Chapter 2

Irish’s POV

NAGISING ako na parang nililindol ang paligid ko.

“Mommy! Mommy! Wake up!”

Napangiti ako nang makita ang baby boy kong si Nathaniel na lumulundag sa kama.

When I opened my arms to my son, he jumped right into my embrace. I kissed him on his forehead. “Good morning, my sweet Nathaniel.” 

“Good morning, Mom—”

“Aaah!” 

Napabalikwas ako sa kama nang marinig ang tiling ‘yon at nagmamadaling pumunta sa sala. 

“Ang pretty naman ng gift mo sa ‘kin, Tito Reg!”

I heaved a sigh when I saw my daughter holding the barbie doll Reg gave her. Akala ko naman kung ano na…

“Hep, hep! What did you just call me, Nathalie?”

Bumungisngis ang anak ko. “Ay, Tita Reg po pala.”

“Where’s mine, Tito Reg? Why is Nathalie the only one with a gift?” si Nathaniel na nasa sala na rin pala, niyuyugyog pa ang braso ng bisita namin. He pouted even more when he saw his twin sister sticking her tongue out at him. 

Nagtaas ng kilay si Reg, sabay lingon sa akin. “Ano ba ‘tong anak mo, besh, nauubos na ‘yong English ko!”

Tinawanan ko siya habang lumalapit sa mga anak ko. Parehas naman silang humalik sa magkabilang pisngi ko.

Ilang taon na simula nang mag-drop out ako sa college para matustusan ang pangangailangan ng nasa sinapupunan ko. I had no idea at that time that God would give me these two little angels.

“Ibigay mo na lang kasi ‘yong regalo mo sa inaanak mo.”

Inismiran niya ako. “Ito na, ito na.”

Nagtatatalon-talon naman si Nathaniel nang matanggap ‘yong Transformers na laruan.

“Mommy, breakfast na tayo! Nagluto sina Loyloy and Lolay,” yaya sa akin ni Nathalie.

Binuhat ko siya, sabay tanong, “Is my baby girl hungry na ba?” 

Nginitian niya ako nang malaki. “I just want to eat with you, Mommy!” 

Para namang natunaw ang puso ko sa narinig. I kissed Nathalie’s cheek. “Mommy wants to eat with you, too, Nathalie.” 

“Yay!” She put both her arms up in the air. “You’ll buy me a new dress, too, Mommy?”

Ah, kaya pala nagpapa-sweet. 

Natatawa kong pinisil ang ilong niya. “Maybe next time, sweetheart. Sa payday ni Mommy.”

“Okay!”

Niyaya ko na rin sina Reg at Nathaniel mag-almusal. Naabutan namin sina Nanay at Tatay na umiinom ng juice sa hapag. 

“Good morning, ‘Nay, ‘Tay.” Humalik ako sa pisngi nila, binati naman nila ako pabalik.

Bumaling si Nanay kay Reg. “Oh, Reg, kumusta ang trip to Singapore?”

Nakipagbeso-beso ang kaibigan ko. “Ito, Tita, walang nauwing imported jowa.”

Nagtawanan sila, habang ako, busy sa paglalagay ng hotdog at kanin sa plato ng magkambal. Kumuha ako ng ketchup sa pantry. 

“Yay! Thanks, Mommy!” Nathaniel clapped his hands. 

Meanwhile, Nathalie pouted. “Mommy, no ketchup, please.” 

Napangiti ako sa pagkakaiba ng magkambal, tsaka sinunod ang mga gusto nila. Nathaniel was more like me, while Nathalie took after Gavriel’s dislike of ketchup. 

Natigilan ako sa paglalagay ng ketchup sa plato ni Nathaniel. It’s been six years since I resolved to forget him pero sumasagi pa rin siya sa isip ko.

“Mommy, more please!”

Kagat-labi akong tumango kay Nathaniel, at naglagay pa ng ketchup. 

Si Reg, na para bang may sixth sense, nginisian ako. “Uy, si gaga, may naaalala.”

“Tse!”

HUMINTO ang makina ng kotse ni Reg sa parking lot ng Mi Amore Hotel kung saan ako nagtatrabaho. Pagkababa ko, lumingon ako sa backseat. 

“Behave and listen to your Tito Reg, okay?”

