Kabanata 3

Hindi niya sinagot ang tanong ko bagkus tumalikod siya at diretsong naglakad pauwi, dala-dala ang bayong.

Pagdating sa bahay, dire-diretso siyang umakyat sa taas, sa attic kung saan siya naka-kwarto.

Napakagat labi ako. Sa unang pagkakataon, nakaramdam ako ng panlalamig at hindi ko alam bakit parang nasasaktan ako. Ang bigat sa dibdib.

Lumipas ang mga araw, napansin kong iniiwasan niya ako. Wala imik. Kumakain kami nang magkakasama pero walang pansinan, hindi katulad ng dati. Kapag lumalabas ako, sumusunod naman siya, nakabantay, pero malamig pa rin.

At sa bawat gabi, habang nakahiga ako, hindi ko maiwasang umiyak. Hindi ko alam kung bakit ang bigat-bigat sa dibdib. Nasanay ako na lagi siyang nasa tabi ko, kahit strikto, kahit nakakasakal minsan. Ngayon na nanlalamig siya sa akin, pakiramdam ko nawawasak ako.

Isang gabi habang kumakain kami, bigla siyang nagsalita.

“I need to go back to the city,” malamig niyang anunsyo. “May trabaho akong naiwan. Hindi ko na pwedeng ipagpaliban pa.”

Natigilan ako, halos mabitawan ang kutsarang hawak ko. Nanlamig ako. Hindi na makahinga ng maayos.

“H-Ha? Ninong… kailan?”

“Soon. Maybe in a week,” sagot niya, hindi man lang tumingin sa akin.

Hindi ko na natapos ang kinakain ko. Pagkaakyat ko sa kuwarto, doon bumuhos lahat ng luha ko. Ang sakit! Iiwan na pala niya kami!

Gabi-gabi, lagi akong nagkukulong sa kwarto ko, nakatalukbong ng kumot, umiiyak nang tahimik para walang makarinig. Pero alam kong naririnig niya. Ramdam ko.

At hindi ako nagkamali.

Madalas sa madaling-araw, naririnig kong humihinto ang mga yabag sa labas ng pinto ng kwarto ko. Hanggang sa isang gabi, marahan niya iyon binuksan. Napaupo ako dahil sa gulat.

Si ninong. Tahimik siyang pumasok, hawak ang hawakan ng pinto, at dahan-dahang isinara iyon.

“Bakit gising ka pa?” mahina niyang tanong.

Naamoy ko kaagad ang pabango niya nang papalapit na siya sa akin.

Agad kong pinunasan ang mga luha ko. “W-Wala… hindi ako makatulog.”

Umupo siya sa lapag saka niya ako iginaya pahiga. Hindi siya nagsalita. Inabot lang niya ang pisngi ko, hinaplos iyon ng marahan, at doon na bumagsak ulit ang luha ko.

“Don’t cry,” bulong niya. “I hate seeing you like this.”

“Ninong… a-ayoko pong umalis ka,” nanginginig ang boses kong sabi.

Huminga siya nang malalim, tila nagpipigil. “Bea… I need to go. But it doesn’t mean I’ll leave you. Babalik din ako kapag okay na ang lahat.”

Umiling ako. “Hindi ko kaya…”

At bago ko pa matapos ang sasabihin, naramdaman ko na lang ang labi niya sa noo ko, isang halik na puno ng hindi maipaliwanag na emosyon. Bumaba 'yon sa pisngi ko, at bago ko namalayan, lumapat na ang labi niya sa akin.

Nanigas ako saglit, bahagyang nagulat. Nang maramdaman kong lalayo siya, kusang kumilos ang katawan ko. Nagtagpo ulit ang labi namin, mas matagal, mas malalim.

Napapikit ako nang dumiin ang pagkakasapo niya sa pisngi ko habang nagpapalitan kami ng malalim na halik.

Sa gitna ng katahimikan, panandalian kong nakalimutan lahat ng sakit na nararamdaman ko. At sa unang pagkakataon, hindi ko na alam kung alin ang tama o mali, ang alam ko lang, pareho namin ginusto 'to.

"Ninong," mahinang tawag ko, namumungay ang mga mata hanggang sa halikan niya ulit ako.

Naging mapusok ang halikan namin at naramdaman ang pag-ibabaw nito sa akin habang sapo-sapo pa rin ang magkabila kong pisngi, pinapalalim lalo ang halikan hanggang sa itaas niya ang damit ko.

Humantad sa kanya ang malulusog kong hinaharap saka niya hinaplos, dinakma, at nilamas.

Muli niya akong siniil ng halik, mas malalim, puno ng pananabik habang walang tigil ang pagmasahe sa dibdib ko. Ramdam ko ang pagpiga niya roon na parang sabik na sabik na matikman.

Napaung0l ako nang marahan niyang kagatin ang ibabang labi ko, saka niya pinakawalan para tuluyang isubsob ang mukha sa dibdib ko.

“I can't stop, Bea…” paos niyang bulong, bago niya tuluyang isinub0 ang ut0ng ko.

