Home / Romance / My Wife's Secret Son / Chapter one hundred forty five

Share

Chapter one hundred forty five

Author: AnneVillamin
last update Petsa ng paglalathala: 2026-05-07 20:17:27

Althea

Hindi ako agad nakatulog.

Kahit anong pilit kong ipikit ng mata ko, bumabalik lang sa isip ko yung nangyari sa loob ng sasakyan.

Yung boses niya.

Yung paraan ng pagkakasabi niya.

Diretso.

Walang paligoy.

Walang laro.

“I like you, Althea.”

Napabuntong-hininga ako habang nakatitig sa kisame ng condo ko.

Tahimik ang buong unit. Tanging mahinang ugong lang ng air conditioner at ilaw mula sa city skyline ang kasama ko.

Normally, gusto ko ang ganitong katahimikan.

It helps me think.

Helps me s
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty seven

    JamesHindi ko pa rin alam kung bakit ko ginawa ‘yon.Siguro dahil matapos yung dinner—ayoko pang matapos yung gabi.Simple lang dapat ang plano.Dinner.Usap.Hatid.That’s it.Pero habang magkasama kami ni Althea sa rooftop restaurant, habang pinapanood ko siyang umiwas ng tingin tuwing nagiging personal yung usapan—mas lalo kong narealize na hindi pa ako handang umuwi.At mukhang siya rin.“May lakad ka pa?” tanong ko habang palabas kami ng restaurant.Napatingin siya sa’kin habang inaayos yung blazer niya.“Bakit?”Huminto ako saglit bago nagsalita.“Drink?”Umangat agad yung kilay niya.“Excuse me?”“Relax,” sabi ko habang binubuksan yung pinto ng sasakyan para sa kanya. “One drink.”Napairap siya.“Parang ‘yan din yung sinabi mo sa dinner.”“And technically tama naman ako.”Napailing siya habang sumasakay.“You’re persistent.”“Selective.”Napatawa siya nang mahina.At doon pa lang—worth it na agad yung pagod ng buong araw.Dinala ko siya sa isang private bar sa Makati.Hindi ma

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty six

    AltheaHindi naging madali ang sumunod na mga araw.At mas nakakainis doon—wala naman talagang nangyari.Hindi naging makulit si James.Hindi siya nagte-text gabi-gabi.Hindi rin siya biglang sumusulpot sa office para manggulo ng isip ko.He gave me space.Exactly what I should’ve wanted.Pero somehow—yun din yung dahilan kung bakit lalo ko siyang naiisip.Nakakainis.Tatlong araw.Tatlong araw na walang unexpected visits.Walang “coffee?”Walang sarcastic comments.Walang matalim na tingin na parang binabasa niya lahat ng pilit kong tinatago.At habang tumatagal—mas lalo kong napapansin yung pagkawala niya sa routine ko.Which was ridiculous.“Boss.”Napalingon ako kay Karen habang papasok ito sa office ko dala ang tablet at ilang folders.“Mukha kang may gustong awayin,” sabi nito.Napairap ako.“Good morning din.”Ngumisi ito habang umuupo sa tapat ko.“So…” sabi nito habang nakatingin sa’kin na parang investigator. “Hindi pa rin nagpaparamdam si Mr. Investor?”Napakunot noo ako

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty five

    AltheaHindi ako agad nakatulog.Kahit anong pilit kong ipikit ng mata ko, bumabalik lang sa isip ko yung nangyari sa loob ng sasakyan.Yung boses niya.Yung paraan ng pagkakasabi niya.Diretso.Walang paligoy.Walang laro.“I like you, Althea.”Napabuntong-hininga ako habang nakatitig sa kisame ng condo ko.Tahimik ang buong unit. Tanging mahinang ugong lang ng air conditioner at ilaw mula sa city skyline ang kasama ko.Normally, gusto ko ang ganitong katahimikan.It helps me think.Helps me stay composed.Helps me stay in control.Pero tonight?Parang lalo lang nitong pinapalakas yung ingay sa utak ko.Napapikit ako sandali.“This is ridiculous,” bulong ko sa sarili ko.Hindi ito dapat big deal.Hindi ako teenager.Hindi rin ako yung tipo ng babae na basta-basta natitinag dahil lang sa confession.I’ve handled bigger things.Harder things.So bakit parang isang simpleng linya lang niya yung sumisira sa focus ko?Bumangon ako mula sa kama at naglakad papunta sa kitchen island. Kumuha

