Midnight Interrogation And Marked Bloodlines

"Hinding-hindi ako aalis dito hangga't hindi mo sinasabi sa akin ang buong katotohanan tungkol sa batang 'yan, Elaine... dahil kung nagkakamali ako, bakit takot na takot kang iharap siya sa akin?" hamon ni Axel habang humahakbang nang mas malapit kay Elaine, ang kanyang presensya ay tila sumasakop sa buong liit ng sala.

"Walang katotohanan na dapat mong malaman, Axel, dahil matagal mo nang pinili na maniwala sa iba kaysa sa akin limang taon na ang nakalipas," sumbat ni Elaine habang pilit na pinatatatag ang kanyang nanginginig na boses, nakaharang pa rin ang kanyang katawan sa pinto ng silid ni Liam.

"Huwag mong ibaling sa akin ang usapan... nagtanong ako nang maayos, Elaine, kaninong anak ang batang nasa loob ng kwartong iyan?" mariing demand ng bilyonaryo, ang kanyang obsesyon ay unti-unting lumalabas habang hinahawakan ang magkabilang balikat ng babae, pinupuwersa itong tumitig sa kanyang nag-aapoy na mga mata.

"Sinasabi ko ang totoo, nagkaroon ako ng ibang karelasyon matapos mo akong itapon na parang basura sa utos ng ina mo," pagsisinungaling ni Elaine na may kasamang matinding pait, kahit na ang totoo ay wala siyang ibang pinahintulutang humawak sa kanya kundi si Axel lamang sa buong buhay niya.

"Isang malaking kasinungalingan, Elaine... kilala kita, alam ko kung gaano ka katapat noon kaya huwag mo akong gagawing gago ngayon dahil nakikita ko ang sarili ko sa mukha ng batang 'yan," asik ni Axel, ang kanyang hawak sa balikat nito ay nagiging possessive, hindi nasasaktan si Elaine pero sapat na para maramdaman ang tindi ng kontrol na gusto nitong bawiin.

"Kung ganoon ay nagkakamali ka, nagkataon lang na magkamukha kayo dahil siguro 'yan ang parusa sa akin ng tadhana, ang maalala ang lalaking nanira ng buhay ko tuwing tinitingnan ko ang anak ko," umiiyak na sagot ng babae, pilit na nagpupumiglas mula sa hawak ng bilyonaryo ngunit lalo lamang siyang nailalapit sa matigas na dibdib nito.

"Gusto kong marinig ang totoong kuwento, Elaine... kung paano napunta ang batang 'yan sa ahensya ko, kung paano niya nagawang pasukin ang pinakamataas na uri ng security firewall ng Torres Tech nang ganoon kadali," bulong ni Axel, ang kanyang hininga ay mainit sa mukha ng babae, may kasamang kakaibang senswalidad at panganib na matagal na nilang hindi nararamdaman.

"Sinabi na sa iyo ni Liam, narinig niya akong umiiyak dahil sa pang-aapi ng pamilya ko, gumawa siya ng paraan gamit ang internet para humanap ng rental kasintahan para sa kasal ni Sofia... isang malaking pagkakamali na ang profile mo ang nakuha niya," paliwanag ni Elaine habang sinusubukang umiwas ng tingin dahil natatakot siyang mabasa ni Axel ang katotohanan sa kanyang mga mata.

"Isang limang taong gulang na bata ay hindi basta-basta makakapag-bypass ng military grade encryption maliban na lang kung mayroon siyang pambihirang talino... ang talinong mayroon ako, ang genes na nagmula sa akin," mariing giit ng CEO na tila ba hindi matatanggap ang anumang dahilan na inilalahad ng babae.

"Napakaraming matatalinong bata sa mundo, Axel, huwag mong angkinin ang anak ko dahil wala kang naging ambag sa bawat gabi na nagkakasakit siya habang ako ay nagpapakapagod sa pagbe-bake para lang may maipakain sa kanya," sumbat ni Elaine na nagpadala ng panandaliang saksak ng konsensya sa dibdib ng bilyonaryo.

"Mananatili ako rito ngayong gabi... hinding-hindi ako aalis sa bahay na ito hangga't hindi ko nasisiguro kung ano ang totoong koneksyon ko sa batang 'yan," biglang deklara ni Axel na binitawan ang balikat ni Elaine at naglakad patungo sa lumang sofa, tamang-tama ang pag-upo rito na tila ba siya ang nagmamay-ari ng buong lugar.

