alright. 8 in the evening tomorrow at Jayra’s coffee shop in Alabang.” Matabang na pagpayag na sagot ko dito.“T-Thank you S-Sweet...” Hindi ko na pinatapos pa ang sasabihin nito dahil agad na ibinaba ko na ang tawag.“Sh*t!” Hindi ko napigilan na mura at pabagsak na isinandal ang likod ko sa aking swivel chair at saka hinayaan ang sariling malugmok doon.Walang ganang tumayo na ako sa aking trono at dere deretso na akong naglakad palabas ng opisina. Hindi ko pinansin ang sekretarya ko, walang lingon at paalam na nilagpasan ko lamang ito at saka sumakay ng elevator.Ilang araw nang malamig ang pakikitungo ko sa dalaga. Hindi ko maintindihan ang aking sarili, para bang litong lito ako sa sitwasyon na mayroon ako ngayon. Nag desisyon akong dumaretso sa bar na paborito namin ni Kent ngunit hindi ko
“Ah eh, n-nagulat lang po ako Sir. Pasensya na po.” Hingi ko ng paumanhin dito.“Unless you allow me to you know... Do it, I’ll be willing to...” Nakangiting baling ulit nito sa akin sabay kindat at saka pina andar na ang sasakyan.Para akong hihimatayin ngayon sa sobrang kaba at pagkapa hiya sa na
Hindi ko malaman kung ano ang isasagot ko kay Sir Michael. Nahihiya ako dahil para akong nasa hot seat ngayon na inaabangan ang isasagot ko sa tanong nito.“Good morning! How’s everyone? I’m sorry for being late, na flat ang gulong ng kotseng gamit ko... So, let’s start?”. Bati ng matandang Garuche
Kiara’s POV:‘Hay salamat!’ Bulong ko sa sarili ko nang makarating na kami floor ng aming opisina, ramdam ko ang pagod sa golf course kanina dahil na din siguro sa init ng lugar o baka dahil sa kakulitan ni Sir Michael kanina at kagaspangan ng ugali na ipinakita ng mabait kong Boss na nireregla- NA
8:00 PMTulalang tinitingnan ko ang repleksyon ko sa salamin habang hinihintay ang pag dating nila adryan. “Hmm, okay na siguro to.” Sabi ko sa sarili ko, naka polo shirt ako na hangang siko ang sleeves at naka pantalon na itim habang ang sapatos naman ay kulay itim na heels na ipinapamasok ko.Na