“Yes, Mommy.” Nathalie gave me a sweet smile, habang si Nathaniel, nakatutok lang sa Transformers na nilalaro. 

“Gavin Nathaniel Flores, nagkakaintindihan ba tayo?”

Agad rin akong nilingon ni Nathaniel when I used my mom voice and saluted at me. “Mom, yes, Mom!”

I chuckled. “Mommy loves you two.”

“We love you too, Mommy!” 

They waved at me as I walked away. 

Pagpasok ko sa lobby para mag-attendance, bumungad agad sa akin ang chismis for the day galing kay Patricia, hotel clerk namin. 

“Uy, ‘te, nakita mo na ‘yong bago nating CEO? ‘Yong apo raw ng business partner ni Chairman Moroe?”

Nag-ayos ako ng gloves. “Hindi pa. Bakit?”

“Ang hot, ang pogi, ang macho! Alam mo ‘yong mga nasa magazine? Gano’n ‘yong level ng kagwapuhan niya!”

Natatawa akong nanalamin habang sinusuot ‘yong cap ng uniform ko as a bellhop. 

“Ah, ‘yong level na hindi tayo papatulan?”

Napapalakpak siya sa ‘kin. “Nakuha mo!”

“Irish, Patricia.” Sabay kaming napalingon kay Sir Jameson, ang hotel manager namin. 

I stood up straight, and displayed my professional smile. “Yes, Sir?”

“Go attend to your responsibilities, hindi ‘yong nagchichismisan kayo rito.”

Binasa ko ang pang-ibabang labi at tumango. “Yes, Sir.”

Sabay kaming naglakad ni Patricia papunta sa mga pwesto namin. 

“Alam mo, ‘yang si Sir, gwapings sana kaso maldito.”

Siniko ko siya. “Ssh, baka marinig ka.”

MALAPIT nang mag-lunch nang may dumating na potential investors. Nautusan akong i-entertain sila bago ma-i-serve ang mga pagkain nila sa hotel restaurant. 

“Isn’t the interior of this hotel a bit… vintage?”

Huminto ako mula sa pangunguna sa mga bisita. I faced the woman who made that statement, she seemed to be in her late 50’s. 

“I understand why you would get that impression, Miss Hermosa. The color palette that our hotel went for was, indeed, inspired by classic motifs.” I smiled at her, then walked to where the restaurant was located. “But…”

Miss Hermosa, along with the other investors, followed me. 

“But?”

“If you’d look closely, what we were going for was a mix of both modern and classic.” Binuksan ko ang p***o ng restaurant, and gestured for them to enter.

Iminuwestra ko ang paligid no’n. “Take the interior of our restaurant as an example. From the pendant lights hanging from the ceiling furnished with geometric patterns to the walls made of rich wood with metallic accents—these ensured that our clients would enjoy the best of both worlds. A perfect definition of a modern classic.”

Sumilay ang ngiti sa mga mukha nila. Miss Hermosa kept nodding, the twist of her lips screamed satisfaction. 

I smiled. “Let me lead the way to your table.”

“Sure, hija. I’m excited as to what other surprises your hotel has—oh, is that you, Mr. Buenafe?”

Nilingon ko ang tinitingnan ni Miss Hermosa, at parang nanigas ang buong katawan ko nang makita ‘yong pamilyar na pigurang pilit kong binaon sa limot. 

The man’s attention was directed at us, saglit na lumingon kay Miss Hermosa at agad ring lumagpas patungo sa… akin.

Nanikip ang dibdib ko nang magtama ang paningin namin ni Gavriel. The stubble on his chin made me realize how long six years really was. His facial features had matured, and even his shoulder blades looked more refined now. 

And those deep hazel brown eyes… parang walang planong putulin kung anumang pinagsasaluhan ng tingin namin. 

“Can I have more, please?”

Pero agad rin namang naputol ang tinginang ‘yon dahil lumingon siya sa yumugyog ng braso niya. 

Nanlaki ang mata ko nang ma-realize kung sino ‘yon. 

“Rishiel Nathalie!”

Tiningnan ako ng anak ko, inosenteng ngumiti, saka sinubo ang kutsarang iniharap ni Gavriel sa kaniya. 

“Mom, try this! It's yummy!”