Napakapit ako sa buhok niya, napamaang ang bibig at napasinghap habang nilalaro ng dila niya ang tuktok ng dibdib ko.

Mainit. Mapangahas. Halos mawalan ako ng ulirat sa ginagawa niya.

Bumaba ang labi niya mula sa pagitan ng dibdib ko, hanggang sa puson. Naglakbay ang isang kamay niya, humahagod na sa hita ko, papalapit nang papalapit sa pagitan ng mga hita ko.

“Ninong… ahh…” hindi ko na napigilang umung0l nang maramdaman kong hinaplos niya ang ibabaw ng panty ko, hinagod nang marahan.

Napapapikit ako, kumakabog ang dibdib sa sarap, hindi na alam kung anong gagawin.

Pinaghiwalay niya ang mga hita ko at saka niya marahang hinila pababa ang manipis kong panty. Ramdam ko ang lamig ng hangin sa pagitan ng mga hita ko, bago dumampi ang mainit niyang labi roon.

“Namamasa ka na…” hingal niyang sabi, bago tuluyang hinalikan ang pagkababàe ko.

“Ohhh... ninong…” napaangat ang balakang ko sa tindi ng sarap nang maramdaman ko ang pagdila niya roon, paikot, paulit-ulit, habang pinapasok ang daliri niya sa lagusan ko.

Para akong tinutunaw sa bawat paggalaw niya, bawat hagod, bawat sipsîp. Napakapit ako sa unan, mariing pinipigilan ang mga halinghing na kusa nang lumalabas sa labi ko.

“Ninong, hindi ko na kaya…” halos maiyak na ungol ko habang nanginginig ang mga hita.

Umangat siya, dinilaan ang sariling labi na parang nilalasap pa ang lasa ko, saka muling kinulong ang labi ko sa isang mariin at malalim na halik.

“From this moment, I’ll make sure you’ll never forget this," paanas niya. "Akin ka lang, Bea. Akin lang. And I don't share what's mine."

Naramdaman ko ang pagtutok niya sa entrada ko at napaigik sa sakit nang ipasok niya ang kalahati.

"Ninong..."

Napasinghap ako, napakagat sa labi, at napatakip ng bibig nang bumaon sa loob ko ang pagkalalakî niya. Ramdam ko ang init, ang pagkapuno niya sa loob ko.

Masakit sa una pero agad ding napalitan ng sarap.

“Ahhh… ninong,” ungól ko.

Nagsimula siyang gumalaw, mabagal sa una, tila nag-iingat, hanggang sa bumilis nang bumilis, mas madiin, mas mapusok.

At ako, wala na akong ibang nagawa kundi sumabay, magpaubaya, at lunurin ang sarili sa sarap na ibinibigay niya.

“Ahh, ahh, ahh," sunod-sunod na ungól ko halos hindi mapigilan dahil sa sarap. "N-Ninong..." awang-awang ang bibig na halinghing ko.

Ramdam ko ang bawat pagbaon niya, paulit-ulit, parang gusto marka­han ang buong pagkatao ko.

Nakapulupot ang mga binti ko sa bewang niya, at bawat ulos niya ay tumatama sa pinaka­maselang parte sa loob ko.

“Bea…” paos niyang bulong habang hinahaplos ang pisngi ko, sabay duldol ng mas maririin pang ulos. “A-Ang sikip mo.”

“A-Ang sarap, ninong…” halos maiyak ako sa sensasyon, sa init na kumakawala sa akin. Para akong natutunaw.

Bumilis lalo ang paglabas-masok niya sa akin, hanggang sa halos mawalan ako ng hininga sa bawat pagbayó niya. Para akong mababaliw sa pinaghalong sakit at sarap, at sa bawat hampas ng katawan niya sa katawan ko, nararamdaman kong papalapit na ako sa sukdulan.

“Fvck, Bea…” Niyakap niya ako habang binibilisan ang paglabas-masok sa akin, baon na baon kung saan naglilikha ng malakas na tunog.

“L-Lalabasan na ako, ninong… ahhh, hindi ko na kaya—” Napatakip ako ng bibig nang labasan ako, kasabay ng mas maririing pagbaon niya.

Sa sunod-sunod na pag-ulos niya, naramdaman ko ang pagsabog ng katas niya sa loob ko hanggang sa bumagal ang paggalaw nito.

Napangiti ako nang patakan niya ako ng halik sa labi. "I'm sorry, baby."

Hinaplos ko ang buhok niya. "Ginusto ko po 'to, ninong," mahinang sabi ko, napapapikit sa sarap ng pagkakabaon niya sa loob ng pagkababáe ko.

"Hm, hmm, but still..." lambing niya.

"Ayos lang po, ninong..."

"Radleigh, Bea. Call me Radleigh. You should sleep. Maaga pa tayo bukas."

Maaga pa kami bukas... hindi ko maiwasang mapangiti. "Sige, Radleigh." Hindi ko maiwasang kiligin sa pagsambit sa pangalan niya.

Ngunit kinabukasan... hindi 'yon ang nangyari.