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty four

    AltheaTahimik ang loob ng sasakyan.Pero hindi yung normal na tahimik na komportable.Ito yung klase ng katahimikan na may laman—yung bawat segundo, parang may hinihintay na mangyari, pero hindi mo alam kung dapat ba matuwa ka o kabahan.Nakatitig ako sa labas ng bintana habang dahan-dahang umaandar ang kotse na si James ang nagmamaneho. Kumikislap ang ilaw ng mga poste sa kalsada, dumadaan sa mukha ko, parang sinusukat ako sa bawat pasada.Hindi ako sanay dito.Hindi ako sanay na may kasama ako sa ganitong katahimikan na hindi ako ang may control.Si James, nasa driver’s seat, relaxed pero alert. Yung kamay niya steady sa manibela, pero alam mong kahit hindi ito nagsasalita, aware ito sa lahat ng galaw sa paligid.At sa’kin.“Hindi mo naman talaga kailangan ihatid ako,” sabi ko, basag ang katahimikan.“Alam ko,” sagot niya agad.“Pero ginagawa mo pa rin.”Hindi ito sumagot agad.Kasi totoo naman.Napairap ako kahit hindi niya nakikita.“Ang dami mong time,” dagdag ko.“Selective lan

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty three

    AltheaHindi ako umuwi sa agad sa condo. Hindi ko rin alam kung bakit—pero imbes na dumiretso sa condo pagkatapos ng mahabang araw, napadpad ako sa isang lugar na matagal ko nang hindi binibisita.Villanueva Mansion.Tahimik ang buong paligid habang dahan-dahang bumukas ang malaking gate. Parang kahit ang hangin dito, may sariling bigat. Pamilyar… pero hindi na komportable.I parked slowly.Pinatay ko ang makina, pero hindi agad ako bumaba.Nakatitig lang ako sa harap ko.Sa bahay na minsan kong tinakbuhan.“…Why am I here?” bulong ko sa sarili ko.Walang sumagot.Wala rin namang dapat sumagot.Huminga ako nang malalim bago tuluyang bumaba ng sasakyan.Pagpasok ko sa loob—ganun pa rin.Malinis. Maayos. Tahimik.Pero hindi na ito yung lugar na tinatawag kong “home.”Mas parang… reminder.Ng lahat ng mali kong desisyon.“Ma’am Althea…”Napalingon ako.Si Manang Lita.Matagal na naming kasambahay.“Good evening po,” bati nito, medyo gulat pero may halong saya.Ngumiti ako ng bahagya.“

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty two

    AltheaHindi pa rin ako tuluyang nakaka-recover mula sa meeting kanina.Hindi dahil sa pagod—sanay na ako doon. Hindi rin dahil sa pressure—mas malaki pa nga ang na-handle ko noon. Pero iba ‘to.May naiwan na ingay sa isip ko.Hindi siya maingay na nakakairita. Hindi rin tahimik na nakakakalma.Nasa gitna.Persistent.Nakakainis.Nakatitig ako sa laptop ko, pero hindi ako makafocus sa report na binubuksan ko. Ilang beses ko nang binasa ang parehong linya, pero parang wala akong naiintindihan.“Focus,” mahina kong bulong sa sarili ko.Pero kahit ulitin ko pa ng sampung beses, hindi nawawala yung eksena kanina—yung paraan niya makinig, yung paraan niya sumagot, at higit sa lahat… yung paraan niya tumingin.Parang hindi lang company ang sinusuri niya.Kundi ako.Knock knock.Hindi na ako tumingala agad.“Come in.”“Boss…”Si Karen.Of course.“Ano?” sagot ko, diretso pa rin ang tingin sa screen.“May update lang,” sabi nito, pero halata sa tono nito na hindi lang basta update ‘yon.Napat

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status