"Hindi pwede, Axel! Maliit lang ang bahay na ito at wala kaming lugar para sa isang bilyonaryo na katulad mo... umalis ka na sa hotel ka matulog!" hysterikal na pakiusap ni Elaine na lalong napanic sa ideya na magkakasama sila sa ilalim ng isang bubong sa loob ng isang gabi.

"May kontrata tayo, Elaine... nakalimutan mo na ba na ang anak mo ang pumili ng elite tier package ko? Bilang bayarang kasintahan mo para sa kasal bukas, may obligasyon akong manatili sa tabi mo para maging kapani-paniwala ang pagpapanggap natin," mapait na ngiti ang isinagot ng lalaki, ginagamit ang sariling laro ng bata laban sa ina nito.

"Hindi ko kailangan ng tulong mo, kakanselahin ko ang booking na ito ngayon din kahit magbayad pa ako ng malaking penalty," giit ni Elaine, hinanap ang kanyang tablet ngunit alam niyang huli na ang lahat dahil nakasara na ang system ng ahensya para sa gabing iyon.

"Hindi mo pwedeng kanselahin ang isang elite level transaction kapag nagsimula na ang deployment ng asset... mananatili ako rito sa sala, at bukas ay sasamahan kita sa kasal ng kapatid mo para harapin ang mga taong nagpaiyak sa iyo," matigas na pagtatapos ni Axel na sumandal sa sofa, ipinikit ang kanyang mga mata para tapusin ang diskusyon.

Walang nagawa si Elaine kundi ang pumasok sa kusina, ang kanyang puso ay nagdurugo sa matinding emosyonal na pagod habang iniisip kung paano niya maitatago ang katotohanan sa loob ng susunod na mga oras. Lumipas ang gabi na puno ng mabigat na tensyon sa loob ng maliit na apartment, walang sinuman sa kanila ang totoong nakatulog dahil sa presensya ng isa't isa na tila isang buhay na apoy na nagbabantang sumunog sa kanilang mga itinatagong lihim.

Madaling araw pa lamang ay gising na si Liam, dahan-dahang lumabas ng kanyang kwarto at nakita ang malaking lalaki na nakaupo pa rin sa sofa, seryosong nakatitig sa kanyang hawak na telepono habang nagbabasa ng mga corporate reports. Lumapit ang bata nang walang takot, ang kanyang maliit na hakbang ay naging sapat para mapansin ng bilyonaryo na agad na nag-angat ng tingin.

"Bakit gising ka na, bata? Masyado pang maaga para sa isang katulad mo," tanong ni Axel, pilit na pinabababa ang tono ng kanyang boses para hindi matakot ang bata, bagamat may kakaibang lambot na biglang sumakop sa kanyang malamig na puso habang tinititigan ang maliit nitong hitsura.

"Gusto ko lang po kayong makasama, Daddy... salamat po dahil hindi kayo umalis kagabi tulad ng iniisip ni Mommy," sagot ni Liam na umupo sa tabi ni Axel sa sofa, ipinatong ang kanyang maliliit na kamay sa ibabaw ng kanyang tuhod.

Napatitig si Axel sa kaliwang pulso ng bata na nakalabas dahil sa maikling manggas ng kanyang pantulog, at doon ay parang binuhusan ng malamig na tubig ang bilyonaryo nang makita ang isang pamilyar na marka. Isang itim na birthmark na may hugis ng maliit na bituin ang eksaktong nakaguhit sa balat ng bata, ang mismong marka na mayroon si Axel sa kanyang sariling kaliwang pulso mula pa noong siya ay isilang. Agad na hinawakan ni Axel ang maliit na kamay ni Liam, itinaas ito para masuri nang malapitan, habang ang kanyang puso ay sumasabog sa tindi ng emosyon at hindi mapangalanang galit para sa limang taon na ninakaw sa kanya.

"Elaine! Pumunta ka rito ngayon din at ipaliwanag mo sa akin kung bakit mayroon siyang birthmark katulad ng sa akin!" galit na sigaw ni Axel na nagpabukas agad ng pinto ng kwarto ni Elaine na mabilis na tumakbo patungo sa sala na may hawak na kutsilyo mula sa kusina dahil sa matinding panic.