Chapter 5

Irish’s POV

“MY men found the twins on the 12th floor,” Gavriel said, wrapping his coat around me.

Agad akong tumayo mula sa couch niya. “Kumusta ang mga bata?! Are they alright?”

Dumapo ang kamay niya sa palapulsuhan ko, at marahang hinatak ‘yon. “I’m sure they're alright. Let's go?”

Nagpatianod ako kay Gavriel. Inalalayan niya ako papasok ng elevator na para bang ramdam niya ang panghihina ng tuhod ko.

The elevator was filled with silence. Gavriel’s hand was still on my wrist, but I had no energy to complain about it.

Siya ang bumasag ng katahimikan. “It must be hard to raise a twin troublemaker.”

Mapait akong ngumiti sa kaniya. “Yeah…” All on my own.

“Nasa’n ang tatay nila?”

Nagbasa ako ng pang-ibabang labi. Kita ko kung paano bumaba ang tingin niya ro’n.

“Wala ka na ro’n, Gavriel.”

Humigpit ang kapit niya sa palapulsuhan ko. Napangiwi ako.

He immediately let go of my hand, looking away. “Right… sorry.”

Nahigit ko ang hininga sa narinig. Hindi ko alam kung para saan iyong sorry niya. Para sa pag-alis nang walang sinasabi? O para sa pag-akto na para bang hindi siya anim na taong nawala?

“Sorry?” puno ng sarkasmong balik ko sa kaniya.

He bit his lip. Magsasalita pa sana siya pero bumukas na ang elevator. Nilagpasan ko siya palabas ng elevator.

Akala ko ay tahimik lang siyang susunod pero hinigit niya ang kamay ko at pinaharap sa kaniya. Kinuha niya ang palapulsuhan ko at nilapit sa labi niya.

“I’m sorry for hurting you.” His bloodshot eyes stared intently at me, the heat from his lips burning my skin.

I caught my breath from the sight. He had the face of a man trying to quench his thirst for something… for someone.

“Mommy!”

Agad kong binawi ang kamay ko at humarap sa kambal kong anak. Lumuhod ako para salubungin sila ng yakap.

“Diyos ko, akala ko kung napaano na kayong dalawa.”

I heard Nathalie sobbing. Nang tumingin ako sa kaniya, sinalubong ng maliliit niyang kamay ang mukha ko.

“Mommy, don't cry, please…”

Kagat ang labing tumango ako sa kaniya kahit na punong-puno ng emosyon ang damdamin ko. Worry, relief, and even yearning…

Kita ko sa gilid ng mata ko si Gavriel na pinagmamasdan lang kami. I glanced up at him and mouthed, ‘Salamat.’

Naramdaman ko na lang na may dinikit si Nathaniel sa pisngi ko.

“Here, Mommy, hug this little kitty na lang para hindi ka na cry.”

Natawa ako sa kainosentehan ng anak ko.

“My subordinates said the twin followed this kitty up to the 12th floor when they reviewed the CCTV.” Inabot ni Gavriel ang pusa, his fingertips slightly grazing my cheek. Para akong kinukuryente ng haplos na ‘yon. “I really wonder saan nagmana ang mga anak mo.”

I smiled at him. I know who, but I’d never tell you.

BITBIT ang tupperware na may lamang cookies, kumatok ako sa opisina ni Gavriel.

Bumukas ‘yon pero imbes na ang lalaki ang sumalubong sa akin, isang mala-supermodel na babae ang lumabas doon.

Nagtama ang paningin namin, at nanlamig ang katawan ko nang mamukhaan ko siya.

Nginitian ako ng babae at naglakad paalis. Sinundan ko pa siya ng tingin. Hindi ako nagkakamali. She was the same woman who kissed Gavriel in his car six years ago!

Humigpit ang hawak ko sa tupperware, nagngingisngis ang mga ngipin ko

“Natalia?”

Matalim ang tinging pinukol ko kay Gavriel na nakaupo sa swivel chair niya. He tilted his head, taking off his glasses.

“Come on in.”

I looked down at the cookies I was supposed to give him. Gusto ko sana siyang pasalamatan sa tulong niya no’ng nakaraan, pero…

Tipid akong ngumiti kay Gavriel. “I suddenly remembered that I have an immediate task to attend to. Please excuse me.”

Padabog kong inabot sa secretary ni Gavriel na nasa pintuan ang tupperware. The poor man almost dropped it.

Hindi ko na ‘yon pinansin at nagmamadaling bumaba sa floor. Gosh, Irish, ano bang ginagawa mo rito?

PAGPATAK ng alas singko ng hapon, pumunta na ako sa dressing room para magpalit. Itatabi ko pa lang sa locker ang uniform nang mag-ring ang phone ko.

“Irish, hindi ka pa uuwi?!” tanong ni Patricia, nasa p***o na.

“Una ka na, girl. Sagutin ko lang ‘tong tawag.”

“‘Kay, ingat!”

Inipit ko sa pagitan ng tainga at balikat ko ang phone habang nagsusuot ng jeans.

“Hello, Reg? Napatawag ka?”

“Susmaryosep, besh, kailan ka ba uuwi?”

“Oh? Anong problema? Pagod ka na agad sa babysitting duties mo?” Nginisian ko siya kahit hindi niya nakikita.

“Alam mo, besh, kaya kong sabayan ang energy ng mga anak mo. Pero hindi ko keri kapag hinohot seat nila ako!”

Sinuot ko ang buttoned down polo ko. “Nako, besh, hindi ka na nasanay sa kakuryosohan ng dalawa.”

“Pa’no ba naman, eh pati sa akin, hinahanap ang tatay nila.”

Napahinto ako sa pagbubutones kahit hindi ko pa tapos ‘yong iba. Hinawakan ko nang maigi ang phone.

“Anong sinabi mo sa kanila?”

“Edi, syempre, iyong lagi mong excuse. Nagtatravel sa Mars para may maipakita sa kanilang pictures!” Nagbuntong-hininga si Reg na para bang pasan niya ang mundo. “Kaloka ka, Irish. Kailan mo ba ipapakilala ang mga anak mo sa ama nila?”

I bit my lip. “Ayokong umasa sila na mag-i-stay ang tatay nila, Reg. Been there, done that.”

“Eh, oh, paano nga kung mag-stay?”

“Paano nga kung umalis ulit si Gavriel?”

“I’m not planning to leave, Natalia.”

Nabitiwan ko ang phone sa gulat nang marinig ang boses na ‘yon. Humarap ako sa pinanggalingan no’n.

“Besh? Huy? Besh, hello?”

Umalis sa pagkakasandal sa pintuan si Gavriel. Hindi nakaligtas sa paningin ko kung paano niya ni-lock ang p***o.

“S-Sir… this is—”

Bumaba ang tingin niya. Nang sundan ko kung saan siya nakatingin, nag-init ang pisngi ko.

I fumbled with the buttons on my top, panicking. “Sir, please!”

In one swift move, his right hand scooped both of mine and lifted them over my head. The thin fabric that was supposed to be covering my torso slid off to my sides, freeing my breasts that only had tapes concealing the important parts.

I heard him heave a deep sigh. Nang mag-angat ako ng tingin, akala ko ay nanlilisik na mga mata ang bubulaga sa akin. But that wasn’t it.

Gavriel looked at me as if I was the most breathtaking sight he had ever laid his eyes upon.

Unti-unting lumapit ang mukha niya sa akin. Nahigit ko ang hininga ko. Hibla na lang ng buhok ang naglalayo sa mga labi namin.

“I know you wouldn't believe me, but I’m…” Inangkin niya ang mga labi ko. “here to stay.”