Se connecterNaghintay ako kay Jeff for several hours. Supposedly by 6 nakauwi na siya pero hindi. 11pm na siya nakauwi, and guest what, lasing! "Kumain ka na?" "Oo. Alam kong kumain na kayo sa labas. Bida-bida si Niko eh.""Hindi pa kami kumain. Nagluto ako para makakain si RZ. Hinintay kita para sana may kasabay ka." "Kumain ka na don. Matutulog na ko." "Ayoko. Huwag na." "Napaka arte. Kumain ka don." "Hindi na. Huwag na. Matulog na tayo," sabi ko at nauna nang mahiga"Asan yong anak ko?" "Nasa kabilang kwarto. Natutulog." "Akala ko nasa kabilang bahay. Lintik lang talaga." "Wala naman masama don." "Kakampihan mo na naman yong mokong na yon?" Tanong niya sabay bangon kaya bumangon din ako "Hindi naman. Ang akin lang wala naman masama kung matutulog siya don kay Niko kasi daddy naman niya yon." Suddenly, hinawakan niya ang mukha ko gamit ang isang kamay at saka ito pinisil at diniin ang pagkakahawak "Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo na huwag na huwag mong sasabihing ama siya ni RZ
PATRICIA'S POV: Habang kumakain kami at nag didiscuss ng meeting si Niko, natahimik at bahagya kaming nagulat na nakita namin si Jeff, nakatingin ito saamin. Anong ginagawa niya dito? Ang layo nito sa work place niya. Nasa isang oras mahigit ang byahe. Tumayo sila ng kasama niya at lumapit samin. "Hi love, hi anak, hi bro nice to see you here. Mukhang nagkakasiyahan kayo ah." "Nag mi-meeting kami love." "Ah talaga? Parang di naman. Saya niyo tignan eh." "Anak niyo yong bata bro?" Tanong ng kasama niya "Ah yes. This is my wife, Patricia. My son, RZ, and my...my brother in law, Niko." "Nice to you guys." "Nice meeting you," bati ko pabalik. "Ano palang ginagawa niyo dito?" Tanong ni Niko "Kumain malamang. Kayo lang pwede dito? Ikaw may ari?""Nagtanong lang siya love. Ang layo kasi dito yong workplace mo.""May mini project kasi kami dito." "Pano ba yan guys, mauna na kami ni Jeff," paalam ng kasama niya "Sure. Ingat." "Sunduin kita mamaya sa office niyo love." "Huwag na.
NIKO'S POV: That day, naging stable naman na siya at naging normal na ang vital signs niya. Thank you Lord. habang binabantayan ko siya, hindi ko namalayan na nakatulog pala ako. Nagising ako no'ng naramdaman kong may humawak sa ulo ko. Gising na siya. Sa sobrang saya ko, hindi ko napigilan yakapin siya at maging emosyonal. Medyo matagal din ang yakap na yon, kung hindi pa nagsalita si Jeff siguro ay hindi pa kami magbibitaw ng yakap. Agad akong tumayo at niyakap ang anak ko. I was so emotional that time dahil nagpapaalam na ko sakanya sa isip ko. I'm sorry anak. God knows how much I wanna be with you but I have to obey and fulfill my promise to him. Nevertheless anak, I will still be here for you and your mom whenever you need me. Before I step out to pat's hospital room, I took a last glance to them. Dati naiinis ako na makita silang ganito kasaya dahil cringe siya tignan at naiinis ako kay Jeff pero bakit ngayon iba? Bakit ngayon imbes na galit at inis ang maramdaman ko, sakit ang
PATRICIA'S POV: 8am palang ay nasa airport na kami. 1pm kasi ang flight namin, 4pm nasa meeting place na kami. Ilang sandali lang kami nag hintay at sinimulan na namin ang meeting. It was a success. New investor unlock! Sa sobrang saya namin napayakap kami ni Niko sa isa't isa pero agad din nagbitaw nang mag sink in samin na magkayakap pala kami. New fear unlock! Shit. We got trapped! No'ng una ok pa eh. Kasi dinala ko ang portable fan ko. From time to time tinatapat ko kay Niko yong fan kahit sabihin n'yang ok lang siya dahil nakikita kong namumula na siya sa init. I have to take care of him too. Pag to napahamak baka ako pa masisi. Kargo namin ang isa't isa. We got trapped for more than 2 hours. Unti unti akong hindi makahinga dahil lowbat na yong portable fan ko. Naiiyak ako. Kung ano-ano pumapasok sa isip ko. What if sabay at pareho kaming mamatay dito? Paano anak namin? Paano sila mommy at daddy? Paano si Jeff? Pilit akong pinapakalma ni Niko. "Niks, feeling ko mamamatay na k
NIKO'S POV: After 2 hours, wala parin nangyayari at lowbat na rin ang portable fan na dala ni Pat. "May signal ka ba?" Tanong niya sakin kaya napatingin ako sa cellphone ko "Wala. Ikaw ba, wala rin?" Tanong ko at umiling lang siya at bigla s'yang parang naiiyak"Pano tayo mag u-update? Pano anak natin? Naghihintay yon satin." This is the first time na sinabi n'yang anak namin si RZ. I'm happy na ina-acknowledge na n'yang anak ko rin si RZ. Ang babaw ko kung tutuusin pero it's a big thing for me. "Shhh! Everything will be ok. Makakalabas tayo Dito ng buhay," sabi ko sabay tap ng shoulder niya"Medyo hindi na ko makahinga, Niko," Sabi niya sabay hawak sa dibdib niya "Pat sabayan mo ko, breathe in, breathe out," Pagpapakalma ko at sinunod naman niya "Niks, feeling ko mamamatay na ko. Ikaw na bahala sa anak natin ha. Please give daddy a chance to make it up to you. Thank you for everything. Thank you for giving me RZ," she barely said in between her sobs and breath. "No Pat. Don't
NIKO'S POV: As much as I want to stay, I can't. I have to move out. Wala rin naman akong magagawa. Hanggang next week nalang ako dito sakanila after ng mga meetings namin with the future investors. Pero I will make a way para mabantayan padin ang mag ina ko. Kami lang ni RZ ngayon ang naiwan sa bahay. Gusto nga isama sana ni Jeff sa trabaho kaso may mga meetings daw siya and mag vi-visit siya ng site para sa project niya. At dahil nga walang magbabantay kay RZ dahil pumasok sa office si Pat, since pumasok naman ako kahapon ako na ang nag volunteer na maiiwan at mag aalaga kay RZ. "Daddy Niko," si RZ habang naghuhugas ako ng plato "Yes anak?" "Bakit po lagi niyo sinasabi na Ikaw po ang daddy ko?" "Kasi ako naman talaga ang daddy mo anak." "Pano po nangyari yon? Pwede po magkababy ang magkapatid? Diba po magkapatid kayo ni mommy?" "Anak baka mahirapan ka lang intindihin yong sitwasyon namin ng mommy. Medyo magulo kasi nak." "Can you please explain further? iintindihin ko po ng







